Найджел Шорт – ағылшын шахмат шебері, 1993 ж. Гарри Каспаровпен әлем чемпионатында өнер көрсеткен. Шахмат дамыту жөніндегі FIDE директоры. Шахмат, спорт.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын шахмат гроссмейстері (1965 жылы туған) шахматшы.
English chess grandmaster (born 1965)
the chess player
Найджел Дэвид Шорт (1965 жылдың 1 маусымында туған) – ағылшын шахмат гроссмейстері, жазушы, жаттықтырушы және комментатор, 2022 жылдың қыркүйегінен бастап ФИДЕ шахматты дамыту директоры. Шорт 19 жасында гроссмейстер атағын алды және 1988 жылдың шілдесінен 1989 жылдың шілдесіне дейін ФИДЕ рейтингі бойынша әлемде үшінші орынды иеленді. 1993 жылы ол Лондонда өткен PCA әлем чемпионатында Гарри Каспаровпен күш сынасып, Каспаров 12½ – 7½ есебімен жеңіске жетті. Шахматқа қосқан үлесі үшін 1999 жылы Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атағымен марапатталды.
Nigel David Short (born 1 June 1965) is an English chess grandmaster, columnist, coach and commentator who has been the FIDE Director for Chess Development since September 2022. Short earned the title of grandmaster at the age of 19 and was ranked third in the world by FIDE from July 1988 to July 1989. In 1993, he became the first English player to play a World Chess Championship match, when he qualified to play Garry Kasparov in the PCA world championship in London, where Kasparov won 12½ to 7½. He was appointed Member of the Order of the British Empire (MBE) in the 1999 Birthday Honours for services to chess.
Балалық шағы, отбасы, білім
Шорт 1965 жылғы 1 маусымда Ланкашир графтығының Ли қаласында дүниеге келген. Ол Дэвид пен Жан Шорттың үш ұлының екіншісі. Әкесі журналист, ал анасы мектеп хатшысы болған. Ол Атертон қаласында өсіп, Болтон Олд Роудтағы Сент Филипп бастауыш мектебінде білім алды. Содан кейін Больтон жекеменшік мектебінде және Ли колледжінде оқыды. Шорт бес жасында әкесінің үлкен ағасы Мартинге шахмат үйреткенін көргеннен кейін шахмат ойнауды бастады. Ол әкесі құрған Атертон шахмат клубының және кейін Болтон шахмат клубының мүшесі болды, бірақ алғашқыда (жеті жасында) оны тым жас деп қабылдамаған. Оның ата-анасы оның 13 жасында ажырасып кетті. Шорт 17 жасында мектепті бітіріп, төрт пәннен емтихан тапсырғаннан кейін, шахматқа толық уақыт арнау үшін оқуын доғарды.
Short was born 1 June 1965 in Leigh, Lancashire. He is the second of three children (all boys) of David and Jean Short. His father was a journalist and his mother was a school secretary. He grew up in Atherton, going to St Philip's Primary School on Bolton Old Road. He studied at the independent Bolton School and Leigh College. Short began playing chess at the age of five after watching his father teach his older brother Martin. He was a member both of Atherton Chess Club, which was founded by his father, and later of Bolton Chess Club, which had initially rejected him (aged seven) for being too young. His parents divorced when he was 13 years old. Short left school at age 17, having completed four O levels, to focus on chess full time.
Ұстаздан - ұлы шеберге
Шорт шахматты бес жасында әкесінен үйренген. Шахмат дарыны Шорт 10 жасында Виктор Корчнойды жеңіп, бұқаралық ақпарат құралдарының назарын өзіне аударды. Корчной сол кезде әлемдегі екінші нөмірлі шахматшы еді. Лондонда өткен 31 тақталық бір мезгілдегі көрсетілімде Шорт жеңіске жеткен жалғыз ойыншы болды. Ол негізінен өзіндік білім алған. 1977 жылы ол 12 жасқа толуына үш күн қалғанда Солтүстік-Батыс аймақтық турнирде өтіп, Ұлыбритания шахмат чемпионатындағы ең жас қатысушы атанды. Чемпионатта ол он мәрте британ чемпионы атанған Джонатан Пенроузды жеңіп, 5/11 есебімен ойынды аяқтады, бұл дебют үшін өте жақсы нәтиже еді. Осы кезеңде Шорт британ жастар шахматында үстемдік құрды және 1977 жылғы британдық финалдағы көрсеткені үшін Мастер атағын алды. 1978 жылы ол 13 жас 5 ай 11 күндік шағында Ұлыбританияның жылдам шахмат чемпионатында (British Lightning Championship) жеңіске жетіп, алғашқы ересектер арасындағы ұлттық титулын жеңіп алды. Ол осы титулды 1980 жылы да қайта жеңіп алды. 1979 жылы Честерде өткен Ұлыбритания чемпионатында Шорт Джон Нанн мен Роберт Беллинмен бірінші орынды бөлісті, соның арқасында алғашқы Халықаралық шебер нормасын (International Master norm) алды. Тай-брейкте Беллин жеңімпаз атанды. Кейін 1979 жылы Шорт Францияның Белфорт қаласында өткен 16 жасқа дейінгі ойыншылар арасындағы әлем чемпионатында (World Cadet Championship) бірінші орынды бөлісті, бірақ аргентиналық Марчелло Темпоне тай-брейкте жеңіліс тапты. 1979/80 жылдары Хейстингс турнирінде 8/15 ұпай жинап, ол шахмат тарихындағы ең жас Халықаралық шебер атанды, бұрынғы Бобби Фишердің 1958 жылғы рекордын бұзды. Шорт төрт рет Жастар арасындағы әлем чемпионатына қатысты (1980–83), алғашқы әрекетінде ең жақсы нәтижеге қол жеткізді – 1980 жылы Дортмундте Гарри Каспаровтан кейін екінші орын алды. Шорт Англия құрамасы сапында халықаралық командалық жарыстарда алғаш рет 1983 жылы Пловдивте өткен Еуропалық командалық финалда өнер көрсетті. 1984 жылы 19 жасында гроссмейстер атағын алды, сол кезде әлемдегі ең жас гроссмейстер болды, бірақ кейін Симен Агдештейн бұл көрсеткішті жаңартты.
Short learned chess at age five from his father. A chess prodigy, Short first attracted significant media attention as a 10 year old by defeating Viktor Korchnoi, then ranked No. 2 in the world, in a simultaneous exhibition in London over 31 boards, where Short was the only victor. He was virtually self taught. In 1977, he became the youngest ever participant in the British Chess Championship by qualifying through the North West Zonal three days before his 12th birthday. In the event itself, he defeated ten time British champion Jonathan Penrose, and finished with 5/11, an excellent showing for a debutant. Short dominated British youth chess during this period, and earned a Master rating with his showing in the 1977 British finals. In 1978 he won his first adult national title when he won the British Lightning Championship aged 13 years 5 months 11 days, a title which he won again in 1980. In 1979, in the British Championship at Chester, Short tied for first place with John Nunn and Robert Bellin, earning his first International Master norm; Bellin won the title on tiebreak. Later in 1979, Short tied for first place in the World Championship for players under age 16, the World Cadet Championship, at Belfort, France, but lost to Argentinian Marcello Tempone on tiebreak. He became (at the time) the youngest International Master in chess history by scoring 8/15 in the Hastings Premier in 1979/80, breaking Bobby Fischer's record from 1958. Participating in four World Junior Championships (1980–83), Short achieved his best result during his first attempt, when he placed second to Garry Kasparov in 1980 at Dortmund. Short represented England in international team play for the first time at the 1983 European Team finals in Plovdiv. He was awarded the grandmaster title in 1984, aged 19—becoming the youngest grandmaster in the world at the time, being later supplanted by Simen Agdestein.
Әлем чемпионатына үміткер
Шорттың әлем чемпионаты атаны үшін күресі 1985 жылы басталды, ол Біль Интерзоналынан тікелей өтіп, Ұлыбританияның алғашқы кандидатқа ие болды. Ол Джон ван дер Виль мен Эухенио Торредан соңғы орынға таласу үшін плей-офф өткізуге мәжбүр болды, себебі үшеуі де негізгі кезеңде тең ойнады. Бірақ Монпелье кандидаттар турнирі Шортқа көп жетістік әкелмеді, ол 15 ойында 7 ұпай жинап, 10-шы орынды иеленді. Келесі циклда ол 1987 жылы Суботика Интерзоналында Джон Спильманмен бірге жеңіске жетіп, тағы да кандидатқа ілікті. Кандидаттар кезеңі бұл кезде дәстүрлі матч форматына қайта оралды: Шорт 1988 жылы Канаданың Сент-Джон қаласында Гюла Саксты (+2=3) есебімен жеңді, бірақ кейін Лондонда күтпеген жерден Спильманға (−2=3) есебімен жеңілді. Шорттың келесі әрекеті ең сәттісі болды. Ол Манила Интерзоналының соңғы турында Михаил Гуревичті жеңіп, Висванатан Анандпен бірдей үшінші орынды бөлісті, ал Вассилий Иванчук пен Борис Гельфанд алда болды, бұл оған үшінші рет қатарынан кандидат болуға мүмкіндік берді. 8/Финалда Спильманмен Лондон қаласында қайта кездескен ол тартысты матчта тең ойнады (+2 2=4), содан кейін тең түскен жағдайда үлкен қарсыласын 1.5:0.5 есебімен жеңді. Брюсселдегі Гельфандқа қарсы 1/4 финалда қанды шайқас болды, онда Шорт ақырында жеңіске жетті (+4 2=2). 1992 жылы жартылай финалда ағылшын бұрынғы әлем чемпионы Анатолий Карповты (+4−2=4) есебімен жеңіп, бұл жекпе-жекті "бір дәуірдің аяқталуы" деп сипаттады. Финалда Сан-Лоренцо-де-Эль-Эскориалда Шорт голландиялық Ян Тимманды (+5−3=5) есебімен жеңіп, әлем чемпионы Гари Каспаровпен кездесуге құқық алды.
Short's arrival on the World Chess Championship title began in earnest in 1985 when he narrowly qualified from the Biel Interzonal to become Britain's first ever candidate. He needed a playoff to advance past John van der Wiel and Eugenio Torre for the last berth, after the three had tied in regulation play. But the Montpellier Candidates Tournament brought Short little success, as he scored 7/15 to finish in 10th place. In the next cycle, he again qualified by winning the 1987 Subotica Interzonal with Jon Speelman. The Candidates stage had by this time reverted to its traditional match format: Short defeated Gyula Sax (+2=3) in Saint John, Canada, in 1988, but then unexpectedly lost (−2=3) to Speelman in London. Short's next attempt proved his most successful. He defeated Mikhail Gurevich in the last round of the Manila Interzonal and finished equal third with Viswanathan Anand, behind Vassily Ivanchuk and Boris Gelfand, qualifying him as a Candidate for the third successive time. Meeting Speelman again in the 8/Final, in London, he tied a close match (+2 2=4) before edging his older opponent 1.5 0.5 in the tie break. The 1/4 final, against Gelfand, in Brussels, was a bloodthirsty affair in which Short eventually prevailed (+4 2=2). In the semifinal, in 1992, the Englishman overcame former World Champion Anatoly Karpov (+4−2=4) in a match that was described as "the end of an era". In the final, in San Lorenzo de El Escorial, Short defeated Dutchman Jan Timman (+5−3=5) to earn the right to meet defending World Champion Garry Kasparov.
Дүниежүзілік чемпиондық матч, Лондон 1993
Шорт пен Каспаровтың сөзіне қарағанда, шахмат әлемінің басқарушы органы ФИДЕ-нің төрағасы Флоренсио Кампоманес, ФИДЕ ережелерін бұза отырып, олармен ақылдаспай-ақ матчтың өтетін жерін (Манчестер) және жүлде қорын анықтады. Британдық WIM және автор Кэти Форбс өзінің "Nigel Short: Quest for the Crown" (Cadogan 1993) кітабында 1993 жылғы тендерлік процесте ФИДЕ әлем чемпионаты матчына лайықты бірде-бір өтініш алмағанын жазды. Осыған жауап ретінде Шорт пен Каспаров дереу қарсы ұйым – Кәсіби шахмат қауымдастығын құрды. "Таймс" газетінің демеушілігімен өткен бұл матч 1993 жылдың қыркүйек-қазан айларында Лондонда жаңа ұйымның қолдауымен ұйымдастырылды. Каспаров убедительно жеңіске жетті (+6−1=13) – Ботвинник 1961 жылы Талды жеңгеннен бергі әлем чемпионаты үшін күрестегі ең үлкен айырмамен жеңіс.
According to Short and Kasparov, the head of the chess world's governing body FIDE, Florencio Campomanes, in breach of FIDE rules, decided the location of the match (Manchester) and the prize fund without consulting them. In her book Nigel Short: Quest for the Crown (Cadogan 1993), the British WIM and author Cathy Forbes wrote that at no time in the 1993 bidding process did FIDE actually receive a conforming world championship match bid. In response, Short and Kasparov promptly formed a rival organisation, the Professional Chess Association. The resulting match—sponsored by The Times newspaper—was held under the new body's auspices in London from September to October 1993. Kasparov won convincingly (+6−1=13) – the largest margin of victory in a world title contest since Botvinnik defeated Tal in 1961.
Дау
Каспаров пен Шорттың бұрын-соңды болмаған көтерілісі ФИДЕ ұйымдастырған параллельді Әлем чемпионаты циклына әкелді, онда Анатолий Карпов пен Ян Тимман 1993 жылдың соңында титул үшін кездесу өткізді, оны Карпов жеңіп алды. Шорт пен Каспаров екеуі де ФИДЕ тарапынан санкцияланды, және бұл жағдай келесі бірнеше жыл бойы шахмат әлемінде үлкен дау-дамай мен құлпыруға алып келді.
The unprecedented rebellion organized by Kasparov and Short resulted in a parallel World Championship cycle organized by FIDE, featuring Anatoly Karpov and Jan Timman playing a title match later in 1993, which was won by Karpov. Short and Kasparov were both sanctioned by FIDE, and the situation led to enormous controversy and upheaval in the chess world for the next several years.
Үлкен турнирлер нәтижесі
Шорт 1984, 1987 және 1998 жылдары Британдық шахмат чемпионатында және 1991 жылы Англия чемпионатында (соңғысы өткізілген жалғыз жыл) жеңімпаз атанды. Ол 2004 жылы (Мумбай), 2006 жылы (Мумбай) және 2008 жылы (Нагпур) Комонвелл чемпионы болды. Ол 2006 жылы Ливерпульде өткен жеке шахмат бойынша Еуропа чемпионатында жеңімпаз атанды және 2008 жылы сол жерде өткізілген шахмат чемпионатында екінші орынға ие болды. Ол Женева (1979), Белфорт, 16 жасқа дейінгілер арасындағы әлем чемпионаты (1979), BBC Master Game (1981), Амстердам OHRA (1982), Баку (1983), Эсбьерг (1984), Британдық шашка чемпионаты (1986), Вийк ан Зее (1986, 1987), Рейкьявик (1987), Амстердам VSB (1988, 1991, 1992, 1993), Гастингс (1987/88, 1988/89), Пярну (1996), Гронинген (1996), Таллинн / Пярну (1998), Ман аралы Монарх Ассуранс 1998, Дака Юнайтед Сақтандыру (1999), Шымкент (1999), Памплона (1999/2000), Линарс Ашық (2000), Тан Намин Чин Кубогы, Бейжің (2000), Сигеман және Co. Шорт 2013 жылы Оттавада өткен Канаданың ашық шахмат чемпионатының 50-ші кезеңінде жеңіліссіз 7 1⁄2/9 есебімен аяқтағаннан кейін, Канаданың гроссмейстері Эрик Хансенді тай-брейкте жеңіп алды. Шорттың ең үздік турнирлік көрсеткіші 1991 жылы Амстердам VSB турниріне келді, онда ол Каспаров пен Карповтан бұрын Валерий Саловпен бірінші орынды теңестірді.
Short won the British Chess Championship in 1984, 1987 and 1998, and the English Championship in 1991 (the only year in which the latter event was held). He was the Commonwealth Champion in 2004 (Mumbai), 2006 (Mumbai) and 2008 (Nagpur). He won the 2006 EU Individual Open Chess Championship in Liverpool and took a share of second place in 2008 when it was held there again. He has finished outright first, or tied for first, in dozens of other international tournaments, including Geneva (1979), Belfort, World Under 16 (1979), the BBC Master Game (1981), Amsterdam OHRA (1982), Baku (1983), Esbjerg (1984), British Rapidplay Chess Championship (1986), Wijk aan Zee (1986, 1987), Reykjavík (1987), Amsterdam VSB (1988, 1991, 1992, 1993), Hastings (1987/88, 1988/89), Pärnu (1996), Groningen (1996), Tallinn/Pärnu (1998), Isle of Man Monarch Assurance 1998, Dhaka United Insurance (1999), Shymkent (1999), Pamplona (1999/2000), Linares Open (2000), Tan Chin Nam Cup, Beijing (2000), Sigeman and Co. Malmö (2002, 2009, 2013 joint first shared with Richárd Rapport and Nils Grandelius), Gibraltar (2003, 2004, 2012), Budapest Hunguest Hotels (2003), Samba Cup, Skanderborg (2003), Taiyuan (2004), the Politiken Cup (2006), Bazna (2008), the Staunton Memorial (2009), Bangkok Chess Club Open (2011, 2012, 2015, 2017), Luanda (2011), 7th Edmonton International (2012), Bunratty (2012, 2016, 2017, 2020), RA Club Ottawa (2012), Pühajärve Rapid Chess Tournament (2012), Spicenet Tanzania Open (2013), PokerStars Isle of Man (2014), Zaw Win Lay Memorial Yangon (2014), the South African Open (2015) the 1st Stars Cup in Anzali (2016), the British Knockout Championship (2016), the Bacolod Negros Open (2017), the Pre League Blitz Open in Kampala (2018), the GM Nigel Short Blitz in Lagos (2018), and the Moja GM Tournament, in Kimberley, (2022). Short won the 50th edition of the Canadian Open Chess Championship in Ottawa in 2013, edging Canadian Grandmaster Eric Hansen on tiebreak after both finished with unbeaten 7½/9 scores. Arguably Short's finest tournament performance came at the Amsterdam VSB tournament in 1991, where he tied for first place with Valery Salov ahead of both Kasparov and Karpov.
Жарыс нәтижелері
Жоғарыда аталған әлем чемпионаты циклының нәтижелерінен өзге, Шорт матч ойыншысы ретінде де жетістіктерге қол жеткізді. 1985 жылы Массачусетс штатының Фоксборо қаласында АҚШ чемпионы Лев Албуртты 7–1 (+6=2) есебімен жеңді. Сондай-ақ, 1995 жылы Джакартада Утут Адиантоны (+3=3), 2000 жылы Альбертте Этьен Бакроны (+3−1=2), 2002 жылы Рейкьявикте Ханнес Стефанссонды (+4−1=1), 2003 жылы Тегеранда Эхсан Гаем Магамиді (+2=4), 2009 жылы Мукачеводе Захар Ефименконы (+2−1=3) және 2016 жылы Хогевенде Хоу Ифанды (+2 1=3) жеңді. Шорт 1983 жылы Лондонда Жоел Бенджаминге 2½–1½ есебімен ұтылып, 1988 жылы Манилада Эухенио Торремен тең түсті (+1−1=4), 1989 жылы Хилверсумда өткен көрме матчинде Тимманмен тең түсті (3–3), 1994 жылы Нью-Йоркте өткен PCA кандидаттар турнирінің ширек финалында Борис Гулконы қосымша партияларда жеңіп, 1995 жылы Линаресте өткен PCA жартылай финалында Гата Камскийге (5½–1½) ұтылып, 2010 жылы Амстердамда Аниш Гиримен тең түсті (+1 1=2). 2013 жылдың наурызында Тегеранға қайта оралғанда, Шорт ирандық ойыншы Эхсан Гаем Магамиге қарсы екінші матч өткізді. «Сөйлейтін шахмат» деп аталған бұл жарыс классикалық уақыт бақылауымен төрт партиядан, төрт жылдам шахмат партиясынан және сегіз блиц партиясынан тұрды. Классикалық партиялар барысында ойыншылар үздіксіз тікелей түсіндірмелер берді, бұл тікелей эфирде және теледидардағы көрермендердің ойыншылардың ойларын және бағалауларын салыстырып, түсіну деңгейін арттыруға бағытталған. Шорт классикалық партияларда (+2=2), жылдам партияларда (+3−1) және блиц партияларында (+3−2=3) жеңіске жетті.
In addition to World Championship cycle results already mentioned above, Short has enjoyed other success as a match player, beating US Champion Lev Alburt in Foxborough, Massachusetts in 1985 by the score of 7–1 (+6=2). He has also defeated Utut Adianto (+3=3) in Jakarta 1995, Étienne Bacrot in Albert 2000 (+3−1=2), Hannes Stefánsson in Reykjavík 2002 (+4−1=1), Ehsan Ghaem Maghami in Tehran 2003 (+2=4) Zahar Efimenko in Mukachevo 2009 (+2−1=3) and Hou Yifan in Hoogeveen 2016 (+2 1=3). Short lost to Joel Benjamin by 2½–1½ at London 1983, drew with Eugenio Torre (+1−1=4) in Manila 1988, drew with Timman (3–3) in an exhibition match at Hilversum in 1989, defeated Boris Gulko in extra games in the PCA Candidates' quarterfinals at New York 1994, lost to Gata Kamsky by (5½–1½) in the PCA semi finals at Linares 1995, and drew with Anish Giri in Amsterdam 2010 (+1 1=2). In a return to Tehran in March 2013, Short played a second match against the Iranian player Ehsan Ghaem Maghami. Billed as Talking Chess, the contest comprised four games with a classic time control, four games of rapid chess and eight games of blitz. As the classic games progressed, the players gave an intermittent live commentary, aimed at increasing the understanding of the live and television audiences, who could contrast and compare the player's own thoughts and assessments. Short won the classic games (+2=2), the rapid games (+3−1) and the blitz games (+3−2=3).
Басқа қызмет түрлері
Шорт 2018 жылдың қазан айында Дүниежүзілік шахмат федерациясының (FIDE) бірнеше вице-президенттерінің бірі болып тағайындалды. Ол британдық The Sunday Times, The Daily Telegraph, The Daily Mail және The Spectator газеттеріне шахматтық бағаналар мен кітаптарға шолулар жазды. The Sunday Telegraph газетінде ол он жыл бойы, ал The Guardian газетінде 2005 жылдан 2006 жылдың 19 қазанына дейін жазды. 2005 жылы Аргентинаның Сан-Луис қаласында өткен FIDE әлем чемпионаты туралы ChessBase сайтына хабарлама жасады. 2011 жылдың қаңтар айынан 2018 жылдың желтоқсанына дейін "New in Chess" журналында "Қысқа әңгімелер" деген колонка жазды. 2013 жылғы шахмат әлем чемпионаты кезінде ол "The Indian Express" газетіне бірнеше мақала жазды. 2014 жылы Financial Times газетіне колонка жаза бастады, алғашқы мақаласында Сол Кэмпбеллмен сұхбаттасты. Ол жеке бапкер ретінде жас дағдылы ойыншылар Пентала Харикришна, Сергей Карякин, Дэвид Хауэлл және Паримаржан Негиге көмектесті. 2006-2007 жылдары Иран Ислам Республикасының ұлттық бапкері болды. Оның алғашқы тапсырмасы 2006 жылы Катардың Доха қаласында өткен Азия ойындарында күтпеген жерден командалық қола медальді жеңіп алуына әкелді. 2007 жылы Макаода өткен Азия үй ішіндегі ойындарында шахматтың тоғыз түрінде Иран күміс және екі қола медаль жеңіп алды. Шорт 1993 жылы Болтон жоғары білім беру институтының құрметті профессоры атанды, ал 2010 жылы Болтон университеті ғылым докторының құрметті дәрежесімен марапатталды. 1999 жылы шахматтағы жетістіктері үшін MBE орденімен марапатталды. 2005 жылдың тамызында ол Біріккен Ұлттар Достастығының шахмат қауымдастығының бас хатшысы болып сайланды. 2006 жылдың маусымында ол президент болып сайланды және 2008 жылдың қаңтарында қызметтен кетті. 2009-2014 жылдар аралығында FIDE-нің ECF-дегі өкілі болды. Соңғы жылдары маңызды шахматтық оқиғалар кезінде Шорт көбінесе интернеттегі тікелей эфирлерде түсіндіруші ретінде тартылады. Шахмат тарихшысы Эдвард Винтер оны ең үздік бес интернет-түсіндірушінің бірі деп атады. 2021 жылы жарық көрген "Winning" кітабының кіріспе бөлімінде Шорт: «Бұл менің алғашқы кітабым, және оны жазу үшін маған жаһандық пандемия қажет болды» және «Мұқабасында менің атым бар барлық кітаптар – және оларды сатып алғандарға терең кешірім сұраймын – барлығы да жалдамалы авторлар жазған» деді. 2021 жылдың қазан айында Chess.com сайтындағы блог жазбасында анонимді гроссмейстер "honestgirl" іс жүзінде Найджел Шорт екені айтылды, себебі олардың ойынның әртүрлі вариацияларына ұқсас талғамдары бар және "honestgirl" сөзі "Nigel Short" сөзінің анаграммасы екендігі анықталды.
Short was appointed to serve as one of several Vice Presidents of the World Chess Federation (FIDE) in October 2018. He has written chess columns and book reviews for the British newspapers The Sunday Times, The Daily Telegraph, the Daily Mail and The Spectator. He wrote for The Sunday Telegraph for a decade and for The Guardian between 2005 and 19 October 2006. He reported on the FIDE World Chess Championship 2005 in San Luis, Argentina, for the ChessBase website. He wrote a column, "Short Stories", for New in Chess magazine from January 2011 until December 2018. During the World Chess Championship 2013 he wrote a series of articles for The Indian Express. In 2014 he began writing a column for the Financial Times, interviewing Sol Campbell in the first article. He has individually coached young prodigies Pentala Harikrishna, Sergey Karjakin, David Howell and Parimarjan Negi. He worked as national coach of the Islamic Republic of Iran from 2006 to 2007. His first assignment led to their unexpectedly capturing a team bronze medal at the Asian Games in Doha, Qatar, in 2006. In the nine chess events at the Asian Indoor Games in Macau 2007, Iran took a silver and two bronze medals. Short was made an honorary Fellow of the then Bolton Institute of Higher Education in 1993, and was admitted to the honorary degree of Doctor of Science by the University of Bolton in 2010. In 1999 he was appointed MBE, in recognition of his chess accomplishments. In August 2005, he was unanimously elected secretary general of the Commonwealth Chess Association. He became its president in June 2006, stepping down in January 2008. He was the FIDE delegate for the ECF between 2009 and 2014. During important chess events in recent years, Short is often engaged for commentary as part of live broadcasts on the Internet. Chess historian Edward Winter has named him one of the top five Internet broadcasters. In the Introduction chapter of his book Winning, published in 2021, Short said "This is my first book, and it has taken a global pandemic for me to write it" and "I must confess that all books with my name on the cover – and with profound apologies to those who bought them – were all ghost written". An October 2021 blog post on Chess. com made the case that the anonymous grandmaster player "honestgirl" was, in fact, Nigel Short, based on their similar preferences for variations of the game, and based on the fact that "honestgirl" is an anagram of "Nigel Short".
Оқиғалар
2001 жылы Шорт The Sunday Telegraph газетінің шахмат рубрикасына жылдам шахмат матчтарында Интернеттегі шахмат платформасы Internet Chess Club-та бұрынғы әлем чемпионы Бобби Фишермен құпия ойнасқанын айтты. Фишер бұл шотқа ие екенін жоққа шығарды. 2007 жылдың қаңтар айында Шорт үнді газеті DNA-ға берген сұхбатында Сан-Луисте өткен Әлем чемпионаттарында Веселин Топаловтың алаяқтық жасады деген айыптауларды тексеруге шақырды. Сол DNA сұхбатында Шорт 2005 және 2006 жылғы Әлем чемпионаттарының апелляциялық комиссия мүшелерінің рөлін, әсіресе ФИДЕ вице-президенті Зураб Азмайпарашвилиді сынады, оны «2003 жылғы Еуропа чемпионатында жеңіске жеткенде өзі мойындағандай, алдағаны үшін мұндай жұмысқа мүлдем жарамсыз» деп сипаттады. Азмайпарашвили 2007 жылдың шілдесінде отырыс өткізген ФИДЕ этика комиссиясына ресми шағым түсірді. Комиссия Шортқа қатысты негізгі шағымдарды қабылдамағанмен, «dunderhead» сөзін қолданғаны үшін FIDE этика кодексін бұзғаны үшін оған санкция салды. 2015 жылы Шорт ерлердің шахматқа әйелдерге қарағанда биологиялық жағынан жақсы бейімделгенін, ал әйелдердің басқа да қабілеттері бар екенін мәлімдеді, әйелінің жоғары эмоционалды интеллектін мысал ретінде келтірді. Бұл мәлімдемелерге байланысты туындаған кең пікірлерге жауап ретінде Шорт өз ұстанымын қайталады, сұхбатта «ерлер мен әйелдер арасындағы айырмашылықты көрсету өте оңай» деді және Джудит Полгардан жиі жеңілуін «маңызсыз» деп бағалады.
In 2001, Short told The Sunday Telegraph chess column that he believed he had been secretly playing the reclusive former chess champion Bobby Fischer on the online chess platform Internet Chess Club in speed chess matches. Fischer denied ownership of the account. In January 2007, Short gave an interview to the Indian newspaper DNA, in which he called for an inquiry to examine allegations that Veselin Topalov cheated during the World Championship in San Luis. In the same DNA interview, Short was critical of the role of members of the Appeals Committee at the 2005 and 2006 World Championships, in particular FIDE Vice President Zurab Azmaiparashvili, whom he described as "singularly inappropriate for such work having, by his own admission, cheated in winning the 2003 European Championship." Azmaiparashvili filed a formal complaint to the FIDE Ethics Commission, which convened in July 2007. While dismissing the main complaints against Short, the commission sanctioned him for a minor violation of the FIDE Code of Ethics for his use of the word "dunderhead". In 2015, Short claimed that men are biologically better suited to chess than women, and that women have other skills, citing his wife's superior emotional intelligence as an example. In response to widespread criticism for these comments, Short reaffirmed his position, claiming in an interview that "it's quite easy to demonstrate there is a fairly substantial gap between men and women" and dismissing his repeated defeat by Judit Polgar as "irrelevant".
Жеке өмір
Шорт Грецияда тұрады және 1987 жылы драма терапевті Рея Аргиро Карагеоргиуге үйленді. Олардың екі баласы бар. Ол дінге сенбейді.
Short resides in Greece and married drama therapist Rhea Argyro Karageorgiou in 1987. The couple have two children. He is an atheist.