Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса және әнші (1914–1996)
American actress and singer (1914–1996)
Дороти Ламур (туған Мэри Лета Дороти Слатон; 10 желтоқсан 1914 – 22 қыркүйек 1996) – американдық актриса және әнші. Ол Бинг Кросби мен Боб Хоуптың қатысуымен түсірілген табысты «Road to» комедиялары сериясында ойнағаны үшін есімдеріне сақталды. Ламур 1930 жылдары биг-бенд әншісі ретінде мансабын бастады. 1936 жылы ол Голливудқа көшіп, Paramount Pictures компаниясымен келісімшарт жасасты. «Жангал ханшайымы» (1936) фильміндегі Улах рөлі оған атақ әкелді және «Саронг патшайымы» имиджінің басталуын белгіледі. 1940 жылы Ламур «Road to Singapore» атты алғашқы «Road» сериялы комедиялық фильмін түсірді. «Road» сериялы фильмдер 1940 жылдары аса танымал болды. 1952 жылы серияның алтыншы фильмі – «Балиге жол» жарық көрді. Осы кезде Ламурдың кинодағы мансабы сарқыла бастады, ол сахна мен теледидар жұмысына көшті. 1961 жылы Кросби мен Хоуп «Гонконгқа жол» фильмінде қайтадан бірге түсті, бірақ әйел басты рөліне актриса Джоан Коллинз таңдалды. Ламур фильмнің соңында қысқаша пайда болып, ән орындады. 1970 жылдары Ламур түнгі клубтағы өнерін жаңғыртты, ал 1980 жылы «My Side of the Road» атты автобиографиясын жариялады. Ол 1987 жылы соңғы рет киноға түсті. Ламур 1943 жылы екінші күйеуі Уильям Росс Говард III-ке тұрмысқа шықты. Олардың екі ұлы болды және Говард 1978 жылы қайтыс болғанға дейін некеде тұрды. Ламур 1996 жылы 81 жасында өз үйінде дүние салды.
Dorothy Lamour (born Mary Leta Dorothy Slaton; December 10, 1914 – September 22, 1996) was an American actress and singer. She is best remembered for having appeared in the Road to movies, a series of successful comedies starring Bing Crosby and Bob Hope. Lamour began her career in the 1930s as a big band singer. In 1936, she moved to Hollywood, where she signed with Paramount Pictures. Her appearance as Ulah in The Jungle Princess (1936) brought her fame and marked the beginning of her image as the "Sarong Queen". In 1940, Lamour made her first Road series comedy film Road to Singapore. The Road series films were popular during the 1940s. The sixth film in the series, Road to Bali, was released in 1952. By this time, Lamour's screen career began to wane, and she focused on stage and television work. In 1961, Crosby and Hope teamed for The Road to Hong Kong, but actress Joan Collins was cast as the female lead. Lamour made a brief appearance and sang a song near the end of that film. In the 1970s, Lamour revived her nightclub act, and in 1980, released her autobiography My Side of the Road. She made her final movie appearance in 1987. Lamour married her second husband, William Ross Howard III, in 1943. They had two sons and remained married until Howard's death in 1978. Lamour died at her home in 1996 at the age of 81.
Ерте өмір
Мэри Лета Дороти Слатон 1914 жылғы 10 желтоқсанда Нью-Орлеандағы Нью-Орлеан шығыс ауруханасының қайырымдылық бөлімінде дүниеге келді. Ол Кармен Луизаның (ЛаПорте) және Джон Уотсон Слатонның қызы, Луизиана штаты, Орлеанс округі, Нью-Орлеанның бірінші қалалық сотындағы неке куәлігінде күйеудің аты "Джон Уилсон Слатон" деп көрсетілген. Оның анасы Лета Уилсон (куәлікте де жазылған), екеуі де мейрамханада қызмет көрсетушілер болған. Ламур испан тегінен шыққан, сонымен қатар ағылшын, француз және мүмкін алыс ирландтық тамырлары да бар еді. Оның ата-анасының некесі тек бірнеше жыл ғана сарқып кетті. Анасы екінші рет Кларенс Лэмбурға тұрмысқа шықты, ал оның тегін Дороти кейін сахналық есімі ретінде қабылдап, өзгертті. Бұл неке де Дороти жасөспірім шағында ажырасып кетті. Ламур 14 жасында мектепті тастады. Бизнес курсын бітіргеннен кейін, өзін және анасын асырау үшін хатшы болып жұмыс істеді. Ол сұлулық конкурстарына қатыса бастады, 1931 жылы «Нью-Орлеанның сұлуы» атағын жеңіп алды және Галвестон қаласындағы «Pulchritude» конкурсына қатысты. Мисс Ламур Дороти Деллмен жақын дос болды, ол Зигфелд кордебалетінде өнер көрсеткен. Ламур жеңіс сыйлығының ақшасын театр труппасында жұмыс істегенде өзін асырау үшін пайдаланды. Кейін ол анасымен бірге Чикагоға көшіп келді. Ламур 16 жасында Marshall Field дүкенінде лифт операторы болып жұмыс істеді. Оның бастығы Дуглас Синглтерри оны «Долли Фэйс» деп атады, сондай-ақ ол Чикагода көп уақытын кастингтерге қатыстыратынын еске алды. Оны оркестр жетекшісі Херби Кей Чикагодағы таланттар шоуында, Моррисон қонақүйінде өнер көрсету кезінде байқады. Ол ертесіне кастингке қатысты, Кей оны оркестріне әнші ретінде шақырды, ал 1935 жылы Ламур онымен гастрольдік сапарға шықты. Кеймен жұмыс істеген Ламур кейін варьетеге және радиода жұмыс істеуге мүмкіндік алды.
Mary Leta Dorothy Slaton was born on December 10, 1914, at Charity ward at New Orleans East Hospital in New Orleans, the daughter of Carmen Louise (née LaPorte) and John Watson Slaton,State of Louisiana, Parish of Orleans, First City Court of New Orleans marriage license states name of groom as "John Wilson Slaton". His mother's was Leta Wilson (also noted on license). both of whom were restaurant servers. Lamour was of Spanish descent, with some English, French and possibly also distant Irish as well. Her parents' marriage lasted only a few years. Her mother married for the second time to Clarence Lambour, whose surname Dorothy later adopted and modified as her stage name. That marriage also ended in divorce when Dorothy was a teenager. Lamour quit school at age 14. After taking a business course, she worked as a secretary to support herself and her mother. She began entering beauty pageants, was crowned Miss New Orleans in 1931, and went on to compete in Galveston's Pageant of Pulchritude. Miss Lamour was close friends with Dorothy Dell, who was in the Ziegfeld Follies. Lamour used the prize money to support herself while she worked in a stock theatre company. She and her mother later moved to Chicago. Lamour found a job working at Marshall Field's department store, working as an elevator operator at the age of 16. Her boss, Douglas Singleterry, referred to her as 'Dolly Face'; he also recalled that she'd spend a lot of her time auditioning around Chicago. She was discovered by orchestra leader Herbie Kay when he spotted her in performance at a Chicago talent show held at the Hotel Morrison. She had an audition the next day; Kay hired her as a singer for his orchestra and, in 1935, Lamour went on tour with him. Her work with Kay eventually led Lamour to vaudeville and work in radio.
Мансап
1936 жылы Ламур Голливудқа көшті. Сол шамада Кармен үшінші күйеуі Олли Каслберриге тұрмысқа шықты және отбасы Лос-Анджелесте тұрды. Осы жылы ол Paramount Pictures киностудиясына пробтан өтіп, олармен келісімшарт жасады. Ламур Paramount үшін түсірген алғашқы фильмі – "Колледж демалысы" (1936) болды, онда ол атты аталмаған бишінің кішкентай рөлін ойнады.
In 1936, Lamour moved to Hollywood. Around that time, Carmen married her third husband, Ollie Castleberry, and the family lived in Los Angeles. That same year, she did a screen test for Paramount Pictures and signed a contract with them. Lamour made her first film for Paramount, College Holiday (1936), in which she has a bit part as an uncredited dancer.
"Жангелдік ханшайым" және "саронг" рөлдері
Парамаунт үшін түсірген екінші фильмі – Рей Милландпен бірге түсірген «Джунгли ханшайымы» (1936) оның атағын бекітті. Фильмде Ламур «Ула» рөлін ойнайды, ол фильм бойында Эдит Хед жасаған саронг киеді. «Джунгли ханшайымы» студия үшін үлкен сәттілік болды және Ламур мансабының соңына дейін саронгпен байланысты болды. Бұл фильм оған «Moonlight and Shadows» атты хит әнін де сыйлады. Одан кейін ол Кароль Ломбард пен Фред Макмеррейдің «Swing High, Swing Low» (1937) мюзиклінде «Panamania» әнін орындады. «Мадридтен соңғы пойыз» (1937) фильмінде ол басты рөлде болды. Ламур «Мен қалаған нәрселер» әнін орындаған «Жоғары, кең және әдемі» (1937) фильмінде Айрин Данн мен Рэндольф Скотты қолдады. Сэм Голдуин оны Джон Фордтың «Желтоқсан» (1937) фильміне шақырды, онда ол Джон Холлмен бірге арал ханшайымын саронг киіп ойнады. Оның жүзу және суға секіру көріністерін каскадер Лайла Финн орындады, ол бір сәтте саронгын тастап, лагунаға жалаңаш секіріп түсті. Фильм үлкен табысқа ие болды және Ламурға «The Moon of Manakoora» әнімен тағы бір хит әкелді. Ламур «Өмірдің қуанышы» (1937) фильмінде эпизодтық рөлде ойнады және 1938 жылғы «Үлкен хабар» (1938) фильмінде В.С. Филдс пен Марта Рейден кейін үшінші болып тізілді; актер құрамында Боб Хоуп та болды. Парамаунт оны Милландпен және саронгпен «Жұңғалдағы махаббат» (1938) фильмінде қайта біріктірді. «Тропикалық демалыс» (1938) фильмінде ол Боб Бернс, Рей және Милландпен бірге мексикалық қызды ойнады, содан кейін ол Джордж Рафт пен Генри Фонданы «Солтүстіктің ұрпағы» (1938) приключенческий фильмінде қолдады. Рафттың «Сент-Луис блюзі» (1939) фильмінде Ламурдың серігі болуы тиіс еді, бірақ ол рөлден бас тартып, оның орнына Ллойд Нолан келді. Ламур Джек Беннидің «Man About Town» (1939) мюзикліндегі басты әйел рөлін ойнады, содан кейін «Даулы жол» (1939) мелодрамасында қытай қызын ойнады.
Her second film for Paramount, The Jungle Princess (1936) with Ray Milland, solidified her fame. In the film, Lamour plays the role of "Ulah", a jungle native who wore an Edith Head designed sarong throughout the film. The Jungle Princess was a big hit for the studio and Lamour would be associated with sarongs for the rest of her career. It also gave her a hit song "Moonlight and Shadows". She followed it with a support role in a Carole Lombard–Fred MacMurray musical Swing High, Swing Low (1937) where she got to sing "Panamania". She was top billed in The Last Train from Madrid (1937). Lamour supported Irene Dunne and Randolph Scott in High, Wide and Handsome (1937), singing "The Things I Want". Sam Goldwyn borrowed her for John Ford's The Hurricane (1937), where she was back in a sarong playing an island princess alongside Jon Hall. Her swimming and diving scenes were handled by stunt double Lila Finn, who at one point dropped the sarong and was filmed diving into a lagoon in the nude. The film was a massive success and gave Lamour another hit song with "The Moon of Manakoora". Lamour had a cameo in Thrill of a Lifetime (1937) and was third billed in The Big Broadcast of 1938 (1938) after W. C. Fields and Martha Raye; the cast also included Bob Hope in an early appearance. Paramount reunited her with Milland and a sarong for Her Jungle Love (1938). Tropic Holiday (1938) cast her as a Mexican alongside Bob Burns, Raye and Milland, then she supported George Raft and Henry Fonda in the adventure film Spawn of the North (1938). Raft was meant to be Lamour's leading man in St. Louis Blues (1939) but he turned down the part and was replaced by Lloyd Nolan. Lamour was Jack Benny's leading lady in the musical Man About Town (1939) then played a Chinese girl in a melodrama, Disputed Passage (1939).
"Жол" фильмдері
1940 жылы Ламур «Сингапурға жол» фильмінде ойнады, бұл Ламурдың «саронг» фильмдерінің пародисы болды. Бастапқыда Фред МакМюррей мен Джек Оки, содан кейін Джордж Бернс пен Грейси Аллен осы рөлдерге қарастырылған, бірақ Paramount Боб Хоуп пен Бинг Кросбиді таңдады; Ламур Кросбиден кейін, ал Хоуптан жоғары тізімде болды. Екі еркек актер түсірілім барысында импровизациялауды бастады. «Мен сценарий бойынша оқуға тырыстым, бірақ сөздерімді айта алмадым», - деді ол кейін. «Соңында мен сөздерді жаттап алудың орнына, көріністің жалпы мағынасын түсініп, актерлермен бірге ойнағанымды түсіндім». Хоуп: «Дотти – кинодағы ең батыл әйелдердің бірі. Ол камера алдында тұрып, Кросби мен менімен бірге импровизациялайды, сценарий бойынша екінші немесе үшінші орынға шығатынын біледі, бірақ ол ештеңеден қорқа қоймайды». Фильм сәтті болды және командаға жауап өте ынталы болды. 20th Century Fox оны Тайрон Пауэрдің серігі ретінде «Джонни Аполлон» (1940) гангстерлік фильміне шақырды. Ол «Бұл – соңғының басы» және «Никель мен тиынға би» әндерін орындады. «Тайфун» (1940) фильмінде ол қайтадан саронг киді. Оның серігі Роберт Престон болды, ол Ламурмен бірге «Бирма үстіндегі ай» (1940) фильмінде де ойнаған. Fox оны Генри Фондамен бірге «Чад Ханна» (1941) фильміне қайта шақырды. «Сингапурға жол» фильміне болған қызығушылық соншалық болды, Paramount Ламур, Хоуп және Кросбиді «Занзибарға жол» (1941) фильмінде қайта біріктірді, бұл фильм одан да сәтті болды және бірнеше фильмге әкелді (бірақ осы сәттен бастап Ламур Хоуптан кейін тізімде болды). Олар Хоуппен бірге «Драфтқа іліккен» (1941) фильмін түсірді, ол жылдың ең табысты фильмдерінің бірі болды. Ламур өзінің бұрынғы «Желдауыл» фильмінің жұлдызы Джон Холлмен «Оңтүстік теңіздердегі Алома» (1941) фильмінде қайта қосылды. Ол Эдди Брэкен, Уильям Холден және Бетти Хаттонмен бірге танымал мюзикл «The Fleet's In» (1942) фильмінде ойнады, ол оған «I Remember You» әнін сыйлады. «Көк аспанның арғы жағында» (1942) тағы бір саронг фильмі шықты. Екеуі де көпшілікке ұнады, бірақ ешқайсысы да оның үшінші «Жол» фильмі «Мароккоға жол» (1942) сияқты танымал болмады. Ламур Paramount жұлдыздарының бірі болды, ол «Жұлдызды ырғақ» (1942) фильмінде эпизодтық рөлдерде ойнады. Ол және Хоуп Сэм Голдуин үшін «They Got Me Covered» (1943) комедиясына тартылды, содан кейін ол Хоупсыз Кросбимен бірге «Dixie» (1943) фильмін түсірді, бұл Дэн Эмметтің танымал өмірбаяны болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ламур американдық әскерилер арасында Бетти Грейбл, Рита Хейворт, Лана Тернер және Вероника Лейкпен бірге ең танымал суреттердің бірі болды. Ламур ерікті жұмысымен де белгілі болды, ол киножұлдыздары ел бойынша АҚШ үкіметінің облигацияларын сату үшін тур жасаған кезде соғыс облигацияларын сатты. Ламур 300 миллион долларлық облигацияларды сатқан, сондықтан оған «Облигация бомбасы» деген лақап ат берілді. Ол Голливудтың асханасында да ерікті болып жұмыс істеді, онда ол би билеп, сарбаздармен сөйлесетін. 1965 жылы Ламур соғыс облигацияларын сату үшін АҚШ Қаржы министрлігінен кешіктірілген марапат алды. 1948 жылдың қыркүйегінде Variety театры. Paramount компаниясынан кеткеннен кейін Ламур продюсер Бенедикт Богеус үшін бірнеше фильм түсірді: «Қуанышты жолымызда» (1948) комедиясы; Джордж Монтгомеримен бірге түсірілген «Лулу Белл» (1948) мелодрамасы; және Монтгомеримен бірге «Манхэттеннен келген қыз» (1948). Ол екі комедияда ойнады: Джек Бенни продюсерлік еткен, Брайан Донлевидің қатысуымен «Бақытты қатты» (1949), содан кейін Дон Амешпен «Біраз француз» (1949). «Manhandled» (1950) – Дан Дюрияның Pine Thomas үшін түсірген нуар фильмі. Бұл фильмдердің ешқайсысы да аса танымал болған жоқ. Ламур 1950 жылы Лондон Палладиумында сәтті маусым өткізді, содан кейін екі үлкен хитке ие болды: Сесил Б. Де Миллдің цирк эпосы «Жердегі ең үлкен шоу» (1952) және «Балиге жол» (1952). Алайда бұл жақсы фильмдерге әкелмеді, сондықтан Ламур түнгі клубта ән салушы және сахналық актриса болуға көңіл бөлді. Ол теледидарда да жұмыс істеді, Damon Runyon Theater бағдарламасында қонақ ретінде ойнады және Бродвейде «О, капитан!» (1958) спектаклінде ойнады.
In 1940, Lamour starred in Road to Singapore, a spoof of Lamour's "sarong" films. It was originally meant to co star Fred MacMurray and Jack Oakie, then George Burns and Gracie Allen, before Paramount decided to use Bob Hope and Bing Crosby; Lamour was billed after Crosby and above Hope. The two male stars began ad libbing during filming. "I was trying to follow the script but just couldn't get my lines out", she said later. "Finally, I realised that I should just get the general idea of a scene rather than learn the words by heart, then go along with the boys." Said Hope, "Dottie is one of the bravest gals in pictures. She stands there before the camera and ad libs with Crosby and me knowing that the way the script is written she'll come second or third best, but she fears nothing." The movie was a solid hit and response to the team was enthusiastic. 20th Century Fox borrowed her to play Tyrone Power's leading lady in the gangster film Johnny Apollo (1940). She sang "This is the Beginning of the End" and "Dancing for Nickels and Dimes". It was back to sarongs for Typhoon (1940). Her male co star in the latter was Robert Preston who was also with Lamour in Moon Over Burma (1940). Fox borrowed her again for Chad Hanna (1941) with Henry Fonda. Response to Road to Singapore had been such that Paramount reunited Lamour, Hope and Crosby in Road to Zanzibar (1941) which was even more successful and eventually led to a series of pictures (although from this point on Lamour was billed beneath Hope). She and Hope then did Caught in the Draft (1941) which was one of the biggest hits of the year. Lamour was reunited with her old Hurricane star, Jon Hall, in Aloma of the South Seas (1941). She did a popular musical with Eddie Bracken, William Holden and Betty Hutton, The Fleet's In (1942), which gave her a hit song, "I Remember You". There was another sarong movie, Beyond the Blue Horizon (1942). Both were well liked by the public but neither was as popular as her third "Road" movie, Road to Morocco (1942). Lamour was one of many Paramount stars who did guest shots in Star Spangled Rhythm (1942). She and Hope were borrowed by Sam Goldwyn for a comedy They Got Me Covered (1943), then she did one with Crosby without Hope, Dixie (1943), a popular biopic of Dan Emmett. During World War II, Lamour was among the more popular pinup girls among American servicemen, along with Betty Grable, Rita Hayworth, Lana Turner, and Veronica Lake. Lamour was also known for her volunteer work, selling war bonds during tours in which movie stars would travel the country selling U. S. government bonds to the public. Lamour reportedly sold $300 million worth of bonds earning her the nickname "The Bond Bombshell". She also volunteered at the Hollywood Canteen where she would dance and talk to soldiers. In 1965, Lamour was awarded a belated citation from the United States Department of the Treasury for her war bond sales. Variety Theater in September 1948. After leaving Paramount, Lamour made a series of films for producer Benedict Bogeaus: the all star comedy On Our Merry Way (1948); Lulu Belle (1948), a melodrama with George Montgomery; and The Girl from Manhattan (1948), also with Montgomery. She tried two comedies: The Lucky Stiff (1949), produced by Jack Benny co starring Brian Donlevy, then Slightly French (1949) with Don Ameche. Manhandled (1950) was a film noir with Dan Duryea for Pine Thomas. None of these films were particularly popular. Lamour played a successful season at the London Palladium in 1950 then was in two big hits: The Greatest Show on Earth (1952), Cecil B. De Mille's circus epic, and Road to Bali (1952). However this did not seem to lead to better film offers, and Lamour began concentrating on being a nightclub entertainer and a stage actress. She also began working on television, guest starring on Damon Runyon Theater and was on Broadway in Oh Captain! (1958).
1960 жылдар
Ламур соңғы "Жол" фильміндегі – "Гонконгқа жол" (1962) фильміндегі эпизодық рөлмен киноға оралды; Бинг Кросби жас актрисаны қалағандықтан, оның орнына махаббат мүсіні ретінде Джоан Коллинз тартылды. Алайда, Боб Хоуп Ламурсыз фильмді түсіргісі келмеді, сондықтан ол ұзақ эпизодық рөлде пайда болды. Ол Джон Уэйн мен Ли Марвинмен бірге Джон Фордтың "Донованның рифі" (1963) фильмінде үлкен рөл ойнады және "Бёрк заңы", "Мен тыңшымын" және "Ойынның аты" сияқты телешоуларда, сондай-ақ "Пижама кеші" (1964) және "Финкс" (1970) сияқты фильмдерде қонақ ретінде көрінді. Ламур отбасымен Балтимор қаласына көшіп, онда телеарналарда түсіп, қаланың мәдени комиссиясында жұмыс істеді. Содан кейін Дэвид Меррик оған "Hello Dolly!" атты гастрольдік труппаның жетекші рөлін ұсынды, ол онжылдықтың соңында бір жылдан астам уақыт бойы орындады.
Lamour returned to movies with a cameo in the final "Road" film, The Road to Hong Kong (1962); she was replaced as a love interest by Joan Collins because Bing Crosby wanted a younger actress. However, Bob Hope would not do the film without Lamour, so she appeared in an extended cameo. She had a bigger part in John Ford's Donovan's Reef (1963) with John Wayne and Lee Marvin, and made guest appearances on shows like Burke's Law, I Spy and The Name of the Game, and films such as Pajama Party (1964) and The Phynx (1970). Lamour moved to Baltimore with her family, where she appeared on TV and worked on the city's cultural commission. Then David Merrick offered her the chance to headline a road company of Hello Dolly! which she did for over a year near the end of the decade.
Ән айту
Ламур көптеген мюзиклдерде ойнады және көптеген комедиялық және драмалық фильмдерінде де ән айтты. 1930 жылдардың соңынан бастап бірнеше жыл бойы Харриет Ли оның вокал мұғалімі болды. Ламур "Манакураның айы", "Мен сені еске аламын", "Саған да осылай болуы мүмкін", "Тұлға", және "Бірақ сұлу" сияқты бірқатар әйгілі әндерді таныстырды.
Lamour starred in a number of movie musicals and sang in many of her comedies and dramatic films as well. For several years beginning in the late 1930s, Harriet Lee was her voice teacher. Lamour introduced a number of standards, including "The Moon of Manakoora", "I Remember You", "It Could Happen to You", "Personality", and "But Beautiful".
1970 жылдар
1970 жылдары Ламур кешкі ас театрларында және "Барлығы да болады" сияқты қойылымдарда танымал болды. Ол "Маркус Уэлби, М.Д." және "Махаббат қайығы" сияқты телешоуларда, сондай-ақ "Won Ton Ton: Голливудты құтқарған ит" (1976) және "Махаббат үйіндегі өлім" (1976) фильмдерінде түсті. 1977 жылы ол "Жеке келбеті" спектаклімен гастрольдік сапарға шықты. 1978 жылы күйеуі қайтыс болды, бірақ ол "терапиялық мақсатта" жұмысын жалғастырды. Онжылдықтың қалған бөлігінде ол "Харт-Харт", "Түлкідей есіл", "Ремингтон Стил" және "Ол өлтірді" сияқты телешоулар мен қойылымдарда ойнады. 1984 жылы ол "Парктегі жалаңаяқ" қойылымымен гастрольде болды. 1986 жылы ол: "Мен 71 жасымда, қыз кезімдегідей қарбаласпын. Мен концерттерде, теледидарда және көптеген кешкі ас театрларында ән айтамын, Боб пен Бинг туралы әңгімелеймін, Paramount-та аптасына 200 доллармен жұмыс істеп бастап, кейін бір фильм үшін 450 мың долларға дейін таптым. Жасым – тек ойда ғана. Құдай мені сақтап бағалағаны үшін оған ризамын. Мен сол саронг үшін де өте ризамын. Ол маған көп көмектесті! Бірақ шындығында, саронгты киюге ешқашан құштар болған емеспін", – деді. 1987 жылы ол "Creepshow 2" фильмінде соңғы рет үлкен экранда пайда болды, онда ол Джордж Кеннедимен бірге қарақшылық кезінде қаза тапқан қарт әйел мен ер адамды сомдады. Олардың дүкенінің алдындағы ағаштан жасалған, американдық индейлерге арналған мүсін, олардың өлімінен кек алу үшін тірілді. 72 жастағы Ламур: "Менің жасымда пальма ағашына сүйеніп, "Манакураның айы" әнін айта алмайсыз", – деді. "Адамдар бұған қарап: "Ол не істемекші?" – дейді". Мансабының басында Ламур Федералдық тергеу бюросының директоры Дж. Эдгар Гувермен танысқан. Гувердің өмірбаяуын жазған Ричард Хактың айтуынша, Гувер Ламурға романтикалық қызығушылық танытқан және екеуі Вашингтон қаласындағы қонақ үйде бір түн өткізген. Кейінірек Ламурдан Гувермен сексуалдық қатынаста болғаны туралы сұрағанда, ол: "Мен оны жоққа шығара алмаймын", – деп жауап берді. 1980 жылы жарық көрген "Жолдың жағы" атты автобиографиясында Ламур Гувер туралы егжей-тегжейлі айтпайды, оны тек "өмір бойы дос" деп сипаттайды. 1943 жылдың 7 сәуірінде Ламур Беверли-Хиллсте Әуе күштерінің капитаны және жарнама агенті Уильям Росс Говард III-ке үйленді. Олардың екі ұлы болды: Джон Риджли (1946–2018) және Ричард Томсон Говард (1949 жылы туған). 1957 жылы Ламур мен Говард Балтимор, Мэриленд штатының маңындағы Судбрук Паркке көшіп келді. 1962 жылы олар екі ұлымен бірге Дюлани аңғарындағы Балтимордың тағы бір маңындағы Хэмптонға көшіп барды, олардың үлкен ұлы Джон Таусон орта мектебіне қатысты. Оның Калифорния штатының Палм-Спрингс қаласында да үйі болды. Говард 1978 жылы қайтыс болды.
In the 1970s, Lamour was a popular draw at dinner theatres and in shows such as Anything Goes. She guest starred on shows such as Marcus Welby, M. D. and The Love Boat and films like Won Ton Ton: The Dog Who Saved Hollywood (1976) and Death at Love House (1976). In 1977, she toured in the play Personal Appearance. Her husband died in 1978, but she continued to work for "therapy". During the remainder of the decade, she performed in plays and television shows such as Hart to Hart, Crazy Like a Fox, Remington Steele, and Murder, She Wrote. In 1984, she toured in a production of Barefoot in the Park. In 1986 she said "I'm still as busy at 71 as I was when I was just a slip of a girl. I do concerts, television and a lot of dinner theatre, where I sing old songs and talk about Bob and Bing and starting out at Paramount at $200 a week and working myself up to $450,000 a picture I feel wonderful. Age is only in the mind and I'm grateful that God has taken care of me. And I'm very grateful for that sarong. It did a lot for me! But to be truthful, the sarong was never my favorite wearing apparel." In 1987, she made her last big screen appearance in the movie Creepshow 2, appearing with George Kennedy as an aging couple who are killed during a robbery. The wooden, Native American statue in front of their general store comes to life to avenge their death. The 72 year old Lamour quipped: "Well, at my age you can't lean against a palm tree and sing 'Moon of Manakoora'", she said. "People would look at that and say 'What is she trying to do? Early in her career, Lamour met J. Edgar Hoover, director of the Federal Bureau of Investigation. According to Hoover's biographer Richard Hack, Hoover pursued a romantic relationship with Lamour, and the two spent a night together at a Washington, D. C., hotel. When Lamour was later asked if she and Hoover had a sexual relationship, she replied: "I cannot deny it." In her autobiography My Side of the Road (1980), Lamour does not discuss Hoover in detail; she refers to him only as "a lifelong friend". On April 7, 1943, Lamour married Air Force captain and advertising executive William Ross Howard III in Beverly Hills. The couple had two sons: John Ridgely (1946–2018) and Richard Thomson Howard (born 1949). In 1957, Lamour and Howard moved to the Baltimore, Maryland, suburb of Sudbrook Park. In 1962, the couple and their two sons moved to Hampton, another Baltimore suburb in Dulaney Valley, with their oldest son, John, attending Towson High School. She also owned a home in Palm Springs, California. Howard died in 1978.
Өлім
1996 жылы 22 қыркүйекте 81 жасында Солтүстік Голливудтағы үйінде жүрек талмасынан қайтыс болды. Ол Лос-Анджелестегі Голливуд-Хиллз қорымындағы Орман алаңында жерленді. Радио және кино индустриясына қосқан үлесі үшін Ламур Голливудтың Даңқ аллеясында екі жұлдызға ие болды. Оның радиоға арналған жұлдызы 6240 Голливуд бульварында, ал киноға арналған жұлдызы 6332 Голливуд бульварында орналасқан.
Lamour died at her home in North Hollywood on September 22, 1996, from a heart attack, at the age of 81. She was interred in the Forest Lawn, Hollywood Hills Cemetery in Los Angeles. For her contribution to the radio and motion picture industry, Lamour has two stars on the Hollywood Walk of Fame. Her star for her radio contributions is located at 6240 Hollywood Boulevard, and her star for her motion picture contributions is located at 6332 Hollywood Boulevard.
Фильм
1936 Колледж мерекесі Биші Кинодебют; тізімге енбеген Жаңғал ханшайымы Улах 1937 Биік, биік, биік Анита Альварес Мадридтен келген соңғы пойыз Кармелита Кастильо Биік, кең және әсем Молли Фуллер Дауыл Марама Өмір бойы ерекшелік 1938 Үлкен эфир 1938 Дороти Уиндхам Оның ормандағы махаббаты Тура Тропикалық мереке Мануэла Солтүстіктің туындысы Ники Дувал 1939 Сент-Луис Блюзі Норма Малоне Қалалық адам Диана Вильсон Даулы өткел Одри Хилтон 1940 Сингапурға жол Мима Джонни Аполло Сәнді Дубарри Тайфун Деа Бирма үстінен ай Арла Дин Чэд Ханна Албани Йейтс / Леди Лилиан 1941 Занзибарға жол Донна Латур Қарбаласқа түскен Антонетта "Тони" Фэрбенкс Оңтүстік теңізінің Аломасы Алома 1942 Флоттағы той Қарулы граф Шығармашылық ритм Өзінен Бұлттан әрі көк аспан Тама Сингапурға жол Принцесса Шалмар 1943 Олар мені жапты Кристина Хилл Дикси Милли Кук Жоғары шарықтау Энн Кастл 1944 Және періштелер ән айтады Нэнси Энджел Радуга аралдары Лона 1945 Бенниге медаль Лолита Сьерра Даффидің тавернасы Өзі Сингапурға жол Сал Ван Хойден Мексикадағы маскарад Анжел О'Рейлли 1947 Менің сүйікті бруннеткам Карлотта Монтай Балама атауы: Жеке детектив Әртүрлі қыз Өзі Жыртқыш егін Фэй Ранкин Риоға жол Лусия Мария де Андраде 1948 Біздің қуанышты жолымыз Глория Мэннерс Балама атауы: Ғажайып болуы мүмкін Лулу Бель Лулу Бель 1949 Манхэттеннен келген қыз Кэрол Мейнард Сәтті жігіт Анна Мари Сент-Клэр Французша сәл Мэри О'Лири Қолдан келген Мерл Крамер 1951 Келіні келді Өзі Тізімге енбеген 1952 Жер бетіндегі ең ұлы шоу Филлис Сингапурға жол Принцесса Лала 1962 Гонконгқа жол Өзі 1963 Донованның рифі Мисс Лафлур 1964 Пижама кеші Басты сатушы 1970 Финкс Өзі 1976 Вон Тон Тон, Голливудты құтқарған итті Крештей киножұлдыз 1987 Қорқынышты шоу 2 Марта Спрус ( "Ескі бастық Вуд'нхед" бөлімі), (соңғы рөлі)
+ Year Title Role Notes 1936 College Holiday Dancer Film debut; uncredited The Jungle Princess Ulah 1937 Swing High, Swing Low Anita Alvarez The Last Train from Madrid Carmelita Castillo High, Wide, and Handsome Molly Fuller The Hurricane Marama Thrill of a Lifetime Specialty 1938 The Big Broadcast of 1938 Dorothy Wyndham Her Jungle Love Tura Tropic Holiday Manuela Spawn of the North Nicky Duval 1939 St. Louis Blues Norma Malone Man About Town Diana Wilson Disputed Passage Audrey Hilton 1940 Road to Singapore Mima Johnny Apollo Lucky Dubarry Typhoon Dea Moon Over Burma Arla Dean Chad Hanna Albany Yates / Lady Lillian 1941 Road to Zanzibar Donna Latour Caught in the Draft Antoinette "Tony" Fairbanks Aloma of the South Seas Aloma 1942 The Fleet's In The Countess Star Spangled Rhythm Herself Beyond the Blue Horizon Tama Road to Morocco Princess Shalmar 1943 They Got Me Covered Christina Hill Dixie Millie Cook Riding High Ann Castle 1944 And the Angels Sing Nancy Angel Rainbow Island Lona 1945 A Medal for Benny Lolita Sierra Duffy's Tavern Herself Road to Utopia Sal Van Hoyden Masquerade in Mexico Angel O'Reilly 1947 My Favorite Brunette Carlotta Montay Alternative title: The Private Eye Variety Girl Herself Wild Harvest Fay Rankin Road to Rio Lucia Maria de Andrade 1948 On Our Merry Way Gloria Manners Alternative title: A Miracle Can Happen Lulu Belle Lulu Belle 1949 The Girl from Manhattan Carol Maynard The Lucky Stiff Anna Marie St. Claire Slightly French Mary O'Leary Manhandled Merl Kramer 1951 Here Comes the Groom Herself Uncredited 1952 The Greatest Show on Earth Phyllis Road to Bali Princess Lala 1962 The Road to Hong Kong Herself 1963 Donovan's Reef Miss Laflour 1964 Pajama Party Head Saleslady 1970 The Phynx Herself 1976 Won Ton Ton, the Dog Who Saved Hollywood Visiting Film Star 1987 Creepshow 2 Martha Spruce (segment "Old Chief Wood'nhead"), (final film role)
Танымал мәдениетте
Ламур – Матильда Бейлидің жасөспірімдерге арналған романының басты кейіпкері, «Дороти Ламур және Қасқырлы маяқ» (1947), онда «басты кейіпкер атақты актрисамен аттасып, сырт келбеті де оған ұқсас, бірақ ешқандай байланысы жоқ – бұл атақты актрисаның қарапайым адам болып табылатын басқа бір әлемге кіргендей». Бұл оқиға жасөспірімдер аудиториясы үшін жазылған және Нэнси Дрюдің оқиғаларын еске түсіреді. Ол 1941-1947 жылдар аралығында жарық көрген «Уитменнің ресми басылымдары» сериясының бір бөлігі, оның әр кітабында киноактриса басты рөлде болды. 1950 жылдары ол «Дороти Ламур – Джунгли Принцесса Комиксі» атты комикстер сериясында, оған арналған және оның «Джунгли Принцесса» рөліндегі образын бейнелейтін, қысқа мерзімді 2-3 нөмірлік басылымдарда пайда болды (мұқабаларында оның бұрынғы фильмдерінен алынған кадрлар қолданылған).
Lamour is the heroine of Matilda Bailey's young adult novel, Dorothy Lamour and the Haunted Lighthouse (1947), whose "heroine has the same name and appearance as the famous actress but has no connection it is as though the famous actress has stepped into an alternate reality in which she is an ordinary person." The story was written for a young teenage audience and is reminiscent of the adventures of Nancy Drew. It is part of a series known as "Whitman Authorized Editions", 16 books published between 1941 and 1947 that each featured a film actress as heroine. She was featured in a brief print run of 2 3 issues during the 1950s, in Dorothy Lamour Jungle Princess Comics, a series of comic books dedicated to her on film Jungle Princess persona (featuring screenshots from past movies as the covers).