Махмуд Аббас: Палестина Президентінің өмірбаяны мен саяси жолы

Кіріспе

2005 жылдан бері Палестина мемлекетінің президенті

Аббас 2005 жылдың 9 қаңтарында Палестина ұлттық билігінің президенті болып сайланды, мерзімі 2009 жылдың 15 қаңтарында аяқталуға тиіс болған, бірақ ПОҰ конституциясына сілтеме жасап, келесі сайлауға дейін 2010 жылға дейін өкілеттік мерзімін ұзартты. 2009 жылдың 16 желтоқсанында ПОҰ Орталық кеңесі оны мерзімсіз қызметке сайлады. Осының салдарынан ФАТХ-тың басты қарсыласы Хамас бастапқыда бұл ұзартуды мойындамайтынын және Аббасты заңды президент деп танымайтынын мәлімдеді. Дегенмен, Аббас халықаралық деңгейде өз лауазымында мойындалды, ал Хамас пен ФАТХ келесі жылдары көптеген келіссөздер жүргізіп, 2014 жылдың сәуірінде Біртұтас үкімет туралы келісімге келді (ол 2016 жылдың қазанына дейін сақталды) және Хамас оның кеңсесін мойындады. Аббас сондай-ақ 2008 жылдың 23 қарашасында ПОҰ Орталық кеңесі тарапынан Палестина мемлекетінің президенті болып тағайындалды.

Аббас 2003 жылдың наурызынан қыркүйегіне дейін Палестина билігінің бірінші премьер-министрі қызметін атқарды.

Ерте және жеке өмір

Махмуд Аббас 1935 жылы 15 қарашада Сафедте, Палестинаның (қазіргі Израиль) Ғалилея аймағында дүниеге келді. Оның отбасы 1948 жылғы Палестина соғысы кезінде Сирияға қашып кеткен. Абас кейін Мәскеудегі Патрис Лумумба университетінің аспирантурасына түсіп, ғылым кандидаты дәрежесін (КСРО-дағы PhD дәрежесіне балама) алды. Оның докторлық диссертациясы "Басқа жақ: нацизм мен сионизм арасындағы құпия қарым-қатынас" деп аталды. Ол Әмина Аббасқа үйленген, олардың үш ұлы бар. Ұлы Мазен Аббас Дохада құрылыс компаниясын басқарды және 2002 жылы Катарда 42 жасында жүрек талмасынан қайтыс болды. Әбу Мазеннің куниясы "Мазеннің әкесі" дегенді білдіреді. Екінші ұлы Ясир Аббас – канадалық бизнесмен, ол бұрынғы ПА басшысы Ясир Арафаттың құрметіне осылай аталыпты. Кіші ұлы Тарек – бизнесмен. Аббастың сегіз немересі бар, олардың алтауы "Бейбітшілік тұқымы" жобасына қатысып, жас израильдіктермен байланыс жасайды.

Саяси белсенділік және мансап

1950 жылдардың ортасында Аббас палестиналық саясатқа белсенді түрде араласты. Ол Катардағы бірнеше жер аударылған палестиналықтарға қосылды, онда ол эмираттің мемлекеттік қызметінде персонал директоры болды. 1961 жылы ол Ясир Арафат пен тағы бес палестиналықтың 1950 жылдардың соңында Кувейтте құрған ФАТХ ұйымының мүшесі болды. Сол кезде Арафат Қатар, Кувейт және басқа да Перс шығанағы елдерінен бай палестиналықтарды тартты, ФАТХ-тың негізін қалап, оның құрылысын жүргізіп жатты. Әбу Даудтың сөзіне сүйенсек, Аббас жинаған қаражаттың бір бөлігі оның білмеуімен 1972 жылғы Мюнхен трагедиясын іске асыруға жұмсалды. Ол 1977 жылы ФАТХ-тың бірінші мүшелерінің бірі болып, Израильдің орташа көзқарастағы өкілдерімен келіссөздер жүргізуге шақырды. 2012 жылғы сұхбатында ол: «[ ] біз қаруға қол соққандықтан, оларды сенімділікпен төмен тастауға мүмкіндік алдық» деді. 1977 жылы Аббас араб еврейлерін туған жерлеріне қайтаруды талап етті, бұл Марокко, Тунис, Ливия, Египет, Ирак, Йемен және Судан тарапынан қолдау тапты. Аббас дипломатиялық міндеттерді атқарып, ҰПҰ-ның «революциялық» саясатына қарама-қарсы, салмақты ұстанымды көрсетті. 1995 жылы ол израильдік келіссөзші Йосси Бейлинмен Бейлин-Абу Мазен келісімін жасады, ол болашақ Израиль-Палестина бейбіт келісімінің негізі болуы тиіс еді. 2016 жылдың қыркүйегінде Аббастың 1985 жылы Дамаскіде КГБ-да жұмыс істеген болуы мүмкін екені белгілі болды, бұл туралы Митрохин мұрағатында табылған құжатта айтылған, онда ол «Кротов» деген агенттік есіммен тіркелген. Палестиналық шенеуніктер бұл кезде ҰПҰ Мәскеумен ынтымақтасқандығын және Аббастың Палестина-Кеңес достық қорында байланысшы болғанын мәлімдеді.

Премьер-министр

2003 жылдың басында Израиль мен АҚШ Ясир Арафатпен келіссөздер жүргізуден бас тартқандықтан, Аббас екі елдің де көздегендей көшбасшылық рөлге үміткер деп есептелді. ФАТХ-тың негіз қалаушыларының санатында болғандықтан, ол палестиналық мәселеде белгілі бір деңгейде сенімділікке ие болды, ал оның кандидатурасын басқа белгілі палестиналықтардың түрлі себептермен сәйкес келмеуі нығайтты (ең танымал Марван Барғути, Израиль соты бірнеше кісі өлтіруге кінәлі деп тапқаннан кейін израильдік түрмеде тұтқын болды). Аббастың прагматик репутациясы Батыс пен Палестина заң шығарушыларының бір бөлігінің құрметіне ие болды. Халықаралық қысыммен 2003 жылдың 19 наурызында Арафат Аббасты Палестина Ұлттық Әкімдігінің премьер-министрі етіп тағайындады. Гилберт Ахкардың сөзіне сәйкес, АҚШ демократиялық жолмен сайланған Арафатқа Аббасты таңды, бірақ көптеген палестиналықтар Аббасты "құтқаршы" (Quisling) санады. Арафат пен Аббас арасында билік үшін күрес басталды. Аббастың премьер-министрлік қызметі Арафатпен билікті бөлу мәселесіндегі көптеген қақтығыстармен сипатталды. АҚШ пен Израиль Арафатты Аббас пен оның үкіметін әлсіретуде айыптады. Аббас, егер оған басқаруда көбірек құқық берілмесе, отставкаға кететінін мәлімдеді. 2003 жылдың қыркүйек айының басында ол осы мәселе бойынша Палестина парламентіне жүгінді. Аббас палестиналық радикалды топтармен, әсіресе Палестина Исламдық Джихад қозғалысы және Хамаспен қақтығысқа түсті, себебі оның прагматикалық саясаты олардың қатал ұстанымдарына қарсы болды. Алғашқыда ол азаматтық соғыстың алдын алу үшін радикалдарға күш қолданбауға уәде берді және келіссөздер жүргізуге тырысты. Бұл ішінара сәтті болды, нәтижесінде екі топ палестиналық тараптан жарияланған атысты тоқтатуға құрмет көрсетуге міндеттенді. Алайда, қақтығыстардың жалғасуы және Израильдің белгілі көшбасшыларды "нысаналы түрде өлтіруі" Аббасты Палестина билігінің бейбітшілік жол картасының талаптарын орындауға уәде беруге мәжбүр етті. Бұл Палестина қауіпсіздік қызметін бақылау үшін Арафатпен күреске әкелді; Арафат Аббасқа бақылауды беруден бас тартты, осылайша оның радикалдарға қарсы қолдануына кедері келтірді. Аббас 2003 жылдың 6 қыркүйегінде Израиль мен АҚШ тарапынан қолдаудың жетіспеуіне, сондай-ақ өз үкіметіне қарсы "ішкі науқандарға" сілтеме жасай отырып, премьер-министр лауазымынан кетті.

By early 2003, as Israel and the United States refused to negotiate with Yasser Arafat, it was thought that Abbas would be a candidate for the kind of leadership role envisaged by both countries. As one of the few remaining founding members of Fatah, he had some degree of credibility within the Palestinian cause, and his candidacy was bolstered by the fact that other high profile Palestinians were for various reasons not suitable (the most notable, Marwan Barghouti, was a prisoner in Israeli jail after having been convicted on charges of being responsible for multiple murders by an Israeli court). Abbas's reputation as a pragmatist garnered him favor with the West and some members of the Palestinian legislature. Under international pressure, on 19 March 2003, Arafat appointed Abbas Prime Minister of the Palestinian National Authority. According to Gilbert Achcar, the United States imposed Abbas on Arafat, the democratically elected leader, though the majority of Palestinians thought of Abbas as a Quisling. A struggle for power between Arafat and Abbas ensued. Abbas's term as prime minister was characterised by numerous conflicts between him and Arafat over the distribution of power. The United States and Israel accused Arafat of undermining Abbas and his government. Abbas hinted he would resign if not given more control over the administration. In early September 2003, he confronted the Palestinian parliament over this issue. Abbas came into conflict with Palestinian militant groups, notably the Palestinian Islamic Jihad Movement and Hamas because his pragmatic policies were opposed to their hard line approach. Initially, he pledged not to use force against the militants in the interest of avoiding a civil war, and attempted negotiation. This was partially successful, resulting in a pledge from the two groups to honor a unilateral Palestinian cease fire. However, continuing violence and Israeli "targeted killings" of known leaders forced Abbas to pledge a crackdown in order to uphold the Palestinian Authority's side of the Road map for peace. This led to a power struggle with Arafat over control of the Palestinian Security Services; Arafat refused to release control to Abbas, thus preventing him from using them on the militants. Abbas resigned as prime minister on 6 September 2003, citing lack of support from Israel and the United States as well as "internal incitement" against his government.

2005 жылғы президенттік сайлау

Ясир Арафат қайтыс болғаннан кейін, кем дегенде ФАТХ тарапынан Аббас оның табиғи мұрагері ретінде қарастырылды. 2004 жылдың 25 қарашасында Аббас ФАТХ-тың Революциялық кеңесі тарапынан 2005 жылдың 9 қаңтарына жоспарланған президенттік сайлауға өзінің таңдаулы үміткері ретінде бекітілді. 14 желтоқсанда Аббас Екінші интифададағы зорлық-зомбылықты тоқтатуға және бейбіт қарсылыққа оралуға шақырды. Аббас "Ашарқ әл-Авсат" газетіне берген сұхбатында "қару қолдану зиянды және оны тоқтату керек" деді. Алайда ол палестиналық содырларды қарусыздаудан бас тартты немесе мұны істей алмады, сондай-ақ террористік ұйымдар деп танылған топтарға қарсы күш қолдануға бармады. Израиль күштері басқа үміткерлерді тұтқындап, олардың қозғалысын шектегенде, ХАМАС сайлауды бойкоттап, оның үгіт науқанына телеарналар арқылы палестиналық сайлау науқанының 94% уақыт бөлінгенде, Аббастың сайлауда жеңіске ие болуы дерлік қамтамасыз етілді. 9 қаңтарда Аббас дауыс берушілердің 63% дауысымен Палестина Ұлттық Әкімдігінің президенті болып сайланды. Сөз сөйлеген кезде ол "бір миллион шейіт" деп ұрандаған қолдаушылар алдында: "Бұл жеңісті Ясир Арафаттың жанына, халқымызға, шейіттерімізге және 11 мың тұтқынға арнаймын" деді. Ол сондай-ақ палестиналық топтарды Израильге қарсы қару қолдануды тоқтатуға шақырды.

Төрағалық және ҚҰҰ басшылығы

Аббас бейбіт шешімге шақырғанына қарамастан, оның билігіне тікелей қарсылық ретінде, оның сайлануынан кейін де радикалды топтардың шабуылдары жалғасты. Палестинадағы Палестиналық исламдық жихад қозғалысы 2005 жылдың 12 қаңтарында Газаға шабуыл жасады, соның салдарынан бір израильдік әскери қызметкер қаза тауып, үш әскери қызметкер жараланды. 13 қаңтарда әл-Ақса шейіттер бригадасы, Хамас және Халықтық қарсылық комитеттерінің палестиналықтары Карни өткелінде өзін-өзі өлтіру шабуылын жасады, алты израильдік қаза болды. Аббас 15 қаңтарда Батыс жағалаудағы Рамалла қаласында өткен салтанатты шарада Палестина ұлттық билігінің президенті болып ресми түрде ант берді. 2005 жылдың 8 ақпанында Аббас Израиль премьер-министрі Ариэль Шаронмен Шарм-эль-Шейх саммитінде екінші интифаданы тоқтату мәселесін талқылады, және екеуі де бейбіт процестің «Жол картасына» деген ұстанымдарын қайта растады. Шарон сондай-ақ сол кезде 7500 палестиналық тұтқынның арасынан 900-ін босатуға және Батыс жағалау қалаларынан әскерін шығаруға келісті. 2005 жылдың 9 тамызында Аббас бастапқыда 2005 жылдың 17 шілдесіне жоспарланған заңнамалық сайлаудың 2006 жылдың қаңтарында өтетінін мәлімдеді. 20 тамызда ол сайлауды 25 қаңтарға белгіледі. 2006 жылдың 15 қаңтарында Аббас Газадағы жағдай тұрақтанбаса, Шығыс Иерусалимдегі палестиналықтарға дауыс беруге Израиль кедергі келтірмесе, сайлау күнін өзгертетін болмайтынын айтты. Сайлау 2006 жылдың 25 қаңтарында өтті және Хамас шешуші жеңіске жетті. 2006 жылдың 16 қаңтарында Фатх сайлауда жеңілгеніне және Хамас үкімет құратынына байланысты Аббас өкілеттік мерзімі біткеннен кейін қайтадан сайлауға түспейтінін мәлімдеді. Алайда, Хамасқа қарсы халықаралық санкциялар, Хамас пен Фатх арасындағы саяси және әскери қақтығыстар, елдің бөлінуі салдарынан жаңа сайлаулар өткізу мүмкін болмады, Аббас өкілеттік мерзімі 2009 жылдың 15 қаңтарында аяқталғаннан кейін де президенттігін сақтап қалды. Ол өкілеттік мерзімін тағы бір жылға ұзартты, «Негізгі заң» мен «Сайлау заңын» өзгеше түсіндіре отырып, келесі президенттік және парламенттік сайлауды бір уақытта өткізуге мүмкіндік жасады. Палестина Конституциясына сілтеме жасап, Хамас бұл қадамның заңдылығын жоққа шығарды және Аббастың өкілеттік мерзімі аяқталды деп есептеді, бұл жағдайда Палестина заң шығарушы кеңесінің спикері Абдель Азиз Дувайк президент міндетін атқарушы болар еді. 2014 жылдың сәуірінде Хамас Фатхпен бірігіп, бірлік үкіметін құру үшін қарсылығын қайтарып алды. 2014 жылы және одан кейінгі жылдары Аббас Мысырдың контрабандалық туннельдерге қарсы күресін қолдады және ПА-мен келісе отырып, Мысырдың туннельдерді су басуын құттықтады. 2016 жылы Аббас Израиль арқылы Газа электр стансасына қатарлық отынның кіргізілуіне қарсылық білдірді, себебі оның ПА бұл отынға салық жинауға мүмкіндік таппайтын еді. 2014 жылдың 31 желтоқсанында Аббас Палестинаның Халықаралық қылмыстық сотқа қосылуына өтініш берді, бұл БҰҰ Қауіпсіздік Кеңесінің Палестинаның палестиналық аумақтардан Израиль оккупациясын аяқтау және 2017 жылға дейін мемлекеттік тәуелсіздікке қол жеткізу туралы резолюцияға қарсы дауыс бергенінен бір күн кейін болды. Палестиналық шенеуніктер бұл мәселені бірнеше жыл бойы қарастырып келген, бірақ бұл қадам дипломатиялық «соңғы шара» ретінде қарастырылды. Бұл шешім Аббас әкімшілігінің сыбайлас жемқорлық және басқарудағы кемшіліктер, оппозициялық партиялар мен Фатх мүшелерінен туындаған саяси сын-қатерлер және төменгі қолдау көрсеткіштерімен байланысты болды. 2015 жылдың 22 тамызында Аббас ПОҰ Атқару комитеті төрағасы лауазымынан кеткенін жариялады және кейіннен ПНК-нің шұғыл отырысын шақырып, сайлау өткізуді ұсынды. Бұл жариялау оның ниетіне қатысты сын-пікірлер мен болжамдарға орын берді. Оның ұсынған ПНК-нің арнайы сессиясы белгісіз мерзімге кейінге қалдырылды, және ол 2023 жылдың қазанына дейін ПЛК төрағасы қызметін атқаруда. 2021 жылы Палестинада жергілікті сайлау Аббас пен Хамас арасындағы келіспеушіліктер кезінде өтті. Бұл президенттік және парламенттік сайлауды белгісіз мерзімге кейінге қалдырғаннан кейін болды. 2023 жылғы Израиль-Хамас соғысы кезінде Аббас «екі тараптан да бейбіт тұрғындарды өлтіру немесе оларды қорлау амалдарына» қарсы екенін мәлімдеді, себебі бұл әдеп-ахлаққа, дінге және халықаралық құқыққа қайшы келеді. Ол «азаматтарды, тұтқындарды және қамаудағыларды босатуды» талап етті және Израильдің Газа секторын толығымен блокадалауының салдарына алаңдаушылық білдірді. Аббас әл-Ахли араб ауруханасы жарылысынан кейін үш күндік аза тұру жариялады және АҚШ президенті Джо Байденмен жоспарланған кездесуді жойды. 2024 жылдың ақпанында ол әл-Рашид гуманитарлық көмек инцидентін «ұятты қырғын» деп атады, оны «израильдік оккупациялық армия» жасады деді.

Despite Abbas's call for a peaceful solution, attacks by militant groups continued after his election, in a direct challenge to his authority. The Palestinian Islamic Jihad Movement in Palestine launched a raid in Gaza on 12 January 2005, that killed one and wounded three Israeli military personnel. On 13 January, Palestinians from the Al Aqsa Martyrs' Brigades, Hamas, and the Popular Resistance Committees launched a suicide attack on the Karni crossing, killing six Israelis. Abbas was formally sworn in as the President of the Palestinian National Authority in a ceremony held on 15 January, in the West Bank town of Ramallah. On 8 February 2005, Abbas met with Israeli Prime Minister Ariel Sharon at the Sharm el Sheikh Summit to end the Second Intifada, and they both reaffirmed their commitment to the Roadmap for peace process. Sharon also agreed to release 900 Palestinian prisoners of the 7,500 being held at the time, and to withdraw from West Bank towns. On 9 August 2005, Abbas announced that legislative elections, originally scheduled for 17 July 2005, would take place in January 2006. On 20 August, he set the elections for 25 January. On 15 January 2006, Abbas declared that, despite unrest in Gaza, he would not change the election date, unless Israel were to prevent Palestinians in East Jerusalem from voting. The elections took place on 25 January 2006, and resulted in a decisive Hamas victory. On 16 January 2006, in the context of Fatah's election loss and Hamas' presumed future one party government, Abbas said that he would not run for office again at the end of his term. However, following international sanctions against a Hamas one party government, political and military conflicts between Hamas and Fatah, and the division of the country, which made new elections impossible, Abbas stayed president after the expiration of his four year term on 15 January 2009. He extended his term for another year, using another interpretation of the Basic Law and the Election Law, so he could align the next presidential and parliamentary elections. Pointing to the Palestinian constitution, Hamas disputed the validity of this move, and considered Abbas's term to have ended, in which case Abdel Aziz Duwaik, Speaker of the Palestinian Legislative Council, would have become acting president. In April 2014, Hamas withdrew its objection, in order to form a Unity Government with Fatah. In 2014 and subsequent years, Abbas supported Egypt's crackdown on smuggling tunnels and welcomed the flooding of the tunnels by Egypt in coordination with the PA. In 2016, Abbas objected to the entrance of Qatari fuel to the Gaza electricity plant via Israel, because his PA would be unable to collect taxes on the fuel. On 31 December 2014, Abbas signed an application for Palestine to join the International Criminal Court, just one day after the UN Security Council voted against a resolution demanding the end of Israeli occupation of Palestinian territories and statehood for Palestine by 2017. The threat of joining the ICC and suing Israel for war crimes had been considered by Palestinian officials for years prior, but the move was seen as a diplomatic "last resort." The decision came as Abbas' administration dealt with allegations of corruption and mismanagement, potential political challenges from rival parties and other Fatah members, and low approval ratings. On 22 August 2015, Abbas announced his resignation as chairman of the Executive Committee of the PLO, and subsequently called for an emergency meeting of the PNC to hold an election. The announcement drew criticisms and speculation as to his motives. His proposed special session of the PNC was postponed indefinitely, and he remains acting chairman of the PLC as of October 2023. In 2021, local elections in Palestine were held amidst a rift between Abbas and Hamas. This was after he had indefinitely postponed the presidential election and parliamentary elections. During the 2023 Israel–Hamas war, Abbas rejected "practices of killing civilians or abusing them on both sides because they contravene morals, religion and international law." He called for the "release of civilians, prisoners and detainees" and expressed concern about the consequences of Israel's total blockade of the Gaza Strip. Abbas declared three days of mourning following the Al Ahli Arab Hospital explosion and canceled a planned meeting with U. S. President Joe Biden. In February 2024, he called the Al Rashid humanitarian aid incident an "ugly massacre" that was perpetrated by the "Israeli occupation army."

Израильмен бірге

2005 жылдың 23 қаңтарында Израиль радиосы Аббастың Хамас пен Палестина Исламдық Джихадынан отыз күндік атысты тоқтатуға келісім алғанын хабарлады. 12 ақпанда палестиналықтар Израиль поселкелеріне шабуыл жасады, ал Аббас атысты тоқтату кезінде шабуылдарды тоқтатуға келмейтін қызметкерлерін дереу жұмыстан босатты. 2005 жылдың 9 сәуірінде Аббас Израиль әскерлерінің Газаның оңтүстігінде үш палестиналықты өлтіруі жарияланған атысты тоқтату келісімін қасақана бұзу болғанын айтты. "Бұл бұзушылық әдейі жасалды", - деді Аббас Батыс жағалаудағы Рамалла қаласындағы журналистерге жолдаған жазбаша мәлімдемесінде. Бұл мәлімдемені Аббас Газаның оңтүстігіндегі Рафах қаласында Израиль әскерлері үш палестиналық жасөспірімді атып өлтіргеннен кейін жасады. Израиль тарапы жігіттер қару контрабандасына тырысқан деп мәлімдеді, ал палестиналықтар олардың футбол ойнап жатқанын және үшеуі шекаралық қоршауға жақын допты алуға кеткенін айтты. 2005 жылдың 25 шілдесінде ол Израиль әскерлерінің толықтай шығарылуына дейін кеңсесін Газаға көшіретінін жариялады, мақсаты – палестина тарапынан шығарылуды үйлестіру және әртүрлі фракциялар арасында делдалдық жүргізу. 2008 жылдың 2 наурызында Аббас Израильмен бейбіт келіссөздерді тоқтататынын мәлімдеді, ал Израиль премьер-министрі Эхуд Ольмерт Израильдің оңтүстігіне ракеталар атқан экстремистерге қарсы әскери операцияларды жалғастыруға уәде берді. 2008 жылдың 20 мамырында Аббас егер ағымдағы бейбіт келіссөздер алты ай ішінде принциптік келісімге келмесе, ол қызметінен кететінін айтты. Ол сондай-ақ ағымдағы келіссөздердің тоқтап қалғанын мәлімдеді: "Біз әлі ешбір мәселе бойынша келісімге келе алмадық. Керісін айту – жалғандық". Содан бері Аббас Батыс жағалаудың 95 пайызын алып, Палестина мемлекетін құру туралы Израильдің ұсынысын қабылдамағанын растады. 2008 жылдың қыркүйегінде Ольмерт оған болашақ Палестина мемлекетінің шекараларын көрсететін карта ұсынды, онда Израиль Батыс жағалаудың 6,3 пайызын аннексиялап, палестиналықтарға 1967 жылға дейінгі Израильден 5,8 пайыз аумақпен өтемақы төлеуді ұсынды. Аббас бұл ұсынысты бірден қабылдамады, керісінше Палестинаның 1967 жылғы 4 маусымдағы шекараларын белгілеуді талап етті. Ол Ольмерт ұсыныстың картасын бермегенін және оны көрмей қол қоюға болатынын айтты. Сондай-ақ Аббас карталар бойынша сарапшы емес екенін және Ольмерттың жемқорлыққа қатысты тергеуін атап өтті (кейін ол сотталды). 2011 жылдың қазанында Аббас Израильге Батыс жағалаудың 1,9 пайызын аннексиялауға рұқсат беру туралы қарсы ұсыныс жасады. 2012 жылы Аббас Палестинаның 1967 жылғы шекарада, астанасы Шығыс Иерусалимде болатын екі мемлекеттік шешімді қабылдау идеясын ұсынды. Израильдің 2-ші арнасына берген сұхбатында Аббас: "Менің Сафедті көруге құқым бар, бірақ онда тұруға құқым жоқ" деді. Бұл сөздерге байланысты сын Аббасты мәлімдемесінен бас тартуға мәжбүр етті. Халықаралық дағдарыс тобының баяндамасына сәйкес, көптеген Израиль шенеуніктері "Аббасты бейбітшілік серіктесі деп емес, қауіпсіздікке қатерлі емес, зорлық-зомбылықты жек көретін стратегиялық актив деп санайды". 2016 жылдың 23 маусымында Аббас Еуропалық Парламентте Израиль раввиндері палестиналықтардың құдықтарын улауға шақырды деген жалған баспасөз хабарламасын қайталады. Аббас келесі күні мәлімдемесін қайтарып алды, бұл мәлімдеменің шындыққа сай емес екенін мойындады және ол "иудаизмге зиян келтіруді немесе әлемдегі еврей халқын ренжітуді ниеттенбегенін" айтты. Израиль премьер-министрі Беньямин Нетаньяху Аббастың мәлімдемесі "қанға батқан жала" екенін мәлімдеді.

On 23 January 2005, Israeli radio reported that Abbas had secured a thirty day ceasefire from Hamas and Palestinian Islamic Jihad. On 12 February, lone Palestinians attacked Israel settlements and Abbas quickly fired some of his security officers for not stopping the attacks during the ceasefire. On 9 April 2005, Abbas said that the killing of three Palestinians in southern Gaza by Israeli soldiers was a deliberate violation of the declared ceasefire deal. "This violation is made on purpose," Abbas said in a written statement sent to reporters in the West Bank capital of Ramallah. Abbas made the statement shortly after three Palestinian teenage boys were shot dead by Israeli troops in the southern Gaza town of Rafah. Israel claimed they thought the boys were attempting to smuggle weapons, while Palestinians claimed a group of boys were playing soccer and three of them went to retrieve the ball near the border fence. On 25 July 2005, he announced that he would move his office to Gaza until the complete withdrawal of Israeli troops in order to coordinate the Palestinian side of the withdrawal, mediating between the different factions. On 2 March 2008, Abbas stated he was suspending peace talks with Israel, while Israeli Prime Minister Ehud Olmert vowed to press on with military operations against militants who have been launching home made rockets into southern Israel. On 20 May 2008 Abbas said he would resign from his office if the current round of peace talks had not yielded an agreement in principle "within six months". He also said that the current negotiations were, in effect, deadlocked: "So far, we have not reached an agreement on any issue. Any report indicating otherwise is simply not true." Abbas has since confirmed that he turned down an Israeli offer for a Palestinian state on nearly 95% of the West Bank. In September 2008, Olmert had presented him with a map that delineated the borders of the proposed PA state, for which Israel would annex 6.3 percent of the West Bank and compensate the Palestinians with 5.8 percent (taken from pre 1967 Israel), which Abbas stated he rejected out of hand, insisting instead to demarcate the 4 June 1967 borders of Palestine. He said that Olmert did not give a map of the proposal and that he could not sign without seeing the proposal. Abbas also said that he was not an expert on maps and pointed to Olmert's corruption investigation (he was later convicted). Abbas said in October 2011 that he made a counteroffer to let Israel annex 1.9% of the West Bank. In 2012, Abbas floated the idea of accepting a two state solution which outlined Palestine as existing within the 1967 borders with a capital in East Jerusalem. In an interview with Israeli Channel 2 TV, Abbas said, "It is my right to see [the Israeli city of Safed], but not to live there." The negative reaction to these words forced Abbas to backpedal. According to an International Crisis Group report, most Israeli officials "do not see [Abbas] as a peace partner but consider [him] a nonthreatening, violence abhorring, strategic asset." On 23 June 2016, Abbas repeated to the European Parliament a false press report that rabbis in Israel were calling for Palestinian wells to be poisoned. Abbas retracted the statement the following day, acknowledging that the claim was not true and stating that he "didn't intend to do harm to Judaism or to offend Jewish people around the world". Israel's prime minister Benjamin Netanyahu said Abbas's statement spread a "blood libel".

Хамаспен бірге

2006 жылдың 25 мамырында Аббас ХАМАС-қа 1967 жылғы атысты тоқтату желісін қабылдау үшін он күндік мерзім берді. 2006 жылдың 16 желтоқсанында Аббас ФАТХ пен ХАМАС арасындағы парламенттік дағдарысты аяқтау үшін жаңа заңнамалық сайлау шақырды. 2007 жылдың 17 наурызында ХАМАС пен ФАТХ өкілдерінен құралған біртұтас үкімет құрылды, Исмаил Хания премьер-министр болып тағайындалды, ал тәуелсіз саясаткерлер көптеген маңызды лауазымдарды иеленді. 2007 жылдың 14 маусымында Аббас Хания басқаратын ХАМАС-тың біртұтас үкіметін таратып, төтенше жағдай режимін жариялады және оның орнына Салам Файядты тағайындады. Бұл ХАМАС қарулы күштерінің ФАТХ жасақтары бақылап отырған Палестина билігінің нысандарына бақылауды жүзеге асыруына байланысты болды. Файядты Ханияның орнына тағайындау Палестинаның Негізгі Заңына қайшы келеді, себебі президент отырған премьер-министрді қызметтен босата алады, бірақ Палестина Заң шығарушы Кеңесінің мақұлдауысыз жаңа премьер-министрді тағайындауға құқығы жоқ. Заңға сәйкес, жаңа премьер-министр тағайындалғанша, бұрынғы премьер-министр уақытша үкіметті басқарады. Файядтың тағайындалуы Заң шығарушы Кеңестің қарауына түспеді және мақұлданбады. Осы себепті Хамастың премьер-министрі Хания Газадағы қызметін жалғастырып келеді және көптеген палестиналықтар оны заңды әрекет ететін премьер-министр деп мойындайды. Негізгі Заңның авторы, конституциялық құқықтанушы Анис әл-Касем Аббастың Файядты тағайындауын заңсыз деп жариялағандардың қатарында. 2007 жылдың 18 маусымында Еуропалық Одақ Палестина билігіне тікелей көмек көрсетуді қайта бастауға уәде берді, ал Аббас ХАМАС-пен біртұтас үкімет құру кезінде келіспеушілік тудырған Ұлттық қауіпсіздік Кеңесін таратып жіберді. Сол күні АҚШ Палестина билігіне қатысты 15 айлық эмбаргоны тоқтатып, көмек беруді қайта бастады, бұл Аббастың Батыс жағалауындағы үкіметін нығайтуға бағытталған қадам болды. Келесі күні ФАТХ Орталық Комитеті Газа қайтарылғанша ХАМАС-пен барлық байланыс пен әңгімелерді тоқтатты. 2023 жылдың 26 шілдесінде Аббас Түркия Президенті Режеп Тайып Ердоғанмен және ХАМАС басшысы Исмаил Ханиямен кездесті. Бұл кездесудің артында Түркияның ФАТХ пен ХАМАС арасындағы келісімді қамтамасыз ету әрекеттері тұрды.

On 25 May 2006, Abbas gave Hamas a ten day deadline to accept the 1967 ceasefire lines. On 16 December 2006, Abbas called for new legislative elections, to bring an end to the parliamentary stalemate between Fatah and Hamas in forming a national coalition government. On 17 March 2007, a unity government was formed incorporating members of both Hamas and Fatah, with Ismail Haniyeh as prime minister and independent politicians taking many key portfolios. On 14 June 2007, Abbas dissolved the Hamas led unity government of Haniyeh, declared a state of emergency, and appointed Salam Fayyad in his place. This followed action by Hamas armed forces to take control of Palestinian Authority positions controlled by Fatah militias. The appointment of Fayyad to replace Haniyeh has been challenged as illegal, because under the Palestinian Basic Law, the president may dismiss a sitting prime minister, but may not appoint a replacement without the approval of the Palestinian Legislative Council. According to the law, until a new prime minister is thus appointed, the outgoing prime minister heads a caretaker government. Fayyad's appointment was never placed before, or approved by the Legislative Council. For this reason, Haniyeh, the Hamas prime minister has continued to operate in Gaza, and is recognised by a large number of Palestinians as the legitimate acting prime minister. Anis al Qasem, a constitutional lawyer who drafted the Basic Law, is among those who publicly declared Abbas's appointment of Fayyad to be illegal. On 18 June 2007, the European Union promised to resume direct aid to the Palestinian Authority, and Abbas dissolved the National Security Council, a sticking point in the defunct unity government with Hamas. That same day, the United States decided to end its fifteen month embargo on the Palestinian Authority and resume aid, attempting to strengthen Abbas's West Bank government. A day later, the Fatah Central Committee cut off all ties and dialogue with Hamas, pending the return of Gaza. On 26 July 2023, Abbas met with Turkish President Recep Tayyip Erdoğan and Hamas leader Ismail Haniyeh. Behind the meeting was Turkey's effort to reconcile Fatah with Hamas.

Шетелдік басшылармен

2009 жылдың мамыр айында ол Палестина мемлекеті құру мақсатын қолдаған Папа Бенедикт XVI-ны Батыс жағалауға шақырды. Сондай-ақ 2009 жылдың мамыр айында Аббас Канадаға сапар жасап, сыртқы істер министрі Лоренс Кэннонмен және премьер-министр Стивен Харпермен кездесті. Сол жылы Аббас Венесуэлаға барып, Уго Чавеспен кездесті. 2010 жылдың ақпан айында Аббас үшінші рет Палестина президенті ретінде Жапонияға сапар шекті. Сапар барысында ол премьер-министр Юкио Хатоямамен кездесті. Ол сондай-ақ Хиросимаға барды, бұл палестиналық көшбасшының алғашқы сапары болды және Хиросиманың ауыр күйзелісі туралы айтты, оны палестиналықтардың күйзелісімен салыстырды. 2012 жылдың шілдесінде Аббас АҚШ-тың бұрынғы мемлекеттік хатшысы Кондолиза Райсты олардың арасындағы әңгімені жасап шығарды деп айыптады және мұндай әңгіме болмағанын мәлімдеді. Ол жоққа шығарған нақты сөздер: "Мен 4 миллион палестиналыққа олардың тек 5 мыңы ғана үйлеріне орала алады деп айта алмаймын", - палестиналықтардың мәселесіне қатысты. Аббас былай деді: "Мен оны өтірікші деп айтпаймын, біз ешқашан мұндай әңгіме өткізбедік". Жауап ретінде Райс оны жасап шығармағанын жоққа шығарды. Оның кеңсе жетекшісі Джорджия Годфри: "Доктор Райс әңгіме туралы және кітабында жазғандарына қатысты өз позициясында тұрады" деп мәлімдеді. 2019 жылдың қаңтар айында Аббас БҰҰ-ның 77 топтың төрағалығын қабылдады, бұл 134, көбінесе дамып келе жатқан елдер мен Қытайдан құралған коалиция, БҰҰ-ның мүше емес байқаушысы Палестина атынан. Ол билікті Египеттің сыртқы істер министрі Саме Шукриге, бұрынғы төрағаға тапсырды. (2023 жылдан бастап Куба төрағалық етеді.)

Сыбайлас жемқорлық туралы айыптаулар

Палестина билігінің лауазымды тұлғалары, соның ішінде Аббас, жүйелі түрде мемлекеттік қаражатты жымқырып алды деген айыптамалар жиі айтылады. Аббастың ұстазы және оның алдындағы Ясир Арафат палестиналықтардың миллиардтаған долларын жымқырды деп айыпталды. ФАТХ басшылығының жемқорлығы 2006 жылғы қаңтарда өткен парламенттік сайлауда ХАМАС-тың сенімді жеңіске жетуіне себеп болды деп саналады. ФАТХ басшылары министрлік бюджеттерінен қаражатты жымқырып алуда, ықпалды лауазымдарды таратуда, жеткізушілер мен мердігерлерден жақсылық пен сыйлықтар алуда айыпталды. Аббасқа қарсы нақты айыптамалардың көзі – ПА-ның жүздеген миллион долларды жымқыруда айыптаған Арафаттың ең сенімді көмекшісінің бірі Мұхаммед Рашид болды. Ол ПА-дағы жемқорлықты әшкерелеумен қорқытты. Рашид Арафаттың қаржы кеңесшісі қызметін атқарды және АҚШ, ЕО және араб елдері Палестина билігі мен ҰПА-ға аударған жүздеген миллион долларды басқаруға толық еркіндік берілді. Рашидтің сөзіне қарағанда, Аббастың жеке мүлігі миллион долларға жетеді. 2012 жылдың 10 шілдесінде Аббас пен оның ұлдары АҚШ Конгресінде жемқорлыққа қатысқандары үшін айыпталды. Пікірталас "Клептократияның созылмалылығы: Палестина саяси құрылымындағы жемқорлық" деп аталды. Сыртқы істер жөніндегі палата комитетінің Таяу Шығыс және Оңтүстік Азия жөніндегі кіші комитеті алдындағы куәлігінде Эллиотт Абрамс: "Жемқорлық – палестиналық мемлекеттік қаржыны ғана емес, сонымен қатар бүкіл саяси жүйеге деген сенімді де құртатын қауіпті күш. Бұл әлеуетті демеушілерге де әсер етеді. Мен өзімнің тәжірибемнен айта аламын, ПА-ға қаржылай көмек сұраған Америка ресми өкілі ретінде, маған көбінесе: «Олардың шенеуніктері оны ұрлап алатын болса, неге біз оларға ақша беруіміз керек?» деп жауап берді" деді. Аббастың ұлдары Ясир мен Тарекке тиесілі байлық 2009 жылдан бері палестиналық қоғамда белгілі болды, осы кезде Рейтер агенттігі ұлдарды бірнеше бизнес-келісімдермен байланыстырған бірқатар мақалалар жариялады, оның ішінде АҚШ салық төлеушілерінің қаржысы қолдағандары да бар еді. Foreign Policy журналында Джонатан Шэнзер Аббас отбасының байлыққа қалай қол жеткізгенінің төрт жолын атап көрсетті. Оларға аймақта сатылатын американдық темекіге монополия; USAID қаржыландыруы; Палестина билігі атынан жолдар мен мектептер салу сияқты қоғамдық жұмыстар жобалары; және бөлшек сауда кәсіпорындарына арнайы жеңілдіктер кіреді. Осы келісімшарттарды алуда ұлдарының тегі – басты талап екені айқын болды. Оның ұлдарының бірі Ясир Аббас (бірақ ағасы Тарек немесе әкесі Махмуд емес) 2012 жылдың қыркүйегінде Колумбия округінің АҚШ округінің сотында "Foreign Policy Group LLC" және Шэнзерге қарсы 10 миллион долларлық жала жабу туралы сотқа шағым түсірді, олар "жалған және жамандау мәлімдемелер жасады" деп айыптады. "Егер сот бұл мәселені қарауға құқылы деп тапса, әрбір мәлімдеме сотта дау тудыруы мүмкін". Аббас сондай-ақ Шэнзерді оған пікір білдіру үшін хабарласпағаны және сенімсіз ақпарат көздеріне сүйенгені үшін айыптады. Аббас Шэнзерді бауырларына қарсы әрекет жасап, зұлымдықпен әрекет еткенін айыптады, бірақ ол жеке азамат екенін және қоғамдық тұлға емес екенін де мәлімдеді, сондықтан жеңіске жету үшін зұлымдық ниетін дәлелдеудің қажеті жоқ. Кейбір сарапшылар Аббас отбасы бұл істі жалғастырмайды деп болжады, өйткені ол Foreign Policy және Шэнзерге ПА-ның құпия қаржылық жазбаларына тым терең бойлауға мүмкіндік береді. Алайда, сот ісі жалғасты. 2013 жылдың қыркүйегінде АҚШ округтік судьясы Эммет Салливан DC-нің SLAPP шарасына қарсы шараны қолданып, талапты қабылдамады. Салливан бұл сот ісінің мақсаты сыншыларды цензуралау, қорқыту және оларды қымбат сот шығындарымен жүктеу арқылы олардың қарсылығын тоқтату екенін анықтады. Бұл шешімге шағым түсірілді. 2016 жылғы Панама құжаттарының ағып кетуінің аясында Аббастың ұлы Тарек Аббас Палестина билігімен байланысты офшорлық компанияның 1 миллион долларлық акцияларын иеленгені белгілі болды. 2021 жылдың маусым айында жүздеген палестиналықтар Рамалланың орталығында (президент резиденциясының жанында өткен наразылықтарды қоса) Аббас әкімшілігінің жемқорлығы мен қатыгездігіне қарсы наразылық акциясын өткізді, осыған дейін жемқорлыққа қарсы белсенді Низар Банат үкімет қамауында қайтыс болғаннан кейін. Оның үкіметін сынаушылардың бірі – оның Израиль үкіметінің субподрядшысы ретінде тиімді жұмыс істейтіні; Израиль үкіметін қатты сынағанына қарамастан, Палестина билігі ішінде оның әкімшілігіне деген көңілсіздік кең таралған.

There are frequent allegations that officials of the Palestinian Authority, including Abbas, have systematically embezzled public funds. Abbas's mentor and predecessor, Yasser Arafat, was accused of embezzling billions of dollars of Palestinian money. This perceived corruption of the Fatah leadership is believed to have contributed to a convincing win by Hamas in the January 2006 parliamentary election. Fatah leaders were accused of siphoning funds from ministry budgets, passing out patronage jobs, accepting favors and gifts from suppliers and contractors. The source for specific allegations against Abbas was one of Arafat's most trusted aides, Mohammed Rashid, accused by the PA of embezzling hundreds of millions of dollars, who threatened to expose corruption scandals in the Palestinian Authority. For many years, Rashid served as Arafat's financial advisor and was given a free hand to handle hundreds of millions of dollars that were poured on the Palestinian Authority and the PLO by the US, the EU and Arab donors. According to Rashid, Abbas's net worth was million. On 10 July 2012, Abbas and his sons were attacked, in the US Congress, for their alleged corruption. The debate was entitled Chronic Kleptocracy: Corruption Within the Palestinian Political Establishment. In his testimony before the House Committee on Foreign Affairs, Subcommittee on Middle East and South Asia, Elliott Abrams stated that "Corruption is an insidious destroyer not only of Palestinian public finance but of faith in the entire political system. And it has certainly had an impact on potential donors. I can tell you from my own experience, as an American official seeking financial assistance for the PA from Gulf Arab governments, that I was often told "why should we give them money when their officials will just steal it?"" The conspicuous wealth of Abbas's own sons, Yasser and Tarek, has been noted in Palestinian society since at least 2009, when Reuters first published a series of articles tying the sons to several business deals, including a few that had U. S. taxpayer support. In a Foreign Policy article, author Jonathan Schanzer suggested four ways in which the Abbas family has become rich. They include monopolies on American made cigarettes sold in the territories; USAID funding; public works projects, such as road and school construction, on behalf of the Palestinian Authority; and special preferences for retail enterprises. It was strongly implied that the sons' lineage was the main credential in receiving these contracts. One of his sons, Yasser Abbas (but not brother Tarek or father Mahmoud), filed a $10 million libel lawsuit in the United States District Court, District of Columbia, in September 2012 against Foreign Policy Group LLC and Schanzer alleging "false and defamatory statements. It seems every statement will be challenged, in a jury trial, if the court accepts jurisdiction." Abbas also accused Schanzer of not contacting him for comment and of relying on untrustworthy sources of information. Abbas accused Schanzer of acting with malice and pursuing an agenda against the brothers, even though he also contended that he's a private citizen and not a public figure, so we wouldn't need to prove actual malice to win. Some analysts believed the Abbas family would not proceed with the case as it would allow Foreign Policy and Schanzer to dig in too deep into the PA's secret finances and records. However, the case proceeded. In September 2013, U. S. District Judge Emmet Sullivan dismissed the suit using D. C.'s anti SLAPP measure. Sullivan determined the lawsuit intended to censor, intimidate, and silence critics by burdening them with the cost of a legal defense until they abandoned their criticisms or opposition. The decision has been appealed. As part of the 2016 Panama Papers data leak, it was revealed that Abbas's son Tareq Abbas holds $1 million in shares of an offshore company associated with the Palestinian Authority. In June 2021, hundreds of Palestinians held protests against the Abbas administration's corruption and brutality in central Ramallah (including one held at the president's headquarters) after anti corruption activist Nizar Banat died in government custody. One of the common claims made by detractors against his government is that it works effectively as a subcontractor for the Israeli government; in spite of his strong verbal criticism of the Israeli government, there is widespread disdain for his administration within the Palestinian Authority.

Холокост туралы жарияланған еңбектер мен мәлімдемелер

Нацистер мен сионисттік қозғалыстың басшылары арасындағы байланыс 1933–1945 жылдар – Аббастың КандСс диссертациясының тақырыбы, ол 1982 жылы Ресейдің Халықтар достығы университетінде аяқталды және Кеңес Одағы Ғылым академиясының Шығыстану институтында қорғалды. Диссертация мен кітапта Хаавара келісімі сияқты мәселелер талқыланды, онда Еврей агенттігі еврейлердің Палестинаға көшіп кетуін жеңілдету үшін нацистік Германиямен келісімге келді. Оның диссертациясының кейбір мазмұны кейбір еврей ұйымдары тарапынан Холокостты жоққа шығару ретінде қарастырылды, әсіресе ол Холокост кезінде қаза болған еврейлердің қабылданған санына күмән келтірді және Холокосттың себебі сионистік науқандар болды деп мәлімдеді, нақты санды "890 000" немесе "бірнеше жүз мың" деп жазды. Оның сөзінше, осы өлімдердің саны саяси мақсаттармен асыра сілтенген. "Сионисттік қозғалыстың мүддесі осы санды үлкейту, осылайша олардың пайдасы арта түседі. Олардың халықаралық қоғамдық пікірдің сионизмге қолдауын алу үшін осы санды [алты миллион] баса көрсетуге тырысты. Көптеген ғалымдар алты миллион саны туралы пікір алысып, таңғажайып қорытындыларға келді – еврей құрбандардың санын тек бірнеше жүз мыңға дейін бекітті." Осы мәлімдеме туралы сұраққа жауап берген Аббас 10 жылдан кейін палестиналықтар Израильмен соғысқан кезде кітап жазғанын айтты, сондай-ақ "қазіргі уақытта мен мұндай мәлімдемелер жасамас едім" деді. 2006 жылғы наурызда "Хаарецке" берген сұхбатында Аббас: "Мен Холокост туралы егжей-тегжейлі жаздым және сандарды талқылауға ниетім жоқ еді. Мен тарихшылардың арасындағы пікірталасқа сілтеме жасадым, онда түрлі құрбандықтардың саны айтылды. Бірі 12 миллион құрбан болды деп жазса, екіншісі 800 мың деп жазды. Мен сандармен пікір таластыруға ниеттенбеймін. Холокост – еврей халқына қарсы жасалған, адамзаттың қабылдауы мүмкін емес, адамзатқа қарсы жасалған қорқынышты, кешірілмейтін қылмыс. Холокост қорқынышты оқиға болды және ешкім оны жоққа шығарғанымды айта алмайды." 2022 жылғы тамызда Берлиндегі Германия канцлері Олаф Шольцпен бірлескен баспасөз конференциясында Аббасқа журналист 1972 жылы Мюнхенде палестиналық террористердің Израиль Олимпиадасының спортшыларын қырғынға ұшыратқаны үшін кешірім сұрай ма деп сұрады. Ол: "Егер біз өткенге оралуды қаласақ, оралайық. Менде 50 қырғын бар, Израиль жасаған 50 жаппай қырғын, 50 қырғын, 50 Холокост." Кейіннен Bild таблоидіне берген сұхбатында Шольц Аббастың мәлімдемесін Холокостың мәнін төмендету деп айыптады. Израильдің Сыртқы істер министрлігі де бұл мәлімдемені айыптады. Берлинде "Шоаның мағынасын бұрмалағаны" үшін қылмыстық іс қозғалды, полиция Аббастың Volksverhetzung қылмысын жасағанын анықтау үшін тергеу жүргізді. Тергеу Аббастың дипломатиялық иммунитетіне ие болғандықтан тоқтатылды. 2023 жылғы тамызда ФАТХ революциялық кеңесінде сөйлеген сөзінде Аббас Гитлердің еврейлерді антисемитизмнен емес, олардың "әлеуметтік рөлі" – ақша қарыздаушылар болғандықтан өлтіргенін мәлімдеді, сондай-ақ ашкенази еврейлері хазарлардың ұрпақтары екенін айтты. Оның пікірлерін АҚШ, Еуропалық Одақ, Франция және Германия айыптады, ал Париж мэрі Анн Идальго жауап ретінде Аббастың Париж қаласының медалін алып тастады.

The Connection between the Nazis and the Leaders of the Zionist Movement 1933–1945 is the title of Abbas's CandSc thesis, which was completed in 1982 at the Peoples' Friendship University of Russia, and defended at the Institute of Oriental Studies of the Soviet Academy of Sciences. The dissertation and book discussed topics such as the Haavara Agreement, in which the Jewish Agency signed a pact with Nazi Germany to facilitate Jewish emigration to Palestine. Some content of his thesis has been considered as Holocaust denial by some Jewish groups, especially where he disputed the accepted number of Jews murdered in the Holocaust and claimed Zionist agitation had been the cause of the Holocaust. writing that the real figure was at most "890,000" or "a few hundred thousand". The number of such deaths, he claimed, had been exaggerated for political purposes, writing "it seems that the interest of the Zionist movement is to inflate this figure so that their gains will be greater. This led them to emphasize this figure [six million] in order to gain the solidarity of international public opinion with Zionism. Many scholars have debated the figure of six million and reached stunning conclusions—fixing the number of Jewish victims at only a few hundred thousand." When asked about this assertion in his book, Abbas replied some 10 years later that he had written the book when the Palestinians were at war with Israel, adding that "today I would not have made such remarks." In a March 2006 interview with Haaretz, Abbas stated:
I wrote in detail about the Holocaust and said I did not want to discuss numbers. I quoted an argument between historians in which various numbers of casualties were mentioned. One wrote there were 12 million victims and another wrote there were 800,000. I have no desire to argue with the figures. The Holocaust was a terrible, unforgivable crime against the Jewish nation, a crime against humanity that cannot be accepted by humankind. The Holocaust was a terrible thing and nobody can claim I denied it. In August 2022, during a joint press conference with German Chancellor Olaf Scholz in Berlin, Abbas was asked by an attending journalist if he would apologize for the 1972 Munich massacre of Israeli Olympic athletes by Palestinian terrorists. He responded that "If we want to go over the past, go ahead. I have 50 slaughters that Israel committed 50 massacres, 50 slaughters, 50 holocausts." In an interview afterwards with the Bild tabloid, Scholz condemned Abbas' statements as a trivialization of the Holocaust. The remarks were also condemned by the Israeli Ministry of Foreign Affairs. Following an offense report for "relativizing the Shoah", in Berlin a criminal investigation was opened by police to determine if Abbas is guilty of Volksverhetzung. The investigation was closed because Abbas enjoys diplomatic immunity. In August 2023, during a speech to the Fatah Revolutionary Council, Abbas claimed that Hitler killed Jews because of their "social role" as moneylenders, rather than out of antisemitism, and that Ashkenazi Jews are descendants of Khazars. His comments were condemned by the United States, European Union, France, and Germany, while Mayor of Paris Anne Hidalgo rescinded Abbas's Medal of the City of Paris in response.