Кіріспе

Ағылшын тарихшысы және мемлекеттік қызметкері, британдық саясаткер және Ішкі істер министрі Сэр Спенсер Уолпол ККБ, ФБА (6 ақпан 1839 – 7 шілде 1907) – ағылшын тарихшысы және мемлекеттік қызметкері.

Өмірбаян

Ол Уиг партиясын қайта жаңғыртқан, де-факто бірінші премьер-министр Роберт Уолполдің кіші тармағынан шыққан, ол өзінің ағаларының бірі, Уолтертонның 1-ші бароны Уолполлдің әкесінен тараған ұрпақ. Оның әкесі Спенсер Хорацио Уолполл (1807–1898) Дербидің 14-ші графы тұсында үш рет Ішкі істер министрі болды. Анасы арқылы ол Тори партиясының премьер-министрі Спенсер Персевалдың немересі болды. 1882 жылы ол Мэн аралының вице-губернаторы болып тағайындалды, ал 1893 жылдан 1899 жылға дейін Пошта кеңсесінің хатшысы қызметін атқарды. 1898 жылы ол рыцарь атағына ие болды. Өте тиімді мемлекеттік қызметкер және жеке өмірінде жақсы сөйлейтін Уолпол сәтті жарияланған тарихшыға айналды. Оның отбасылық байланыстары оған қоғамдық істерді зерттеуге табиғи бейімділік берді, ал олардың өткен мен қазіргі кездегі Уиг және Тори саясатын ұштастыруы ағылшын саяси қайраткерлеріне қатысты салмақты, ойластырылған және тепе-теңдік көзқарас қалыптастыруға септігін тигізді – алайда ол Уиг немесе орташа либералдық бағытқа, соның ішінде өзінің жазбаларында да ұмтылды. Оның ең маңызды еңбегі – "1815 жылдан бергі Англия тарихы" (1878–1886), алты томдық, 1858 жылға дейін жазылды және "Жыйырма бес жыл тарихы" (4 том, 1904) арқылы жалғасты. Оның басқа жариялымдарының ішінде Спенсер Персевалдың (1894) және Лорд Джон Расселдің (1889) өмірбаяндары, сондай-ақ "Биографиядағы құнды зерттеулер" (1906) жинағы бар. Оның есімі Уолпол паркінде, Элингте, бұрын оның отбасылық үйі Пицхангер Манорының жерінде сақталған, екеуі де 1899 жылы Элинг кеңесімен сатып алынған.