Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Вагнер тубасы – Ричард Вагнердің тапсырысымен жасалған және оның атымен аталған төрт клапанды қола аспап. Ол стандартты тубалар мен француз мүйіздерінің техникалық ерекшеліктерін біріктіреді, бірақ атына қарамастан, Вагнер тубасы соңғысына көбірек ұқсас және көбінесе мүйізшілер орындайды. Вагнер бұл аспапты төрт бөлімді опералық циклы "Нибелунг сақинасы" үшін тапсырды, ондағы мақсаты француз мүйізі мен тромбон арасындағы акустикалық және текстуралық қашықтықты қысқарту болды. Бұл аспаптан шығатын дыбыс әртүрлі сипатталады: "қою түтінді", "металл дауысты", "көңілге қоймайтын" және "керемет". Вагнер тубалары (немесе тенор-туба және бас-туба) неміс авторларында Вагнер тубалары, Вальдхорн-тубалары, Байройт тубалары, Сақина тубалары немесе мүйіз тубалары деп те аталады, бірақ ағылшын тілінде оларды Вагнер тубалары деп атау жиі кездеседі. Вагнердің жарияланған ноталары көбінесе бұл аспаптарды көпше түрінде – "тубалар" (Tuben), ал кейде жекеше түрінде – "туба" (Tuba) деп көрсетеді.
The Wagner tuba is a four valve brass instrument commissioned by and named after Richard Wagner. It combines technical features of both standard tubas and French horns, though despite its name, the Wagner tuba is more similar to the latter, and usually played by horn players. Wagner commissioned the instrument for his four part opera cycle Der Ring des Nibelungen, where its purpose was to bridge the acoustical and textural gap between the French horn and trombone. The sound produced by this instrument has been variously described as "smoky", "metallic", "unearthly" and "majestic". Wagner tubas (or Tenortuben and Basstuben) are also referred to as Wagnertuben, Waldhorntuben, Bayreuth tuben, Ring tuben, or Horn tuben by German writers, but it is most common to refer to them in English as Wagner tubas. Wagner's published scores usually refer to these instruments in the plural, Tuben, but sometimes in the singular, Tuba.
Тарих
Вагнер тубасы бастапқыда Рихард Вагнердің «Der Ring des Nibelungen» опералық циклі үшін жасалған, ол скандинавия мифологиясына негізделген. Ол Вальхалла мотивін жетілдіруге тырысты, өйткені бұл оның бір қадамда биіктік, ырғақ және аспаптарды ұғынуға тырысқан алғашқы операсы болды. Алдымен ол мотив үшін тромбон қолдануды жоспарлаған, бірақ соңында жаңа аспап жасауды шешті, оны ол Тюбен деп атады. Ол төрт жұп мүйізшілерді пайдалануды жоспарлады; соңғы екі жұп жаңа аспаптарда ойнауға мүмкіндік алатын еді, бір жұп F (бас түтік) және бір жұп Bb (тенор түтік) құрамында. Вагнер скандинавиялық аңыздарды еске түсіретін және мыс бөлімінде үйлесімді дыбыс құратын аспапты жасағысы келді. Ол лаврдың дыбысына ұқсас аспапты қалаған, ол ежелгі скандинавиялық табиғи мүйіз. 1797 жылы археологтар ойнауға жарамды ескі лаврларды тауып алды. Осылайша Вагнер іздеген дыбыс осы екенін білді, бірақ табиғи мүйіздер хроматикалық емес еді. Бұл Вагнерге саксхорнның икемділігі қажет екенін білдірді, ол хроматикалық диапазонға мүмкіндік беретін клапанды аспаптар еді. Ақырында, Берлиндегі C. W. Moritz фирмасының көмегімен Вагнер өз идеясын дайын өнімге айналдыра алды. Вагнер тубасын дамытудағы тағы бір маңызды тұлға – бельгиялық жазушы және музыкант Виктор Шарль Махильон. Махильон Вагнер тубасын тромбоншілер ойнау үшін арнайы жасады, бұл Адольф Сакстың мүйізшілер ойнау үшін жасаған Вагнер тубасынан өзгеше болды. Содан бері басқа композиторлар да онымен шығармалар жазды, ең белгілісі Антон Брукнер, оның 7-ші симфониясында Вагнердің естелігіне арнап баяу бөлімде олардың квартеті алғаш рет орындалды, сондай-ақ Рихард Штраус, ол Вагнер тубасын пайдаланған бірнеше шығармалар жазды, соның ішінде Альпілік симфониясы да бар. Paxman Musical Instruments мүйіз өндірушісі Вагнер тубаларын F және B тондарымен шығаруды жалғастыруда. Энгельберт Шмидтің шеберханасы да Вагнер тубаларын шығарады. Вагнер тубаларын шығаратын басқа компаниялардың ішінде Hans Hoyer, Wessex және Alexander бар.
The Wagner tuba was originally created for Richard Wagner's operatic cycle Der Ring des Nibelungen, which was based on Nordic mythology. He was attempting to perfect the Valhalla motive, as this was the first opera in which he attempted to conceive pitch, rhythm, and instrumentation in a single step. He first planned to use trombones for the motive, but ultimately decided to create a new instrument, which he called Tuben. He planned to use four pairs of horn players; the last two pairs would double on the new instruments, a pair pitched in F (bass tuben) and a pair in Bb (tenor tuben). Wagner wanted a sound that would invoke Norse legends and create a better blend in the brass section. He wanted an instrument that had the sound of a lur, which is an ancient Nordic natural horn. In 1797, archeologists had unearthed ancient lurs that were still in playable condition. Through this, Wagner knew it was the sound he was searching for, but the natural horns were not chromatic. This meant that Wagner needed the flexibility of a saxhorn, which were valved instruments that allowed for chromatic range. Finally, with the help of the C. W. Moritz firm in Berlin, Wagner was able to develop his idea into a finished product. Another important figure in the development of the Wagner Tuba was Belgian Writer and Musician, Victor Charles Mahillon. Mahillon designed a Wagner Tuba to be specifically played by trombonists, contrasting Adolphe Sax's Wagner Tuba that is meant to be played by horn players. Since then, other composers have written for it, most notably Anton Bruckner, in whose Symphony No. 7 a quartet of them is first heard in the slow movement in memory of Wagner, and Richard Strauss, who composed several works that used the Wagner tuba, including his Alpine Symphony. The Paxman Musical Instruments horn manufacturer continues to produce Wagner tubas in F and B. The workshop of Engelbert Schmid also produces Wagner tubas. Some other companies that manufacture Wagner tubas include Hans Hoyer, Wessex, and Alexander.
Дизайн
Вагнер тубасы ротациялық клапандармен жасалған, олар (мүйіз сияқты) сол қолмен тартқыланады. Вагнер тубасының ішкі диаметрі корнофонға ұқсас, нәтижесінде дыбысы да осыған ұқсас болады. Вагнер тубасы екі негізгі өлшемде келеді: B-тенор және F-бас, олардың диапазондары сәйкес мүйіздерге ұқсас, бірақ ең жоғары ноталарды орындау мүмкіндігі төмен. Дегенмен, 20-шы ғасыр мен одан кейінгі бірнеше өндірушілер екі аспапты біріктіріп, B немесе F түрінде оңай ауыстырылатын қос Вагнер тубасын жасады.
The Wagner tuba is built with rotary valves, which (like those on the horn) are played with the left hand. The Wagner tuba's bore size is similar to that of a cornophone, which results in a similar sound. The Wagner tuba nominally exists in two sizes, tenor in B and bass in F, with ranges comparable to those of horns in the same pitches while being less adept at the highest notes. Several 20th century and later manufacturers have, however, combined the two instruments into a double Wagner tuba that can easily be configured in either B or F.