Кіріспе

Француз генералы (1753–1800)

Жан Батист Клебер (ʒɑ̃ batist klebɛʁ; 9 наурыз 1753 – 14 маусым 1800) – француз революциялық соғыстарының француз әскери қайраткері. Француз корольдік армиясында бір жыл қызмет еткеннен кейін, ол жеті жыл өткен соң Габсбургтер қызметіне қабылданды. Дегенмен, оның қарапайым тегі мүмкіндіктерін шектеді. 1792 жылы ол француз революциялық армиясына өз еркімен қосылып, тез арада шендік сатыда көтерілді. Клебер Бірінші коалиция соғысы кезінде Рейн аймағында қызмет етті, сондай-ақ Вендея көтерілісін басты. Кампо-Формио шартынан кейінгі тыныш кезеңде ол жеке өмірге шықты, бірақ 1798 жылы Мысыр мен Сириядағы жорықта Наполеон Бонапартпен бірге әскери қызметке қайта оралды. Мысыр жорысы нашарлаған кезде Наполеон 1799 жылы Парижге оралып, Клеберді Мысырдағы француз күштерінің бас қолбасшысы етіп тағайындады. Ол 1800 жылы Каирде студенттің қолынан қаза болды. Клебер бейбіт уақытта тәжірибелі сәулетші болғандықтан, бірнеше ғимараттың жобасын жасаған.

Ерте мансап

Жан Батист Клебер 1753 жылдың 9 наурызында Эльзас провинциясындағы Страсбург қаласында дүниеге келді. Оның әкесі шебер-салушы болып жұмыс істеді. 1769 жылы ол француздың 1-ші гусар полкіне қысқа ғана уақытқа қатысты, бірақ 1770 жылдан 1774 жылға дейін, ішінара Парижде Жан Шальгринмен бірге сәулет өнерін оқыды. Бір тавернадағы төбелес кезінде екі неміс ақсүйектеріне көмектескені үшін Мюнхендегі әскери училищенің оқуға қабылданды. Осы білімнің нәтижесінде ол Габсбургтың австрия армиясының Кауництің №38 жаяу әскер полкіне кірді. Бавария мұрагерлік соғысына қатысты, бірақ ірі шайқастарға түспеді. Австрияның Нидерландындағы Монс, Мехелен және Люксембург гарнизондарында кезекпен орналасты. Өзінің қарапайым тегінің одан әрі жоғарылау мүмкіндігін шектегенін түсінген соң, ол 1783 жылы жеті жыл қызметтен кейін австрия армиясын тастап кетті.

Сәулет

Францияға оралғаннан кейін Клебер Белфортте мемлекеттік ғимараттар инспекторы болып тағайындалды. 1784 және 1792 жылдар арасында ол мемлекеттік және жеке тапсырыстар бойынша бірнеше ғимараттарды жобалады. Ең танымалдарының бірі – қазіргі Танн қаласының (Верхний Рейн, 1787–1793) қалалық әкімшілігі, ол бастапқыда аурухана ретінде жобаланған, бірақ аяқталуға тиіс болғаннан кейін әкімшілік ғимаратқа айналды. Сақталған басқа ғимараттардың қатарында – 1790 жылдар шамасында салынған Гранвильар шатосы (көбінесе қате жазылатын "Гранвильар") және Масево бенедиктин аббаттығының канондар үйлері (1781–1790) бар. Тоғызы жоспарланған, бірақ Франция революциясының салдарынан тек жетісі салынды. Страсбург тарихи мұражайында Жан Батист Клеберге арналған зал бар, онда оның эскиздері мен архитектуралық жобалары көрсетілген.

Француз революциялық соғыстары

1792 жылы Француз революциялық соғыстарының басында Клебер Жоғарғы Рейн еріктілерінің 4-ші батальонына қатарына қосылды. Әскери тәжірибесінің арқасында ол бірден батальонның адъютанты, ал көп ұзамай подполковнигі болып сайланды. 1793 жылдың шілдесінде Майнцті қорғауда өзін ерекше көзге түсірді, бірақ гарнизонның қалған бөлігімен бірге жамандалып, түрмеге қамалды. Бірақ ол тез арада қызметке қайта орналастырылып, 1793 жылдың тамызында бригада генералына дейін көтерілді. Клебер содан кейін Ла-Рошель жағалаулары армиясына жіберілді және Францияның батыс бөлігіне орналастырылды, онда ол Вандеядағы көтерілісті басуға қатысты. Осы кезде, әскерін Францияға қайтаруға немесе басып алған жерлерін бекітуге үміт көре алмағандықтан, ол коммодор Сидни Смитпен Эль-Ариш келісімін (1800 жылдың 24 қаңтары) жасасты, осы арқылы француз армиясының құрметті түрде эвакуациялану құқығын жеңіп алды. 1800 жылдың қаңтарында Сидни Смитпен келіссөздер жүргізіп жатқанда Клебер Каирде масондық ғибадатхана ашты және осылайша «Изис» ложасын (La Loge Isis) құрып, оның алғашқы шебері болды. Ложаның ұраны Француз революциясының ұраны болды: «Бостандық, теңдік, бауырластық». Оқиға Мисырда тұратын араб-сириялық студентке қатысты. Қаскөй Клеберден садақа сұрағандай болды, бірақ содан кейін оның қолын ұстап, жүрегіне, асқазанына, сол қолына және оң жақ бетіне пышақпен шапты, содан кейін сарайға жақын жерде жасырынды. Ол көп ұзамай Клеберді өлтірген пышақпен ұсталды және кейін өлім жазасына кесілді. Қастандық 1800 жылдың 14 маусымында Каирде болды, бұл Клебердің досы және серігі Десакс Маренгода қаза тапқан күнімен сәйкес келді. Қаскөйдің оң қолы күйдіріліп, ол Каирдегі алаңда тікелей тірідей қадалды және бірнеше сағатқа өлуге тасталды. Сулейманның бас сүйегі Францияға жіберілді және француз френологтарының айтуынша, «қылмыс» және «фанатизмді» көрсететін бас сүйегінің ерекшеліктерін медицина студенттеріне үйрету үшін пайдаланылды.

Жерлеу

Ол өлтірілгеннен кейін, Клебердің бальзамдалған денесі Францияға қайтарылды. Оның қабірі республикашылдықтың символына айналады деп қорқып, Наполеон оны Марсельге жақын аралдағы Шато-д'Ифте сақтауға бұйырды. Ол 18 жыл бойы сол жерде тұрды, содан кейін XVIII Людовик Клеберге туған қаласы Страсбургте жерлеу орнын берді. Ол 1838 жылдың 15 желтоқсанында Клебер алаңының ортасындағы мүсілінің астына жерленді. Оның жүрегі Париждегі Инвалидтердегі Сен-Луи капелінің алтары астындағы губернаторлардың мазарындағы құмырада сақталған. Клебердің есімі Триумф аркасының оңтүстік тірегінің 23-бағанына жазылған.

Бағалау

Клебер француз революциясы дәуіріндегі ең ұлы генералдардың бірі ретінде көзге түсті. Өзінің қабілеттеріне сенімсіздік танытса да, жоғарғы қолбасшылыққа жауапкершілікті қабылдаудан бас тартса да, оның өмірінде оған тең болатын ешкім болған жоқ. Бірінші орынбасар ретінде оның замандас генералдарының ешқайсысы одан асып түспеді. Қазынасы тозған, әскерлер жалақы алмаған кезде Мысырдағы істерін басқаруы, оның әкімшілік қабілеттері генерал ретіндегі қабілеттерінен кем емес екенін көрсетті. Клебердің өзі Наполеонға қатысты көзқарасы әртүрлі болса да (оған қарғыс айтқан және оның еске алушы карикатураларын салған), Бонапарт Клебердің шеберлігін жоғары бағалап, "Клебер шайқасқа қадам басатынын көруден артық керемет көрініс жоқ" деді және оны соғыс құдайы Марсқа теңеді.