Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
McDonnell XF 88 Voodoo – АҚШ Әуе күштері үшін жобаланған, ұзын қашықтықты, екі қозғалтқышты, қанаттары жиырылған прототиптік истребитель ұшағы. Өндіріске енгізілмегенімен, оның дизайны кейіннен жасалған F 101 Voodoo суперсонық ұшағына бейімделді.
Prototype fighter aircraft
The McDonnell XF 88 Voodoo was a long range, twinjet fighter aircraft with swept wings designed for the United States Air Force. Although it never entered production, its design was adapted for the subsequent supersonic F 101 Voodoo.
Жобалау және әзірлеу
XF-88 ұшағы 1946 жылы АҚШ Әуе күштерінің бомбалаушыларды нысаналарына сүйемелдеу үшін ұзын қашықтықтағы "ұсынушы-тұрушы" (penetration fighter) талабынан туындады. Ол негізінен Германия үстінен Боинг B-17 Flying Fortress бомбалаушыларын сүйемелдеген Солтүстік Американың P-51 Mustang ұшағының реактивтік нұсқасымен алмастырылуы тиіс еді. Ұрыс радиусы 900 миль (1450 км) және жоғары көрсеткіштерге ие болу жоспарланған. McDonnell компаниясы 1946 жылдың 1 сәуірінде 36-шы үлгі деп аталған ұшаққа жұмыс істей бастады. 20 маусымда компанияға XP-88 деп белгіленген екі прототипке келісімшарт берілді. Дейв Льюис осы жобаның аэродинамика басшысы болды. Алғашқы жобада тік қанаттары және V тәрізді құйрығы болуы көзделген, бірақ жел тоннеліндегі сынақтар аэродинамикалық мәселелерді көрсетті, нәтижесінде дәстүрлі құйрықпен алмастырылып, қанаттары бұрылды. АҚШ Әуе күштері 1947 жылдың 14 ақпанында екі прототипке тапсырыс берді, ал номенклатурадағы өзгерістер 1948 жылдың 1 шілдесінде әлі ұшпаған прототиптердің XF-88 деп қайта аталды, ал ұшақ "Вуду" деген лақап атын алды.
The XF 88 originated from a 1946 United States Army Air Forces requirement for a long range "penetration fighter" to escort bombers to their targets. It was to be essentially a jet powered replacement for the wartime North American P 51 Mustang that had escorted Boeing B 17 Flying Fortress bombers over Germany. It was to have a combat radius of 900 mi (1,450 km) and high performance. McDonnell began work on the aircraft, dubbed Model 36, on 1 April 1946. On 20 June the company was given a contract for two prototypes designated XP 88. Dave Lewis was Chief of Aerodynamics on this project. The initial design was intended to have straight wings and a V shaped tail, but wind tunnel tests indicated aerodynamic problems that led to a conventional tailplane being substituted and the wings being swept. The USAAF confirmed the order for the two prototypes on 14 February 1947, while a change in designation schemes led to the unflown prototypes being re designated XF 88 on 1 July 1948, with the type gaining the nickname "Voodoo".
Пайдалану тарихы
Бірінші XF 88 1948 жылы 20 қазанда Muroc Field-тен алғашқы ұшуын жасады, оны McDonnell компаниясының бас сынақ ұшқышы Роберт Эдхолм ұштырды. Оның мүмкіндіктерін жақсарту үшін екінші прототиптің қозғалтқыштарына McDonnell компаниясы жобалаған форсаждық қондырғылар орнату туралы шешім қабылданды. Осылайша өзгертілген қозғалтқыштар J34 22s аталды, олар 3,600 фунт (16,05 кН) итермелеу күшін берді. Осыған қарамастан, XF 88, Lockheed XF 90 және North American YF 93 ұшақтарынан басымдық беріліп, АҚШ Әуе күштерінің тереңдеуге арналған истребитель талаптарына сай сайланды, жоспарланған өндіріс үлгілерінде қуатты Westinghouse J46 қозғалтқыштары қолданылатын болды. Әуе күштерінің басымдықтарының өзгеруі және қаржы тапшылығы салдарынан 1950 жылдың тамызында тереңдеуге арналған истребитель жобасы тоқтатылды. Бірінші прототип XF 88B стандартына сәйкес винттік зерттеу ұшағы ретінде қайта жабдықталды. Винттің моделі Allison T38 турбовинтімен қозғалды, ол көтерілуге көмектесу үшін және сынақ жағдайларына жету үшін пайдаланылды. 1956 жылға дейін ұшақ үш түрлі винтті сынақтан өткізді, бұл винттік жабдықпен сынақтан өткен алғашқы ұшақ болды. Оның алғашқы өндіріс үлгісі 1954 жылдың 29 қыркүйегінде ұшты.
The first XF 88 made its maiden flight from Muroc Field on 20 October 1948, piloted by McDonnell Chief Test Pilot Robert Edholm. In order to improve performance, it was decided to fit the second prototype's engines with McDonnell designed afterburners. Thus modified, the engines became J34 22s, giving 3,600 lbf (16.05 kN) thrust. Despite this, the XF 88 was chosen against the Lockheed XF 90 and North American YF 93 for the USAF's Penetration Fighter requirement, with planned production versions to use more powerful Westinghouse J46 engines.) Changes in Air Force priorities, together with a shortage of money, led the penetration fighter to be cancelled in August 1950. The first prototype was modified to XF 88B standard as a propeller research vehicle. The model propeller was driven by a nose mounted Allison T38 turboprop which was used to assist in the climb as well as to reach the test conditions. The aircraft was used to test three propellers through 1956, the first propeller equipped aircraft to do so. the first production version of which flew on 29 September 1954.