Кіріспе
Этти Плеш, тумасы Мария Анна Паула Фердинанд фон Вурмбранд Ступпах (3 ақпан 1914 – 29 сәуір 2003), австриялық әлеуметтік өмірге белсенді қатысушы, Австро-Мажарстан графесі, аңшы, жарыс аттарының иесі болған. Плеш алты күйеуінің екеуін француз әдебиет қайраткері Луиза де Вильморинге жоғалтты және «Дерби» жарысында Псидиум (1961) мен Хенбит (1980) аттарымен екі рет жеңіске жетті.
Etti Plesch, born Countess Maria Anna Paula Ferdinandine von Wurmbrand Stuppach (3 February 1914 – 29 April 2003), was an Austro Hungarian countess, huntress, racehorse owner, and socialite. Plesch lost two of her six husbands to the same woman, Louise de Vilmorin, a French literary figure, and owned two winners of The Derby, Psidium in 1961 and Henbit in 1980.
Ерте өмір
Австрияның Вена қаласында, грек-австриялық тегінен Мария Анна Паула Фердинандин фон Вурмбранд Ступпах графесі ретінде дүниеге келді. "Этти" деп танылған ол, граф Фердинанд фон Вурмбранд Ступпахтың (1879–1933) және оның әйелі Мей Балтаццидің (1885–1981) аға қызы болған деген болжам бар, бірақ шындығында графтың биологиялық баласы болуы мүмкін. Оның анасы, баронша Мэри Ветсераның (Австрия мұрагерлік князі Рудольфтің сүйіктісі) туысы, граф Йозеф Гизицкидің өмірдегі басты қызығушылығы "әйелдерге физикалық ләззат сыйлау еді. Ол аморальды және циник болған, бірақ керемет махаббатшы еді". Гизицки 1900 жылдардың басында американдық газет мұрагері Сисси Паттерсонмен болған буырқанған некесімен әйгілі болды. Этти фон Вурмбранд Ступпах балалық шағын отбасының Набаедла сарайында өткізді және Венада және Моравияда тәрбиеленді, сондай-ақ Еуропаның басқа да аймақтарына саяхаттар жасады. 10 жасынан 17 жасқа дейін ол Томас Маннның "Сиқырлы тау" романында суреттелген Давостағы Уолтзанер санаториясында туберкулезбен емделді.
Толыққанды жарыстар
Соңғы күйеуі, доктор Плеш, Эттидің таза тұқымды жылқы жарыстарына деген құштарлығын бөлісті, бұл құштарлыққа оның шешесінің әкесі Александр Балтаццидің әсері тиді. Балтацци 1876 жылы Кисбер атты жылқысымен Эпсом Дербиінің жеңімпазы атанған еді. Күйеуі екеуі 1954 жылы таза тұқымды жылқымен жарыса бастады және 1959 жылы Нагамимен Коронация кубогын, ал сол жылы Дискореямен Ирландия Оуксін жеңіп алды. 1961 жылы Эпсом Дербиінде жеңіс күтіп тұрған Псидиумды Этти Плеш өсірді және осы жұп оны жарыстырды. 1974 жылы күйеуі қайтыс болғаннан кейін де ол жылқы жарысын жалғастырып, 1970 жылы Франциядағы ең беделді жарыста Сассафраспен жеңіске жетті. 1980 жылы Этти Плеш Хенбит атты жылқысы Англияның ең беделді жарысы – Эпсом Дербиін жеңгенде, осы жарысты екі рет жеңген жалғыз әйел иегер атанды. Оның басқа да танымал жылқыларының ішінде Этти Плеш Францияда топтық жарыстың жеңімпазы, сондай-ақ АҚШ-та байқау жарысының жеңімпазы болған Мисвакиге иелік етті. Мисваки 97 байқау жарысының жеңімпаздарына әке болды және 1999 және 2001 жылдары Ұлыбритания мен Ирландиядағы ең үздік аналық жылқы әкесі атанды.
Жеке өмір
17 жасында ол граф Владимир Владимирович Митровский фон Митровицке ғашық болды (1901-1976), бірақ оған қан ауруы болғандықтан үйленуіне рұқсат берілмеді. Ол Нью-Йоркке сапар шегіп, анасының туысы, ханзада Хлодвиг Хоэнлогемен кездесті. Сол жерде ол американдық теміржол мұрагері Кленденин Дж. Райан кіші (1905-1957) – Томас Фортуна Райанның немересімен танысты, ол үшінші кездесуінде оған үйлену ұсынысын жасады. Этти 1935 жылдың 20 ақпанында Нью-Йорктегі Сент-Патрик соборында оған тұрмысқа шықты. Қала әкімі Фиорелло Ла Гардия куәгер болды. Неке үш ай ғана созылды; олар 1935 жылы ажырасып, ол "бар болғаны 35 000 доллармен" Еуропаға қайтып келді. Олар Словакияда тұрды. Олардың өмірі Үндістанда жолбарыс аулаумен толды; екеуі де шебер атушыларға айналып, бұғы, піл және антилопаларды аулады. Олар Берлинде өткен әлемдік ату көрмесіне қатысты, оны Герман Геринг ұйымдастырды. Содан кейін Палффи Париждегі Луиза де Вильморинге ғашық болып, 1937 жылдың желтоқсанында Эттиден ажырасып, Луизаға үйленді.
Үшінші неке
1938 жылғы 5 наурызда Этти үлкен князьдық отбасының кіші тармағынан шыққан граф Тамас Эстерхази де Галантаға (1901–1964) үйленді және Венгриядағы Девецер қамалында тұруға кетті. Олар аң аулады, саяхаттады және бір қызы болды: Мари Анна Берта Фелиция Йоханна Гизлейн Теодора Губерта Георгина Хелен Женовева "Банни" Эстерхази де Галанта (1938–2021), ол 1962 жылы Минто графының 5-ші ұлы, құрметті Доминик Эллиотқа (1931 ж.т.) тұрмысқа шықты; олар 1972 жылы ажырасты. 1942 жылы ол жеке шетелге сапар шекті, ал күйеуі оның екінші күйеуі граф Палффиге үйленген Вильморинмен байланысқа түсті. 1944 жылы граф Эстерхази Эттиден ажырасып, Вильморинмен бірге қашып кетті, бірақ екеуі де үйленбеді.
Marie Anna Berta Felicie Johanna Ghislaine Theodora Huberta Georgina Helene Genoveva "Bunny" Esterházy de Galántha (1938–2021), who married the Hon. Dominic Elliot (b. 1931), a younger son of the 5th Earl of Minto, in 1962; they divorced 1972. In 1942, she journeyed abroad alone, and her husband became involved with Vilmorin, the same woman who had married her second husband Count Pálffy. Count Esterházy divorced Etti in 1944 and ran away with Vilmorin, although the two never married.
Төртінші неке
Эттидің келесі күйеуі австриялық граф Сигизмунд Берхтольд цу Унгаршюц (1900–1979), Сыртқы істер министрі граф Леопольд Берхтольдтың ұлы, ол императорға сербтерге соғыс жариялауға кеңес беріп, Бірінші дүниежүзілік соғыстың басталуына себеп болды. Олар 1944 жылы үйленді және 1949 жылы ажырасты.
Бесінші неке
Бесіншісі Чикаголық миллионер Уильям Диринг Дэвис болды, ол 1930 жылдары үнсіз фильм жұлдызы Луиза Брукстың күйеуі болған, бірақ бұл неке қысқа ғана уақытқа созылды. Плеш 34 жасында 52 жастағы Дэвисқа тұрмысқа шығып, 1949 жылдан 1951 жылғы ажырасқанға дейін бірге өмір сүрді.
Алтыншы неке
1954 жылы Этти өзінің соңғы күйеуі, доктор Арпад Плешқа (1889–1974) үйленді. Ол бай венгр заңгері, халықаралық қаржыгер және сирек кездесетін ботаникалық кітаптар мен эротикалық эзотерика коллекционері болған. Этти Плешпен Париждегі Глория Гиннес және Томас "Лоэл" Гиннес достары арқылы танысты. Плештер Париждегі Фош даңғылында және Францияның оңтүстігіндегі Болию-сюр-Мердегі Вилла Леонинада тұрды, онда оның танымал ботаникалық бағы болған. 1974 жылы күйеуі қайтыс болғаннан кейін, ол кештерге қатысып, естеліктерін жаза бастады, олар өліміне дейін дайын болған. Оларды Хьюго Викерс өңдеп, 2007 жылы "Аттар мен күйеулер" деген атпен жариялады. Ол 2003 жылғы 29 сәуірде Монте-Карлода қайтыс болды.