Кіріспе

1976 жылы Агата Кристидің "Мисс Марпл" романы

"Ұйқыдағы кісі өлтіру: Мисс Марплдың соңғы ісі" – Агата Кристидің детективтік туындысы. Алғаш рет Ұлыбританияда Collins Crime Club баспасынан 1976 жылдың қазан айында, ал АҚШ-та Dodd, Mead and Company баспасынан сол жылдың соңында жарық көрді. Ұлыбританиядағы басылымының бағасы £3.50 құрады.

Кристидің жазбалары кейіннен әртүрлі түсіндірулерге мүмкіндік береді; Джон Керран "Ұйқыдағы кісі өлтіру" романының жоспары 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында жасалғанын айтады. Оның негізі – роман атауына енгізілген көптеген өзгерістер, себебі басқа авторлар оның алғашқы идеяларын пайдаланған: Кристидің бір жазба кітапшасында "Жүзді жап" (екінші атау) деген жазба "1947 жылдың қыркүйегіне жоспарлар" және "1948 жылдың қарашасына жоспарлар" деген тұста кездеседі, бұл оның қолжазбаны қайта оқып, түзетуді жоспарлағанын көрсетеді. Бұрынғы өмірбаян жазушылары, жазба кітаптарына қол жеткізе алмағандықтан, "Ұйқыдағы кісі өлтіру" романы 1940 жылы жазылғанын мәлімдейді. Дегенмен, романның 1940 жылы жазылғандығына дәлел Кристидің әдеби агенттерінің хат алмасу файлдарында табылады: Кристидің 1940 жылғы 15 наурыздағы гонорар есебінде Эдмунд Корк жалдаған хатшылық агенттігі "Кешіріммен өлтіру" (қолжазбаның бірінші атауы) теріп жазу үшін 19 фунт 13 шиллинг 9 пенни алғанын көрсетеді. Кристидің соңғы Марпл романы "Немезис" 1971 жылы, ал соңғы Пуаро романы "Солпандар есте сақтайды" 1972 жылы, ал 1973 жылы оның соңғы романы "Тағдыр есігі" жарық көрді. Роман жазуды тоқтатуға ниеттенген Кристи 1975 жылы Пуароның соңғы ісін баяндайтын "Кертейн" романының жариялануына рұқсат берді. Содан кейін ол 1976 жылы "Ұйқыдағы кісі өлтіру" романының басылымын ұйымдастырды, бірақ оның өлімінен кейін, сол жылдың қазан айында роман жарық көрді. Пуародан айырмашылығы, соңғы романында қаза тапқан, Мисс Марпл тірі қалды. Бұл соңғы жарық көрген роман 1944 жылы өтеді, бірақ одан кейінгі жылдары жазылған романдар Мисс Марплдың қартайғанын көрсетеді. "Немезис" романында Мисс Марпл денсаулығының нашарлауын ескере отырып, дәрігердің кеңесі бойынша бау-бақшамен айналыспайды. "Ұйқыдағы кісі өлтіру" романында ол Ридтердің үйінің еленбеген бақшасынан суару шөптерін жинап алып жүреді, бірақ бұл құрбанның жерленген жерін іздеу үшін жасалған болуы мүмкін. Лилидің ақша алу үшін газетке жарияланған хабарламаға жауап беруіне байланысты сымсыз радио сатып алу туралы айтылады; бұл оқиғаның 1930 жылдарда өтетінін көрсетеді, өйткені автор соңғы түзетулерінде (1950 жылы жасалған) осылай ниеттенген. "Ұйқыдағы кісі өлтіру" романында тікелей есімі айтылмаса да, бұл қарт әйел "Менің саусағыммен тіккенімше" романындағы Ланкастер ханымның сипаттамасына сәйкес келеді; шындығында, сол кітаптағы көрініс осы кітапта сипатталғаннан өзгеше емес, санаторийдің орналасқан жері мен хабарлама жеткізілген кейіпкер ерекшеленеді.

Әдеби мәні және қабылдануы

Джордж Тоу 1976 жылғы 22 қазандағы Daily Mirror газетінде: "Агата Кристинің соңғы романы өте жақсы. "Ұйықтасқан қырқыс" – Мисс Марплдың детективтік ізденістерге жасаған соңғы саяхаты. Бірақ, бәлкім, ол оның ең жақсы туындысы. Агата Кристи оны жылдар бұрын жазған, бірақ егер мен өмірінің соңғы туындысын таңдасам, мен міндетті түрде осы кітапты таңдар едім. Ол соңғы жылдардағы ең жақсы кітабы." Роберт Барнард: "Сәл ұсықтатушы жұмбақ, 1940 жылдары жазылған, бірақ Кристинің қайтыс болғаннан кейін жарияланды. Кісі өлтірілген үй туралы, оны бала кезінде мәйітті көрген адам таңсық жағдайда сатып алады. Росс Макдональд еске түсіреді, және әрине, бұл классикалық Кристи сияқты емес. Бірақ неліктен ойлы кәсіпкер әйел өзінің ең жақсы туындыларының бірін өлімнен кейін жариялау үшін сақтап қалды?" Х. Р. Ф. Китинг осы романды "100 үздік қылмыс және құпия кітаптар" тізіміне қосты. Бұл 1976 жылғы ең көп сатылған кітаптардың бірі болды.