Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық ақын және романист Джой Нозоми Когава (6 маусым 1935 жылы туған) – жапондық тегі бар канадалық ақын және романист.
Canadian poet and novelist
Joy Nozomi Kogawa (born June 6, 1935) is a Canadian poet and novelist of Japanese descent.
Өмір
Когава Джой Нозоми Накаяма 1935 жылдың 6 маусымында Британдық Колумбиядағы Ванкуверде, бірінші буын жапон канадалықтары Лоис Яо Накаяма мен Гордон Гоичи Накаяманың отбасында дүниеге келді. Ол басым көпшілігі ақ нәсілді, орта тапқа жататын қоғамда өсті. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1941 жылдың 7 желтоқсанында жапон әскері Перл-Харборға шабуыл жасады, ал он екі аптадан кейін Когава отбасымен бірге Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Слоканға, жапон канадалықтарын ұстау лагеріне жіберілді. Соғыстан кейін ол отбасымен бірге Альберта штатының Коалдейл қаласына қоныс аударды, онда орта мектепті бітірді. 1954 жылы Альберта университетіне түсті, ал 1956 жылы Торонтодағы Англикан әйелдер оқу колледжі мен Корольдік музыка консерваториясында оқыды. 1956 жылы Ванкуверге оралып, 1957 жылы Дэвид Когаваға үйленді, олардан Гордон мен Дирдре есімді екі бала дүниеге келді. 1968 жылы олар ажырасып, сол жылы Когава Саскачеван университетіне қабылданды. 1979 жылы Торонтоға көшіп келді және содан бері сол жерде тұрып келеді. Когава 1968 жылы «Үзілген ай» атты өлеңдер жинағын жариялап, алғаш рет жарық көрді. 1974 жылы Оттавадағы Премьер-министр кеңсесінде штат жазушысы болып жұмыс істей бастады. 1981 жылы өзінің алғашқы прозалық туындысын – «Обасан» атты жартылай автобиографиялық романды жариялады. «Канададағы кітаптар» 1981 жылы оған ең жақсы тұңғыш роман үшін сыйлық берді, ал 1982 жылы Когава Канада авторлар қауымдастығының «Жыл кітабы» сыйлығы мен «Колумбтан бұрынғы қоры» сыйлығынан Америка кітабы сыйлығын жеңіп алды. 1985 жылы «Наомидің жолы» атты балаларға арналған кітапты шығарды. Оның жалғасы «Itsuka» (1992) қайта жазылып, «Эмили Като» (2005) деп аталды, содан кейін «Itsuka» (2018) деп қайта басылды. «Обасан» романы Канада әдебиетінің шолуында Канада тарихындағы ең маңызды кітаптардың бірі деп танылды және «The Toronto Star» журналында «Канаданың ең жақсылары» тізіміне енді. Кейін «Обасан» романы «Наомидің жолы» (1986) балалар кітабына бейімделді, оны Ванкувер операсы 45 минуттық операға айналдырып, Британдық Колумбияның бастауыш мектептерінде көрсетті. Опера сонымен қатар Ванкувер аймағында, Альберта штатының Ред-Дир және Летбридж қалаларында, Вашингтон штатының Сиэтл қаласында және Онтарио штатының Оттава қаласындағы Ұлттық соғыс мұражайында көпшілік алдында қойылды. 2016 жылдың қараша айында Торонтоның «Tapestry Opera» театрындағы қайта қойлымдары, әсіресе «Toronto Star» газетінде, «маңыздылығы зор орын» деп бағаланды. «Обасан» романы жапон канадалықтарының өмірін бейнелейді, бірақ АҚШ-тағы Азиялық американдық әдебиет курстарында «саяси түсініктің және көркемдік шеберліктің табысты үйлесімі» және «паназиялық сезімталдықты растауы» себепті жиі оқытылады. Когава қазір негізінен Онтарио штатының Торонто қаласында тұрады, бірақ бір кезде уақытын Ванкувер мен Торонто арасында бөліп, 2012–2013 жылдары Торонто университетінде тұрақты жазушы болып жұмыс істеді. 2018 жылы Когава Ванкувердегі жапон ақыны Сорамару Такаямамен бірге «Yojaros» тобын құрды. Когава Канаданың Ұлттық кино кеңесінің өндірісіндегі және 2019 жылы жарық көрген «East of the Rockies» атты толыққанды шындық ойынының сценарийін жазды. Жоба 2020 жылы 8-ші Канадалық экран сыйлықтарында «Ең үздік бейне ойынының сценарийі» номинациясында Канадалық экран сыйлығын жеңіп алды. Ванкувердегі соңғы жапон канадалық англикандық приходтың үйі – қасиетті крест шіркеуі.
Kogawa was born Joy Nozomi Nakayama on June 6, 1935, in Vancouver, British Columbia, to first generation Japanese Canadians Lois Yao Nakayama and Gordon Goichi Nakayama. She grew up in a predominantly white, middle class community. During World War II, the Japanese military attacked Pearl Harbor on December 7, 1941, and twelve weeks later Kogawa was sent with her family to the internment camp for Japanese Canadians at Slocan during World War II. After the war she resettled with her family in Coaldale, Alberta, where she completed high school. In 1954 she attended the University of Alberta, and in 1956, the Anglican Women's Training College and The Royal Conservatory of Music in Toronto. She moved back to Vancouver in 1956 and married David Kogawa there in 1957, with whom she had two children: Gordon and Deirdre. The couple divorced in 1968, and the same year Kogawa attended the University of Saskatchewan. She moved to Toronto in 1979 and has lived there since. Kogawa's published first as a poet, beginning in 1968 with The Splintered Moon. She began to work as a staff writer for the Office of the Prime Minister in Ottawa in 1974. In 1981 she published her first prose work: Obasan, a semi autobiographical novel that has become her best known work. Books in Canada awarded the book its First Novel Award for it in 1981, and in 1982 Kogawa won the Book of the Year Award from the Canadian Authors Association and an American Book Award from the Before Columbus Foundation. Kogawa adapted the book for children as Naomi's Road in 1985. A sequel, Itsuka (1992), was rewritten and retitled Emily Kato (2005), and then republished as Itsuka (2018). Obasan has been named as one of the most important books in Canadian history by the Literary Review of Canada and was also listed by The Toronto Star in a "Best of Canada" feature. Obasan was later adapted into a children's book, Naomi's Road (1986), which, in turn, Vancouver Opera adapted into a 45 minute opera that toured elementary schools throughout British Columbia. The opera was also performed before the general public in the greater Vancouver area, Red Deer and Lethbridge, Alberta, Seattle, Washington, and Ottawa, Ontario, at the National War Museum. Revival performances in November 2016 by Toronto's Tapestry Opera won rave reviews, especially in the Toronto Star, which recognized their setting as one "steeped in significance". Although the novel Obasan describes Japanese Canadian experiences, it is routinely taught in Asian American literature courses in the United States, due to its successful "integration of political understanding and literary artistry" and "its authentication of a pan Asian sensibility." Kogawa now lives mainly in Toronto, Ontario, but at one time divided her time between Vancouver and Toronto and was the 2012–13 Writer in Residence at the University of Toronto. In 2018, Kogawa formed a group called Yojaros with a Vancouver based Japanese poet Soramaru Takayama. Kogawa wrote the narrative for the augmented reality game East of the Rockies, produced by the National Film Board of Canada and released in 2019. The project won the Canadian Screen Award for Best Video Game Narrative at the 8th Canadian Screen Awards in 2020. The home of the last Japanese Canadian Anglican parish in Vancouver is Holy Cross church.
Тану
1986 жылы Когава Канада орденінің мүшесі аталды; 2006 жылы Британдық Колумбия орденінің мүшесі аталды. 2010 жылы Жапон үкіметі Когаваны "Япон-канад тарихын түсінуге және сақтауға қосқан үлесі үшін" "Күннің шығысы" орденімен құрметтеді. Когава бірнеше құрметті докторлық атаққа ие болды. Соңғысы 2020 жылдың 10 қарашасында Саскачеван университетінен табыс етілді.
In 1986, Kogawa was made a Member of the Order of Canada; in 2006, she was made a Member of the Order of British Columbia. In 2010, the Japanese government honored Kogawa with the Order of the Rising Sun "for her contribution to the understanding and preservation of Japanese Canadian history." Kogawa has been awarded several honorary doctorates. The most recent was by the University of Saskatchewan on November 10, 2020.
Когава үйін құтқару науқаны
Когава үйін сақтап қалу комитеті Ванкувер қаласының Марпол ауданындағы Когаваның балалық шағындағы үйін, оның әкесі Гордон Гоичи Накаямаға тиесілі үйді бұзудан құтқару үшін науқан бастады. Олар Канададағы жазушылар мен жазу ұйымдарының ұлттық қолдауын жинады, бұл 1450 Батыс 64-авенюдегі үйдің көптеген адамдар үшін Бертон үйі, Эмили Карр үйі және Хейг Браун институты сияқты тарихи құндылығы мен әдеби маңызы бар екенін көрсетті. Когава үйін сақтап қалу комитеті Ванкувер қалалық кеңесінің өкілдеріне бұзуға рұқсат беру рәсімін 120 күнге кейінге қалдыру туралы сәтті ұсыныс жасады. 2005 жылдың 3 қарашасында, қала «Обасан Әйелдер күні» мен Когава үйінен алынған алмұрт ағашының қалпын Ванкувер қалалық әкімдігі алдында отырғызғаннан кейін екі күн өткен соң бұл шешім қабылданды. 2005 жылдың 2 желтоқсанында Британдық Колумбияның Жерді сақтау қоры Когава үйін сақтау жұмысына қатысты. Когава үйін сақтап қалу комитетімен бірлесіп, Жерді сақтау қоры қаржы жинау және бұқаралық ақпарат құралдарының назарын аудару жұмыстарын қолға алды. 2006 жылдың 31 мамырында Жерді сақтау қоры үйдің иесі атанды. 2016 жылы меншік құқығы Ванкувер қаласына берілді. Қазір олар үйді қайта жаңарту үшін қаражат жинап жатыр, бұл үйдің қолжетімділігін арттырып, 1930 жылдардың соңы мен 1940 жылдардың басында Джой осы үйде тұрған кездегі түрін қалпына келтіруге бағытталған. Ванкувер қаласы Когава үйіне мұра мәртебесі беруді ұсынды және ол 2022 жылдың 12 шілдесіндегі қалалық кеңестің күн тәртібіне енгізілді. Алайда, халыққа және қалалық кеңеске ұсынылған құжаттарда үйдің бұрынғы иесі, жүздеген балаларды зорлаған педофил дін қызметкері Накаяма мырзамен байланысы туралы ештеңе айтылмады. Қоғам мүшелері мұра туралы өтінімнің қала мен жұртшылықты үй тарихының маңызды бөліктерін жасыру арқылы адастырғанына алаңдаушылық білдірді. 2022 жылдың 11 шілдесінде мұра мәртебесіне қатысты дауыс беру мәселесі қоғамның алаңдаушылығын ескеру үшін күн тәртібінен шығарылды. Тарихи Джой Когава үйі қоғамы 2008 жылдан бері үйде жазушыларға резиденция бағдарламасын жүргізіп келеді. Оларға дейін төрт жазушы қатысты: 2009 жылы Монреаль ақыны және редакторы доктор Джон Асфур, 2010 жылы Ричмонд романисі және жазушы-педагогы Нэнси Ли, 2011 жылы көркем емес әдебиет авторы Сьюзан Криэн, 2012 жылы қысқа әңгімелер авторы Дебора Уиллис және 2013 жылы ПЕН Канаданың елден қуылған жазушысы, романист, редактор, тілші және оқытушы Ава Хома.
The Save Kogawa House committee initiated a campaign to save Kogawa's childhood home, owned by her father Gordon Goichi Nakayama, in the Marpole neighbourhood of Vancouver from demolition. They developed national support from writers and writing organizations across Canada demonstrating that the house at 1450 West 64th Avenue was regarded by many as having historical value and literary significance, similar to Berton House, Emily Carr House and the Haig Brown Institute. The Save Kogawa House committee made a successful presentation to the City of Vancouver councilors to create an unprecedented 120 day delay of the processing of a demolition permit on November 3, 2005, two days after the city had pronounced Obasan Cherry Tree Day and planted a graft of the cherry tree at Vancouver City Hall from the original tree at Kogawa House. The Land Conservancy of British Columbia became involved in the saving of Kogawa House on December 2, 2005. Working with the Save Kogawa House committee, TLC took over the fund raising efforts and media attention. TLC became the owner of the house on May 31, 2006. Ownership transferred to the City of Vancouver in 2016. They now are raising funds to renovate the house to increase accessibility and restore its appearance when Joy lived there in the late 1930s and early 1940s. Kogawa House was recommended to be given heritage status by the City of Vancouver and was placed on City Council's agenda for July 12, 2022. Within the available application papers and heritage designation papers presented to the public and City Council for review, however, no mention was made of the house's heritage connection to the home's former owner Mr. Nakayama, a pedophile priest who abused hundreds of children. Community members raised concern that the heritage application misled the City and the public by openly ignoring parts of the home's history. On July 11, 2022, the agenda item covering the heritage status vote was removed in order to address the community's concerns. The Historic Joy Kogawa House Society has operated a writer in residence program in the house since 2008. They have hosted four writers to date: poet and editor Dr. John Asfour of Montreal in 2009, novelist and writing educator Nancy Lee of Richmond in 2010, creative non fiction author Susan Crean in 2011, short fiction author Deborah Willis in 2012, and PEN Canada writer in exile, novelist, editor, freelance journalist, and faculty member Ava Homa in 2013.
Романдар
Обасан. Торонто: Лестер және Орпен Деннис, 1981. (1982 жылғы «Канада кітаптарының бірінші роман» сыйлығының лауреаты)
Ицука. Торонто: Пингвин, 1992. (2005 жылы «Эмили Като» деп қайта жазылған)
Жаңбыр көтеріледі. Торонто: Knopf, 1995. (2003 жылы жаңартылған басылымы шығарылды)
Obasan. Toronto: Lester & Orpen Dennys, 1981. (winner of the 1982 Books in Canada First Novel Award)
Itsuka. Toronto: Penguin, 1992. (rewritten as Emily Kato – 2005)
The Rain Ascends. Toronto: Knopf, 1995. (revised edition released in 2003)
Шығармашылық емес
Нагасакиге ақырып. Кейтлин Пресс, 2016 жыл. Роки тауларының шығысы. Канаданың Ұлттық кино басқармасы, 2019 жыл.
Gently to Nagasaki. Caitlin Press, 2016. East of the Rockies. National Film Board of Canada, 2019.
Балалар әдебиеті
Наомидің жолы. Торонто: Оксфорд университетінің баспасы, 1986; Фитцхенри және Уайтсайд, 2005. Наомидің ағашы. Торонто: Фитцхенри және Уайтсайд, 2009. Ескерілмеген жағдайларды қоспағанда, библиографиялық мәліметтер Брок университетінің әлеуметтік желісінен алынды.
Naomi's Road. Toronto: Oxford University Press, 1986; Fitzhenry & Whiteside, 2005. Naomi's Tree. Toronto: Fitzhenry & Whiteside, 2009. Except where noted, bibliographic information courtesy Brock University.