Лондонның Грин-паркі

Кіріспе

Лондондағы Корольдік парк, Англия. Лондонның Корольдік парктерінің бірі – Грин Парк, Лондонның орталық бөлігіндегі Вестминстер қаласында орналасқан. Грин Парк Баккингем сарайының бақтарының солтүстігінде және жартылай дөңгелек алаңының ар жағында, Конституция төбесі көшесінен бөлінген. Парк Вестминстердегі жасыл кеңістіктердің тізбегінің ортасында орналасқан, оған Сент-Джеймс паркі, Хайд паркі және Кенсингтон бақтары кіреді. Грин Парктің солтүстік-батысында Сент-Джеймс ауданы орналасқан, онда Ланкастер үйі, Кларенс үйі және Сент-Джеймс сарайы бар. Алғаш рет 17 ғасырда король Карл II-нің бұйрығымен қоршалған, ол 1820 жылы абаттандырылды және орталық Лондон парктерінің арасында көлдері мен ғимараттары жоқ, сондай-ақ тек табиғи түрде өсетін нарцисс гүлдерінің қарапайым екпесімен ерекшеленеді.

Тарих

Парк орта ғасырларда көп жылдар бойы солтүстік жағындағы Сент-Джеймс ауруханасынан келген мәжбүрлілерді көму үшін батпақты жерлеу орны болған деседі. Ол алғаш рет 16 ғасырда Пултеньи отбасының меншігіне айналды. Ол кезде, және бұрын да болса, кірпіш және тас құрылыс элементтері үшін қолданылатын ерітіндіге қажетті құмды алу үшін ішінара қазылған. 1668 жылы "Пултень иелігінің" бұл бөлігі, "Сандпит өрісі", II Карлға табысталды, ол жердің көп бөлігін "Жоғарғы Сент-Джеймс паркі" деп аталатын Корольдік паркіне айналдырып, кірпіш қабырғамен қоршады. Ол негізгі жолдарды салып, жазда сусындарды салқындату үшін мұзбен қамтамасыз ету үшін мұз үйін тұрғызды. 1746 жылы Жоғарғы Сент-Джеймс паркі ресми түрде Жасыл парк деп аталды. Парк сол кезде гүлдері сирек ашық шалғындық болды, бірақ мұндай жағдай Англияның II Карлы мен оның әйелі Браганзалық Екатерина арасындағы жанжалдан туындауы мүмкін. Ауызша тарихқа сүйенсек, патшайым Карлдың басқа әйелге гүл теріп әкелгенін білген. Өшігу үшін патшайым парктегі барлық гүлдерді жұлып тастауға және енді ешқандай гүл отырғызбауға бұйрық берді. Королеваның серуені II Георгтың әйелі Каролина үшін салынған; ол Сент-Джеймс сарайына ауыз су жеткізетін "Королеваның бассейні" деп аталатын су қоймасына дейін созылды. Парк бірнеше онжылдыққа дейін Лондонның шетінде орналасқан, қараңғы және жартылай ауылдық жер сияқты болды. Бұл жер жол тонаушылар мен ұрылардың жиналатын орны болды. 18 және 19 ғасырларда бұл ауа шарымен ұшуға және қоғамдық фейерверк көрсетулеріне танымал орын болды; Гендельдің "Корольдік фейерверкке арналған музыкасы" 1749 жылы Жасыл паркте өткен фейерверк тойы үшін жазылған. Парк сонымен қатар жекпе-жек алаңы ретінде де белгілі болды, әсіресе 1730 жылы Баттың 1-ші графы Уильям Пултень мен Бристольдің 1-ші графы Джон Херви арасындағы жекпе-жек болды. 1820 жылы Джон Нэш паркті Сент-Джеймс паркіне қосымша ретінде қайта жарақтандырды. 1840 жылдың 10 маусымында бұл жерде Эдвард Оксфордтың Конституция төбесіндегі Виктория патшайымын өлтіруге жасаған талпырысы болды.

The park is said to have in been for many medieval years a swampy burial ground for lepers from the hospital at St James's on its north side. It was first enclosed in the 16th century to be part of the estate of Poulteney family. It was then, as probably earlier too, partly excavated for the sand for the mortar for brickwork and stone building elements. In 1668, this part of "the Poulteney estate", the "Sandpit Field", was surrendered to Charles II, who made the bulk of the land into a Royal Park as "Upper St James's Park" and enclosed it with a brick wall. He laid out its main walks and built an icehouse to supply the household with ice for cooling drinks in summer. In 1746, Upper St. James's Park was officially renamed The Green Park. The park was an open meadow with few flowers at the time but this state may arise from a feud between Charles II of England and his Queen Consort, Catherine of Braganza. The oral history says the Queen discovered Charles had picked flowers in the park for another woman. In revenge, the Queen ordered that every single flower in the park should be pulled up and no more planted. The Queen's Walk was laid out for George II's queen Caroline; it led to the reservoir that held drinking water for St James's Palace, called the Queen's Basin. Until a few decades later the park was on the outskirts of London; it was dark and somewhat semi rural. It was known as a haunt of highwaymen and thieves. During the 18th and 19th centuries, it was a popular place for ballooning attempts and public firework displays; Handel's Music for the Royal Fireworks was composed specifically for a fireworks celebration held in The Green Park in 1749. The park was also known as a duelling ground; one particularly notorious one being in 1730 between William Pulteney, 1st Earl of Bath and John Hervey, 1st Earl of Bristol. In 1820, John Nash landscaped the park, as an adjunct to St James's Park. On 10 June 1840, it was the scene of Edward Oxford's assassination attempt on Queen Victoria, on Constitution Hill.