Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Калахорра (калаˈора; ; Калагуррис) – Риоха Баха аймағындағы муниципалитет, Эбро өзенінің оң жағалауында Наваррамен шекараға жақын орналасқан. Көне Рим дәуірінде Калахорра Калагуррис Нассика Юлия деп белгілі бір муниципалитет болған.
Calahorra (kalaˈora; ; Calagurris) is a municipality in the comarca of Rioja Baja, near the border with Navarre on the right bank of the Ebro. During Ancient Roman times, Calahorra was a municipium known as Calagurris Nassica Iulia.
Орналасқан жері
Қала 358 метр биіктіктегі төбеде, Эбро және Сидакос өзендерінің тоғысқан жерінде орналасқан. Оның ауданы 91,41 км². Калахорра – Логроньодан кейін халық саны және маңыздылығы тұрғысынан Ла-Риохадағы екінші ірі қала. Оның халқы 23 923 адамды құрайды. Қала басқа қалалармен, әсіресе тас жол арқылы жақсы байланысқан. Ол Эбро аңғарында, Логроньодан 48 шақырым, Сарагосадан 120 шақырым және Бильбаодан 180 шақырым қашықтықта орналасқан. Осы қалалармен 232 мемлекеттік тас жолы, A 68 автожолы (Vasco Aragonesa) және Бильбао-Сарагоса темір жолы арқылы байланыс жасалады. Күнделікті автобус қатынасы оны Памплона, Сория және Сан-Себастьян қалаларымен байланыстырады. Комарка және сот округі орталығы мәртебесі оны әкімшілік, сауда және ойын-сауық салаларындағы қызмет көрсету орталығына айналдырады.
The city is located on a hill at an altitude of 358 metres at the confluence of the Ebro and Cidacos rivers, and has an area of 91.41 km². Calahorra is the second largest city in La Rioja in population and importance, after the capital, Logroño. Its population is 23,923 people. It is well connected to other cities, especially by highway. It is situated in the Ebro valley, 48 kilometres from Logroño, 120 km from Zaragoza and 180 km from Bilbao, and is connected to these cities by national highway 232, the A 68 motorway (Vasco Aragonesa) and the Bilbao Zaragoza rail line. Its daily bus services link it to such cities as Pamplona, Soria and San Sebastián. Its status as seat of a comarca and judicial district make it a service industry city in administrative, commercial and leisure fields.
Тарих
Калахорра палеолиттен бері қоныстанған, ал тұрақты халқы темір дәуіріне дейін жетеді. Рим 187 ж.б. қаланы жаулап алып, оны айналасындағы өңірлердің әкімшілік орталығы ретінде ең маңызды мәртебеге жеткізді. Калахорра Квинт Серторийді Помпейге қарсы соғыста қолдады, қала 76 ж.б. бастап оған сәтті қарсылық көрсетті. Төрт жылдан кейін ғана Помпейдің легаты Луций Афраний қаланы басып алды, оған дейін көптеген тұрғындар аштықтан қаза тапқан, тіпті жеміс-жидек жеуге мәжбүр болған. Юлий Цезарь мен Август Цезарь қалаға (кейін Калагуррис деп аталды) көптеген артықшылықтар берді, оны муниципалитетке айналдырып, қала құрылысын, экономикасын және саясатын дамытты. Археологиялық зерттеулер нәтижесінде цирк, монша, амфитеатр және ірі қалаларда кездесетін басқа да нысандар болғандығы анықталды. Қала монета соғып, сот әкімшілігі орталығы қызметін атқарды. Сол заманғы мәдениетті сипаттауымен танымал Квинтилиан Калахоррада дүниеге келді, ал қаладағы Парадор оның құрметіне аталған. Оның аумағында римдік қиратылыстар сақталған. 305 ж. шамамен қалада шейіт болған Әулие Еметерий мен Целедоний қаланың қасиетті покровительдері болып табылады, ал қаланың гербінде олардың есімдері бейнеленген. Собор оларға арналған. Христиандық римдік ақын Пруденций 4 ғасырда Калахоррада болған болуы мүмкін, ол оны Васкон аймағында орналасқан деп көрсетеді. 9-10 ғасырларда мавр билігінен кейін, христиан патшасы Гарсия Санчес III Памплона 1045 жылы қаланы басып алды. 1840 жылдары халық саны 7000-ға жетті.
Calahorra has been inhabited since the Paleolithic, and its stable population dates to the Iron Age. Rome conquered the town in 187 BC and brought it to its highest point of importance as an administrative centre for surrounding regions. Calahorra supported Quintus Sertorius in his war against Pompey, whom the city resisted successfully since 76 BC. It was only taken four years later by Pompey's legate Lucius Afranius, after a lot of inhabitants had died from starvation and there had occurred cannibalism. Julius Caesar and Augustus Caesar gave the city (then named Calagurris) numerous distinctions, converted it into a municipality, and developed its city planning, economy, and politics. Its archeological remains show that it had a circus, baths, an amphitheatre, and other services found in large cities. It minted money and served as a justice administration centre. Quintilian, well known for his descriptions of the culture of that time, was born in Calahorra, and the Parador in the city is named after him. It has Roman ruins in the grounds. Saints Emeterius and Celedonius, martyred in the city around 305 AD, are the patron saints of the city, and the city's coat of arms depict their names. The cathedral is dedicated to them. The Christian Roman poet Prudentius may have inhabited at some point in Calahorra, who pinpoints it on the territory of the Vascones in the 4th century. After the rule of the Moors in the 9th and 10th centuries the Christian king García Sánchez III of Pamplona captured the city in 1045. The population had reached 7,000 by the 1840s.