Андреа Пизано: Итальян саяхатшысы, мүсінші және сәулетшісі
Andrea Pisano
Итальяндық мүсінші және сәулетші Андреа Пизано (1290-1348) туралы ақпарат. Өмірі, шығармашылығы, Флоренциядағы еңбегі, және стильдік әсері туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
XIV ғасырдағы итальян мүсіншісі және сәулетші, итальяндық олимпиадалық су полосы ойыншысы Андреа Пизано (Понтедера, 1290-1348, Орвието), сондай-ақ Андреа да Понтедера деп белгілі, итальян мүсіншісі және сәулетшісі болған.
14th century Italian sculptor and architect
the Italian Olympic water polo player
Andrea Pisano (Pontedera 12901348 Orvieto) also known as Andrea da Pontedera, was an Italian sculptor and architect.
Өмірбаян
Алғашында Пизано алтын шеберлігін үйренді. Кейіннен, шамамен 1300 жылы, Мино ди Джованнидің шәкірті болды және Пизадағы Санта-Мария-делла-Спина және басқа да жерлердегі мүсінмен бірге жұмыс істеді. Негізгі туындыларын Флоренцияда жасады. Оның стиліне ертерек ұстазына қарағанда Джотто ди Бондоне көбірек әсер еткен деп есептеледі. Флоренция баптистериясының үш қола есігінің біріншісін (оңтүстік жағын) жасады. Бұл маңызды жобаны 1330-1336 жылдар аралығында орындады. Есік көптеген кішкентай төртжапырақ панельдерден тұрады, төменгі сегізінде Ұлылықтардың жеке суреттері бейнеленген, ал қалғандары Жақияның өмірінен эпизодтарды көрсетеді. Флоренцияда тұрған Андреа Пизано маңызды мәрмәр мүсіндерін де жасады, олардың барлығы Джоттоның ықпалын көрсетеді. 1340 жылы ол Джоттодан кейін Флоренция соборының шебері болды және онда жұмысын бастады. Ол бұрынғы ұстазының жобалаған рельефтер сериясын жасады, соның ішінде Пизаноның үлкен қоңырау мұнарасы үшін орындаған панельдік рельефтердің екі қатары бар. Олардың тақырыбы – Төрт Ұлы Пайғамбар, Жеті Ұлылық, Жеті Құрметті Іс, Жеті Мейірімділік және Жеті Жұлдыз. Дуомода Пизаноның мәрмәрден жасалған ең маңызды туындылары сақталған. 1347 жылы ол Лоренцо Майтани жобалаған және құрылысын бастаған Орвието соборының шебері болды. Бұл және собордың есіктері – Пизаноның бүгінге дейін жеткен жалғыз туындылары. Пизано қазіргі заманғы өнерді Византиялық ықпалдан босатуға үлес қосқанымен белгілі. 1348 жылы қайтыс болды. Андреа Пизаноның Нино және Томасо есімді екі ұлы болды. Екеуі де кейін Орвието соборының шебері болды. Джорджо Вазари өзінің «Өмірлер» атты еңбегінде Андреа Пизаноның өмірбаянын жазған. Пизаноның ең танымал шәкірті – Андреа ди Чионе, көбінесе Андреа Орканья деп аталады. Оның тағы бір шәкірті, Джованни ди Балдуччо, Миландағы Сант-Эусторжио ғибадатханасын жасады.
Pisano initially learned the trade of a goldsmith. He later became an apprentice of Mino di Giovanni, about 1300, and worked with him on the sculpture for S. Maria della Spina at Pisa and elsewhere. He produced his main works in Florence. It is assumed that Giotto di Bondone was eventually more influential on his style than his earlier teacher. He produced the first (southside) of the three bronze doors of the Baptistery in Florence. He worked on this major project between 1330 1336. The door consists of a number of small quatrefoil panels, the lower eight containing single figures of the Virtues, and the rest scenes from the life of John the Baptist. Andrea Pisano, while living in Florence, also produced many important works of marble sculpture, all of which show Giotto's influence. In 1340 he succeeded Giotto as Master of the Works of Florence's Cathedral. There he produced a series of reliefs, possibly designed by his former teacher, including the double band of panel reliefs which Pisano executed for the great campanile. The subjects of these are the Four Great Prophets, the Seven Virtues, the Seven Sacraments, the Seven Works of Mercy and the Seven Planets. The duomo contains the most important works of Pisano in marble. In 1347 he became Master of the Works at Orvieto Cathedral, which had already been designed and begun by Lorenzo Maitani. These and the cathedral's doors are Pisano's only surviving works. Pisano is known for contributing to freeing modern art from Byzantine influence. He died in 1348. Andrea Pisano had two sons, Nino and Tommaso. Both eventually succeeded him as Master of the Works at Orvieto Cathedral. Giorgio Vasari includes a biography of Andrea Pisano in his Lives. Pisano's nost famous apprentice was Andrea di Cione, better known as Andrea Orcagna. Another of his apprentices, Giovanni di Balduccio, executed the shrine of Sant'Eustorgio in Milan.