Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
XIX ғасырдағы ағылшын классикасы және Шекспирді зерттеуші ғалым, канадалық саясаткер және вице-король Уильям Джордж Кларк (1821 жылдың 6 наурызы – 1878 жылдың 6 қарашасы) – ағылшын классикасы және Шекспирді зерттеуші ғалым.
19th century English classical and Shakespearean scholar
the Canadian politician and viceroy
William George Clark (March 18216 November 1878) was an English classical and Shakespearean scholar.
Өмір
Ол Дарлингтондағы Барфорд Холлде дүниеге келген. Седберг мектебінде, Шрусбери мектебінде және Кембридждегі Тринити колледжінде білім алған, онда классика пәнінен бітірген, Браун медалін жеңіп алған және кейіннен Фэллоу сайланған. 1857 жылы ол қоғамдық оратор болып тағайындалды. Ұзақ демалыс кезінде Испания, Грекия, Италия және Польшаға саяхат жасаған. 1853 жылы Кларк діни қызметке қабылданған, бірақ 1870 жылы ол қолдаушыларының бірі болған Клирикалық шектеулер заңы қабылданғаннан кейін шіркеуден кеткен. Ол сол жылы қоғамдық ораторлық лауазымынан да бас тартты және денсаулығының нашарлауына байланысты 1873 жылы Кембриджден кетіп қалды. 1878 жылдың 6 қарашасында Йорк қаласында қайтыс болды. Ол бұрынғы колледжіне ағылшын әдебиеті саласында лекция оқу үшін қаражат мұра етіп қалдырды.
He was born at Barford Hall, Darlington. He was educated at Sedbergh School, Shrewsbury School, and Trinity College, Cambridge, where he graduated in classics and won a Browne medal and was subsequently elected Fellow. In 1857 he was appointed Public Orator. He travelled much during the long vacations, visiting Spain, Greece, Italy and Poland. In 1853 Clark had taken orders, but left the Church after the passing of the Clerical Disabilities Act 1870, of which he was one of the promoters. He also resigned the public oratorship in the same year, and in consequence of illness left Cambridge in 1873. He died at York on 6 November 1878. He bequeathed a sum of money to his old college for the foundation of a lectureship in English literature.
Шығармалары
Кларк Кембридж филология журналын құрды және Бенджамин Холл Кеннеди мен Джеймс Ридделлмен бірлесіп Sabrinae Corolla еңбегін жасады. Ол классикалық ғалым ретінде аз жарияланды. Аристофанның еңбектерінің жоспарланған басылымы жарық көрген жоқ. 1868 жылы Италияға сапар шегіп, Аристофанның Равенна қолжазбасын және басқа қолжазбаларды зерттеді. Отанына оралғаннан кейін «Ахарниялықтар» туралы түсіндірмелер жаза бастады, бірақ олар аяқталмай қалды. Оның ең белгілі еңбегі – Кембридж Шекспирі (1863–6), оның құрамында ерте басылымдардың салыстыруы және таңдалған түзетулер бар, оны алдымен Джон Гловермен, кейін Уильям Альдис Райтпен бірге редакциялады. «Гаспачо» (1853) Испаниядағы саяхаты туралы айтады; ал «Пелопоннес» (1858) Грекия туралы білімге үлес қосты. Оның Гарибальди көтерілісі кезінде Италияға және 1863 жылғы көтеріліс кезінде Польшаға жасаған сапарлары Фрэнсис Галтонның «Тұрымдық туристер» кітабының I және III томдарында сипатталған. Хью Эндрю Джонстон Мунро «Филология журналында» (viii. 1879) Кларкты «ол кездескен ең білікті және жан-жақты адам» деп сипаттады.
Clark established the Cambridge Journal of Philology, and cooperated with Benjamin Hall Kennedy and James Riddell in the production of the Sabrinae Corolla. He published little as a classical scholar. A contemplated edition of the works of Aristophanes was never published. He visited Italy in 1868 to examine the Ravenna manuscript of Aristophanes and other manuscripts, and on his return began the notes to the Acharnians, but they were left incomplete. The work by which he is best known is the Cambridge Shakespeare (1863–6), containing a collation of early editions and selected emendations, edited by him at first with John Glover and later with William Aldis Wright. Gazpacho (1853) gives an account of his tour in Spain; his Peloponnesus (1858) was a contribution to the knowledge of Greece. His visits to Italy at the time of Garibaldi's insurrection, and to Poland during the insurrection of 1863, are described in Vacation Tourists, ed. Francis Galton, i and iii. Hugh Andrew Johnstone Munro in Journal of Philology (viii. 1879) described Clark as "the most accomplished and versatile man he ever met".