Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Аэроцирк немесе гимнастика аппараты
Әуе аппараты
Aerial circus or gymnastics apparatus
the aerial apparatus
Трапеция – төбедегі тірекке арқанмен, металл белдеулермен немесе тізбектермен ілінген қысқа көлденең таған. Бұл цирк қойылымдарында көп кездесетін әуе аппараты. Трапеция көрсетулері статикалық, айналмалы (бір нүктеден ілінген), серпитін немесе ұшып жүретін болуы мүмкін, сондай-ақ жеке, жұп, үш немесе топтық нөмірлер түрінде орындалуы мүмкін. Аппараттың атауы көлденең таған, арқандар және төбе тірегі құрайтын трапеция пішінін көрсетеді.
A trapeze is a short horizontal bar hung by ropes, metal straps, or chains, from a ceiling support. It is an aerial apparatus commonly found in circus performances. Trapeze acts may be static, spinning (rigged from a single point), swinging or flying, and may be performed solo, double, triple or as a group act. The name of the apparatus reflects the trapezoid shape made by the horizontal bar, ropes and ceiling support.
Тарих
Трапеция өнері 19-ғасырдың ортасында Тулуза қаласында жас француз акробаты Жюль Леотард есімді адам дамытқан деп хабарланады. Ол әкесінің бассейнінде жаттығу жасаған көрінеді. Дегенмен, "трапеция" деген атау Леотард туғанға дейін, яғни жиырма жыл бұрын жазылған кітаптарда да кездеседі. Мысалы, Джордж Роландтың 1832 жылы жарық көрген "Қазіргі заманғы гимнастикалық жаттығулардың кіріспе курсы" кітабында осы атау қолданылған. Роланд трапецияның шығу тегі полковник Аморосқа қатысты болуы мүмкін деген пікірді айтады, бірақ аталмыш сұрақтың өзекті еместігін жеткізеді. Атау француз тілінде (trapèze) трапеция немесе төртбұрышты пішінге ұқсас болғандықтан пайда болған.
The art of trapeze performance is reported to have been developed by Jules Léotard, a young French acrobat and aerialist, in Toulouse in the mid 19th century. He is said to have used his father's swimming pool to practice. However, the name "trapeze" can be found in books dating as far back as twenty years earlier, before Léotard was born. One such example is George Roland's “An Introductory Course of Modern Gymnastic Exercises”, published in 1832. Roland proposes the idea that the trapeze might owe its origin to Colonel Amoros, but ultimately deems the question of origin "unimportant to the present subject". The name was applied in French (trapèze) from the resemblance of the apparatus to a trapezium or irregular four sided figure.
Трапеция түрлері
Статикалық трапеция – орындаушының штанга мен арқандардың маңында қозғалып, штанганың өзі көбінесе қозғалмай тұрып, тепе-теңдік, құлау, ілу сияқты әртүрлі қимылдар жасайтын трапеция әрекеті. Статикалық трапециядағы қиындық – әрбір қимылдың жеңіл көрінуін қамтамасыз ету. Бұл биге ұқсас, себебі күші жеткілікті адамдардың көпшілігі алғаш рет трапецияға шығып, қарапайым трюктерді орындай алады, бірақ тәжірибелі артист оларды әлдеқайда әдемі және шеберлікпен орындайды. Айналмалы трапеция (немесе бір трапеция) – трапецияда алға-артқа қозғалыспен орындалатын әрекет. Орындаушы тыныш күйден бастап инерцияны жинақтайды және трюктерді орындау үшін инерция күшін пайдаланады. Әдетте, айналмалы трапециядағы трюктер айналудың ең жоғары нүктесінде орындалады және дәл уақытты талап ететін динамикалық қозғалыстарды қамтиды. Көптеген трюктер орындаушының штангаға отыруымен немесе тұруымен басталады және орындаушының қолымен штанганы ұстауымен немесе аяқтарын тіреу арқылы (аяқтарын арқан мен штанганың арасына тіреу арқылы) аяқталады. Бұл әрекетке үлкен күш, әдемілік және икемділік қажет. Трапеция штангасы салмақты және көбінесе инерцияның динамикалық күштеріне төтеп беру үшін ілгерілеу арқандарының ішінде кабельдермен жабдықталады. Ұшатын трапеция – орындаушының, яғни "ұшқыштың" трапеция штангасын ұстап, биік платформадан немесе тұғырдан секіріп, гравитацияның күшімен айналуды қамтамасыз ететін трапеция әрекеті. Айналудың бөліктері – бірінші айналудың соңындағы "қозғалыс" (кейде "лақтыру" деп те аталады), кері инерция және "жеті" деп те аталатын көтерілу (орындаушы тұғырдан жоғары айналғанда) және содан кейін екінші айналудың соңында трюк орындалады. Орындаушы көбінесе штанганы босатып, екінші орындаушы, яғни "ұстаушы" ұстайды, ол тізелерімен басқа трапецияда немесе кейде тұрақтанған немесе айналатын бишекте ілінеді. Кез келген дене бітімі бар адамдар трапециядағы қарапайым маневрлерді орындай алады. Ұшатын трапеция көбінесе қауіпсіздік желісінің үстінде немесе кейде су үстінде орындалады. Дегенмен, кейбір кішігірім құрылғылар, әдетте оқыту мақсатында қолданылады, желінің орнына төсеніштерді пайдаланады. Ұлыбританияда көптеген сыртқы білім беру орталықтары "сенім секірісі" деп аталатын әрекетті ұсынады. Бұл әрекетке қатысушылар тар бағананың басына шығып, қолдарын жайып, трапеция штангасын ұстап алуға секіруді қамтиды. Ұшатын трапеция сияқты, гравитация күші айналуды қамтамасыз етеді. Бұл әрекетте қатысушылар арқан мен қауіпсіздік бауларымен бекітіледі және аяқтарды трапециядан өткізуге қосымша қиындық қосылуы мүмкін. Вашингтон трапециясы (бас трапециясы немесе ауыр трапециясы деп те аталады) – аэробаттардың штангада әртүрлі бас тұру дағдыларын орындайтын статикалық және айналмалы трапецияның бір түрі. Трапеция арқанның орнына сымдармен бекітіледі және аспап көбінесе әрекет кезінде көтеріліп, түсіріледі. Би трапециясы (бір нүктелі трапеция деп те аталады) – көптеген заманауи би компанияларының әуе биінде қолданатын трапеция. Трапецияның арқандары көбінесе бір айналу нүктесіне бекітіледі, бұл трапецияның кішкентай немесе үлкен шеңберлерде айналуына мүмкіндік береді. Қос трапеция (француз трапециясы деп те аталады) – статикалық трапецияның бір түрі, онда екі орындаушы бір трапецияда жұмыс істеп, фигураларды орындайды және бір-бірінің салмағын көтереді. Бұл әрекет айналмалы қос трапеция деп те аталады. Көптік трапеция – бірнеше бір уақытта бірнеше ұшқыштарды қолдануға арналған қос трапеция, үш трапеция және одан да үлкен көптік трапецияларды қоса алғанда, трапецияның әртүрлі пішіндері мен өлшемдерін білдіреді. Пішінді трапеция – кез келген қиялға келген пішінге ие бола алатын құрылғылар. Дюплекс трапециясы – екі қабатты қол баулары бар кез келген трапеция, бірінің үстінде бірі, акробаттар жоғарғы баудан секіріп, төменгі бауға түседі (немесе ұстап алады).
Static trapeze refers to a trapeze act in which the performer moves around the bar and ropes, performing a wide range of movements including balances, drops, hangs while the bar itself stays generally static. The difficulty on a static trapeze is making every move look effortless. It is like dance, in that most people of a reasonable level of strength can get onto the trapeze bar for the first time and perform some basic tricks, but an experienced artist will do them with much more grace and style. Swinging trapeze (or swinging single trapeze) refers to an act performed on a trapeze swinging in a forward–backward motion. The performer builds up swing from a still position, and uses the momentum of the swing to execute the tricks. Usually tricks on a swinging trapeze are thrown on the peaks of the swing and involve dynamic movements that require precise timing. Most of the tricks begin with the performer sitting or standing on the bar and end with the performer catching the bar in his/her hands or in an ankle hang (hanging by the ankles by bracing them between the rope and the bar). This act requires a great deal of strength, grace, and flexibility. The trapeze bar is weighted and often has cable inside the supporting ropes for extra strength to withstand the dynamic forces of the swing. Flying trapeze refers to a trapeze act where a performer, or "flier," grabs the trapeze bar and jumps off a high platform, or pedestal board, so that gravity creates the swing. The swing's parts are the "force out" (sometimes called the "cast out") at the far end of the first swing, the beat back and the rise (also known as "seven") as the performer swings back above the pedestal board, and then the trick is thrown at the far end of the second swing. The performer often releases the bar and is caught by another performer, the "catcher," who hangs by their knees on another trapeze, or sometimes on a cradle, which can be either stationary or also swinging. People of any size are able to execute basic trapeze maneuvers. Flying trapeze is generally done over a net, or occasionally over water. However, some smaller rigs, usually created for teaching purposes, use mats instead of a net. In the UK, many outdoor education centres offer an activity known as 'leap of faith'. This activity invites participants to climb to the top of a narrow pole and jump, arms outstretched, to grab a trapeze bar. Similar to the flying trapeze, gravity creates the swing. In this type of activity, participants are attached via rope and harness and an added challenge to get your legs over the trapeze can be included. Washington trapeze (also known as head trapeze or heavy trapeze) refers to a variation on static and swinging trapeze where the aerialist performs various headstand skills on the bar, which is typically much heavier than a normal trapeze bar and has a small (about 4 inch round) headstand platform on it. The trapeze is supported by wire cables rather than ropes, and the apparatus will often be lifted and lowered during the act. Dance trapeze (also known as single point trapeze) refers to a trapeze used by many modern dance companies in aerial dance. The ropes of the trapeze are often both attached to a single swivel, allowing the trapeze to spin in either small or large circles. Double trapeze (also known as the French trapeze) is a variation on the static trapeze, and features two performers working together on the same trapeze to perform figures and bear each other's weight. It can also be performed swinging, in which case the act is called swinging double trapeze. Multiple trapeze refers to a number of different shapes and sizes of trapeze, including double trapeze, triple trapeze and larger multiples designed for use by multiple simultaneous flyers. Shaped trapezes are apparatuses that can take virtually any shape imaginable. Duplex trapeze refers to any trapeze with two layers of hand bars, one on top of the other, such that acrobats can jump from the upper bar and land (or be caught by a catcher) on the lower.