Кіріспе

Пингвин түрлері

Қаңқа пингвині (Pygoscelis antarcticus) – Оңтүстік Тынық мұхиты мен Антарктика мұхитындағы түрлі аралдар мен жағалауларда қоныстанайтын пингвин түрі. Оның аты басының астындағы тар қара жолақтан шыққан, ол қара қап кигендей көрінеді, сондықтан оны анықтау оңай. Оны сақиналы пингвин, сақалды пингвин және тас жаратын пингвин деп те атайды, себебі оның дауысы қатты әрі кедіргі.

Таксономия

Бұл түрге 1781 жылы Иоганн Рейнхольд Форстер Aptenodytes antarctica ғылыми атауын берген, осылайша оны патша және император пингвиндерімен бірге бір туысқа жатқызған. 1990 жылы Грэм Турбот бұл түрді Адели және генту пингвиндерімен бірге Pygoscelis туысына көшірді. Бұл оған жаңа атау берді – P. antarctica. Дегенмен, бұл латын грамматикасындағы қателік, себебі antarctica мен оның жаңа туысы арасында сәйкессіздік болды. Дұрыс жазылған түрі, P. antarcticus, қазіргі таңда осы түрдің ресми атауы болып саналады.

Сипаттама

Қаңқабас пингвиннің ұзындығы мен салмағы 72-76 см, салмағы 3.5-5 кг аралығында болады, ал салмағы жылдың мезгіліне байланысты өзгереді. Ересек қаңқабастың қанаттары ақ жиектері бар қара түсті, ал қанаттардың ішкі жағы ақ. Беті көздерінің артында ақ түсті, көздері қызғылт қоңыр; иегі мен тамағы да ақ, ал қысқа мүсізі қара. Мықты аяқтары мен қабықшалы аяқтары қызғылт түсті. Оның қысқа, жуан аяқтары жүргенде ерекше діңгелектеп жүруіне себеп болады. Қаңқабас пингвиннің қара арқасы мен ақ ішкі жағы жоғарыдан немесе төменнен қарағанда қарсы көлеңке түсіріп, жыртқыштардан жасыруға көмектеседі. Теңіздегі қаңқабас пингвиннің басты жыртқышы – леопард тынышы (Hydrurga leptonyx). Жыл сайын леопард тынышы қаңқабастардың санын шамамен 5-20% дейін кемітеді. Құрлықта қоңыр скуа (Stercorarius antarcticus), оңтүстік полюстік скуа (Stercorarius maccormicki) және оңтүстік алып петрел (Macronectes giganteus) пингвиннің негізгі жыртқыштары болып табылады. Бұл үш түр көбінесе жұмыртқаларымен және жас қаңқабас пингвиндерімен қоректенеді. Антарктикалық терілі иті де кейде қаңқабас пингвиндерін өлтіруі мүмкін.

Мінез-құлық

Құрлықта олар таспен дөңгелек ұялар салады және екі жұмыртқа салады, оларды еркек және әйел пингвин екеуі де кезекпен, әрқайсысы шамамен 6 күндей күтіп бағады. Балапандар шамамен 37 күннен кейін жарылады, олардың жұмсақ сұр арқасы мен ақ қарны болады. Балапандар ұяда 20-30 күн қалады, содан кейін басқа балапандармен бірге топтасады. 50-60 күнге келгенде, олар қауырсындарын жаңарып, ересек пішіндік қауырсындарын алып, теңізге шығады. Шалбарлы пингвиндер күніне 10 000-нан астам рет микроұйқыға кетеді, әрбір ұйқы 4 секундқа созылады. Ұйқы екі жарты шарға да, бір жарты шарға да қатысты баяу толқынды ұйқы болуы мүмкін. Пингвиндер әр жарты шар үшін күніне 11 сағаттан астам ұйқы жинайды.

Рой мен Сило

2004 жылы Нью-Йорк қаласындағы Орталық парк зообағында Рой және Сило есімді екі еркек пингвин бір-біріне байланысып, тас жұмыртқаны "жарылуға" тырысып кезектесті. Күтімші бір кезде оның орнына құнарлы жұмыртқа қойды, содан кейін олар оны жарып, балапанын өсірді. Пингвиндер табиғаты бойынша жұмыртқа жарып, әлеуметтік жандар болып табылады. Осы оқиға негізінде "Андо Танго - үш" атты балалар кітабы жазылды.

Қорғау мәртебесі

2018 жылы IUCN бағалауынша, жамбаспен жүретін пингвиндердің саны шамамен 8 миллион дананы құрады. Жалпы саны азайып бара жатқанымен, оның популяциясы күрт бөлініп кеткен жоқ және көптеген жерлерде саны өсіп жатыр немесе тұрақты. 2004 жылдан 2012 жылға дейін осы мәртебеге бес рет, ал 1988 жылдан 2000 жылға дейін үш рет "белгісіз" деп бағаланғаннан кейін, кең таралған ареалы мен көптеген санына байланысты 2016 жылдан бері IUCN Қызыл тізімінде "ең аз қызығушылық тудыратын" түр ретінде тіркелді. Басқа да ықтимал қауіптерге жанартаулық белсенділік және адамдардың крильді аулауы жатады.