Екінші дүниежүзілік соғыста Жапонияға тыңшылық еткен «қуыршақ әйел»
Velvalee Dickinson
Америкалық шпион Велвалее Дикинсон (1893-1980) Жапонияға 2-дүниежүзілік соғыста АҚШ-тың теңіз күштері туралы құпия ақпарат жіберген. Шпиондық қызметі анықталды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық тыңшы, Жапония үшін (1893-1980)
American spy for Japan (1893 1980)
Велвалее Дикинсон (12 қазан, 1893 – шамамен 1980) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапония атынан АҚШ-қа қарсы тыңшылық қылған американдық тыңшы, сотталып кінәлі деп танылды. Ол "Қуыршақ әйел" деп белгілі болды және Нью-Йорктегі бизнесі арқылы АҚШ Әскери-теңіз күштері туралы ақпаратты Аргентинадағы байланыстарына стеганографиялық хабарламалармен жіберді. Оны соңында Буэнос-Айрестегі байланыстарының бірі көшіп кеткенде және оның хабарламалары қайтарылып келгенде ұстады.
Velvalee Dickinson (October 12, 1893 – ca 1980) was an American spy convicted of espionage against the United States on behalf of Japan during World War II. Known as the "Doll Woman", she used her business in New York City to send information on the United States Navy to contacts in Argentina via steganographic messages. She was finally caught when one of her contacts in Buenos Aires moved and her messages were returned.
Ерте өмір және мансап
Ол Калифорния штатының Сакраменто қаласында Отто мен Элизабет Блюхердің (немесе Блюхер) қызы Велвале Малвена Блюхер ретінде дүниеге келді. 1918 жылы Стэнфорд университетін бітірді, бірақ университет кітаптарын қайтармағандықтан, өнер бакалавры дипломын 1937 жылдың қаңтарында ғана алды. 1920 жылдардың соңынан 1930 жылдардың ортасына дейін Дикинсон Сан-Францискодағы брокерлік фирмада жұмыс істеді, ол фирманың болашақ күйеуі Ли Т. Дикинсонға тиесілі болды. Ол үйленгеннен кейін көп ұзамай 1937 жылға дейін аймақта әлеуметтік жұмыскер болып жұмыс істеді. Фирма жапондықтармен іскерлік байланыс жасады, ал Дикинсондардың Жапонияға деген қызығушылығы артып, Жапон-американдық қоғамға қосылды, онда олар жапон консулдығының өкілдерімен жақын танысты. Кейіннен ФБР оның консулдыққа жиі баратынын, Жапон теңіз күштерінің өкілдері мен жоғары лауазымды жапон үкіметінің қызметкерлері қатысқан маңызды шараларға қатысқанын және үйде көптеген жапондықтарды қабылдағанын анықтады. Брокерлік фирманың табысы төмендеген кезде, Дикинсондардың жапон-американ қарым-қатынасын жақсартудағы рөлі де азайды. 1937 жылы Дикинсондар Нью-Йорк қаласына көшіп, Велвали қысқа мерзімге дүкенде сатушы болып жұмыс істеді. 1937 жылдың 31 желтоқсанында ол жеке қуыршақ дүкенін ашты, бастапқыда 680 Мэдисон даңғылындағы үйінде, кейін 714 Мэдисон даңғылындағы жеке дүкенде орналастырды. Ол дүкенді 1941 жылдың қазан айында 718 Мэдисон даңғылына көшіргенге дейін бірнеше жыл бойы жұмыс істеді. Дикинсон қуыршақ дүкені АҚШ және шетелдегі коллекционерлерге шетелдік, аймақтық және антиквариат қуыршақтарды ұсынып, қызмет көрсетті. Ли Дикинсон 1943 жылдың 29 наурызында қайтыс болғанға дейін әйелінің бизнесіне есеп жүргізу арқылы көмектесті.
Born as Velvalee Malvena Blucher in Sacramento, California to Otto and Elizabeth Blucher (or Blueher). She graduated from Stanford University in 1918 but did not receive her Bachelor of Arts degree until January 1937, allegedly because she had not returned books owned by the university. In the late 1920s to the mid 1930s, Dickinson was employed in a brokerage company in San Francisco, California, owned by her future husband, Lee T. Dickinson. Shortly after her marriage, Dickinson worked as a social worker in the area until 1937. The firm did business with Japanese people and the Dickinsons' interest in Japan grew so much that they joined the Japanese American Society, where they began to rub shoulders with members of the Japanese consulate. The FBI later also determined that she had made frequent visits to the consulate, attended important social gatherings at which Japanese Navy members and other high Japanese government officials were present, and entertained many Japanese people in her home. When the brokerage firm's success suffered a downturn, so too did the Dickinsons' role as proponents of good Japanese American relations. In 1937, the Dickinsons moved to New York City, where Velvalee worked for a short time as a department store employee. On December 31, 1937, she began operating her own doll shop, first at her residence at 680 Madison Ave and later at a separate store at 714 Madison Avenue, where she operated for several years until she moved the store down the block, to 718 Madison Avenue in October 1941. The Dickinson doll shop catered to affluent collectors throughout the United States and overseas interested in obtaining foreign, regional, and antique dolls. Lee Dickinson assisted his wife's business by handling the accounting until his death, on March 29, 1943.
Іс
1942 жылдың ақпан айында ФБР назарына соғыс цензурасы тоқтатқан хат келді. Орегон штатының Портленд қаласынан Буэнос-Айрес қаласындағы адресатқа жазылған хатта "тамаша қуыршақ ауруханасы" туралы айтылып, автор адресатқа "үш ескі ағылшын қуыршағын" жөндеуге жібергенін жазған. Сондай-ақ, хатта "балық аулау торлары" мен "шарлар" да еске алынған. Вашингтондағы АҚШ Жағалау күзеті бас штабындағы Элизабет Фридманның криптографиялық бөлімі хатты зерттеп, кодты бұзды. Нәтижесінде, "қуыршақтардың" ішінде үш соғыс кемесі, ал "қуыршақ ауруханасының" – Батыс жағалаудағы кеме жөндеуші зауыт екені анықталды. "Балық аулау торлары" мен "шарлар" жағалау қорғанысы және Батыс жағалаудағы өзге де маңызды ақпарат туралы мәліметтерді көрсетті. Осы хат негізінде ФБР тыңшылыққа қатысты тергеу бастады. Одан кейін сол Буэнос-Айрес мекенжайына, О’Хиггинс көшесі, 2563 нөмірде тұратын Инес Лопес де Молинали деген әйелге тағы төрт хат жіберілді. Бірақ, хаттар "адрес белгісіз" деген себеппен жөнелтушіге қайтарылды, және осы хаттар пошта органдарына тапсырылды.
In February 1942, a letter was brought to the attention of the FBI, intercepted by wartime censors. The letter, supposedly from a woman in Portland, Oregon to a correspondent in Buenos Aires, discussed a "wonderful doll hospital" and noted that the writer had sent the correspondent "three Old English dolls" for repairs. The letter also mentioned "fish nets" and "balloons". Elizebeth Friedman's cryptanalysis unit at US Coast Guard Headquarters in Washington examined the letter and broke the code, concluding that the "dolls" were actually three warships and that the "doll hospital" was a West Coast based shipyard where repairs were made, while the "fishing nets" and "balloons" disclosed information about coastal defenses and other critical information on the West Coast. Based on the above letter, the FBI initiated an espionage investigation. During that time, four more letters were sent to the same Buenos Aires address, a Señora Inés López de Molinali at 2563 O'Higgins Street. However, the letters were returned to sender, due to "address unknown"; these letters were delivered to postal authorities