Кіріспе
Эдвард Янг (1683 - 5 сәуір 1765) – ағылшын ақыны, ең әйгілісі – бірнеше туыстарының қазасынан кейін туған ойларын философиялық тұрғыдан суреттейтін «Түнгі ойлар» атты бос өлеңде жазылған шығармалар жинағы үшін танылды. Бұл ғасырдың ең танымал өлеңдерінің бірі болды және Гёте, Эдмунд Берк сияқты көптеген адамдарға әсер етті, сонымен қатар Уильям Блейктің көрнекті иллюстрацияларымен де ерекшеленді. Янг діни қызметкер де болды, лауазым іздеп, көптеген құлшыныспен жазылған хаттар жолдады, бұл оның шындықтан аулақ екеніне күдік тудырды.
Edward Young (1683 – 5 April 1765) was an English poet, best remembered for Night Thoughts, a series of philosophical writings in blank verse, reflecting his state of mind following several bereavements. It was one of the most popular poems of the century, influencing Goethe and Edmund Burke, among many others, with its notable illustrations by William Blake. Young also took holy orders, and wrote many fawning letters in search of preferment, attracting accusations of insincerity.
Ерте өмір
Эдвард Янгтың ұлы, кейіннен Солсбери соборының деканы болған. Ол 1683 жылдың 3 шілдесінде Винчестер қаласының жанындағы Уфэмдегі әкесінің пасторлық үйінде туды және сол күні крещениеден өтті. Ол Винчестер колледжінде білім алды, 1702 жылы Оксфорд университетінің Нью-колледжіне қабылданды. Кейін Корпус Кристи колледжіне ауысты, ал 1708 жылы архиепископ Тенисон оны All Souls колледжінің заңгерлік стипендиясына ұсынды. 1719 жылы канондық құқық докторы ғылыми дәрежесін алды.
Әдеби мансап
Янгтың алғашқы жарияланымдарының бірі – Лорд Лансдаунға арналған хат (1713). Одан кейін Анна патшайымға арналған «Соңғы күн» (1713) поэмасы, Солсбери графинясына арналған Леди Джейн Грей және оның күйеуінің өлім жазасы туралы «Діннің күші: немесе жеңілген махаббат» (1714) поэмасы, және Джозеф Аддисонға арналған «Кейінгі патшайымның қазасы және оның таққа отыруы туралы» (1714) хат жарық көрді, онда ол жаңа патшаны мақтауға құмарланды. Арнаулардың асыра сөйлеу стилі өлеңдердің ізгілігімен қарама-қайшы келеді, сондықтан олар оның өзінің шығармаларының жинағына енбеді. Уильям Хатчинсон «Масондық рух» (1775) атты лекциялар сериясында «Түнгі ойлар» туралы түсіндірме берді, мәтіннің масондық символизмін атап көрсетті. «Түнгі ойлар» авторы бұрын «дін мен моральға әшекей болмаған», ал Уортон герцогымен және Додингтонмен болған достығы оның беделін жақсартпады деп хабарланды. Александр Попқа жатқызылатын мәлімдеме: «Оның ақыл-ойы жетілмесе де, ұлы талант иесі еді; сондықтан оның таланты, басшылықсыз, әрдайым мақтанға айналу қаупінде болды. Бұл оны ақымақты жас кезеңін, пьерлер мен ақындардың ойыншығына айналдырды; бірақ оның жақсы жүрегі оған діни лауазымды орындауға мүмкіндік берді, алдымен лайықты түрде, кейін құрметпен» (О. Руффхед, А. Поптың өмірі, 291 бет).