Ағылшынның тарихи теңіз жағалау қалаларының конфедерациясы

Кіріспе

Тарихи ағылшын жағалау қалалары тобы
галеон

Cinque Ports конфедерациясы (/sɪŋk/ /pɔrts/) – Англияның оңтүстік-шығысындағы жағалау қалаларының тарихи тобы, негізінен Кент және Суссекс округтерінде орналасқан, ал Эссекс округінде бір қала (Brightlingsea) бөлініп тұрады. Атауы көне француз тілінен келген, «бес порты» деген мағынаны білдіреді және бастапқы бес мүшесіне (Хэстингс, Нью-Ромни, Хайт, Довер және Сэндвич) сілтеме жасайды. Өркендеген кезеңінде, Я орта ғасырдың соңында, конфедерацияға 40-тан астам мүше кірді. Қазіргі таңда 14 мүшеден тұрады: бес «бас порт», екі «көне қала» және жеті «ағза». Белгілі бір оңтүстік-шығыс порттарына кемелермен қамтамасыз ету үшін жергілікті сот өкіметінің кірісі берілді. Ромни, Довер және Сэндвич порттарының кемелермен қызметі (бірақ конфедерацияның өзі емес) 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында тіркелген. 1135 жылға қарай Cinque Ports термині қолданысқа енді; ал 1155 жылы корольдік жарғы порттарды қажет болған жағдайда Тақ үшін дайын кемелерді ұстауға міндеттеді. Порттарға жалпы бостандықтарды берген ең алғашқы жарғы 1260 жылға жатады. Олардың бостандықтары 1297 жылғы Магна Хартада (9-тармақ) да айтылған. Порттарға жүктелген басты міндет – жыл сайын корольге 15 күндік қызмет көрсету үшін 57 кеме ұсыну болды, әр порттың жалпы міндеттің үлесін орындауы тиіс еді. Кейде, артықшылықтар берудің, оларды бірнеше ғасыр бойы сақтау мен кеңейтудің себебі корольдің соғыс кезінде адамдар мен кемелерді қамтамасыз ету қажеттілігі болды және Cinque Ports Корольдік теңіз күштерінің дамуында маңызды рөл атқарды деседі. Н. А. М. Роджер бұл келісімнің шынымен тиімді теңіз күштерін құруға бағытталған-жоғын күмәнданады және Cinque Ports теңіздегі ағылшын күшіне ұқсас мөлшердегі басқа ағылшын порттарынан гөрі айтарлықтай үлес қоспағанын көрсетеді. Ол бастапқы артықшылықтар жиынтығының Эдуард Исповедникпен арна арқылы транзиттік қатынасты бақылау үшін стратегиялық маңызы бар, ықтимал қиындықтар тудыруы мүмкін порттар тобының адалдығын сатып алу қажеттілігінен берілген болуы мүмкін деп санайды. Дегенмен, 13-14 ғасырларда порттар мемлекетті қорғауда маңызды рөл атқарды, бірақ содан кейін олардың маңызы азайды.

The confederation of Cinque Ports (/s//ɪ//ŋ//k// //p//ɔr//t//s/) is a historic group of coastal towns in south east England – predominantly in Kent and Sussex, with one outlier (Brightlingsea) in Essex. The name is Old French, meaning "five harbours", and alludes to the original five members (Hastings, New Romney, Hythe, Dover and Sandwich). At its peak in the Late Middle Ages, the confederation included over 40 members. There are now a total of 14 members: five "head ports", two "ancient towns" and seven "limbs". Certain south east ports were granted the local profits of justice in return for providing ships. The ship service of Romney, Dover and Sandwich (but not the confederation itself) is noted in Domesday Book (1086). By 1135, the term Cinque Ports had come into use; and in 1155 a royal charter established the ports to maintain ships ready for the Crown in case of need. The earliest general charter granting liberties to the ports in common dates from 1260. Their liberties are also mentioned in the Magna Carta of 1297 (clause 9). The chief obligation laid upon the ports, as a corporate duty, was to provide 57 ships for 15 days' service to the king annually, each port fulfilling a proportion of the whole duty. It is sometimes said that the rationale behind the granting of privileges, and their maintenance and extension over several centuries, was the need for the Crown to have a guaranteed supply of men and ships in time of war, and that the Cinque Ports therefore played an important role in the development of the Royal Navy. N. A. M. Rodger questions whether the arrangement was ever intended to raise any genuinely effective naval provision, and shows that the Cinque Ports did not contribute to English strength at sea significantly more than other English ports of similar size. He argues rather that the original package of privileges may have been granted by Edward the Confessor out of a need to purchase the loyalty of a group of potentially troublesome ports that were of strategic importance to the control of cross Channel traffic. Nevertheless, in the 13th and 14th centuries the ports did play a significant role in the defence of the realm, although their importance declined thereafter.

Ағзалар

Жылдар өте келе, бірқатар қалалар мен порттар конфедерацияға жеті бас порттың "қосымша мүшелері" немесе "мүшелері" (терминдер бір-бірін алмастыра қолданылады) ретінде қосылды: олар кеме қызметіне қатысты жауапкершілікті және конфедерацияның жеңілдіктерін бөлісті. Мүшелер көбінесе "корпоративтік мүшелер" деп аталатын, патша жарғысымен мәртебесі бекітілген және кең ауқымда өзін-өзі басқару құқығына ие болған, немесе "корпоративтік емес мүшелер" деп аталатын, бас портына көбірек тәуелді және оның басқаруында болған түрлерге бөлінетін.

Қазіргі мүшелері

Конфедерацияның көптеген тарихи мүшелері жағалаудың өзгеруі салдарынан жойылды немесе басқа себептермен құлдырап, мәртебесін жоғалтты. Конфедерацияның қазіргі құрамы: "Бес порттың барондары" деп аталатын олар, теңіздегі әскери қызметтің барондық жер иелену құқығын білдіретін ежелгі тұжырымдаманы көрсетеді, осылайша оларды квази-феодалдық барондарға айналдырды. 14 ғасырдың басында жазылған Modus Tenendi Parliamentum трактатында Бес порттың барондары лордтардан (Lords Temporal) төмен, бірақ графтықтар мен қалалардың өкілдерінен (Ширдің рыцарлары мен қала тұрғындары) жоғары дәрежеде тұратыны айтылған. Эдуард II-нің тақтан алынуы кезіндегі жылнамаларда барондардың елшілік құрамында болғаны нақты көрсетілген – "praecipue de portubus barones des Portez" ("әсіресе [Cinque] порттарының барондары"). Парламентке шақыру қағаздары уәкілге жіберілген соң, Бес порттың өкілдік барондары парламентке қатысу үшін таңдалды. Осылайша, уәкілдің бұл жағдайдағы міндеті графтықтағы барондарға тарату үшін ордерлер алған шерифтің міндетіне ұқсас болды. Жеке порттардың барондарының ортақ (коммуналдық) мөрлерінің болуы (суретті қараңыз) олардың корпорация құрғанын көрсетеді, себебі мөр оларды бірлескен орган ретінде міндеттейтін жарғылар мен құқықтық құжаттарға қойылатын болды. Бұл, әрине, олардың монополиялық артықшылықтарымен байланысты. Уәкіл мен барондар арасында юрисдикциялық шиеленістер жиі туындады. 21 ғасырда "Бес порттың бароны" атағы енді қала әкімі, юраттар мен порттардың ортақ кеңесі сайлаған бос адамдарға (Freemen) ғана беріледі, олар тәж кигізу рәсіміне қатысу үшін сайланады және бұл атақ тек құрметті мақсатта қолданылады. "Ежелден бері" барондар Вестминстер залы мен Вестминстер аббатшылығы арасындағы қадамдық процесте монархтың үстінде шатыр ұстау құқығына ие болды. Бұл процессия 1821 жылы IV Георгтың тәж кигізілуінен кейін тоқтатылды, бірақ 1902 жылы VII Эдуардтың тәж кигізілуіне барондарға жаңа рөл берілді. Олар аббаттың ішінде хорға дейін процессиямен жүріп, монархтың иеліктерінің туларын қабылдады, осы функцияны олар 20 ғасырдың барлық тәж кигізу рәсімдерінде қайталап орындады. 2023 жылы III Карл мен Камилланың тәж кигізілуіне аббаттағы қауымға он төрт барон қосылды, олар бастапқы бес портты, екі ежелгі қаланы және жеті мүшені білдірді.

Many of the historic members of the confederation have now either ceased to exist as a result of coastal change, or have shrunk or lost status for other reasons. The following are the current limbs of the confederation: Termed "Barons of the Cinque Ports", they reflected an early concept that military service at sea constituted land tenure per baroniam making them quasi feudal barons. The early 14th century treatise Modus Tenendi Parliamentum stated the Barons of the Cinque Ports to hold a place of precedence below the lay magnates (Lords Temporal) but above the representatives of the shires and boroughs (Knights of the Shire and burgesses). During the deposition of Edward II, the chronicles made a specific point of noting the presence of the Barons in the embassy of deposition – "praecipue de portubus barones des Portez" ("especially the [Cinque] Ports the barones of the Ports"). Writs of summons to parliament were sent to the warden following which representative barons of the Cinque Ports were selected to attend parliament. Thus the warden's duty in this respect was similar to that of the sheriff who received the writs for distribution to the barons in the shires. The existence of common (i. e. communal) seals of the barons of the individual ports (see illustration) suggests they formed a corporation as the seal was designed to be affixed to charters and legal documents which would bind them as a single body. This no doubt related to their privileges as monopolies. The warden and barons often experienced clashes of jurisdiction. In the 21st century the title "Baron of the Cinque Ports" is now reserved for Freemen elected by the Mayor, Jurats and Common Council of the Ports to attend a coronation and is solely honorary in nature. "Since time immemorial", the barons had held the right to hold a canopy above the monarch during the procession on foot between Westminster Hall and Westminster Abbey. This procession was discontinued after the Coronation of George IV in 1821, but for the Coronation of Edward VII in 1902 the barons were found a new role. They were to process inside the abbey as far as the choir and there receive the banners of the monarch's realms, a function which they have repeated at all the 20th century coronations. For the Coronation of Charles III and Camilla in 2023, fourteen barons joined the congregation in the abbey, representing the original five ports, the two ancient towns and the seven limbs.

Құлдырау

Бес порт конфедерациясының құлдырауының себептері сан алуан. Олар даниялықтар мен француздықтардың шабуылдарына, обаның кең ауқымды зиянына, XIII ғасырдағы Плантагенеттердің саясатына және одан кейінгі Қызыл Гүл соғысына төтеп берді. Алайда, порттардың толып кетуі және теңіздің шегінуі сияқты табиғи факторлар олардың әлсіреуіне елеулі үлес қосты. Саутгемптонның өркендеуі және 21 адамдық экипажға ие кемелерге деген қажеттілік те құлдырауға себеп болды. XIV ғасырға қарай конфедерация монархия мен парламентте ұлттық біртүтастықтың күшеюінен туындаған жаңа сынқатарларға тап болды. Дегенмен, саксондық биліктің мұрасы сақталды. XV ғасырдан бастап Көне қалалар көліктік кемелерді жабдықтаумен қызметін жалғастырды. XV ғасырда Нью-Ромни, бір кезде Ротер өзенінің сағасындағы маңызды порт болған (1287 жылғы ақпан айындағы Оңтүстік Англиядағы су тасқыны кезінде құмдардың жылжуынан толығымен жабылып қалған), конфедерацияның орталық порты және Шепуэй мен Бродхулл соттарының жиналу орны саналды. XIII ғасырда Гастингстің көп бөлігі теңіздің шайып кеткенімен жойылды. 1339 жылғы және 1377 жылғы теңіз науқаны кезінде француздықтар қалаға шабуыл жасап, өртеп жіберді, содан кейін маңызды порт болмай қалды. Оның табиғи түрде қорғалған порты болған жоқ. Елизавета I тұсында тас порт салуға әрекеттер жасалды, бірақ негізі дауыл кезінде теңіздің күшінен қирады. Нью-Ромни қазір теңіз жағасынан шамамен 1,5 шақырым қашықтықта орналасқан. Бұл бастапқыда Ротер өзенінің сағасындағы порт қаласы болған. Ротер эстуариясы әрқашан көптеген жасыл сулар мен құмды тілімдерге толы болғандықтан, онымен жүзу қиын болды. XIII ғасырдың соңында бірнеше қатты дауылдар Ромни батпағының жағалау қорғанысын әлсіретті, ал 1287 жылғы ақпан айындағы Оңтүстік Англиядағы су тасқыны қаланы жартылай қиратты. Порт пен қала құмға, лайға, сазға және қиқымға толып, Ротер өзені бағытын өзгертіп, қазір Сассекс қаласының жанындағы Рай маңында теңізге құйылады. Нью-Ромни енді порт емес. Хайт әлі де жағалауда орналасқан. Алайда, кең шығанақтың жанында болса да, оның табиғи порты ғасырлар бойы толып кеткен. Довер әлі де маңызды порт болып табылады. Сэндвич енді теңізден алыс және порт емес. Оңтүстік-Шығыс жағалауындағы жағалау сызығының өзгеруі, Темза эстуариясынан Гастингс және Уайт аралына дейін, сөзсіз, бірқатар Бес порт қалаларының порттық билік ретіндегі маңыздылығын азайтты. Алайда, кеме жасау және жөндеу, балық аулау, лоцмандық, жағалаудағы құтқару және кейде тіпті "жағаға отырғызу" сияқты іс-әрекеттер жергілікті қоғамның өмірінде маңызды рөл атқара берді. Елизавета I патшайымның тұсында Бес порттың маңызы жоқ болды және олар мемлекеттің жалпы басқаруына енгізілді. Елизавета I патшайым 1569 жылы құлдырап бара жатқан Бес портты қайта жаңғырту үшін қаражат жинау мақсатымен алғашқы ұлттық лотереяны өткізді. Кеме жасау технологиясының жетілуімен Бристоль және Ливерпуль сияқты қалалар өсті, ал Лондон, Грейвсенд, Саутгемптон, Чичестер, Плимут және Чатем, Портсмут, Гринвич, Вулвич және Депфорд сияқты корольдік кемежайлар кеңінен дамыды. Көптеген ескі порттардың құлдырауының тағы бір себебін бүкіл Ұлыбританиядағы каналдар, жолдар және теміржол желілерінің дамуына және олардың 18 ғасырдан бастап дамып келе жатқан жаңа ірі порттардан тарататын теңіз саудасының көбеюіне байланыстыруға болады. 19 және 20 ғасырларда жүзеге асырылған жергілікті басқару реформалары мен Парламент актілері (әсіресе 1832 жылғы реформа актісі) Бес порт конфедерациясының әкімшілік және сот өкілеттіктерін әлсіретті, Нью-Ромни мен Винчелси парламенттен шеттетілді, ал Хайт пен Райдың өкілдігі жартысына дейін азайтылды. 1985 жылы HMS Illustrious Бес портпен байланыс орнатты. 2005 жылы бұл байланыс HMS Kent-ке ауыстырылды.

The continuing decline of the confederation of the Cinque Ports may be ascribed to a variety of different circumstances. While they survived the raids from the Danes and the French, the numerous destructive impact of plagues, and the politics of the 13th century Plantagenets and the subsequent War of the Roses, natural causes such as the silting of harbours and the withdrawal of the sea did much to undermine them. The rise of Southampton, and the need for larger ships than could be crewed by the 21 man service of the ports, also contributed to the decline. Although by the 14th century the confederation faced wider challenges from a greater consolidation of national identity in the monarchy and Parliament, the legacy of the Saxon authority remained. Even after the 15th century, the Ancient Towns continued to serve with the supply of transport ships. During the 15th century, New Romney, once a port of great importance at the mouth of the river Rother (until it became completely blocked by the shifting of sands during the South England flood of February 1287), was considered the central port in the confederation, and the place of assembly for the courts of Shepway and Brodhull. Much of Hastings was washed away by the sea in the 13th century. During a naval campaign of 1339, and again in 1377, the town was raided and burnt by the French, and went into a decline during which it ceased to be a major port. It had no natural sheltered harbour. Attempts were made to build a stone harbour during the reign of Elizabeth I, but the foundations were destroyed by the sea in storms. New Romney is now about a mile and a half from the seafront. It was originally a harbour town at the mouth of the River Rother. The Rother estuary was always difficult to navigate, with many shallow channels and sandbanks. In the latter part of the thirteenth century a series of severe storms weakened the coastal defences of Romney Marsh, and the South England flood of February 1287 almost destroyed the town. The harbour and town were filled with sand, silt, mud and debris, and the River Rother changed course, now running out into the sea near Rye, Sussex. New Romney ceased to be a port. Hythe is still on the coast. However, although it is beside a broad bay, its natural harbour has been removed by centuries of silting. Dover is still a major port. Sandwich is now from the sea and no longer a port. Ongoing changes in the coastline along the south east coast, from the Thames estuary to Hastings and the Isle of Wight inevitably reduced the significance of a number of the Cinque port towns as port authorities. However, ship building and repair, fishing, piloting, off shore rescue and sometimes even "wrecking" continued to play a large part in the activities of the local community. By the reign of Queen Elizabeth I, the Cinque Ports had effectively ceased to be of any real significance, and were absorbed into the general administration of the realm. Queen Elizabeth I sanctioned the first national lottery that was held in 1569 in an effort to raise funds for the crumbling Cinque Ports. With the advance in shipbuilding techniques came a growth in towns such as Bristol and Liverpool and the wider development of ports such as London, Gravesend, Southampton, Chichester, Plymouth and the royal dockyards of Chatham, Portsmouth, Greenwich, Woolwich and Deptford. A further reason for the decline of many older ports may be ascribed to the development of the canal, turnpike and railway networks across Britain, and the increased quantity of overseas trade these could distribute from the new major ports developing from the 18th century. Local government reforms and Acts of Parliament passed during the 19th and 20th centuries (notably the Reform Act 1832) have eroded the administrative and judicial powers of the Confederation of the Cinque Ports, when New Romney and Winchelsea were disenfranchised from Parliament, with representation provided through their counties alone, while Hythe and Rye's representation was halved. In 1985, HMS Illustrious established an affiliation with the Cinque Ports. In 2005, the affiliation was changed to HMS Kent.

Жазбалар

Конфедерацияның ерте тарихы жеткіліксіз құжатталған, және оны көбінесе жеке порттарға берілген жарғыларда немесе басқа сыртқы деректердегі кездейсоқ тізілімдер арқылы ғана анықтауға болады. Алғашқы маңызды құжат, бірінші рет 13 ғасырда жинақталған, бірақ қазіргі кезде тек кейінгі және әртүрлі көшірмелер түрінде сақталған, "Порттардың Санағы" деп аталатын конфедерацияның сол кездегі мүшелерінің тізімі және олардың міндеттері. Конфедерацияның қызметі 1432 жылдан бастап, Бауырластық пен Қонақтардың мәжілістерінің хаттамалары тұрақты түрде жүргізіле бастағаннан кейін жақсырақ құжатталған. Мәжілістер екі кітапта тіркелген, олар "Ақ кітап" (1432-1571 жылдар аралығын қамтиды, бірақ 1485 жылға дейінгі ең алғашқы бөлігі 1560 жылы жасалған көшірмеден тұрады) және "Қара кітап" (1572-1955 жылдар аралығын қамтиды). Ақ және Қара кітаптар 1960 жылға дейін Нью-Ромниде сақталды, содан кейін олар Мейдстондағы Кент мұрағат кеңсесіне (қазіргі Кент тарихы және кітапхана орталығы) ауыстырылды. Екі кітаптың толық тізімі 1966 жылы жарияланды.

Геральдика

Конфедерацияның дәстүрлі гербі – бөренеге бөлінген қалқан, оң жағында (көргеннің сол жағында) қызыл өрісте үш алтын жарты арыстан, ал сол жағында (көргеннің оң жағында) көк өрісте үш алтын жарты кеме корпусы бейнеленген. Бұл герб сонымен қатар геральдикалық ту (жалау) ретінде қолданылады және Cinque Ports Лорд-Варденінің туының негізін құрайды. Гербтің ең ерте белгілі қолданылуы 1305 жылғы Довердің ресми мөрінде кездеседі, бірақ одан бірнеше жыл бұрынғы Гастингстің ресми мөрінде де бар. Ол 1297 жылы алғаш пайда болған деп есептеледі. Ұзақ уақыттан бері гербтің Англия патшалығының гербінің жартысынан (үш арыстан) және үш кемені бейнелейтін белгісіз гербтің жартысынан құрастыру арқылы жасалғаны туралы пікір қалыптасқан. Алайда, гербтің ең ерте бейнелерінің ешқайсысы (барлығы мөрлерде) өрістің тік бөлінуін көрсетпейді, бұл бастапқыда ол бір түсті болғанын көрсетеді. Сондықтан, патшалық гербке сілтеме жасаса да, Cinque Ports гербі бастапқыда қызыл өрісте үш жарты арыстан-жарты кемеден тұратын дизайн ретінде жасалғанға ұқсайды; ал өріс екі түске бөлінген – бұл, шамасы, 14 ғасырдың ортасында болған. Тарихи түрде үш кемені алтын ("or") немесе күміс ("argent") түсімен бейнелеуге қатысты шатасу болған: екі нұсқа да орта ғасырдың соңынан 19 ғасырға дейінгі беделді геральдикалық көздерде кездеседі. Қазіргі консенсус бойынша, конфедерация гербінде олар алтын түсімен бейнеленеді, бірақ күміс кемелер жеке мүше порттардың қолданатын туынды гербтерінде кездеседі. Дәстүрлі герб пен туды конфедерацияның өкілдері немесе оның мүше порттарының жергілікті билік органдары ғана ресми түрде қолдана алады. Дегенмен, 2017 жылы Cinque Ports Authority Ұлыбританияның Ту тіркелімінде көк өрісте үш алтын кеме корпусынан тұратын туды "аймақтық" немесе "қауымдастық" туы ретінде тіркеді, оны Cinque Ports-қа жақындығын білдіргісі келетін кез келген адам қолдана алады. Конфедерацияның көптеген мүше порттарының өз гербтері бар, олар кейбір жағдайларда конфедерация гербінің өңделген немесе туынды нұсқалары болып табылады. Мысалы, Сэндвич гербі конфедерация гербімен толық сәйкес келеді, бірақ үш кеме корпусы күміс түсті. Гастингс гербінде ортаңғы жарты арыстан-жарты кеме толық арыстанмен ауыстырылған, ал екі кеме корпусы күміс түсті. Дилде конфедерация гербінің нұсқасы қолданылады, ол Лорд-Варденнің "Адмиралтейство ескіші" бейнеленген бастығымен ерекшеленеді. Жаңа Ромни көк өрісте үш алтын арыстан бейнеленген. Басқалары конфедерация гербінің элементтерін қамтиды немесе оған сілтеме жасайды. Норфолк графтығындағы Грейт Ярмут конфедерация мүшесі болмаса да, оның саңырауқұлақты балық аулау және жәрмеңкесі арқылы онымен тығыз байланысты, сондықтан оның гербінде үш жарты кеме үш балық құйрығымен ауыстырылған.

The traditional coat of arms of the confederation is a shield divided per pale (vertically), depicting on the dexter side (viewer's left) three gold half lions passant gardant on a red field; and on the sinister side (viewer's right) three gold half ships' hulls on a blue field. These arms are also flown as an heraldic banner (flag), and form the basis of the banner of the Lord Warden of the Cinque Ports. The earliest certain evidence for the use of the arms is on a common seal of Dover dating from 1305, but they also appear on the common seal of Hastings which may be a few years earlier. They are thought to have been first introduced in 1297. There has long been an assumption that the arms were created through a process of heraldic dimidiation – that is to say, by combining half of the royal arms of England (the three lions) with half of an unidentified coat of arms depicting three ships. However, none of the earliest representations of the arms (all on seals) show the vertical partition of the field, suggesting that it was originally of only one colour. It therefore appears more likely that, while certainly alluding to the royal arms, the arms of the Cinque Ports were devised from the outset as a design depicting three half lion half ships, probably on a red field; and that only at a later date, probably in the mid 14th century, was the field partitioned into two colours. There has historically been some confusion as to whether the three ships should be depicted as gold ("or") or silver ("argent"): both variants are found in reputable heraldic sources from the late middle ages to the 19th century. The modern consensus is to depict them as gold in the confederation arms, although silver ships appear in some of the derivative arms borne by individual member ports. The traditional arms and banner may only officially and lawfully be displayed by representatives of the confederation itself, or by the local authorities for its member ports. However, in 2017 the Cinque Ports Authority registered with the UK Flag Registry a flag of three gold ships' hulls on a blue field as a "regional" or "community" flag, which may be flown by anyone who wishes to express identity with the Cinque Ports. Several of the member ports have their own coats of arms, which in some cases are modified or derivative versions of the confederation arms. Thus, Sandwich bears arms identical to those of the confederation, but with the three ships' hulls silver. Hastings bears a variant on which the central half lion half ship is replaced by a full lion, and the two ships' hulls are silver. Deal bears a version of the confederation arms differenced by a chief on which the Lord Warden's "oar of Admiralty" appears. New Romney bears three gold lions on a blue field. Others incorporate elements from the confederation arms, or otherwise allude to them. Great Yarmouth, Norfolk, never a member of the confederation but closely associated with it through its herring fishery and fair, bears a variant on which the three half ships are replaced by three fishes' tails.