Кіріспе

Римдік сандар жүйесіндегі сандар, сандардың латынша атаулары

Рим сандары – ежелгі Римде пайда болған және бүкіл Еуропада кейінгі орта ғасырларға дейін сандарды жазудың қалыпты тәсілі болып келген сандық жүйе. Сандар латын әліпбиінің әрпінің белгілі бір бүтін санға сәйкес келетін комбинациясы арқылы жазылады. Қазіргі стильде тек осы жеті әріп қолданылады: 1 5 10 50 100 500 1000

Рим сандарының қолданылуы Рим империясы құлдырағаннан кейін де ұзаққа созылды. 14 ғасырдан бастап рим сандары араб сандарымен ауыстырыла бастады, бірақ бұл процесс біртіндеп болды және рим сандарының қолданылуы кейбір жағдайларда бүгінге дейін сақталып келеді. Оларды көбінесе сағаттардың беттерінде кездестіруге болады. Мысалы, Биг-Бен сағатында (1852 жылы жасалған) 1-ден 12-ге дейінгі сағаттар былай жазылған:

таңбаларын «бестен бір кем» (4) және «оннан бір кем» (9) деп оқуға болады, бірақ рим сандары сағатында «4» санын «» түрінде көрсету дәстүрі бар. Басқа да көп қолданылатын жерлері – ескерткіштер мен ғимараттардағы жылдар, сондай-ақ фильмдер мен телебағдарламалардың титрлеріндегі авторлық құқық мерзімі. «Мыңнан жүз кем» дегенді білдіретін , 1900 жылды көрсетеді, сондықтан 1912 жыл былай жазылады. Ал қазіргі (21-ші) ғасырдың жылдары үшін , 2000 жылды білдіреді. Ағымдағы жыл – .

Сипаттама

Рим цифрлары онның әр дәрежесі үшін әртүрлі таңбаларды пайдаланады және араб цифрларының орналасу құндылығынан айырмасы бар, онда нөл таңбасы жоқ (ондағы нөлдерді сақтау бір санның онның әртүрлі дәрежелерін білдіруге мүмкіндік береді). Бұл жазуда біршама икемділікке мүмкіндік береді және рим цифрлары үшін ешқашан ресми немесе барлыққа қабылданған стандарт болған емес. Ежелгі Римде қолданылу әртүрлі болды және орта ғасырларда толығымен хаостыққа ұшырады. Жақында, негізінен "классикалық" жазуды қалпына келтіру кейбіреулер арасында танымал болды, ал кейбір заманауи авторлар көбірек "икемділік" іздеу үшін өз нұсқаларын қолданады. Рим цифрлары санның заңды түрде міндетті өрнегі болып саналады, мысалы, АҚШ авторлық құқық заңнамасында ("бұрыс" немесе екіұшты цифрлар авторлық құқық туралы талаптарды жарамсыз деп тануы мүмкін немесе авторлық құқық мерзімінің аяқталу күніне әсер етуі мүмкін).

Басқа шегерім түрлері

8 санының қолданылуының көптеген тарихи мысалдары бар; мысалы, XVIII Рим легионының офицерлері өздерінің нөмірін жазу үшін оны қолданды. Бұл жазу олардың аға жүзбасы Маркус Келиус (шамамен б.з.д. 45 – б.з. 9 жж.) ескерткіш тасында да айқын көрінеді. Fasti деп аталатын, жарияланған ресми Рим күнтізбесінде, келесі Календке 18 күн қалған кезде және ақпан айының 28 күніне қолданылады. Соңғысы тек Юлианға дейінгі күнтізбеде, Fasti Antiates Maiores-те ғана кездеседі. Басқа да шегерту формаларының тарихи мысалдары бар: 17, 18, 97, 98 және 99 үшін. Бір түсіндірмеге қарағанда, 18 латынша duodeviginti, яғни "жиырмадан екі", 98 – duodecentum (жүзден екі), ал 99 – undecentum (жүзден бір) болып аударылады. Алайда, бұл түсіндірме және латынша 17 мен 97 сөздері septendecim (жеті он) және nonaginta septem (тоқсан жеті) болғандықтан, оларға қатысты қолданылмайды. Microsoft Excel-дегі функция "" параметріне байланысты бірнеше шегеру режимін қолдайды. Мысалы, "499" (әдетте ) саны , , немесе түрінде көрсетілуі мүмкін. Осы функция үшін Microsoft көмек парағында оның нәтижесі "қайта қысқаша" деп сипатталғаннан басқа ешқандай түсінік берілмеген.

Стандартты емес нұсқалар

Сонымен қатар, басқа да қосымша және көбейту формаларының тарихи мысалдары бар, сондай-ақ ауызша тіркестерді бейнелейтіндей формалар да кездеседі. Кейбір нұсқаларын тіпті замандастары қате деп санаған. XXII Рим легионымен байланысты адамдар өздерінің нөмірін осылай жазатын. Бұл практика латын тілінде "жиырма екінші" деп айтудың әдеттегі тәсіліне байланысты болуы мүмкін, атап айтқанда, duo et vice(n)sima ("екі және жиырмасы") деп айту, "қалыпты" vice(n)sima secunda ("жиырма екінші") емес. Көрініп тұрғанындай, кемінде бір ежелгі тас кесуші "22-ші легион" санын 18 деп қате түсініп, оны "түзеткен". XV ғасырдан бастап кейбір француз мәтіндерінде 99 саны үшін quatre vingt dix neuf ("төрт жиырма және тоғыз") деп оқылатын сияқты құрылымдар кездеседі. 1301 жылғы ортағасырлық есептік мәтінде 13,573 сияқты сандар "", яғни "13×1000 + 5×100 + 3×20 + 13" деп көрсетілген. Әдеттегі үлгіге сәйкес келмейтін басқа да сандар, мысалы, 45 санының орнына, жазу қателігіне немесе жазушының жүйемен жеткілікті таныс болмауына байланысты болуы мүмкін, шынайы нұсқаның қолданылуы емес.

Сандық емес комбинациялар

Рим цифрлары қалыпты әліпби таңбаларынан тұратындықтан, кейде сол әріптердің басқа мағыналарымен жаңылысу мүмкін. Мысалы, "XXX" және "XL" римдік сандар ретіндегі мәнінен өзге де түсініктерге ие, ал "IXL" көбінесе "I excel" деген сөз тіркесін білдіреді және әйтеке шешілмейтін рим цифры емес.

Жоқ

Позициялық емес сандық жүйе ретінде римдік сандарда "орын сақтаушы" нөлдер болмайды. Бұған қоса, римдіктер қолданған жүйеде нөлді білдіретін сан да болған жоқ (яғни, 1-ден 1-ді шығарғанда қалған сан). 0-ді көрсету үшін "nulla" сөзі (латынша "жоқ" деген мағынада) қолданылған, бірақ ең ерте кездестірілген мысалдар орта ғасырға тән. Мысалы, Дионисий Экзигус 525 жылы жазылған қолжазбасында римдік сандармен қатар "nulla" сөзін пайдаланған. 725 шамасында Беда немесе оның бірі қолғабыстары эпакттар кестесінде 0-ді көрсету үшін "nulla" немесе "nihil" (латынша "ешнәрсе" деген сөз) сөздерінің бас әрпін – , римдік сандармен бірге қолданған. "Ешқайсысы жоқ" дегенді білдіру үшін осы әріпті пайдалану тарихи дәріханалардың өлшеу жүйесінде ұзақ сақталды: ол 20-ғасырға дейін фармацевтік рецепттердегі мөлшерлерді көрсету үшін қолданылды.

Үлкен сандар

Римдіктер ірі сандарды жазудың екі негізгі тәсілін – апострофты және винкулумды жасады, олар кейінірек түрлі жолдармен одан әрі дамытылды.

Апостроф

Апостроф әдісін қолдану арқылы 500 саны , ал 1000 саны деп жазылады. Ықтималда, (500) санының қысқартылуы және (1000) санының ықпалы кейінірек Джон Уоллистің шексіздік символын енгізуіне себеп болды. Бір болжам бойынша, ол осыған негізделген, себебі 1000 саны өте үлкен сандарды гиперболалық түрде көрсету үшін қолданылған.

Жіктеуіш

[[Винкулумды (символ) пайдалану арқылы дәстүрлі римдік сандар "бар" немесе "жоғарғы сызық" қосу арқылы 1000-ға көбейтіледі, мысалы: және бұл Рим империясы дәуірінде римдік әлемде апострофтық ↀ белгісіне жиі қолданылатын балама болды (Орта ғасырларға дейін '1000' санын белгілеу үшін M әрпі қолданылмаған). Ол Орта ғасырларда да қолданыла берді, бірақ көбінесе "титул" деп аталды, және классикалық және ортағасырлық латын мәтіндерінің қазіргі басылымдарында кездеседі. Vinculum белгісі, санға жоғарғы сызық қою арқылы оның сан екенін көрсету әдісінен ерекшеленеді. Екі тәсіл де сол кезеңдегі және географиялық жағдайға жақын римдік жазуларда, мысалы Антонин қабырғасында кездеседі.

Шығу тегі

Бұл жүйе ежелгі Рим қала-мемлекетімен және оның құрған империясымен тығыз байланысты. Дегенмен, сақталған мысалдардың сиретілігіне байланысты жүйенің бастауы анық емес, және бірнеше қарсы пікірлер бар, олардың бәрі көбінесе болжамға негіделген.

Этруск сандары

Рим шамамен 850 және 750 жылдар аралығында құрылған. Ол кезде аймақта әртүрлі халықтар қоныстанған, олардың ішінде этрусктар ең дамығандары болды. Ежелгі римдіктер өз өркениеттерінің көп бөлігінің негізі этрусктар екенін мойындады. Римнің өзі этрусктердің үлкен бөлігін қамтыған Италияның солтүстік-орталық бөлігінің оңтүстік жиегінде орналасқан. Әсіресе рим цифрлары этруск сандарынан тікелей алынған: 1, 5, 10, 50 және 100 үшін , , , , және (үлкен сандар үшін олардың тағы да белгілері болған, бірақ қай белгі қандай санды білдіретіні белгісіз). Римдіктердің қарапайым жүйесіндегідей, этрусктар да қажетті санға дейін жоғарыдан төменге қарай сандарды қосатын белгілерді жазды. Мысалы, 87 саны 50 + 10 + 10 + 10 + 5 + 1 + 1 = 𐌣𐌢𐌢𐌢𐌡𐌠𐌠 деп жазылған (этрусктер оңнан солға қарай жазғандықтан, бұл 𐌠𐌠𐌡𐌢𐌢𐌢𐌣 түрінде көрінеді). Символдар мен этрус әліпбиінің әріптері ұқсас, бірақ , , және ұқсамайды. Этрусктар да азайту белгісін қолданды, бірақ римдіктер сияқты емес. Олар 17, 18 және 19 сандарын 𐌠𐌠𐌠𐌢𐌢, 𐌠𐌠𐌢𐌢 және 𐌠𐌢𐌢 деп жазып, осы сандарды айту тәсілін көрсетеді ("жиырмадан үш", т.б.); және 27, 28, 29, 37, 38 және т.б. үшін де осылай. Дегенмен, олар 4 үшін жазбады (немесе 40 үшін ), ал тиісінше 7, 8 және 9 үшін 𐌡𐌠𐌠, 𐌡𐌠𐌠𐌠 және 𐌡𐌠𐌠𐌠𐌠 жазды.

Классикалық рим цифрлары

Римде 72-80 жылдары Колозей салынған, ал бастапқы периметр қабырғасы көбінесе жойылған, бірақ нөмірленген кіреберістер (23) - (54) сақталған, бұл Империя дәуірінде римдік сандар қазіргі қолданыстағыдай негізгі стандартталған классикалық түрін алғанын көрсетеді. Ең көзге түсетін ерекшелік (бірнеше ғасырлар бойы сақталған жиі кездесетін құбылыс) – 40 санын көрсету үшін қолданылатын азайту тәсілінің тұрақсыздығы, яғни үшін пайдаланылмайды: шындығында 44-ші қақпа деп белгіленген.

Орта ғасырлар мен қайта өрлеу дәуірінде қолданылған

Кіші әріптер немесе шағын әріптер Орта ғасырларда, Батыс Рим империясы құлағаннан кейін пайда болды, және сол кезден бері римдік сандардың кіші әріптері де жиі қолданылады: , , , және т.б. Орта ғасырлардан бастап "" кейде "кіші әріпті" римдік санның соңғы "" орнына қойылады, мысалы "" 3 немесе "" 7 үшін. Бұл "" символын ""-ның өзгеше түрі деп қарастыруға болады. ХХ ғасырдың басына дейін медициналық рецепттерде соңғы "" таңбасы қолданылып, жазылғаннан кейін санды бұрмалау немесе қате түсіндірудің алдын алуға көмектесетін. Орта ғасырлардағы құжаттар мен жазулардағы сандар кейде қосымша символдарды қамтиды, олар қазіргі кезде "ортағасырлық римдік сандар" деп аталады. Бірқатары стандартты әріптің орнына басқа әріпті қояды (мысалы, "" үшін "", немесе "" үшін ""), ал енді бірі құрама сандардың аббревиатурасы ретінде қолданылады ("" үшін "", немесе "" үшін ""). Олар әлі де кейбір сөздіктерде кездеседі, бірақ көптен бері қолданылмайды. Ординалдық белгі ретінде "о" әрпі (кейде символдың үстіне тікелей жазылады) қолданылған. Сан Ортағасырлық аббревиатуралар Түсіндірмелер және этимология 5 Кері V-ге ұқсайды. Сондай-ақ 500-ге тең деп есептеледі. 6 Лигатурасынан немесе грек тіліндегі 6 санын білдіретін дигаммадан (ϛ) алынған (кейде στ лигатурасымен шатастырылады). 7 Латын тіліндегі "жеті" деген мағынаны білдіретін "септем" сөзінің аббревиатурасы. 9.5 Жазушының аббревиатурасы, сызығы бар X әрпі. Сол сияқты, 8.5-ті де көрсеткен. 11 Француз тіліндегі "он бір" сөзінің ("onze") аббревиатурасы деп саналады. 40 Ағылшын тіліндегі "forty" сөзінің аббревиатурасы. 70 Сол түбірден алынған, 7-ні де білдіруі мүмкін. 80 90 Латын тілінде "90" деген мағынаны білдіретін "nonaginta" сөзінің аббревиатурасы. ("Ештеңе" (nihil) деген мағынамен шатастырылуы мүмкін). 150 Кіші әріпті y әрпінің пішінінен алынған болуы мүмкін. 151 Сирек кездеседі, шығу тегі белгісіз; 250-ні де білдіруі мүмкін. 160 Грек тіліндегі "tetra" сөзінен алынған болуы мүмкін, себебі 4 × 40 = 160. 200 Екі әріптің арасынан жасалған, 2-ні де білдіруі мүмкін (дупондий символы дегенді де қараңыз). 250 300 400 , 500; "бес жүз" деген латын сөзінің ("quingenti") аббревиатурасы. Кейде 500 000 үшін де қолданылған. 800 Готикадан алынған. 900 Готикадан алынған. 2000 Хронограммалар, яғни күндерді кодтаған хабарламалар, Ренессанс дәуірінде танымал болды. Хронограмма – бұл , , , , , және әріптерін қамтитын тіркес. Осы әріптерді біріктіру арқылы оқырман әдетте нақты бір жылды көрсететін санды алатын болды.

Ағылшын тілінен басқа еуропа тілдеріндегі қазіргі қолданысы

Ағылшын тілін сөйлейтін елдерде сирек кездесетін немесе ешқашан кездеспейтін кейбір қолданыстар континенталды Еуропаның кейбір бөліктерінде және ағылшын тілінен басқа еуропалық тілді қолданатын басқа аймақтарда (мысалы, Латын Америкасында) салыстырмалы түрде кең таралған болуы мүмкін. Мысалы: Рим цифрлары үлкен немесе кіші әріптермен роман тілдерінде кеңінен қолданылады, мысалы, француз және испан тілдерінде "18 ғасыр" үшін (бірақ емес). Ресейдегі және оған іргелес славян және түркі тілдері де римдік сандарды қолданады (мысалы, орыс XVIII век, әзербайжан XVIII əsr). Ал түрік және Орталық Еуропадағы славян тілдерінде, герман тілдерінің көбісінде сияқты, "18." (нүктемен) жергілікті "ғасыр" сөзінің алдында жазылады (мысалы, түрікше 18. yüzyıl, чехше 18. století). Күндерді сандық түрде бейнелеуде араб және рим сандарының аралас түрлерін кейде қолданады (әсіресе ресми хаттар мен ресми құжаттарда, сонымен қатар қабір тақтарында). Мысалы, жыл рим цифрларымен, ал күн – араб цифрларымен жазылады: "4 1789" және ".4.1789" екеуі де 1789 жылдың 4 маусымына қатысты. Рим цифрлары кейде терезелерде немесе бизнес есіктерінде көрсетілетін жұмыс уақытын көрсету үшін, сондай-ақ теміржол және автобус кестелерінде қолданылады. Аптаның бірінші күні ретінде қабылданатын дүйсенбі күні рим цифрымен, ал жексенбі күні рим цифрымен көрсетіледі. Жұмыс уақыты белгілері екі бағаннан тұратын кестелер, сол бағанда апта күні рим цифрларымен, ал оң бағанда басталу уақытынан жабылу уақытына дейінгі жұмыс уақытының диапазоны көрсетіледі. Мысал ретінде (сол жақта) бизнестің жұмыс күндері сағат 10:00-ден 19:00-ға дейін, сенбі күндері сағат 10:00-ден 17:00-ге дейін, ал жексенбі күндері жабық. Бұл тізімде 24 сағаттық уақыт қолданылғанын ескеріңіз. Қабаттарды нөмірлеу үшін рим цифрларын да қолдануға болады. Мысалы, Амстердамның орталық бөлігіндегі пәтерлер 138 деп көрсетіледі, мұнда араб цифры (үйдің немесе блоктың нөмірі) және рим цифры (қабат нөмірі) болады. Жер қабаттағы пәтер 138 huis деп көрсетілген. Италияда құрылыс салынған аумақтардан тыс жолдарда километр белгілері бар, ал негізгі жолдар мен автокөлік жолдары кішігірім аралықтарды 100 метрлік бөлімшелермен рим цифрларымен белгілейді. Осылайша, белгі 17,9 км-ді көрсетеді. Кейбір роман тілінде сөйлейтін елдер өздерінің ұлттық заң шығарушы органдарының жиналыстарын белгілеу үшін рим цифрларын қолданады. Мысалы, 2018 жылдан 2022 жылға дейінгі Италия Парламентінің құрамы (2018 жылғы Италияның жалпы сайлауында сайланған) Италия Республикасының XVIII заң шығарушы органы (немесе көбінесе "XVIII заң шығарушы органы") деп аталады. Еуропада рим цифрларын қолданудың ерекше жағдайы Грецияда байқалады, онда грек цифрлары (грек алфавитіне негізделген) рим цифрлары қолданылатын жағдайларда қолданылады.

Юникод

Unicode компьютерлік таңбалар жиынтығы стандартының "Number Forms" блогында U+2160-дан U+2188 дейінгі кодтық нүктелер диапазонында бірқатар римдік сандық символдар бар. Бұл диапазон үлкен және кіші әріптермен қатар, 12-ге дейінгі сандар үшін (Ⅻ немесе ) алдын ала біріктірілген таңбаларды қамтиды. Алдын ала біріктірілген сандардың болуының бір себебі – Азия тіліндегі вертикаль мәтінде бірнеше әріптен тұратын сандарды (мысалы, VIII) бір көлденең қатарға орналастыруды жеңілдету. Дегенмен, Unicode стандарты тек үйлесімділік үшін арнайы римдік сандардың кодтық нүктелерін қамтиды, олар "[көптеген жағдайларда римдік сандарды тиісті латын әріптерінің тізбегінен құрастыру ыңғайлырақ" деп көрсетеді. Блокқа сондай-ақ үлкен сандарды көрсету үшін қолданылатын апострофтар, этрус таңбасына ұқсас "50" санының ескі түрі, "кері C" клаудиандық әрпі және т.б. кіреді.