Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапонияның Ашикага сёгунатының он үшінші сёгуны (1546–1565)
Thirteenth shōgun of the Ashikaga shogunate of Japan (1546–1565)
Ашикага Йошитеру (足利 義輝), сондай-ақ Йосифуши немесе Йосифужи деп те аталады, Жапонияның соңғы Муромачи кезеңінде 1546 жылдан 1565 жылға дейін билік еткен Ашикага сёгунатының 13-ші сёгуны болды. Бірақ 1554 жылы ол есімін қазіргі танымал атына өзгертті. Бала кезінде Кикубемару (菊童丸) деп аталған. Оның кіші інісі Ашикага Йошиаки он бесінші сёгун атанды.
Ashikaga Yoshiteru (足利 義輝), also known as Yoshifushi or Yoshifuji, was the 13th shōgun of the Ashikaga shogunate who reigned from 1546 to 1565 during the late Muromachi period of Japan. but some years later in 1554, he changed his name to the one by which he is conventionally known today. His childhood name was Kikubemaru (菊童丸). His younger brother Ashikaga Yoshiaki became the fifteenth shōgun.
Шогун қызметіне тағайындалды
1546 жылы әкесі Йосихару Хосокава Харумотомен саяси тартыс кезінде зейнетке кетуге мәжбүр болғаннан кейін, Йошитеру Сей-и Тайшогун атанды, бірақ әкесі сияқты қуыршақ шогун болды. Ол кезде Йошитерудің жасы 11-ге толмаған еді және оның таққа отыру рәсімі Киотодан тыс, Оми провинциясының Сакамото қаласында өтті. Йошитеру шогун ретінде бекітілгеннен кейін, әкесі Йосихару Харумотомен Киотоға оралу жөнінде келісім жасады. Бірақ Харумотоның вассалы Миёси Нагайоши Харумотодан айырылып, Хосокава Ужицунаға қосылды, осылайша екі Хосокава Йошитеруді, оның әкесі Йосихаруды және Харумотоны да Киотодан қуғынға шығарды. 1550 жылы Йосихару Киотоға қайта орала алмай, Омиде қайтыс болды. 1552 жылы Йошитеру Нагайошимен Киотоға оралу туралы келісімге келді. Алайда, келесі жылы Йошитеру мен Харумото Нагайошидің ықпалын жою мақсатымен оған қарсы соғыс ашты. Роккаку Йошикатаның көмегімен соғыс Йошитеру үшін жақсы басталды, бірақ 1558 жылы Нагайошидің қарсы шабуылы нәтижесінде ол тағы да Киотодан қуылды. Нагайоши жеңіске жеткен соң, шогунды өлтіргені үшін айыпталудан сескеніп, Йошитеруді өлтірмеді, орнына оны өзінің ықпалымен Киотоға қайтару үшін келісімге келді. Нагайоши Киотодағы нақты билікке ие болды, ал Йошитеру тек ресми тұлға ғана болды. Соңында, 1565 жылы Мацунага Хисахиде Киотоға шабуыл жасады, бұл трагедиялық оқиғаларға әкелді, нәтижесінде Йошитеру өз-өзіне қол жұмсауға бел буды.
After his father, Yoshiharu, was forced to retire in 1546 over a political struggle with Hosokawa Harumoto, Yoshiteru became Sei i Taishōgun, albeit a puppet shōgun like his father. Yoshiteru was only 11 at the time and his investiture ceremony was held at Sakamoto, Ōmi Province, outside Kyoto. Yoshiteru had barely been confirmed as shōgun when his father Yoshiharu made a truce with Harumoto to return to Kyoto. Yet, Harumoto's retainer Miyoshi Nagayoshi parted with Harumoto to take the side of Hosokawa Ujitsuna and the two Hosokawa started a war that drove out Yoshiteru, his father Yoshiharu, and Harumoto as well, from Kyoto. In 1550, Yoshiharu died in Ōmi, unable to return to Kyoto. In 1552, Yoshiteru made a peace with Nagayoshi to return to Kyoto. However, the next year, Yoshiteru and Harumoto started a war against Nagayoshi to remove his influence. With the help of Rokkaku Yoshikata, the war initially went well for Yoshiteru but he was driven out of Kyoto again in 1558 with a counterattack from Nagayoshi. Nagayoshi did not press on after the victory to kill Yoshiteru for fear of being accused of killing a shogun, and instead signed a truce to have Yoshiteru back in Kyoto under his influence. Nagayoshi continued as the real power in Kyoto, with Yoshiteru nothing more than a rubber stamp. Finally, in 1565, Matsunaga Hisahide invaded Kyoto, which led to a tragic turn of events as Yoshiteru decided to take his own life.
Басқару
Шогунның билігін тек өз пайдалары үшін қолданатын даймёлармен қоршалған Йошитереу, Жапонияның түкпір-түкпіріне жеткен белсенді дипломатия арқылы шогунның билігін қайта бекітуге ұмтылды. Такеда Шинген және Уэсуги Кеншин, Шимазу Такахиса, Отомо Йошисиге, Мори Мотонари және Амаго Харухиса сияқты танымал даймёлар арасында бейбітшілікке келісімге әрекеттену арқылы, шогунның билігі түрлі даймёлар тарапынан қайта мойындалды. Ресурстар жетіспесе де, Йошитеру өзінің "輝" канджисін Мори Терумото сияқты самурайларға сыйлау арқылы, оларға белгілі бір деңгейде қамқоршылық жасау мүмкіндігін көрді. Йошитеру өз іс-әрекеттері үшін зор құрметке ие болды және көптеген зерттеушілер оны осы лауазымды атқарған соңғы тиімді сёгун деп санайды. Ода Нобунага және Уэсуги Кеншин шогунға құрмет көрсету үшін Киотоға сапар шеккен көптеген даймё және самурайлардың қатарында болды.
Surrounded by daimyō who intended only to use the authority of shogun for their own good, Yoshiteru still managed to reaffirm the shōguns authority by active diplomacy that extended to every part of Japan. By trying to negotiate a peace between such well known daimyō as Takeda Shingen and Uesugi Kenshin, Shimazu Takahisa, Ōtomo Yoshishige, Mōri Motonari, and Amago Haruhisa, the shogun's authority was again recognized by various daimyō. Lacking resources, Yoshiteru nevertheless saw opportunities to assign his kanji "輝" on various samurai such as Mōri Terumoto to become something close to a godfather. Yoshiteru was well respected for his actions and many researchers credit him as being the last effective shōgun to hold the post. Oda Nobunaga and Uesugi Kenshin were among the many daimyō and samurai who travelled to Kyoto to pay their respects to the shōgun.
Билік етудің соңы
1564 жылы Нагайоши аурудан қайтыс болды, ал Йошитеру сёгун билігін толыққанды қайтаруға мүмкіндік тапты. Бірақ, Мацунага Даньо Хисахиде және Миёшидің үштік кеңесі, Миёши Триумвирлері, Нагайоши сияқты билік тілеген, Йошитеруді биліктен ығыстырып, Ашикага Ёсихидені қуыршақ сёгун етіп тағайындауға кез келген нәрсеге дайын болды. 1565 жылы Мацунага Даньо Хисахиденің ұлы Мацунага Хисамичи және Миёси Йошицугу Йошитеру тұратын ғимараттарды (кейін Нидзё сарайы болар еді) қоршады. Оған қолдау көрсетуге үлкермейтін даймёлардың көмегі келмегендіктен, Йошитеру мен оның азаматтары Миёшилерге жеңіліп қалды. Иезуит миссионері әке Луис Фроис, Ашикага Йошитерудің құлатылуы туралы баяндамасында Йошитеру мен оның жекпе-жегіші Одахидоно арасындағы құштарлыққа толы қарым-қатынас туралы жазды. Әке Фроис айтуынша, сёгунның жекпе-жегіші Одахидоно "өте батыл және қайсарлықпен шайқасты, сондықтан бүкіл көтерілісшілер оны өлтірмей, тірі ұстау керек деп шуласты. Бірақ, мырзасының өліп жатқанын көргенде, одан аман қалуды үлкен арсыздық деп білген жас жігіт қылышын лақтырып, пышағын суырып алып, мойнын, содан кейін қарнының ішін кесіп тастады. Соңында ол пышақты қарнына тіреп, өзін-өзі өлтірді". Оның туысы Ашикага Ёсихиде он төртінші сёгун болғанға дейін үш жыл өтті.
In 1564, Nagayoshi died of illness and Yoshiteru saw an opportunity to fully reclaim the shōguns authority. However, Matsunaga Danjo Hisahide and the three member council of Miyoshi, the Miyoshi Triumvirs, who wanted to rule just as Nagayoshi had, were willing to go to any lengths to remove Yoshiteru from the power and to have Ashikaga Yoshihide as the puppet shōgun. In 1565, Matsunaga Danjo Hisahide's son Matsunaga Hisamichi and Miyoshi Yoshitsugu laid siege against a collection of buildings (that would later become Nijō Castle) where Yoshiteru lived. With no help arriving in time from the daimyōs that could have supported him, Yoshiteru and the few troops under him were overrun by Miyoshi. Jesuit missionary Father Luís Fróis, in his account of the overthrow of Ashikaga Yoshiteru, wrote about the strong sexual love relationship between Yoshiteru and his squire, Odachidono. According to Father Fróis, the shōguns squire, Odachidono, "fought so valiantly and with such intrepid spirit that all the rebels started to shout out that he should not be killed, but that he should be taken alive. Nonetheless, seeing his master die, and believing it a great dishonour to survive him, the youth threw away his sword, and pulling out his dagger, he cut open his throat and then his belly. Finally he killed himself by lying down flat with the dagger in his belly." Three years passed before his cousin Ashikaga Yoshihide became the fourteenth shōgun.
Тенка-Гокен
"Микадзуки Мунечика" – Жапонияның тағы бір Тенка Гокені және бесіктің ішіндегі ең әдемісі саналады. Бұл тачи стиліндегі самурай қылышын Сандзё Мунечика жасаған, ал аты ай тәрізді пішінінен (микадзуки) қойылған. Барлық Тенка Гокен сияқты, Микадзуки Мунечика да Жапонияның ұлттық қазыналарының бірі болып табылады және қазір Токио ұлттық мұражайында қойылған. Ұзақ тарихында Микадзуки Мунечика бірнеше маңызды жапон отбасыларына тиесілі болды. 16 ғасырдың ортасында Микадзуки Мунечика Ашикага әулетіне қарасты болды, ал шогун Ашикага Ёситеру Миёси әулеті сарайға шабуыл жасағанда, қаза тапқанға дейін осы қылышпен қорғанысқа шықты. Қылыш, Ашикаганың басқа да қазыналарымен бірге Миёси Масаясуға тиесілі болды. Микадзуки Мунечика бірнеше рет иесі ауысып, соңында Токугава әулетіне өтті.
The "Mikazuki Munechika" is another one of Japan’s Tenka Goken and is considered the most beautiful of the five blades. This tachi style samurai sword was created Sanjô Munechika and was named for its crescent moon shape (mikazuki). Like all of the Tenka Goken, the Mikazuki Munechika is one of Japan’s National Treasures and is currently on display at the Tokyo National Museum. Over its long history, the Mikazauki Munechika has been owned by several important Japanese families. During the mid 16th century, the Mikazuki Munechika belonged to the Ashikaga family and the sword was used by shogun Ashikaga Yoshiteru to defend himself until he died during an attack on the palace by the Miyoshi family. The sword, along with other Ashikaga treasures, was taken by Miyoshi Masayasu. The Mikazuki Munechika was passed down a few more times before it was owned by the Tokugawa family.