Кіріспе
Пасау () – Германияның Бавария төмендігіндегі университет қаласы. Қала «Үш өзен қаласы» (Дрейфлюссштадт) деп те белгілі, себебі Дунай өзеніне оңтүстіктен Инн және солтүстіктен Илц өзендері қосылады. Пасаудың халқы шамамен 50 000 адамды құрайды, оның ішінде 12 000-ы Германияда экономика, құқық, теология, информатика және мәдениеттану институттарымен танымал Пасау университетінің студенттері.
the town
Passau (; ) is a city in Lower Bavaria, Germany. It is also known as the Dreiflüssestadt ("City of Three Rivers") as the river Danube is joined by the Inn from the south and the Ilz from the north. Passau's population is about 50,000, of whom about 12,000 are students at the University of Passau, renowned in Germany for its institutes of economics, law, theology, computer science and cultural studies.
Тарих
2-ші ғасырда б.з.д. Бой тайпасының көп бөлігі римдіктермен Альп таулары арқылы Солтүстік Италиядан солтүстікке қарай ығыстырылды. Олар жаңа астана құрды, римдіктер оны Бойодурум деп атады (Галлияның Бойодуронынан), қазір Пасаудың Иннштадт ауданында орналасқан. Пасау – Батавис деп аталған ежелгі римдік колония, латын тілінде «Батави үшін» деген мағынаны білдіреді. Батавилер – ежелгі герман тайпасы, классикалық авторлар оларды жиі еске алады, және олар швебтердің шабуылдарымен және герулдермен тығыз байланысты болған. Батавис (Пасау Альтштадт) Раетия провинциясындағы римдік каструм болды, ал тағы бір римдік каструм, Бойотро (Пасау Иннштадт), Норикум провинциясында орналасқан. 5-ші ғасырдың екінші жартысында әулие Северин мұнда монастырь құрды. Бұл жер алмандардың қайталап шабуылдарына ұшырады. 739 жылы жаңадан тағайындалған ағылшын архиепископы Бонифаций Пасау епархиясын құрды, ол көп жылдар бойы Германия Корольдігінің/Киелі Рим империясының ең ірі епархиясы болды, Оңтүстік Бавария және қазіргі Жоғарғы және Төменгі Австрияның көп бөлігін қамтыды. 10-шы ғасырдан бастап Пасау епископтары Пасау маңындағы аймақта Принц-Епископтар ретінде секулярлық билікті де жүзеге асырды (Hochstift Passau қараңыз). Пасау шартында (1552) император Карл V-тің өкілі, эрцгерцог Фердинанд I, протестант княздарының діни мәселені диетаға беруге келісімін алды. Бұл 1555 жылы Аугсбург бейбітшілігіне әкелді. Ренессанс және жаңа заман кезеңінде Пасау Германиядағы қылыштар мен жарақтарды жасаудағы ең өнімді орталықтардың бірі болды (Солингеннен кейін). Пасаудың теміршілері өз жарақтарына Пасау қасқырының бейнесін қойды, әдетте қаланың елтаңбасындағы қасқырдың қарапайым суреті. Сенімді салт-дәстүрлерге сенедін жауынгерлер Пасау қасқыры жараққа зиян келтірмейді деп сенді, сондықтан Пасау қылыштарына жоғары баға берілді. «Донау Цайтунг» газетінің хабарлауынша, қасқырдан басқа, кейбір каббалалық белгілер мен жазулар да қосылған. Нәтижесінде, жарақ киген адамды қорғау үшін қылыштарға сиқырлы белгілер қою тәжірибесі біраз уақытқа «Пасау өнері» деп аталды (Эдуард Вагнердің «Cut and Thrust Weapons» еңбегін қараңыз, 1969 жыл). Солинген қаласын қоса алғанда, басқа қалалардың теміршілері Пасау қасқырының саудалық құндылығын мойындап, оны өздері үшін қабылдады. 17-шы ғасырда Солингенде қасқыр бейнесі бар жарақтар Пасаудан көп шығарылды. 1662 жылы қаланың көп бөлігін қамтыған өрт болды. Пасау кейін барокко стилінде қайта салынды. Пасау 1803 жылы секуляризацияланды және Бавария мен Зальцбург сайлаушылықтарының арасында бөлінді. 1805 жылы Зальцбургтың бөлігі Баварияның құрамына енді. 1892 жылдан 1894 жылға дейін Адольф Гитлер отбасымен Пасауда тұрды. Қалалық мұрағаттарда Гитлердің 1920 жылдары Пасауда төрт рет сөз сөйлегені туралы мәліметтер бар. Сонымен қатар, Генрих Гиммлер де біраз уақыт сол жерде болды. 1933 жылдың қарашасында Нибелунгенхале (Нибелунгтар залы) құрылысының басталғаны туралы хабарланды. Онда 8000-10000 қонаққа және оның алдында тағы 30000 адамға арналған орын болды. 1935 жылы зал Австрия легионының бір бөлігіне де жай ғасыр болды. 1934 жылдан бастап бұл әскерлер еврей саудагері Зигмунд Мандлге тиесілі ғимаратты басып алды. Бұл ғимарат SA казармасы деп аталды. 1940 жылдан бастап Пасау 13 Браугассадағы ғимаратты Volksdeutsche Mittelstelle компаниясына ұсынды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қалада атақты Маутхаузен Гузен концлагерінің үш қосалқы лагері орналасқан: Пасау I (Оберилцмюле), Пасау II (Валдверке Пасау Ильцштадт) және Пасау III (Яндельсбрунн). 1945 жылдың қаңтар және мамыр айларында Шығыс Пруссия мен Силезиядан келген босқындар қаладан өтті. Мамырдан кейін көршілес Богемия мен Моравиядағы неміс халқының этникалық тазалануының нәтижесінде қалаға босқындардың жаңа толқыны келді. 1945 жылдың 3 мамырында генерал-майор Стэнли Эрик Рейнхарттың 261-ші жаяу әскер полкінен келген хабарламада таңғы сағат 3:15-те былай деп жазылған: «АМГ офицері ПАССАУ-дың шарттысыз берілуіне Бюргермейстер, полиция бастығы және медициналық корпустың подполковнигі қол қойды. Барлық әскерлер бүгін таңертең өздерін тапсыруы керек». Бұл жерде Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі американдық сектордағы босқындар лагері орналасқан. 2013 жылдың 2 маусымында ескі қала бірнеше күн бойы жаңбыр жауғандықтан және үш өзеннің қосылған жерінде орналасқандықтан қатты су тасқынына ұшырады. 1501 жылғы су тасқынының ең жоғары деңгейі ескі қалалық ғимараттағы қабырғаға қойылған. Су қабырғаның негізіне орташа есеппен 5 жылда бір рет жетеді. Пасау готикалық және барокко архитектурасымен ерекшеленеді. Қаланың ең биік нүктесіндегі епископтың бұрынғы бекінісінің бөліктері – Veste Oberhaus және Veste Niederhaus орналасқан, олар Дунай және Илц өзендері арасындағы тау жотасында орналасқан. Пасаудағы туризм негізінен үш өзенге, Святого Стефана соборына (Der Passauer Stephansdom) және «Ескі қалаға» (Die Altstadt) бағытталған. 17774 құбыр және 233 тіркегішпен Святого Стефана соборындағы орган бұрын әлемдегі ең ірі шіркеу органы деп есептелді, бірақ қазірде Лос-Анджелестегі Бірінші Конгрегациялық шіркеуіндегі органнан кейін екінші орында тұрады, ол 1994 жылы кеңейтілді. Мамыр және қыркүйек айлары арасында күнделікті орган концерттері өтеді. Святого Стефана соборы – итальяндық барокконың нағыз шедеврлерінің бірі, итальяндық сәулетші Карло Лураго салған және Carpoforo Tencalla безендірген. Басқа көптеген шіркеулердің арасында иезуиттердің Святого Михаила шіркеуі, ең көне Святого Павла приход шіркеуі және Инн және Дунай өзендерінің оңтүстігіндегі төбеде орналасқан Mariahilf паломничестволық шіркеуі бар. Собордың алдында Пасау бейбітшілігінің келісіміне қол қойылған Ламберг сарайы бар үлкен алаң (Domplatz) орналасқан. Собордың оңтүстігіндегі ортағасырлық Ескі Резиденция және Residenzplatz-дағы барокколық Жаңа Резиденция қала ішіндегі Принц-Епископтардың сарайлары болды. 14-шы ғасырдың готикалық қалалық әкімшілігінің жанында нео-готикалық мұнарасы және Дунайдағы үлкен 19-шы ғасырдың бұрынғы Hauptzollamtsgebäude (Басты Кеден Офисі) қасында саяси кабаре өнерлері қойылатын маңызды джаз және кабаре сахнасы – Scharfrichterhaus орналасқан.
Көші-қоншылардың кіру нүктесі
Германия-Австрия шекарасында және елдің оңтүстік-шығысында орналасқандықтан, Пасау Германияға мигранттардың кіретін маңызды нүктесіне айналды. Еуропаға Грекия арқылы құрлықпен немесе Жерорта теңізі арқылы (Triton операциясын қараңыз) келіп, содан кейін солтүстікке қарай бет алған Таяу Шығыс, Азия және Африкадан келген босқындар мен экономикалық көшіп келушілер кейде Германияға кіреді. 2015 жылы BBC хабарлағандай, адам саудагерлері мигранттар мен босқындарды Австрия арқылы айдап әкеліп, автобанда тастап кетеді. Содан кейін мигранттар мен босқындар көбінесе ешкімнің көмегінсіз Пасауға қарай, Германияның солтүстікке қарайғы алғашқы қаласына жетеді. Бұл жағдай Пасау қалалық әкімдігін су тасқынынан қорғауға жұмсалатын қаражатты босқындар мен көшіп келушілерді баспанамен қамтамасыз етуге және тамақтандыруға бағыттуға мәжбүр етті, олардың шамамен 10 пайызы ересектердің күтуінсіз қалған балалар.