Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1968 жылы түсірілген Карел Рейс режиссерлік еткен тарихи фильм.
1968 biographical film by Karel Reisz
«Изадора» (The Loves of Isadora) – 1968 жылы түсірілген тарихи драма. Режиссері Карел Рейс, сценарий авторлары Мелвин Брэгг, Маргарет Дрэббл және Клайв Экстон. Сценарий Изадора Дунканның «Менің өмірім» және Сьюэлл Стокстың «Изадора, жақын портрет» кітаптары негізінде жазылған. Фильмде 19 ғасырда АҚШ және Еуропа бойынша үлкен жетістікке жеткен американдық заманауи бидің негізін қалаушы және хореограф Изадора Дунканның өмірі көрсетіледі. Ұлыбритания мен Францияның бірлескен туындысы. Басты рөлде Ваннесса Редгрейв, сондай-ақ Джеймс Фокс, Джейсон Робардс және Джон Фрейзер түскен. «Изадора» 1969 жылғы Канн кинофестивалінің негізгі конкурсына қатысып, онда Редгрейв «Ең үздік әйел актер» жүлдесін жеңіп алды. Фильмнің алғашқы, шектеулі көрсетілімі 18 желтоқсан 1968 жылы Лос-Анджелестегі Universal Pictures киностудиясы арқылы «Оскар» сыйлығына ілікту үшін өткізілді. 1969 жылдың көктемінде кеңінен көрсетілген фильм Редгрейвтің актерлік шеберлігіне байланысты жағымды пікірлер алды. Дегенмен, 1,7 миллион долларлық бюджетке қарсы 1,25 миллион доллар ғана жинап, кассада үлкен табыс әкелмеді. Редгрейв осы рөлі үшін Ұлттық кино сыншылары қоғамының «Ең үздік әйел актер» сыйлығын жеңіп алды, сонымен қатар «Оскар» және «Алтын глобус» сыйлықтарына ұсынылды.
Isadora (also known as The Loves of Isadora) is a 1968 biographical drama film directed by Karel Reisz from a screenplay written by Melvyn Bragg, Margaret Drabble, and Clive Exton adapted from the books My Life by Isadora Duncan and Isadora, an Intimate Portrait by Sewell Stokes. The film follows the life of American pioneering modern contemporary dance artist and choreographer Isadora Duncan, who performed to great acclaim throughout the US and Europe during the 19th century. A co production between the United Kingdom and France, it stars Vanessa Redgrave as Duncan and also features James Fox, Jason Robards, and John Fraser in supporting roles. Isadora was in the main competition at the 1969 Cannes Film Festival where Redgrave won the Best Actress Prize. The film's initial limited theatrical release on 18 December 1968 by Universal Pictures in Los Angeles was for the Academy Award qualification. Its general release in Spring 1969 received generally positive reviews with major acclaim for Redgrave's performance. However the film underperformed at the box office grossing mere $1.25 million on a $1.7 million budget. For her performance, Redgrave won the National Society of Film Critics Award for Best Actress and received nominations for the Academy Award for Best Actress and the Golden Globe Award for Best Actress in a Motion Picture – Drama.
Сюжет
1927 жылы Изадора Дункан қазіргі заманғы бидің инноваторы, темпераментті богема және еркін махаббатты ашық түрде қолдаушы ретінде аңызға айналды. Қазір 40 жастан асқан ол француз Ривьерасындағы шағын қонақ үйде серігі Мэри Эстель Демпси/Мэри Дести (фильмде тек Мэри деп аталады) және естеліктерін жазып отырған хатшысы Роджермен бірге қырсық өмір сүреді. Калифорниядағы жас кезінде Изадора алғаш рет ата-анасының неке куәлігін өртеп, өнер мен сұлулыққа деген адалдығын білдіріп, қабылданған әлеуметтік нормаларды жек көретінін көрсетті. 1896 жылы ол Чикагодағы шулы концерт залында Пеппи Дора деген атпен өнер көрсетеді және театр директорын 300 доллар төлеуге мәжбүр етеді, осылайша ол отбасын Англияға апаруға мүмкіндік алады. Грек классицизмінен шабыттанған еркін би стилі мен костюмі арқылы ол жылдам халықаралық даңққа ие болады. Берлинде ол өзінің алғашқы махаббаты Гордон Крейгпен танысады, жас сахна суретшісі оған бірге театрдың жаңа әлемін құруға уәде береді. Күйеуі бар Крейгтен қыз туғаннан кейін Изадора Парижге көшіп, миллионер Париж Сингермен танысады, ол оған көптеген сыйлықтар сыйлайды және кейіннен оған Өмір мектебін ашу үшін үлкен мүлік сатып алады, онда тек сұлулық пен қарапайымдыққа үйретеді. Ұл туғаннан кейін Изадора Сингермен бірге Англияға оралады, бірақ тыныш өмірінен жалыққандықтан, пианиношысы Армандпен махаббатқа түседі. Біраз уақыттан кейін, оның екі баласы да жүргізушісімен бірге көлік көпірден Сена өзеніне құлап, суға батып кетеді. Осы қайғылы оқиғадан күйзелген Изадора Сингерді тастап, 1921 жылға дейін Еуропаны шарлайды, содан кейін оған Кеңес Одағында би мектебін ашу туралы ұсыныс келеді. Елдің кедейлігіне қарамастан, ол шаруалармен жақын қарым-қатынас орнатады және Сергей Есенинмен құмарлыққа толы махаббатқа түседі, онымен үйленеді, осылайша ол АҚШ-қа бірге бара алу үшін виза алады. Есениннің асыра сілтеулі мінез-құлқы баспасөз конференциясын дүркіретіп жібереді, ал Бостон қаласындағы би кешінде Изадораның кеудесін ашық көрсетуі АҚШ-тың большевиктерге қарсы көзқарасын ашық наразылыққа ұшыратады. Некелері ажырасқаннан кейін ол естеліктерін жазу үшін Ниццаға оралады. Парижде жаңа мектеп ашу үшін мүлкін сатуға шешім қабылдаған Изадора, қуанышпен жергілікті кафеге барады және бірнеше күннен бері таң қалдыратын әдемі итальяндық Бугаттиді көреді. Ол онымен спорттық машинасымен теңіз жағасындағы жолмен саяхатқа шығады, сол кезде Изадораның ұзын шифон шарфы дөңгелектің спицаларына ілігіп, мойнына оралып, өліміне себеп болады.
In 1927, Isadora Duncan has become a legend as the innovator of modern dance, a temperamental bohemian, and an outspoken advocate of free love. Now past 40, she lives in poverty in a small hotel on the French Riviera with her companion Mary Estelle Dempsey/Mary Desti (named only as Mary in the film) and her secretary Roger, to whom she is dictating her memoirs. As a young girl in California, Isadora first demonstrates her disdain for accepted social standards by burning her parents' marriage certificate and pledging her dedication to the pursuit of art and beauty. In 1896, she performs under the name of Peppy Dora in a rowdy music hall in Chicago and publicly embarrasses the theatre manager into paying her $300 so that she can take her family to England. Modelling her free form style of dance and costume after Greek classicism, she rapidly acquires international acclaim. In Berlin, she meets her first love, Gordon Craig, a young stage designer who promises her that together they will create a new world of theatre. After bearing the already married Craig a daughter, Isadora moves to Paris and meets Paris Singer, a millionaire who lavishes gifts upon her and later buys her an enormous estate for her to open a School for Life, where only beauty and simplicity are taught. Following the birth of a son, Isadora returns to England with Singer but becomes bored with her quiet life and enters into an affair with her pianist, Armand. A short time later, both of her children are drowned when their chauffeur driven car plunges off a bridge into the Seine. Broken by the tragedy, Isadora leaves Singer and wanders about Europe until in 1921 she receives an offer to open a dancing school in the Soviet Union. Unaffected by the country's poverty, she develops a strong rapport with the peasantry and has a passionate affair with Sergei Essenin, a volatile poet whom she marries so that he can obtain a visa to accompany her to the United States. Essenin's outrageous behaviour turns a press conference into a shambles, however, and US anti Bolshevist sentiment turns to open hostility when Isadora bares her breasts during a dance recital in Boston. Following the disintegration of her marriage, she returns to Nice to write her memoirs. Impulsively selling her possessions to open a new school in Paris, Isadora goes to a local café to celebrate and spots Bugatti, a handsome Italian whom she has been admiring for several days. She goes for a drive with him in his sports car, and as they roar along a road by the sea, Isadora's long chiffon scarf catches in the spokes of a wheel and strangles her.
Саундтрек
Kapp Records 1969 жылдың қазан айында «Isadora Loves» фильміне арналған стерео LP шығарды (каталог нөмірі KRS 5511). Ол Джаррдың тақырыптық музыкасын, Энтони Боулздың қосымша музыкасын, саундтректе қолданылған Бах, Бетховен, Бизе, Бородин және Чайковскийдің оркестрлік музыкасын, сондай-ақ Джарр дирижерлік еткен аты-жөні белгісіз оркестр орындаған басқа да материалдарды қамтиды.
Kapp Records issued a soundtrack stereo LP, The Loves of Isadora, in October 1969 (catalogue number KRS 5511). It includes Jarre's theme music, Anthony Bowles' incidental music, orchestral music by Bach, Beethoven, Bizet, Borodin and Tchaikovsky used on the soundtrack, and other material, with an unnamed orchestra conducted by Jarre.