Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Федерико II Гонзага (17 мамыр 1500 – 28 тамыз 1540) 1519 жылдан өліміне дейін итальяндық Мантуя қаласын биледі (алғашқыда маркиз, кейін герцог атағымен). 1536 жылдан бастап Монферраттың маркизі болды.
Federico II of Gonzaga (17 May 1500 – 28 August 1540) was the ruler of the Italian city of Mantua (first as Marquis, later as Duke) from 1519 until his death. He was also Marquis of Montferrat from 1536.
Өмірбаян
Федерико Франческо II Гонзага мен Изабелла д’Эстенің ұлы болды. Сол кездегі саяси жағдайдың тұрақсыздығына байланысты, он жасынан бастап үш жыл бойы Римде Папа Юлий II-нің кепілі ретінде өмір сүрді. 1515 жылдан 1517 жылға дейін Федерико Франция королі Франциск I-нің кепілінде болды, бұл Гонзаганың Италияға көмек көрсетуін қамтамасыз ету үшін жасалды. 1519 жылдың 3 сәуірінде Федерико әкесінен кейін Мантуя маркизі болды, бастапқыда анасы мен оның інілері Сигизмундо мен Джованни Гонзаганың регенттігімен. 1521 жылдың 7 сәуірінде император Карл V-тен императорлық бекітілім алды. Рим папасы Лев X 1521 жылдың шілдесінде оны Шіркеудің Бас капитаны (Папа армиясының бас қолбасшысы) етіп тағайындады, содан кейін 1521 жылы Пармада және 1522 жылы Пьяченцада француз әскеріне қарсы шайқасты. Федерико Монферрат маркизатының мұрагері Мария Палеологинамен некелесу шартына қол қойды, мақсаты – осы жерді иелену. Бірақ 1528 жылы Папа Климент VII екі тұтқынға айырбастап, осы келісімді жойды. Содан кейін Федерико Карл V-тің үшінші туысы, Арагондық Джулиямен тағы бір неке шартына қол қойды. Бұл қадамның нәтижесінде 1530 жылы оған герцогтік атақ берілді, осылайша олардың әулеті Мантуя герцогтары атанды. Алайда, Монферрат маркизі Бонифаций сол жылдың 25 наурызында жылқыдан құлап қайтыс болғанда, Федерико келісімді бұзу үшін Карлға 50 000 дукат төледі және бұрынғы неке шартын қалпына келтіру үшін Папаға қысым жасады. Мария да қайтыс болғаннан кейін, ол 1531 жылдың 3 қазанында оның қарындасы Маргаритаға үйленуге мүмкіндік алды. Палеологтар әулетінің соңғы заңды мұрагері Джованни Джорджо (1533) қайтыс болғаннан кейін Монферрат маркизаты Гонзагаға өтті, олар оны 18 ғасырға дейін иеленді. Ата-анасы сияқты, ол өнерді демеуші болды; Мантуядан тысқары жазғы сарай ретінде Джулио Романо жобалаған және безендірген Палаццо Те-ні салдырды. Романо Федериконың қолдауымен 16 жыл сарай суретшісі болып жұмыс істеді. Ол сондай-ақ Тицианнан бірнеше картина сатып алып, тапсырыс берді, ал оның портретін Тициан мен Рафаэль салды. Федерико да әкесі сияқты, ұзақ жылдар бойы сифилис ауруынан зардап шекті. Ол 1540 жылдың 28 маусымында Мармиролодағы вилласында қайтыс болды. Оның ұлы Франческо қысқа ғана уақытқа Мантуяның 2-ші герцогы болды, бірақ жасөсперім шағында қайтыс болды; екінші ұлы Гульельмо Мантуяның 3-ші герцогы және Монферрат герцогы атанды, сондай-ақ әулеттің жолын жалғастырды.
Federico was son of Francesco II Gonzaga, Marquess of Mantua and Isabella d'Este. Due to the turbulent politics of the time, from the age of ten, he spent three years as a hostage in Rome under Pope Julius II. From 1515 to 1517, Federico was the hostage of King Francis I of France, to ensure Gonzaga assistance in Italy. On 3 April 1519, Federico succeeded his father as Marquis of Mantua, initially under the regency of his mother and his uncles Sigismondo and Giovanni Gonzaga. He received the imperial investiture from emperor Charles V on 7 April 1521. Pope Leo X named him Captain General of the Church (commander in chief of the Papal Army) in July 1521, and he fought against the French at Parma in 1521 and at Piacenza in 1522. Federico signed a marriage contract with the heir to the Marquisate of Monteferrat, Maria Palaeologina, with the aim of acquiring that land. In 1528, however, in exchange for two prisoners, Pope Clement VII voided the marriage contract. Federico then signed another marriage contract with Charles V's third cousin, Julia of Aragon. In lieu of this move, in 1530 he was granted the ducal title, whereby their dynasty became Dukes of Mantua. However, when Boniface, Marquis of Montferrat, died from a fall from a horse on 25 March of that year, Federico paid 50,000 ducats to Charles in exchange for the annulment of the contract, and pushed the pope for the restoration of his earlier marriage agreement. When Maria also died, he was able to marry her sister Margaret on 3 October 1531. At the death of the last legitimate male heir of the Palaiologos family, Giovanni Giorgio (1533), the marquisate of Montferrat passed to the Gonzaga, who held it until the 18th century. Like his parents, he was a patron of the arts; he commissioned the Palazzo Te, designed and decorated by Giulio Romano, as his summer palace just outside Mantua. Romano spent 16 years as court artist under Federico's patronage. He also bought and commissioned several paintings from Titian, and had his portrait painted by both Titian and Raphael. Federico suffered long from syphilis, like his father. He died on 28 June 1540 at his villa at Marmirolo. His son Francesco briefly held the title of 2nd Duke of Mantua before dying in his teens; the second son, Gugliemo, became 3rd Duke of Mantua as well as Duke of Montferrat and carried on the line.