Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мантуя маркизі 1444–1478 жылдары.
Marquis of Mantua from 1444 to 1478
Людовико III Гонзага, Мантуялық, «Түрік» атымен де белгілі (сондай-ақ Лодовико, Людовико II; 5 маусым 1412 – 12 маусым 1478) – 1444 жылдан 1478 жылы қайтыс болғанға дейін Италияның Мантуя қаласын билеген еді.
Ludovico III Gonzaga of Mantua, known as the Turk , also spelled Lodovico (also Ludovico II; 5 June 1412 – 12 June 1478) was the ruler of the Italian city of Mantua from 1444 to his death in 1478.
Өмірбаян
Людовико Жанфранческо I Гонзага мен Паола Малатестаның ұлы болды. Пезаро қаласының Малатеста IV Малатестасының қызы Паола Малатеста оның анасы еді. Людовико әкесі Джанфранческоның соқпақтарымен жүріп, 1432 жылдан бастап кондотьеро ретінде соғысқа қатысты, осы кезде Джанфранческо Франческо Буссоне әскерінің вице-командирі болған. 1433 жылы ол император Сигизмундтың немересі, Бранденбургтік Барбараға үйленді, бірақ отбасылық иеліктердің бір бөлігі оның ағалары Карло, Джанлусидо және Алессандроға бұйырды. Дегенмен, Никколо Пичинино басқаратын венециялық әскерлер Асола қаласын қайтарып алуға жасаған тыңайысына кедергі келтірді. Лоди бейбіт шарты (1454) Людовиконы барлық бағындырылған жерлерін қайтаруға және үш қалаға деген құқығынан түпкілікті бас тартуға міндеттеді. Алайда, папа хост-қалаға қанағаттанбады, былай деп жазды: «Жер батпақты және денсаулыққа зиянды еді, ыстық барлығын күйдіріп жіберді; шарап жағымсыз, ал тамақ ұнамады». Бірақ кеңес Людовико үшін ұлы жеке беделге айналды, оның ұлы Франческоның құрметті дәрежеге көтерілуімен аяқталды. 1466 жылдан бастап Людовико Милан Сфорцаларының қызметінде болды. Ол 1478 жылы оба эпидемиясы кезінде Гоитода қайтыс болды. Ол Мантуя соборында жерленді. Трактат Платондық диалог форматында жазылған, онда аты-жөні айтылмаған сәулетші (әлде Филареттің өзі) князьдік демеуші үшін жаңа қала салып жатыр (әлде Миланның Франческо Сфорцасы). Диалог аясында трактат арасында оларға тағы бір билеуші келді, Людовико кейіпінде: оның диалогтағы рөлі Сфорцаны «заманауи сәулетке» деген қателігін түсінгеніне көндіру болып табылады, яғни готикалық сәулетке. Римдегі ежелгі сәулетті көргеннен кейін ол енді осы сәулетке бейім, және Филареттің де мақсаты осылай болды – демеушісін осыған сендіру.
Ludovico was the son of Gianfrancesco I Gonzaga and Paola Malatesta daughter of Malatesta IV Malatesta of Pesaro. Ludovico followed the path of his father, Gianfrancesco, fighting as a condottiero from as early as 1432, when Gianfrancesco was vice commander of Francesco Bussone's army. In 1433, he married Barbara of Brandenburg, niece of emperor Sigismund. although part of the family fiefs went to his brothers Carlo, Gianlucido and Alessandro. Venetian troops under Niccolò Piccinino however thwarted his attempt to regain Asola. The Peace of Lodi (1454) obliged Ludovico to give back all his conquests, and to renounce definitively his claim to the three cities. However, the pope was not satisfied with the host city, writing: "The place was marshy and unhealthy, and the heat burnt up everything; the wine was unpalatable and the food unpleasant." However, the council ended on a note of great personal prestige for Ludovico with the elevation of his son Francesco to the purple. From 1466 Ludovico was more or less constantly at the service of the Sforza of Milan. He died in Goito in 1478, during a plague. He was buried in Mantua cathedral. The treatise takes the format of a Platonic dialogue, featuring an unnamed architect (evidently Filarete himself) who is building a new city for a princely patron (evidently Francesco Sforza of Milan). During the dialogue interspersing the treatise they are visited by another lord, in the figure of Ludovico: his role in the dialogue is to persuade Sforza that he has seen the error of his ways in showing favour to "modern architecture", by which is meant Gothic architecture, and, having seen the architecture of antiquity in Rome, now favours such architecture instead, which is also what Filarete is also trying to persuade his patron.