Кіріспе

Джордж Горинг, лорд Горинг (14 шілде 1608 – 1657) – ағылшын роялистік әскерінің сарбазы. Ол Норвичтің бірінші графының үлкен ұлы болғандықтан, лорд Горинг атағымен белгілі болды.

Ерте өмір

Геринг, Джордж Герингтің үлкен ұлы, 1-ші Норвич графы, 1608 жылдың 14 шілдесінде дүниеге келді. Ол Ричард Бойлдың қызы Леттис Бойлға үйленді.

Азамат соғыстарынан бұрынғы тәжірибе

Оның қайын атасы, Ричард Бойл, Корк графының 1-ші графы, оған голландия армиясында полковник шенімен қызмет атқаруға мүмкіндік берді. 1637 жылы Бреда қамалында алған жарақатынан ол мүгедек болып қалды және 1639 жылдың басында Англияға оралды, онда Портсмут губернаторы болып тағайындалды. Ол Епископтар соғыстарында қызмет етті және "Армиялық қастандыққа" (1641) қатысқан кезде үлкен беделге ие болды. Йорк қаласында дислокацияланған армия офицерлері патша мен парламенттен патшалық билікті сақтау үшін петиция беруді ұсынды. Екінші топ одан да қатаң шараларды қолдады, ал Горинг генерал-лейтенант болып тағайындалу үмітімен армияны Лондонға жорықтап, Страффордтың (1641) соты кезінде парламентті басып тастауды ұсынды. Бұл ұсынысты әріптестері қабылдамағандықтан, ол ақпаратты Ньюпорттың 1-ші графы Маунтджой Блоунтқа жеткізді, ол сәуір айында ақпаратты Джон Пимге тікелей жеткізбей, жасырын түрде берді.

Ат әскерінің генерал-лейтенанты

Полковник Горинг сол кезде Төменгі палата алдында куәлік беруге шақырылды, оған қызметтері үшін мақтау айтылды. Бұл жолдастарына жасаған сатқындығы парламенттік басшылардың сенімін арттырды, олар оны Портсмутқа қайтарып жіберді. Дегенмен, ол тамыз айында патша жағына өткенін мәлімдеді. 1642 жылдың қыркүйегінде Портсмутты қоршаудан кейін парламентке тапсырды және корольдік армияға сарбаздар жинау үшін Нидерландыға кетіп, желтоқсанда Англияға оралды. Ньюкасл графы оны атты әскерге тағайындады, ол 1643 жылдың наурызында Лидс қаласының жанындағы Сикрофт Мурда Фэрфаксты жеңді, бірақ мамыр айында Фэрфакс қаланы басып алғанда Уэйкфилдте тұтқынға алынды. 1644 жылдың сәуір айында ол тұтқындарды алмастыруға келісті. Марстон Мур шайқасында Горинг корольдік әскердің сол жағына басшылық етті және үлкен жетістікке жетті, бірақ әскерлеріне олжа іздеуге рұқсат бергендіктен Оливер Кромвель шайқастың соңында оларды жеңді. 1644 жылдың қарашасында әкесі Норвич графы атағын алғанда, ол лорд Горинг атанды. Бірақ парламент графтық атақты мойындамады және әкесін "Лорд Горинг", ал ұлын "Генерал Горинг" деп атады. Тамыз айында Рейн князі Руперт Горингтің қабілетін мойындап, оны оңтүстіктегі Чарльз I-ге қосылуға жіберді. Оның тәртіпсіз және бағынбас сипатына қарамастан, ол Генри лорд Уилмотты корольдік атты әскердің генерал-лейтенанты қызметінен алмастырды. Ол батыста бірнеше жеңіске жетті және 1645 жылдың қаңтарында Гэмпшир арқылы өтіп, Фарнхэмді басып алды, бірақ ақша жетіспеушілігі салдарынан Солсбериге, содан кейін Эксетерге шегінуге мәжбүр болды. Оның әскерлерінің жасаған зәбірлері корольдік іске зиян келтірді, ал оның талаптары оның есімін батыста жек көруге себеп болды. 1645 жылдың наурызында Таунтонды қоршауға дайындалды, бірақ келесі айда Бристольде болған принц Чарльз одан Таунтонды қоршауға алу үшін сэр Ричард Гренвиллге күш жіберуді сұрағанда, ол бұйрықты наразылықпен орындады. Кейін 1645 жылдың сәуір айында ол әскерімен бірге Оксфордта патшаға көмектесуге шақырылды. Лорд Горинг ұзақ уақыттан бері тәуелсіз қолбасшылыққа ұмтылып келді және енді патшадан батыстағы жоғары билікті алды. Ньюпорт графы оның қайтадан парламентке адал болуға дайын екенін айтты. Ол ашық түрде сатқындық жасауға ниеттенбегенімен, кінәлі түрде немқұрайлы болды және жеке амбициялары мен қызғаныштарымен айналысты. 1645 жылдың негізгі науқаны басталғанда ол әлі де Таунтонға қарсы шабуылдар жасап жатты. Насеби науқанында Горинг әскерінің рөлі туралы мәліметтер үшін Бірінші ағылшын азаматтық соғысы: Насеби науқанына қараңыз. Патша жеңілгеннен кейін Фэрфакстың әскері батысқа басып кірді және 10 шілдеде Лангпортта өткен шайқаста Горингті жеңді. Ол парламенттік генералға қарсылық көрсетпеді, бірақ уақытын бекерлікке жұмсады.

Испаниядағы жер аударылу және командалық

1645 жылы қарашада ол денсаулығына байланысты ұйымдаспаған әскерін тастап, Францияға кетуге рұқсат алды. Әкесінің еңбегі оған испан қызметіндегі бірнеше ағылшын полктеріне басшылық етуге мүмкіндік берді. Ол 1657 жылдың шілдесі немесе тамызында католик дініне кіргеннен кейін (иезуиттердің күтімінде) Мадридте қайтыс болды.

Қасиетті бағалау

Кларендон Горинг туралы былай дейді: "Ол кез келген сенімді бұзуға, немесе қарапайым құштарлықты немесе қажеттілікті қанағаттандыру үшін кез келген сатқындық әрекетке баруға еш ойланбастан келісер еді; шындығында, оған еңбекқорлықтан басқа ештеңе жетіспейтін еді (өйткені ол зиялылыққа, батылдыққа, түсінікке және құштарлыққа ие болды, оның Құдайдан немесе адамнан қорқуы болмады), ол өмір сүрген немесе бұрын өмір сүрген кез келген адам сияқты зұлымдықтардың ең жоғары деңгейінде көзге түсіп, табысқа жетер еді. Оның барлық қасиеттерінің ішінде ең бағалысы – жалғандық болды; ол осы өнерде осыншалықты шебер болғандықтан, адамдар одан екі рет алданғаны үшін әдетте ұялмайтын немесе қызармайтын еді". Флорен Мемегалостың пікірінше, Кларендонның бағасы сенімді емес, себебі ол жеке мүдделері үшін сарайда оның атын жамалағанға ұқсайды. Мемегалос сонымен қатар Венеция мемлекеттік архивіндегі және басқа да көздердегі архивтік материалдарға сүйене отырып, Горингтің беделі негізінен оның әскери қабілеттеріне, ал емес Кларендонның оны жамандауына байланысты болғанын мәлімдейді.