Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бразилияның әскери үкіметі тұсындағы барлау агенттігі. Serviço Nacional de Informações немесе SNI – Бразилияның әскери диктатура кезіндегі барлау агенттігі. Ол президент Кастелу Бранку 4371/64 заңымен құрылған және 1990 жылы Фернандо Коллор таратып жібергенге дейін жұмыс істеді. Одан кейін Бразилиядағы барлау қызметі Бразилия Федералдық полициясына бағынышты болды, Фернандо Энрике Кардосу 9883/97 заңын бекіткенге дейін, ол Бразилияның барлау агенттігін құрды.
Intelligence Agency of Brazil under the military government
The Serviço Nacional de Informações or SNI was the intelligence agency of Brazil during its military dictatorship. It was created by President Castelo Branco via Law 4371/64 and remained active until dissolved by Fernando Collor in 1990. Intelligence activities in Brazil were then subordinate to the Brazilian Federal Police until Fernando Henrique Cardoso sanctioned Law 9883/97, which created the Brazilian Intelligence Agency.
Тарих
Бастапқыда SNI 1964 жылы зейнеткер генерал Голбери до Куто е Силва басқаруындағы азаматтық мекеме болды. Ол Кастело Бранкоға балама барлау көзімен қамтамасыз етті және бастапқыда Салазар режимінің PIDE мекемесімен оқытылды. 1967 жылы бразилиялық қатал идеологтардың саяси үстемдікке ие болғаннан кейін, SNI әскери бақылауға көшті және ЦРУ-мен оқытыла бастады. Агенттік режимнің коммунизмге қарсы іс-қимылының тірегі болды. Бразилияда Варгас дәуірінен бері жасырын полиция болғанымен, әскери қатысу SNI құрылуымен жаңа деңгейге жетті. Ол Куто-э-Силваның бұрынғы Гуларт үкіметін (1961–64) ыдырату мақсатымен құрған Ізденіс және әлеуметтік зерттеулер институтынан (Instituto de Pesquisas e Estudos Sociais немесе IPES) өркендеді. 1973 жылы Escola Nacional de Informações (EsNI немесе Ұлттық барлау мектебі) ашылуымен ішкі барлау саласына бақылау орнатылды. Келесі жылы EsNI, Escola Superior de Guerra аспирантуралық барлау курсын өзіне қосты. Деректерге сәйкес, EsNI полиция қызметкерлерін оқытпады және өз студенттерін іріктеді. 1980 жылға қарай кейбір офицерлер EsNI-нің ESG сияқты олардың мансабы үшін де пайдалы болатынын айта бастады.
Originally, the SNI was a civilian agency under the retired General Golbery do Couto e Silva in 1964. It provided Castelo Branco with an alternative intelligence source and was initially trained by the PIDE of the Salazar regime. After the political dominance of Brazilian hard liners in 1967, the SNI came under military control and began to be trained by the CIA. The agency was the backbone of the regime's anti communist actions. Although there have been secret police in Brazil since at least the Vargas era, military involvement reached new heights with the creation of the SNI. It grew out of the Institute for Research and Social Studies (Instituto de Pesquisas e Estudos Sociais or IPES), which Couto e Silva had established to undermine the former Goulart government (1961–64). In 1973, control over the domestic intelligence community with the opening of the Escola Nacional de Informações (EsNI or National Intelligence School) was established. The following year, the EsNI absorbed the Escola Superior de Guerra postgraduate intelligence course. Supposedly, the EsNI did not train police agents and selected its own students. By 1980 some officers were saying that the EsNI would be as useful as the ESG to their careers.
CIE
Бастапқыда CIE идеясына қарсылық болды. 1966 жылы президент Кастело Бранко армияның барлау қызметін құру идеясын қабылдамады, себебі ол Бас штабты әлсірететін еді. Келесі жылы, 1967 жылы, армияның жаңа министрі генерал Аурелио де Лира Таварес штаб бастығы генерал Орландо Гейзельдің қарсылығына қарамастан CIE құрды. 1968 жылдың өзінде CIE театрларды бомбалауға, кітап дүкендерін жоюға және адамдарды ұрлауға кірісті. 1968 жылдың соңында көтерілісшілер террористік зорлық-зомбылық көрсеткен кезде, CIE шамамен 200 офицерге дейін кеңейіп, қарсы шабуылға шығып, үш жылдың ішінде зорлық-зомбылықтың барлық көрінісін жойды. Президент Гейзель, отставкадағы генерал, CIE жүйесі арқылы өз бұйрықтарын орындау үшін күресті. Осының салдарынан CIE оның үкіметін әлсіретуге және әскери министр Сильвио Куто Коэльо да Фротаны келесі президент етіп тағайындауға тырысты. CIE сондай-ақ бұрын аталған Couto e Silva-ға, Geisel-дің Азаматтық үй шаруашылығының басшысына қарсы үгіт жүргізді, ол CIE-ді жабуды қалаған еді.
From the outset, there was resistance to the idea of the CIE. In 1966 President Castelo Branco rejected the idea of creating an army intelligence service, because it would weaken the General Staff. The next year, 1967, the new minister of the army, General Aurélio de Lira Tavares, established the CIE over the objections of the chief of staff, General Orlando Geisel. As early as 1968, the CIE began bombing theaters, destroying bookstores, and kidnapping people. When insurgents began terrorist violence in late 1968, the CIE expanded to about 200 officers and began a counter offensive, eliminating all signs of violence in three years. President Geisel, a retired general, struggled to have his orders fulfilled by the CIE system. Consequently, the CIE sought to undermine his government and to make Army Minister Sylvio Couto Coelho da Frota the next president. The CIE also waged a pamphlet war against the previously mentioned Couto e Silva, chief of Geisel's Civilian Household, who wanted to shut down the CIE.
Бақылау әдістері
SNI мемлекеттік қызметке орналасуға немесе әскери мұрағаттарда зерттеу жүргізуге ниет білдіргендерге рұқсат берді. Күрделі ақпарат желісі мен телефон тіркеулерді пайдалана отырып, SNI көптеген дереккөздерден есептер жинап, талдады. Саяси ғалым Дэвид В. Флейшер мен Роберт Вессонның бір зерттеуі 1964-1985 жылдар аралығындағы билік кезінде SNI-де 50 000-ға жуық адам жұмыс істегенін көрсетеді. Бұған қоса, Медичи және Фигейредо президенттері бұрын SNI басшылары болған.
The SNI provided clearance for anyone seeking a government job or requesting to conduct research in the army archives. Using an elaborate system of informants and telephone taps, the SNI accumulated and analyzed reports on many sources. One study by political scientist David V. Fleischer and Robert Wesson suggests that there were as many as 50,000 persons employed in the SNI during the 1964 85 regime. Furthermore, both Presidents Médici and Figueiredo had been SNI chiefs.
Елеулі айырмашылықтар
Колумбия университетінің саяси ғылымдар профессоры Альфред Степан СНИ-дің басқа елдердегі ұқсас агенттіктерден өзгеше екенін атап өтті. Ол кейіннен СНИ операциялар мен оқытуда дерлік монополияға ие болғанын, президенттік кабинетте министрлік деңгейінде дауысы болғанын және қоғамдық өмірдің дерлік барлық саласында өкілдік еткенін байқады. Жоғары лауазымды шенеуніктер өздерінің қызметтік өкілдіктері арқылы СНИ-дің қауіпсіздік мақсаттарына жетуіне көмектесті. Бұған қоса, СНИ толыққанды тәуелсіздікке ие болды, бұл оған бұрын-соңды болмаған билік берді.
Alfred Stepan, a professor of political science at Columbia University, observed that the SNI differed from similar agencies in other countries. In retrospect, he noted that it had quite a monopoly in operations and training, with a voice as a ministry in the presidential cabinet and representation in almost every facet of public life. High ranking officials helped achieve SNI security goals through their government positions. Moreover, the SNI was completely autonomous, giving it an unprecedented power.