Кіріспе
Ағылшын саясаткері және ақыны Уинтроп Макворт Прайд (28 шілде 1802 – 15 шілде 1839) – көбінесе В. Макворт Прайд деп жазылады. Оның анасы Уинтроп әулетінің Жаңа Англиядағы ағылшын тармағынан шыққан. 1814 жылы Прайд Итон колледжіне жіберілді, онда ол «Apis matina» атты қолжазба журналға негіз салды. 1820 жылдың қазан айында Прайд пен Уолтер Блоунт жобалап, редакциялаған «Etonian» газеті пайда болды, ол 1821 жылдың шілдесіне дейін ай сайын жарық көрді. Содан кейін, өзінің мақалаларына «Peregrine Courtenay» деген атпен қол қойған бас редактор Итонды қалдырды, газет тоқтатылды. Генри Нельсон Колридж, Уильям Сидни Уокер және Джон Моултри осы журналдың ең белгілі үш серігі болды, оны Чарльз Найт басып шығарды. Бұл туралы мәліметтер Найттың автобиографиясында және Генри Максвелл Лайттың «Итон колледжі» еңбегінде келтірілген. Прайд мектепті бітіруге дейін Итондағы дүкеннің үстінде «балалар кітапханасын» ашты, оның кітаптары кейін Мектеп кітапханасына қосылды. Кембридж университетіндегі Тринити колледжінде оның оқуы өте табысты болды. Ол грек тіліндегі өлеңдері үшін төрт рет Браун медалін, ал 1823 және 1824 жылдары ағылшын тіліндегі өлеңдері үшін екі рет Канцлердің алтын медалін жеңіп алды. 1825 жылы классикалық сынақтарда үшінші орын алды, 1827 жылы колледжінде стипендия ұтып алды, ал үш жылдан кейін Ситон сыйлығына ие болды. Одақтағы сөздері Маколей мен Чарльз Остинге тәңдес келді, олар кейіннен парламенттік салада үлкен беделге ие болды. Прайдтің университеттегі өмірі Бульвер-Литтонның «Өмір» атты еңбегінің бірінші томында сипатталған.
Winthrop Mackworth Praed (28 July 180215 July 1839)—typically written as W. Mackworth Praed His mother belonged to the English branch of the New England family of Winthrop. In 1814 Praed was sent to Eton College, where he founded a manuscript periodical called Apis matina. This was succeeded in October 1820 by the Etonian, a paper projected and edited by Praed and Walter Blount, which appeared every month until July 1821, when the chief editor, who signed his contributions "Peregrine Courtenay," left Eton, and the paper died. Henry Nelson Coleridge, William Sidney Walker, and John Moultrie were the three best known of his collaborators on this periodical, which was published by Charles Knight, and of which details are given in Knight's Autobiography and in Henry Maxwell Lyte's Eton College. Before Praed left school he had established, over a shop at Eton, a "boys' library," the books of which were later amalgamated in the School Library. His career at Trinity College, Cambridge was a brilliant one. He gained the Browne medal for Greek verse four times, and the Chancellor's Gold Medal for English verse twice in 1823 and 1824. He was bracketed third in the classical tripos in 1825, won a fellowship at his college in 1827, and three years later carried off the Seatonian prize. At the Union his speeches were rivalled only by those of Macaulay and of Charles Austin, who subsequently made a great reputation at the parliamentary bar. The character of Praed during his university life is described by Bulwer Lytton in the first volume of his Life.
Саяси мансап
Прайд заңгерлік білім ала бастады және 1829 жылы Мидл Темплде адвокаттыққа қабылданды. Норфолк аймағында оның мансаптық өрлеу мүмкіндіктері зор болды, бірақ ол саясатқа бейімделді және бір-екі жылдан кейін саяси өмірмен айналыса бастады. Кембридж университетінде ол виггерлік көзқарастарды ұстанды және 1829 жылдың соңына дейін осы симпатияларын сақтап келді, бірақ парламенттік реформа күресі кезінде оның пікірлері өзгерді. Сент-Германс округінен парламентке сайланғанда (17 желтоқсан 1830), оның сайлануына торилер партиясының ықпалы болды. Ол 1832 жылдың желтоқсанына дейін осы округтің өкілі болды, ал округ таратылғаннан кейін Сент-Айвс округі үшін күресті, оның шектерінде Прайдтердің Корнуоллдағы иеліктері орналасқан еді. Осы оқиғаға арналған мақалалары 1833 жылы Пензанста басылған және оның сәтті қарсыласы Джеймс Холсқа ешқандай құрмет көрсетілмей, «Қалдықтар» деп аталған жинаққа біріктірілді. Прайд 1835-1837 жылдары Ұлы Ярмуттан сайланды және сэр Роберт Пильдің қысқа мерзімдік үкіметі кезінде Бақылау кеңесінің хатшысы болды. Ол 1837 жылдан өмірінің соңына дейін Айлсбери округін өкілдік етті. 1832 жылғы реформа заңы қабылдана келе жатып, ол үшбұрышты сайлау округтерін құруды қолдады, онда әр сайлаушының тек екі дауыс беру құқығы болса керек, сондай-ақ қалалық жерлердегі иеліктердің дауыс беру құқығы округке, ал емес графтыққа тиесілі болуын жақтады. Осы ұсыныстардың ешқайсысы қабылданбады, бірақ біріншісі кейіннен 1867 жылғы реформа заңының бір бөлігіне айналды.
Жеке өмір
1835 жылы ол Хелен Боглға үйленді. Ол 36 жасында Лондонның Честер скверінде туберкулезден қайтыс болды.
Шығармалары
У. Макворт Прайд өлеңдік шарадаларымен танымал болды. Х. Остин Добсон Прайдтің "жарыққан есі, стильінің нақтылығы мен бітіруі, ырғағының икемділігі мен талмайтын көтеріңкілігі" (Хамфри Уордтың ағылшын ақындары) деп бағалады. Оның өлеңдерінде сол заманғы тұлғалар мен кемшіліктерге көп сілтемелер кездеседі. Оның әзілдері жиі еліктеуге түсті. Оның өлеңдері алғаш рет Руфус Уилмот Грисвольд (Нью-Йорк, 1844) тарапынан жинақталды; 1859 жылы В. А. Уитмордың тағы бір американдық басылымы жарық көрді; 1864 жылы Дервент Колридждің алғы сөзімен ресми басылым жарық көрді: В. М. Прайдтың саяси және жағдайына қарай жазылған өлеңдері (1888), оның жүрегі жақын немере інісі сэр Джордж Янгтың түсіндірмелерімен редакцияланып, түрлі газеттер мен журналдардан алынған көптеген туындыларды қамтыды. Сэр Джордж Янг оның туындыларынан кейбір өлеңдерді бөліп алып, достасы Эдвард Фицджеральдқа тиесілі туындыларды, көбінесе онымен шатастырып алды. Прайдтің әртүрлі журналдарға жариялаған мақалалары 1887 жылы Морлидің әмбебап кітапханасында жарық көрді.
Мұра
Прайд тек өмірінде ғана Итон мектебінде табысқа жеткен жоқ, сонымен қатар оның атымен аталатын қоғам да бар. "Прайд" қоғамы – қазіргі Итон мектебіндегі поэзия қоғамы. Олар бір шебердің үйінде жиналады және қоғамға шақыру арқылы ғана қатысуға болады.