Мобиус синдромы – сирек туа біткен неврологиялық ауру. Бет параличі, көздерді қимылдата алмау, қалыпты интеллектіге қарамастан бет әлсіздігімен сипатталады. 🔍
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мёбиус синдромы немесе Мёбиус синдромы – сирек кездесетін туа біткен неврологиялық бұзылыс, ол бет парализімен және көзді бүйірге қозғалта алмаумен сипатталады. Мёбиус синдромымен туған көптеген адамдар толық бет парализімен туады және көздерін жаба алмай немесе беттік мимика жасамайды. Аяқ-қол және кеуде қабырғасының аномалиялары кейде осы синдроммен бірге кездеседі. Мёбиус синдромы бар адамдардың интеллектісі қалыпты, бірақ олардың беттік мимиканың болмауы кейде жайбарақаттық немесе достықсыздық деп қате түсіндіріледі. Бұл синдромды алғаш 1888 жылы сипаттаған неміс неврологі Пауль Юлиус Мёбиус есімімен аталған. 1994 жылы «Мёбиус синдромы қоры» құрылды, ал сол жылдың соңында Лос-Анджелесте алғашқы «Мёбиус синдромы қоры конференциясы» өтті.
Möbius syndrome or Moebius syndrome is a rare congenital neurological disorder which is characterized by facial paralysis and the inability to move the eyes from side to side. Most people with Möbius syndrome are born with complete facial paralysis and cannot close their eyes or form facial expressions. Limb and chest wall abnormalities sometimes occur with the syndrome. People with Möbius syndrome have normal intelligence, although their lack of facial expression is sometimes incorrectly taken to be due to dullness or unfriendliness. It is named for Paul Julius Möbius, a German neurologist who first described the syndrome in 1888. In 1994, the "Moebius Syndrome Foundation" was founded, and later that year the first "Moebius Syndrome Foundation Conference" was held in Los Angeles.
Белгілері мен симптомдары
Мёбиус синдромымен туған адамдар беттік паралич және көздерін жанына жылжыта алмаумен туады. Көбінесе бұлшық еттердің қышқылтануынан жоғарғы еріндері кері тартылады. Сирек жағдайларда, V және VIII бас миы жүйкелеріне әсер етеді. Мёбиус синдромы аутизм симптомдарының көбеюімен байланысты.
People with Möbius syndrome are born with facial paralysis and the inability to move their eyes laterally. Often, their upper lip is retracted due to muscle shrinkage. Occasionally, the cranial nerves V and VIII are affected. Möbius syndrome has been associated with increased occurrence of the symptoms of autism.
Әлеуметтік және өмір салты әсерлері
Мёбиус синдромы адамдардың жеке және кәсіби жетістіктерге қол жеткізуіне кедергі келтірмейді. Әлеуметтік өзара әрекеттесуде бет әлпетінің және күлімсіреудің маңыздылығын ескере отырып, оларды жасау мүмкін болмағандықтан Мёбиус синдромы бар адамдар бақытсыз, жалықтырғыш немесе әңгімеге қызығушылық танытпайтын секілді қабылдануы мүмкін. Мёбиус синдромымен таныс жандар, мысалы, туыстар немесе достар, дене тілі сияқты эмоцияның басқа да белгілерін байқай алады, тіпті кейде олар адамның бет әлпеті қозғалмайтынын ұмытып кетеді. Шындығында, Мёбиус синдромы бар адамдар көбінесе эмоцияларын жеткізу үшін дене бітімі, қалыптасуы және дауыс ырғағын пайдаланып, өзін-өзі жетілдіруде шебер болады.
Möbius syndrome does not prevent individuals from experiencing personal and professional success. Due to the importance of facial expression and smiling in social interaction, the inability to form either can lead to individuals with Möbius being perceived as unhappy, unfriendly or uninterested in conversations. Individuals who are familiar with Möbius patients such as family or friends can recognize other signals of emotion such as body language, to the point that they sometimes report forgetting that the person has facial paralysis. Indeed, people with Möbius syndrome are often adept at compensating for a lack of expression by using body language, posture, and vocal tone to convey emotion.
Патогенез
Мёбиус синдромы VI және VII бас сүйек нервтерінің жетілмеуінен туындайды. Мёбиус синдромының себептері толыққанды түсініксіз. Ол, жүктілік кезеңінде мидағы қан ағынының уақытша тоқтауынан болатын тамырлық бұзылудың салдары болуы мүмкін деп саналады. Кокаин қолдану (қан тамырларына да әсер етеді) Мёбиус синдромымен байланыстырылған.
Möbius syndrome results from the underdevelopment of the VI and VII cranial nerves. The causes of Möbius syndrome are poorly understood. It is thought to result from a vascular disruption (temporary loss of blood flow) in the brain during prenatal development. The use of cocaine (which also has vascular effects) has been implicated in Möbius syndrome.
Жаңа туған нәрестелер
Мёбиус синдромымен туған баланың аузын жабуда немесе жұтуда қиындықтар туындауы мүмкін. Тіл дікілдеуі (қалшылдауы) немесе гипотониялық (бұлшықет тонусының төмендеуі) болуы мүмкін. Тіл қалыптыдан үлкен немесе кіші болуы мүмкін. Жұмсақ таңдайдың, жұтқыншақтың және шайнау жүйесінің бұлшықеттерінің тонусы төмен болуы мүмкін. Таңдай тым жоғары көтерілген болуы мүмкін (жоғары таңдай), себебі тіл әдетте таңдайды төмен қалыптастыратын сору күшін жасамайды. Таңдайда ойық болуы мүмкін (бұл ұзаққа созылған интубация салдарынан болуы мүмкін) немесе жарық (толық қалыптаспаған) болуы мүмкін.
When a child is born with Möbius syndrome, there may be difficulty in closing the mouth or swallowing. The tongue may fasciculate (quiver) or be hypotonic (low muscle tone). The tongue may be larger or smaller than average. There may be low tone of the muscles of the soft palate, pharynx, and the masticatory system. The palate may be arched excessively (a high palate), because the tongue does not form a suction that would normally shape the palate down further. The palate may have a groove (this may be partially due to intubation early on if it is for an extended period of time) or may be cleft (incompletely formed).
Негізгі тістер
Негізгі (сүт) тістер әдетте 6 айлық шамасында шыға бастайды, ал 2 жарым жасқа дейін барлық 20 тіс шығуы мүмкін. Шығу уақыты кең ауқымда өзгереді. Тіс эмалінің толық қалыптаспауы (эмаль гипоплазиясы) тістерді кариеске (қауысқа) осал етеді. Тістердің шығуы толық болмауы мүмкін. Егер бала дұрыс жабылмаса, төменгі жақ сүйектері айқын жетіспеушілікке ұшырайды (микрогнатия немесе ретрогнатия). Бала жақтарын жапқанда алдыңғы тістер жанаспауы мүмкін, себебі артқы тістер тым көп шығып кеткен немесе жоғарғы жақ тістері толық қалыптаспаған. Бұл жағдай алдыңғы ашық тістеу деп аталады және бетке/қаңқаға әсер етеді.
The primary (baby) teeth generally start coming in by 6 months of age, and all 20 teeth may be in by two and a half years of age. The eruption timing varies greatly. There may be an incomplete formation of the enamel on the teeth (enamel hypoplasia) that makes the teeth more vulnerable to caries (cavities). There may be missing teeth eruptions. If the infant is not closing down properly, the lower jaws become more noticeably deficient (micrognathia or retrognathia). The front teeth may not touch when the child closes down because the back teeth have overerrupted or because of incomplete formation of the maxilla. This condition is called an anterior open bite and has facial/skeletal implications.
Өткінші тістер
5 пен 7 жас аралығында көптеген балалар сүт тістерін жоғалта бастайды. Кейде кейбір сүт тістері кешіккенде түсіп қалады, сондықтан тіс дәрігері ортодонтиялық проблемалардың алдын алу үшін сүт тісін ертерек алуға ұсынуы мүмкін. Сүт тістерінің мерзімінен бұрын түсуі де кейінірек ортодонтиялық проблемаларға алып келуі мүмкін. Тіс мерзімінен бұрын түсіп қалса, тістердің жылғалысын болдырмау үшін алынып-қойылатын немесе бекітілген аралықтар қажет болуы мүмкін. Дамудың осы кезеңінде тіс қатарларын түзетуге бағытталған ортодонтиялық емді бастауға болады, бұл тіс қатарының тығыздығын азайтуға немесе жоғарғы және төменгі жақтардың арақатынасын жақсартуға көмектеседі. Жоғары таңдай пішінімен сәйкес келетін жоғарғы тістердің қатары тар болады. Бұл жоғарғы алдыңғы тістердің сыртқа қарай иілуіне және кездейсоқ соққы алғанда сынуға бейімделуіне себеп болуы мүмкін. Тіс қатарларын түзетуге бағытталған ортодонтия осындай жағдайда маңызды рөл атқарады. Жоғарғы жақты кеңейтетін құралдар алдыңғы тістерді қалыпты жағдайға қайтаруға көмектеседі. Кейбір құралдар тіпті ашық тіс жағдайында алдыңғы тістердің жабылуына көмектеседі. Мёбиус синдромы бар пациенттерде ауыз және еріндер құрғап қалуы мүмкін.
Between age 5 and 7, most children start losing their primary teeth. Occasionally, some primary teeth are slow to exfoliate (fall out), and the dentist may want to remove a primary tooth early to prevent orthodontic problems. Likewise, premature loss of primary teeth may create orthodontic problems later on. When a tooth is lost prematurely, removable or fixed spacers may be needed to prevent the shifting of teeth. Interceptive orthodontic treatment can be initiated at this stage of development to help with crowding or to help relate the upper and lower jaws. Consistent with a high palate is a narrow arch shape of the upper teeth as they line up in the mouth. This may cause the upper front teeth to flare out and become more prone to fracture if accidentally hit. Interceptive orthodontics has an important role in this situation. Appliances that expand the upper arch tend to bring the front teeth back into a more normal position. Some appliances can even help allow the front teeth to close to normal in an open bite situation. The mouth and lips may tend to get dry with the Möbius patient.
Тұрақты тістер
Соңғы сүт тісі түскеннен кейін, әдетте он екі жас шамасында, түпкілікті ортодонтиялық емді бастауға болады. Жақынды жаба алмаған немесе жұта алмаған пациенттерде тіс тістеуі ашық болуы, төменгі жақтың жетілмеуі, тістердің тығыз орналасуы және жоғарғы алдыңғы тістердің сыртқа қарай иілуі мүмкін. Ортогнатикалық (жақ) хирургиялық араласу қажет болуы мүмкін. 13q12.2 және 1p22 локустарымен генетикалық байланыс болжанып отыр.
After the last primary tooth is lost, usually around the age of twelve, final orthodontic treatment can be initiated. A patient that has not been able to close or swallow well probably will have an open bite, deficient lower jaw growth, a narrow archform with crowded teeth, and upper anterior flaring of teeth. Orthognathic (jaw) surgery may be indicated. Genetic links to 13q12.2 and 1p22 have been suggested.
Диагностика
Диагноз көбінесе физикалық ерекшеліктері мен белгілері, науқастың ауру тарихы және жан-жақты клиникалық тексеру арқылы қойылады. Мёбиус синдромын растайтын ешқандай нақты диагностикалық тест жоқ. Беттік нерв параличінің басқа себептерін жоққа шығару үшін кейбір мамандандырылған зерттеулер жүргізілуі мүмкін.
Diagnosis is typically made by the physical characteristics and symptoms, patient history and a thorough clinical evaluation. There is no specific diagnostic test that confirms Möbius syndrome. Some specialised tests may be carried out to rule out other causes of facial palsy.
Емдеу
Мёбиус синдромын емдеуге арналған жалғыз емдеу жолы немесе жазылатын дәрі жоқ. Емдеу симптомдарға қарай қолдау көрсету түрінде жүргізіледі. Егер нәрестелерді емізу қиын болса, оларға жеткілікті тамақтану үшін тамақтандыру түтіктері немесе арнайы бөтелкелер қажет болуы мүмкін. Физикалық, еңбек және тілдік терапия моторлық дағдыларды және үйлесімділікті жақсартады, сондай-ақ сөйлеу және тамақтану қабілеттерін жақсырақ бақылауға көмектеседі. Көбінесе, көздің құрғауына қарсы күрес үшін көз тамшыларын жиі пайдалану жеткілікті. Хирургия көздің қиылысуын түзетуге, мүйіз қабығын таразография арқылы қорғауға, сондай-ақ қол-аяқ және жақ деформацияларын жақсартуға мүмкіндік береді. Бұлшықеттерді жамбастан ауыз бұрыштарына ауыстыру арқылы күлімсіреу қабілетін қамтамасыз ететін бұл процедура кейде бұқаралық ақпарат құралдарында "күлімсіреу хирургиясы" деп аталады. "Күлімсіреу хирургиясы" күлімсіреуге мүмкіндік берсе де, процедура күрделі және бетінің әр жағына он екі сағатқа дейін уақыт алуы мүмкін. Сонымен қатар, бұл операцияны Мёбиус синдромын "емдеу" деп санауға болмайды, себебі ол бет-әлпеттің басқа да экспрессияларын жасау қабілетін жақсартпайды.
There is no single course of medical treatment or cure for Möbius syndrome. Treatment is supportive and in accordance with symptoms. If they have difficulty nursing, infants may require feeding tubes or special bottles to maintain sufficient nutrition. Physical, occupational, and speech therapy can improve motor skills and coordination and can lead to better control of speaking and eating abilities. Often, frequent lubrication with eye drops is sufficient to combat dry eye that results from impaired blinking. Surgery can correct crossed eyes, protect the cornea via tarsorraphy, and improve limb and jaw deformities. Sometimes called smile surgery by the media, muscle transfers grafted from the thigh to the corners of the mouth can be performed to provide the ability to smile. Although "smile surgery" may provide the ability to smile, the procedure is complex and can take twelve hours for each side of the face. Also, the surgery cannot be considered a "cure" for Möbius syndrome, because it does not improve the ability to form other facial expressions.
Эпидемиология
Орташа есеп бойынша, әр миллион туылған баланың арасында 2-ден 20-ға дейін Мёбиус синдромының жағдайлары тіркеледі. Оның сирек кездесуі көбінесе кеш диагноз қоюға әкеп соғады, бірақ бұл синдроммен туған нәрестелерді туған кезде-ақ "беттік экспрессияның жоқтығы" арқылы анықтауға болады, ол жылау немесе күлу кезінде байқалады, сондай-ақ алтыншы және жетінші бас ми нервтерінің парезі (салдануы) салдарынан емшек сүріп іше алмауымен де анықталады.
It is estimated that there are, on average, 2 to 20 cases of Möbius syndrome per million births. Although its rarity often leads to late diagnosis, infants with this disorder can be identified at birth by a "mask like" lack of expression that is detectable during crying or laughing and by an inability to suck while nursing because of paresis (palsy) of the sixth and seventh cranial nerves.