Итальяндық композитор Бернардо Паскуини өмірі мен шығармашылығы

Кіріспе

Итальяндық композитор (1637–1710)

Бернардо Паскини (7 желтоқсан 1637 – 21 қараша 1710) – опералар, ораториялар, кантаталар және клавишалы музыканың итальян композиторы. Ол шебер клавишалы аспаптар орындаушысы ретінде танымал болды және Гироламо Фрескобальди мен Доменико Скарлатти арасындағы клавесинге арналған ең маңызды итальян композиторларының бірі саналды, сонымен қатар опера және оратория жанрларына да маңызды үлес қосты.

Өмірбаян

Паскини Валдиниволедегі Масада (қазіргі Massa e Cozzile, Тоскана облысының Пистойя провинциясында) дүниеге келді. Ол Уццанода (Пистойя) Мариотто Боккянтинидің шәкірті болды. 13 жасында ол өзінің ағасы Джованни Паскинимен Феррараға көшіп барды, ал 16 жасында Accademia della Morte ұйымының органшысы болып қызмет етті. Ол тез арада Римге тартылып, 1657 жылы Валицелладағы Санта-Мария (Chiesa nuova) шіркеуінің органшысы болып тағайындалды. 1664 жылдың ақпан айында Санта-Мария-Маджоре және Санта-Мария-ин-Ара-Коэли базиликаларының органшысы болып тағайындалды. Соңында, Римде он жыл қызмет еткеннен кейін, 1667 жылдың қараша айында Боргезе әулетіне ұзақ қызметке кірісті, принц Джованни Баттиста Боргезе мен 1693 жылдың мамыр айынан бастап оның ұлы және мұрагері принц Маркантонио Боргезеден қамқорлық алды. Композитор және клавишті аспаптарда орындайтын музыкант ретінде Паскини Римдегі белгілі меценаттар үшін, мысалы, кардиналдар Флавио Чиги, Бенедетто Памфили және саяси сауатты Пьетро Отобони үшін музыкалық қойылымдарға қатысты. Швеция патшайымы Кристина оның мансабында маңызды рөл атқарды, және оның құрметіне оның опералары L'Alcasta (Джованни Филиппо Аполлони либреттосы) және Il Lisimaco (Джакомо Синибальди либреттосы) тиісінше 1673 және 1681 жылдары қойылды. Оның патшайым Кристина үшін жазған алғашқы операсы әйелдердің әділетті кек алуы тақырыбына арналған және патшайымды Ұлы Александрмен салыстыратын әсем безендірілген арнауды қамтиды. 1671 жылдан 1692 жылға дейін Паскини «16 опера, 15 оратория және шамамен 70 кантата» жазды. Паскини сол дәуірдің көптеген басқа да көрнекті музыканттарын оқытты, соның ішінде Иоганн Филипп Кригер, Джузеппе Фаббрини, Флориано Арести, Иоганн Георг Кристиан Сторль және Франц Якоб Хорнек, сондай-ақ Фердинанд Тобиас Рихтер мен Карло Доменико Драгиді де оқытқан болуы мүмкін. Арханжело Корелли мен Алессандро Скарлаттимен бірге 1706 жылы Паскини Аркадия академиясының мүшесі болды. Ол Скарлаттимен клавишті аспаптарда орындау техникасы және композициялық стиль туралы талқылауларда жиі жұптасады. Паскини 1710 жылдың 21 қарашасында Римде қайтыс болды және Луцинадағы Сан-Лоренцо шіркеуіне жерленді. Оның жүрегін сақтаған немересі Рикордати мен шәкірті Гаффи шіркеуде әлі күнге дейін сақталған зират ескерткішін тұрғызды. Оның клавишті аспаптарға арналған музыкасы толығымен төрт қолжазба томда сақталған (ішінара автордың қолжазбалары), оларды шамамен 1691 және 1708 жылдар аралығында композитор және басқа да әріптестер жинаған, қазір олар Берлин мемлекеттік кітапханасында (Landsberg 215) және Лондондағы Британ кітапханасында (Add. 31501/I–II–III) сақтаулы. Оның клавесиніне арналған шығармаларының бірін Отторино Респиги Gli uccelli сюитасы үшін оркестрге аударған.

Pasquini was born in Massa in Valdinievole (today Massa e Cozzile, in the province of Pistoia, Tuscany). He was a pupil of Mariotto Bocciantini in Uzzano (Pistoia). When he was 13, he moved to Ferrara with his uncle Giovanni Pasquini, where, at the age of 16, he would become the organist of Accademia della Morte and serve from 1653 to 1655, a prestigious post that would later serve as a launching pad for his successors. He was quickly drawn to Rome, and, in 1657, he was appointed as the organist of Santa Maria in Vallicella (Chiesa nuova). In February 1664 he was appointed organist of the basilicas of Santa Maria Maggiore and Santa Maria in Ara Coeli. Finally, after ten years in Rome, in November 1667 he entered into a long period of service of the Borghese family, enjoying the patronage of Prince Giovanni Battista Borghese, and, from May 1693, his son and successor, Prince Marcantonio Borghese. As a composer and keyboard player, Pasquini collaborated on music performances for a host of famous patrons in Rome, such as cardinals Flavio Chigi, Benedetto Pamphili, and the politically savvy Pietro Ottoboni. Christina, Queen of Sweden played an important role in his career, and it was in her honour that his operas L'Alcasta (libretto by Giovanni Filippo Apolloni), and Il Lisimaco (libretto by Giacomo Sinibaldi) were performed respectively in 1673 and 1681. His first opera for Queen Christina focused on the theme of just feminine revenge, and included an incredibly ornate dedication which compared the Queen to Alexander the Great. From 1671 until 1692, Pasquini wrote "no fewer than 16 operas, 15 oratorios and about 70 cantatas." Pasquini taught many other notable musicians of the era, including Johann Philipp Krieger, Giuseppe Fabbrini, Floriano Arresti, Johann Georg Christian Störl, and Franz Jakob Horneck, and probably also Ferdinand Tobias Richter and Carlo Domenico Draghi. Together with Arcangelo Corelli and Alessandro Scarlatti, in 1706 Pasquini became a member of the Academy of Arcadia. He is frequently paired with Scarlatti in discussions of keyboard technique and compositional style. Pasquini died in Rome on 21 November 1710, and was buried in his parish church of San Lorenzo in Lucina. A sepulchral monument, still existing in the church, was erected by his nephew Ricordati and the pupil Gaffi. His keyboard music is almost entirely preserved in four manuscript volumes (partially autographs), which were compiled between circa 1691 and 1708, by the composer and other collaborators, now preserved in the Berlin State Library (Landsberg 215), and the British Library, London (Add. 31501/I–II–III). One of his harpsichord pieces was transcribed for orchestra by Ottorino Respighi for his suite Gli uccelli.