Stagecoach компаниясының «Оңтүстік-Батыс Пойыздары» франшизасы тарихы

Кіріспе

Бұрынғы Stagecoach иелігіндегі ағылшын пойыз операторы, Оңтүстік-Батыс теміржол франшизасының бұрынғы операторы.

Stagecoach South Western Trains Limited, South West Trains (SWT) сауда белгісімен жұмыс істеген, Stagecoach компаниясына тиесілі ағылшын пойыз операторы, 1996 жылдың ақпанынан 2017 жылдың тамызына дейін Оңтүстік-Батыс франшизасын басқарды. SWT Лондон Ватерлоо вокзалынан Оңтүстік-Батыс Лондонына бағытталған жолаушылар тасымалының көп бөлігін жүзеге асырды және Суррей, Гэмпшир және Дорсет округтеріндегі қала маңындағы және аймақтық қызметтердің маңызды операторы болды. Сонымен қатар, "Айленд Лайн" еншілес компаниясы арқылы Девон, Сомерсет, Беркшир, Уилтшир және Уайт аралында аймақтық қызметтер ұсынды. Көптеген франшизалар сияқты емес, SWT субсидиясыз жұмыс істеді, көптеген тұрақты жолаушыларының арқасында табысты кәсіпорын болды.

Шығу тегі

1990 жылдардың ортасында British Rail жекешелендірілуінің нәтижесінде теміржол операциялары әртүрлі франшизаларға бөлінді, олардың бірі – Оңтүстік-Батыс франшизасы. Бұл франшизалар бәсекелестік тендерлерді бағалаудан кейін әртүрлі жеке меншік компанияларға берілді. 1995 жылы жолаушылар теміржолы франшизасын беру жөніндегі директор Шотландияның Stagecoach көлік тобына Оңтүстік-Батыс пойыздары франшизасын бергені туралы хабарлады. Операциялар 1996 жылдың 4 ақпанында басталды, South West Trains компаниясының алғашқы пойзы – 05:10 Twickenham – Лондон Waterloo бағыты; бұл 48 жылдан бері жұмыс істейтін алғашқы жекешелендірілген кестелі пойыз болды. 2001 жылдың сәуірінде Стратегиялық теміржол басқармасы Stagecoach компаниясына аймақ үшін жаңа франшиза берді, оның ұсынысы FirstGroup / NedRailways және Sea Containers сияқты қарсыластарынан артық деп танылды. 2001 жылы берілген франшизалар (ресми түрде жарияланғандай) жиырма жылға дейін қолданылуы тиіс еді; алайда, бір жыл өткен соң Стратегиялық теміржол басқармасы франшизалардың мерзімін қысқарту туралы шешім қабылдады, нәтижесінде Оңтүстік-Батыс пойыздарына 2004 жылдың 1 ақпанынан бастап үш жылдық франшиза берілді. Осы шешімнен кейін SWT желі үшін жаңа құрама вагондарға үлкен тапсырыс берді, ол Ұлыбритания тарихындағы ең ірі тапсырыс ретінде танылды. Франшизаның алғашқы жылдарында SWT қызметтерін күрт қысқартуымен танымал болды, бұл көбінесе жүргізушілердің жетіспеуімен байланысты болды; компания қосымша жүргізушілерді іздеу арқылы бұл мәселені шешуге тырысты. SWT желіде маңызды жақсартулар жасады, соның ішінде Британ теміржолынан қалған құрама вагондардың көп бөлігін ауыстырды, сондай-ақ көптеген станцияларды жаңартып, олардың мүгедектерге қолжетімділігін арттырды. Қызмет туралы ақпаратқа қолжетімділікті жақсарту сияқты клиенттердің жағдайын жақсартуға да ерекше назар аударылды. 2000 жылдардың басында жасалған жақсартуларға жаңа теміржол қызметтерін енгізу және Хэмпширдегі Чандлер Форд станциясын қайта ашу кірді.

As a consequence of the privatisation of British Rail during the mid 1990s, railway operations were segmented into various franchises, one of which being the South Western franchise. These franchises were awarded to various privately owned companies following an evaluation of competitive bids. During 1995, it was announced that the Director of Passenger Rail Franchising had awarded the South West Trains franchise to the Scottish transport group Stagecoach. Operations commenced on 4 February 1996, with South West Trains' first train, the 05:10 Twickenham to London Waterloo; it was the first privatised scheduled train to operate for 48 years. In April 2001, the Strategic Rail Authority awarded Stagecoach a new franchise for the region, its bid having been judged to be superior to those from its rivals, FirstGroup / NedRailways and Sea Containers. The 2001 franchises awarded were (as promulgated) to run for twenty years; however, only one year later, the Strategic Rail Authority decided to reduce the duration of franchises, thus South West Trains was awarded a three year franchise starting on 1 February 2004. Shortly following this award, SWT placed a substantial order for new rolling stock for the network, it was described as being the largest such order in British history. During the early days of its franchise, SWT gained notoriety for enacting severe cuts to its services, which were typically attributed to the shortage of drivers; the company sought to remedy this by seeking to hire additional drivers. SWT also implemented significant improvements upon the network, including replacing much of the inherited British Rail era rolling stock, along with the refurbishment of most stations, which included increasing their accessibility to disabled passengers. There was also an emphasis on the improving the customer experience, such as better access to service information. During the early 2000s, improvements included the introduction of new rail services and the reopening of Chandler's Ford station in Hampshire.

Өзгерістер

2004 жылдың мамыр айынан бастап барлық SWT қызметтерінде темекі шегуге тыйым салынды. Бұл қадам, бір жағынан өткен жылы орындықтың астындағы жылытқыштың жанында тасталып қалған темекіден туған өртке жауап ретінде қауіпсіздік алаңдаушылықтарын тудырды, сонымен қатар екі жылдан кейін енгізілген жалпыға ортақ темекі шегуге тыйым салуға дайындық болды. Өзгерісті күшіне енгізу үшін пойыздарға қосымша персонал орналастырылды. Ол кезде көптеген басқа жолаушылар тасымалы қызметтері темекі шегуге тыйым салған еді, ал Evening Standard бұл шараның көптеген жолаушылардың арасында танымал екенін мәлімдеді. 2004 жылдың 12 желтоқсанында компания өзінің кестесін толығымен қайта жасады, мұндай жұмыс 1967 жылдан бері Оңтүстік-Батыс аймағында алғаш рет жүзеге асырылды. Бұл, қызмет көрсетуді өзгеретін сұранысқа сәйкес келтіру және қазіргі вагондардың ерекшеліктерін ескеру ниетімен жасалды. Бір жыл ішінде жаңа кесте желі бойынша сенімділік пен уақтылылықты арттырды, оператордың жалпы өнімділік көрсеткіші 12%-ға жақсарды. Келесі жылдары кестеге тағы да маңызды өзгерістер енгізілді, соның ішінде Бичинг кесімдерінен кейін тоқтатылған Йеовиль мен Йеовиль Пен Милл арасындағы қызметтер қайта жаңғыртылды. 2006 жылдың қыркүйегінде DfT франшизаны Stagecoach компаниясына берді, жаңа франшиза 2007 жылдың 4 ақпанында он жылдық мерзімге басталды. Франшизаның барлық операциялық кезеңі бойында жолаушылар саны жыл сайын өсті, ал кейбір жылдары күрт өсімдер тіркелді. SWT инженерлік директоры Кристиан Рот 2015 жылы компания Thameslink бағдарламасына ұқсас сыйымдылықты жақсартуды құнының оннан бір бөлігіне және уақыттың төрттен бір бөлігіне жеткізу процесінде екенін мәлімдеді. Бір кезде франшизаның жаңаруы сөзсіз болды, бұл туралы ақпарат 2014 жылдың қазан айында үкімет жариялаған Темір жол франшизасының кестесіне енгізілген. Алайда, 2015 жылдың шілдесінде Stagecoach келіссөздердің сәтсіз аяқталғанын және франшиза қайтадан бәсекелестік негізде ұсынылатынын растады. Бұл нәтиже бірнеше салалық сарапшылар тарапынан күтпеген және ыңғайсыз уақытта болды; Rail журналы Stagecoach-тың бас тартуының себебі үкіметтік шенеуніктердің мемлекет пайдадан жеткілікті үлес алмай отырғанын сезінуіне байланысты болуы мүмкін деп болжады. 2017 жылдың 27 наурызында франшиза Оңтүстік-Батыс темір жолына берілді, бұл Лондон мен Англияның батысы, Дорсет және Сомерсет арасындағы қызметтерге монополия құруы мүмкін деген алаңдаушылықтарға қарамастан, FirstGroup осы аймақтарда Ұлы Батыс франшизасын да басқарады.

From May 2004, a smoking ban on all SWT services was introduced; this move, which came partly in response to a fire caused by a cigarette left next to an under seat heater during the previous year that raised safety concerns, also pre empting the public smoking ban that was introduced two years later. Additional staff were deployed onboard trains to help enforce the change. At the time, most other commuter services had already banned smoking, and the measure was claimed by the Evening Standard to be popular with the majority of the travelling public. On 12 December 2004, the company completely recast its timetable, the first occasion that such an exercise had been performed in the South West region since 1967. This was reportedly motivated by ambitions to bring service provision into line with changing demand and to take into account the different characteristics of modern rolling stock. Within a year, the new timetable had delivered an increase in reliability and punctuality across the network, measured as a 12% improvement in the operator's Public Performance Measure. Further major changes to the timetable followed in subsequent years, including the restoration of services between Yeovil and Yeovil Pen Mill that had been withdrawn under the Beeching cuts. In September 2006, the DfT awarded the franchise to Stagecoach, the new franchise starting on 4 February 2007, for a period of ten years. Throughout the operation of the franchise, passenger numbers grew year on year, along with rapid spikes in numbers occurring in some years. Christian Roth, SWT's engineering director, claimed in 2015 that the firm was in the process of delivering similar capacity improvements to the Thameslink programme at a tenth of the cost and a quarter of the time. At one point, it seemed certain that the franchise would be renewed, information to that effect having been included on the Government's published Rail Franchise Schedule in October 2014. However, in July 2015, Stagecoach confirmed that talks had failed and the franchise would be relet. This outcome was viewed by several industry commentators as being unexpected and inconvenient in its timing; the periodical Rail speculated that Stagecoach's rejection had been largely due to government officials feeling that the state was not receiving a sufficiently large share of the profits being generated. On 27 March 2017, the franchise was awarded to South Western Railway, in spite of concerns that it would result in a single company holding a monopoly on services between London and the West of England, Dorset and Somerset, due to FirstGroup also operating the Greater Western franchise in those regions.

Қызметтер

South West Trains Батыс Суррей, Гэмпшир және Дорсет үшін негізгі оператор болды, сондай-ақ Беркшир, Уилтшир, Сомерсет және Девонға қызмет көрсетті. Үлкен Лондонда ол барлық Ұлттық теміржол қызметтерін (Лондон Оверграундтан басқа) Теңіз үстіндегі Кингстон Корольдік ауданында және Теңіз үстіндегі Ричмонд пен Хаунслоу Лондондық аудандарында, сондай-ақ Мертон, Уандсворт және Ламбет Лондондық аудандарында іске қосты. SWT қызметтерінің көпшілігі 750 В DC үшінші рельсті жүйесімен электрленген желілерде жүрді. Дизельдік паркі Англияның батысындағы Солсбери, Эксетер және Бристоль бағыттарындағы, Басингстоуктен батысқа қарай Уортинг түйінінен кейінгі электрленбеген учаскеде, сондай-ақ Солсбериден Ромси арқылы Саутгемптонға және Истлиге қатынайтын қызметтерде пайдаланылды. 2015 жылға қарай SWT күніне шамамен 1600 пойыз қызметін атқарып, 200-ден астам стансаны басқарды. Көптеген теміржол компаниялары сияқты, Лондонға және одан шығатын пойыздың қалыпты сағаттарында велосипедтерге рұқсат берілмеді. Алайда, бұл шектеулер Хук, Алтон, Гилдфорд, Рединг және Доркинг шекараларындағы аймақтан түскен немесе сол аймаққа отырған велосипедшілерге ғана қатысты. Мақсаты – ең көп сұранысқа ие пойыздарда жолаушыларға арналған орынды барынша арттыру болды. South West Trains басқа бірнеше пойыз операторларындағы тыныш вагондарға ұқсас, тыныш аймақтарды ұсынды. Тыныш аймақтар көбінесе қала маңындағы және кейбір жедел қызметтерде қолжетімді болды және терезелердегі хабарламалар мен есіктердегі белгілермен көрсетілді. Осы аймақтардағы жолаушылардан ұялы телефондарын қоңырау шалуға немесе дауыспен музыка ойнатуға тыйым салынды.

Жолдар

South West Trains қала маңындағы және алыс қашықтыққа жүретін пойыздарды пайдаланды. Басты бағыттары: Лондон Ватерлоо, Клэпхэм-джонкшн, Барнс, Ричмонд, Твикенхэм, Хоунслоу, Аскот, Стейнс, Рединг, Виндзор және Итон Риверсайд, Кингстон, Рейнес Парк, Мотспур Парк, Нью Малден, Чессингтон-Саут, Сурбитон, Лезерхед, Вейбридж, Доркинг, Эффингем-джонкшн, Уокинг, Гилдфорд, Альдершот, Алтон, Фарнборо Мейн, Флит, Бассингсток, Хаслемер, Андовер, Винчестер, Истли, Саутгемптон-Централ, Ромси, Салсбери, Фарэм, Портсмут және Саутси, Брокенхерст, Портсмут-Харбор, Борнмут, Вестбери, Бристоль-Темпл-Мидс, Веймоут, Йеовил-Джанкшн және Эксетер Сент-Дэвидс.

Саяхат карталары

Лондондық Travelcard карталары қол жетімді болды және Оңтүстік-Батыс пойыздары станцияларының шегінен тыс, Ұлы Лондонға саяхат жасау үшін кеңінен қолданылды. Олар Лондон автобустарында, трамвай желісінде, Доклендс жеңіл теміржолында, Лондон метросында және Лондон Travelcard аймағындағы ұлттық теміржол қызметтерінде жарамды болды. Барлық билеттер мен (Лондон) Travelcard карталары апталық, айлық және жылдық негізде қол жетімді болды (мұндай билеттер дәстүрлі түрде маусымдық билеттер деп аталады), олардың алуы үшін брондау кассасында ұлттық теміржол жеңілдік картасын алу үшін паспорт мөлшеріндегі фотосурет қажет. Билет бағаларының барлық құрылымын Темір жол және жолдарды реттеу басқармасы реттейді. Күнделікті билеттер төрт санатқа бөлінді: «Кез келген уақытта» (Peak Anytime), «Ең жоғары емес» (Off Peak), «Супер ең жоғары емес» (Super Off Peak) және «Алдын ала» (Advance - алдын ала брондалған, алыс қашықтыққа). Бұл билеттер пайдаланушыға бір жол, қайтымды (бір күнтізбелік айға жарамды) немесе күндізгі қайтымды билет қажеттігіне байланысты бөлінді.

Ақылды карталар

Остер төлемақысы Үлкен Лондон аумағындағы қызметтерге қолданылуы мүмкін. Лондон Travelcard аймағында маусымдық билеттері бар Oyster карталары, қалыпты қағаз Travelcard және маусымдық билеттермен бірдей қабылданатын болды. 2010 жылдың қараша айында DfT 2011 жылдың мамыр айынан бастап жолаушылардың Лондон Travelcard аймағындағы South West Trains компаниясының барлық станцияларында Oyster карталарын толықтыруға болатынын хабарлады. SWT бұл мүмкіндікті ұсынған соңғы теміржол компаниясы болды (Уимблдон және Ричмонд станцияларын қоспағанда), Лондон Travelcard аймағында қала маңындағы теміржол қызметтерін пайдаланатын жолаушылар үшін. 2010 жылдың басында ұлттық теміржол жүйесіндегі билеттерге арналған смарт-карталар жүйесі Уэймуттан Басингстокке және Стейнстен Уокингемге дейінгі бағыттарды, сондай-ақ Уайт аралын қамтыды, бұрынғы Стейнден Виндзорға дейінгі сынақ аймағынан өзге. Сонымен қатар, SWT 24 билет кассасының жұмыс уақытын қысқартуды ұсынғаны туралы жарияланды.

Жазалық тарифтер

South West Trains компаниясы жарамды билетсіз пойызбен саяхат ететін жолаушыларға айыппұл салды. Дегенмен, компания тарифтік алаяқтықты тоқтату мақсатында қызмет көрсететін әр стансасына кем дегенде бір автоматты билет сату автоматтарын орнатуды жоспарлаған. 2009 жылы Ватерлоо стансасында түсімді қорғауды жақсарту үшін билеттік бақылау қақпалары орнатылды.

Мегапойыз

Stagecoach, SWT компаниясының бас компаниясы, дүйсенбіден сенбіге дейін Megatrain брендімен сағаттарда сұраныс аз болатын кейбір бағыттар бойынша орындықтарды сатты. Бұл оның Megabus қызметіне ұқсас төмен бағалы модельді қолданды. Megatrain билеттері жолдарда жүк аз күтілетін қызметтерде қолжетімді болды. Билеттер көбінесе Лондон Уотерлоо мен басқа да маңызды станциялар арасында сатылатын, ал билет иелері нақты бір пойызға бекітіледі.

Өнер көрсету

Network Rail компаниясы 2014/15 жылғы 5-кезеңдегі (2014 жылдың 16 тамызына дейінгі 12 айда) көрсеткіштерді жариялады: 88,2% (Public Performance Measure – PPM) және 88,9% (Moving Annual Average – MAA).

Desiro флоты

Siemens компаниясы жасаған Desiro жылжымалы құрамын енгізу, ескі , , және есігін қағу арқылы жабылатын пойыз вагондарын алмастыру мақсатында болды. Бұл вагондар тозығы жеткен және қазіргі денсаулық және қауіпсіздік талаптарына сай келмейтін. Франшиза бойынша міндеттеме 2005 жылдың соңына дейін барлық есігін қағу арқылы жабылатын вагондарды ауыстыруды көздеді. Desiro пойыздарында бортындағы ақпараттық жүйелер мен толық кондиционерлік жүйе орнатылған. Олардың тез үдеуі әр стансада ұзақ тоқтау қажеттілігімен өтемеленеді, себебі оларда есік саны аз. Desiro жылжымалы құрамы екі түрде келеді: төрт 20 метрлік вагондары бар, негізінен қала маңындағы және сыртқы қала маңындағы бағыттарда қолданылады, ал бес 23 метрлік вагондары бар, қалааралық стильдегі есік орналасуымен және Уэймут және Портсмут портына қатынайтын ұзақ қашықтықтағы бағыттарда пайдаланылады.

Британдық темір жол ЭМУ (455 класы)

South West Trains Лондон Уотерлоодан Шеппертонға, Хэмптон-Кортқа, Уокингке, Гильдфордқа, Доркингке және Чессингтонға, сондай-ақ Кингстон және Хаунслоу айналымдарына, кейде Виндзор бағытындағы қызметтерге метро стиліндегі жолаушылар пойыздары паркін пайдаланды. Бұл пойздар Британ темір жолы үшін салынған. 91 төрт вагондық пойыз паркін толықтай жаңарту бағдарламасы 2004 жылы басталды және 2008 жылдың наурыз айында аяқталды. Жаңартулардың ішінде жаңа 2+2 орындық схемасы, жоғары спинкалы орындықтар, бейнекамералар, велосипедтерге арналған орындар, мүгедектерге арналған орындар, жолаушылардың тез түсуі үшін кеңірек ашылатын есіктер және қосымша жолаушылар ақпараттық жүйелері болды.

Британдық темір жол ЭМУ (456 класы)

Барлық 24 екі вагонды ЭМУ Оңтүстіктен SWT-ға ауыстырылды, алғашқы бірліктер 23 наурыз 2014 жылы SWT қызметіне кірісті. 1990 жылдардың басында салынған бұл бірліктер 455 кластың қолданыстағы паркімен үйлесімді және олармен біріктіріліп, он вагонды пойыздар құрады, бұл Ватерлоо станциясынан және одан тысқары кейбір қалалық бағыттардағы жолдардың сыйымдылығын арттырады.

Coradia Juniper флоты (Class 458/0 458/5)

Осы төрт вагонды құрайтын трибуналардың отызын 1998 жылы South West Trains компаниясы жолаушылар ағынын арттыру және сол кезде қысқа мерзімге жалға алынған 411 (4 CEP) кластың тозуға шалынған пойыздарын ауыстыру мақсатымен тапсырыс берді. Осы пойыздардың жеткізілімі 1998 жылы басталды. Аталған класс үлкен техникалық мәселелерге тап болды, сондықтан ескі пойыздардың ешқайсысы сол кезде қызметтен алынбады. Толық флоттың пайдалануға берілуіне тағы алты жыл уақыт кетті, яғни 2004 жылға дейін күтілді. 2003 және 2004 жылдары пойыздардың сенімділігі соншалықты төмен болды, олар алты жыл ғана болғанмен, South West Trains компаниясы 2005 жылға дейін оларды жаңа Desiro пойыздарымен ауыстыруға шешім қабылдады. Уотерлоодан Редингке қатынайтын қызметтерді сақтау үшін күн сайын аз ғана бірліктер қажет болды, және олардың 2006 жылдың 31 шілдесінде, жылжымалы құрам компаниясымен жасалған жалға алу шарты аяқталғаннан кейін тоқтатылуы күтілді. SWT компаниясының осы мерзімді алты айға ұзарту туралы өтініші мүгедектерге қатысты заңнаманың талаптарына толыққанды сай келмегендіктен қабылданбады. Бірақ, кейіннен 2007 жылдың ақпан айында жаңа франшиза басталғанға дейін аталған класс қайта іске қосылып, Уотерлоодан Редингке қатынайтын барлық бағыттарды өз мойнына алуға, сондай-ақ 442 класс пойыздарының тоқтатылуын өтеуге шешім қабылданды. Пойыздар мүгедектерге қатысты заңнамаға сәйкес келетін жаңа, үлкен бағыт көрсеткіш экрандарымен жабдықталды, бірақ олар есіктерді ашу түймелерінің биіктігі сияқты басқа да салаларда кемшіліктері бар. 458 класс пойыздарының барлық 30 бірлігі таратылды және 120 вагоны 36 бес вагонды құрамға қайта жабдықталды, оларға бұрын Гатвик экспрес бағыттарында пайдаланылған, механикалық тұрғыдан ұқсас 60 қосымша вагон қосылды. Бес вагонды құрамдар қазір 458/5 класына жатқызылады және 2014 жылдан бері он вагонды пойыздар құру үшін біріктірілуде. Бес вагонды құрамдардың алғашқы екеуі 2013 жылдың қазанында жеткізіліп, 2013 жылдың желтоқсанында алғашқы он вагонды пойыз пайдалануға берілгенге дейін сынақтан өтті. Жолаушылар тасымалы 2014 жылдың наурызында басталды, ал жұмыс 2016 жылы аяқталды, осылайша 458/0 класы толыққанды жойылды.

Thirty of these four car units were ordered by South West Trains in 1998, to create extra capacity and to replace some of the ageing Class 411 (4 CEP) trains, which at the time were on short term lease. Deliveries of these trains began in 1998. The class suffered major technical problems, so in the end, none of the older trains were withdrawn from service at that time. It was six more years, in 2004, before the full fleet was in service. In 2003 and 2004, reliability was so poor that, although they were only six years old, South West Trains decided that the units should be replaced by 2005 with the newer Desiro units. Only a handful of units were required each day to help maintain services from Waterloo to Reading, and these had been expected to cease after 31 July 2006, when the lease with the rolling stock company expired. An application by SWT to extend this by six months was refused, as the class did not meet all the requirements of disability legislation. However, later it was decided that, on or before the start of the new franchise in February 2007, the class would be reinstated and take over all operations on the Waterloo to Reading line, indirectly covering the loss of the Class 442. They have been fitted with new, larger destination screens that comply with the disability legislation, but the trains still fall foul in some other areas, such as the height of the door open buttons. All 30 Class 458 trains were split up and the 120 vehicles reconfigured into 36 five car sets, incorporating 60 extra vehicles from the mechanically similar formerly used on Gatwick Express services. The five car sets are now designated Class 458/5 and since 2014 have been coupled together to form ten car trains. The first two of the five car sets were delivered in October 2013, and underwent testing ahead of the introduction of the first ten car train into service in December 2013. Passenger service started in March 2014, with the work concluding in 2016, thereby rendering the Class 458/0 extinct.

Дизельді

Оңтүстік-Батыс пойыздарында 11 екі вагондық және 30 үш вагондық пойыз (22 159/0 класы және сегіз 159/1 класы) болды. 159/1 класының пойыздары First TransPennine Express-тен алынған 158 класының пойыздарынан Wabtec, Doncaster-де қайта жаңартылды, бұл First TransPennine Express-ке берілген пойыздың орнына алынды. Wabtec-те қайта жаңартылған 158 класының тағы 11 екі вагондық пойызы First TransPennine Express-тен алынды. 159 класы кейде туристік сапарлар үшін пайдаланылған.

Локомотивтер

South West Trains локомотивтермен пойыздарды тасымалдамағанмен, 2009 жылға дейін үш локомотивті құтқару жұмыстары үшін сақтап келді. 73109 локомотиві SWT франшизасы басталғаннан бері пайдалануда болды; ал қалған екеуі, 73201 және 73235, 2005 жылы Gatwick Express компаниясынан сатып алынды. Франшиза аяқталғанда 73235 локомотиві South West Trains-ке тиесілі болған үш локомотивтің жалғызы еді.

Уайт аралы флоты

СыныбыImageTypeЕң жоғары жылдамдықВагон саныЖүргізілетін бағыттарҚұрылған жылм/сағкм/сағСыныбы 483ЭМУ4572.526Райд Пирс Басы – Шэнклин

Wessex Electric компаниясының автопаркі

Бұл пойыз құрамалары бастапқыда Веймут желісіне арналған, бірақ 1990 жылдары Лондоннан Портсмутқа дейінгі тікелей қатынасқа да жұмылдырылды. 444 және 450 класты "Desiro" пойыз құрамалары ескі "slam door" паркін алмастыруға дайындалып жатқанда, Wessex Electric пойыз құрамалары Портсмут желісіндегі қызметтен алынып, қайтадан толығымен Веймут желісіне бағытталды. South West Trains компаниясы осы пойыз құрамаларын қызметтен шығаратынын хабарлады, және олар соңғы рет 2007 жылдың 3 ақпанында жүріп өтті. Бұл өзгеріс SWT компаниясының барлық 458 класты Уотерлоо-Рединг желісіне қайта қосуымен бірге болды. Нәтижесінде 444 класс Уотерлоо-Веймут бағытын иеленді, ал 450 класс Портсмут портының кейбір қатынастарын өз мойнына алды, ал 442 класс пойыз құрамалары Истлидегі сақтау орнына жіберілді. 2008 жылдан 2017 жылға дейін Southern компаниясы осы пойызды Gatwick Express қызметі үшін жалға алып, Лондон Викториясынан Гатвик әуежайы мен Брайтонға қатынайтын қатынастарда пайдаланды. Оңтүстік-Батыс темір жолына ауысу кезінде 18 442 класс пойыз құрамасы франшизаға қайтаруға тиіс болған, бірақ парк 2021 жылы қызметтен алынды және енді модификацияланған 458 класс пойыз құрамаларымен алмастырылады.

Турбостар флоты

2000 жылы South West Trains компаниясы 159 класты автопаркінің құрамын толықтыру үшін сегіз 2-вагондық 170/3 класты пойыз сатып алды. Олар Лондоннан Солсбериге, сондай-ақ Саутгемптон қалалық жаңа бағытында және Редингтен Басингстокқа дейінгі бағыттарда пайдаланылды. Кейде Ватерлоо – Эксетер бағытында да қолданылған, бірақ олар аспаздық қызмет көрсетуге арналған өтпелермен немесе кейбір станциялардағы қысқа платформаларға арналған таңдамалы есіктермен жабдықталмағандықтан, бұл бағыт тұрақты болған жоқ. 2006 жылдың соңынан 2007 жылдың ортасына дейін 170 класты пойыздар бірте-бірте First TransPennine Express компаниясына 158 класты көптеген пойызбен алмастырылды, осылай автопарк кеңейтіліп, біртектестірілді. 170392 нөміріндегі пойыз, бастапқыда Southern компаниясының талаптарына сәйкес салынған, бірақ құрылысынан кейін көп ұзамай SWT компаниясы иеленген, Southern компаниясына жіберілді және 171 класына жаңартылды.

Уимблдон

Уимблдон теміржол күтімі депосы Уимблдон және Эрлсфилд станциялары арасында, Уотерлооға бағытталған негізгі теміржол желісінде, Уимблдон теміржол виадугының қасында орналасқан.

Борнмут

Борнмут депосы Борнмут станциясының оңтүстік-батысында орналасқан, бұрынғы Борнмут Батыс станциясына қарайтын жолды алып жатыр. 2007 жылдың ақпан айында қызметтен алынғанға дейін депода 442 (5Wes) класты Wessex Electrics пойыздары орналасқан болатын. Тармақ Бранксом станциясынан бұрылады, онда пойыздар 2 платформада тоқтап, депоға кері жүреді.

Клэфэм

Клэпхам-Джанкшн депосы "Дэзиро" пойыз паркіне тұрақ береді.

Нортам

Northam депосы 2002 жылы Siemens компаниясымен Desiro пойыз паркі үшін бас депо ретінде, 20 жылдық техникалық қызмет көрсету шарты аясында салынды. Ол Сент-Денис станциясының оңтүстігінде орналасқан және Саутгемптон футбол клубының Сент-Мэри стадионының жанында.

Эффингем

Эффингем Джанкшн станциясының жанында орналасқан депо, көп мақсатты көліктерді (MPV) тоқтатуға арналған. Онда екі шұңқырлы жол және жанармай құю станциясы бар.

Солсбери

Солсбери депосы Оңтүстік-Батыс пойыздарының дизельдік локомотивтеріне техникалық қызмет көрсетуді жүзеге асырады.

Фраттон

Фраттон теміржол күтімі депосы Портси аралының орталық бөлігінде, Фраттон станциясының жанында орналасқан. Онда вагон жуу қондырғысы бар және 158 және 159 локомотивтеріне отын құю орталығы болып табылады. Депода, пойыз паркінің күтілуі үшін екі шұңқырлы теміржол іздері бар пойыз сарайы орналасқан. 444 және 450 класс локомотивтері түнде депода тоқталады. Портсмут және Саутси станциясындағы тұрақ жолдары мен платформалар деподан басқарылады.

Фарнхам

1937 жылы Портсмут және Алтон желілері электрлендірілген кезде Оңтүстік темір жолы Weydon Lane көшесіндегі Farnham депосын ашты. 2005 жылы шатырлы есікті вагондар ауыстырылғанда, жаңа құрылғылар енгізілуіне байланысты депо жаңартылды. Осы кезде пайдаланылмаған карьер және балласт тасталатын жерлердегі қақпалар алынып тасталды және вагондарды түнгі уақытта сақтау және техникалық қызмет көрсету үшін бірнеше сыртқы қақпалар салынды.