Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Голланд кабинеті (2003–2006)
Dutch cabinet (2003–2006)
Екінші Балкененде кабинеті – Нидерланд үкіметінің атқарушы органы, 2003 жылдың 27 мамырынан 2006 жылдың 7 шілдесіне дейін қызмет еткен. Кабинет 2003 жылғы сайлаудан кейін христиандық демократиялық Христиандық демократиялық шақыру (CDA), консервативті либералды Халықтық бостандық және демократия партиясы (VVD) және әлеуметтік либералды Демократтар 66 (D66) партияларымен құрылды. Кабинет оң орталық коалиция болып табылды және Өкілдер палатасында шағын көпшілікке ие болды, премьер-министрлікке христиандық демократ Ян Петер Балкененде тағайындалды. Либералдық көшбасшы Геррит Зальм, бұрынғы қаржы министрі, премьер-министрдің орынбасары болып қайта тағайындалды және қаржы министрі қызметін қайта атқарды, ал бұрынғы прогрессивті либералдық көшбасшы Том де Граф премьер-министрдің орынбасары және Ішкі істер министрі болды. Кабинет 2000 жылдардың тұрақсыз кезеңінде қызмет етті. Ішкі саясатта иммиграция маңызды мәселе болды және олар даулы кинорежиссер және сыншы Тео ван Гогтың қазасына қатысты. Халықаралық аренада терроризмге қарсы күрес және Ирак соғысына үкіметтің қолдауымен айналысты. Кабинет бірнеше ішкі және сыртқы қақтығыстарға тап болды, соның ішінде бірнеше кабинет мүшелерінің отставкаға кетуі, мысалы, вице-премьер Де Графтың жаңа референдум жүйесін енгізу әрекеті сәтсіз аяқталғаннан кейін. Кабинет 2006 жылдың 30 маусымында Демократтар 66 партиясы иммиграция министрі Рита Вердонкқа қарсы сенімсіздік білдіру ұсынысын қолдағаннан кейін мерзімінен бұрын құлап, 2006 жылдың 3 шілдесінде Демократтар 66 кабинет мүшелері отставкаға кетті және кабинет 2006 жылдың 7 шілдесіне дейін уақытша үкімет ретінде жұмыс істеді, содан кейін үшінші Балкененде кабинетімен ауыстырылды.
The second Balkenende cabinet was the executive branch of the Government of the Netherlands from 27 May 2003 until 7 July 2006. The cabinet was formed by the Christian democratic Christian Democratic Appeal (CDA), the conservative liberal People's Party for Freedom and Democracy (VVD), and the social liberal Democrats 66 (D66) after the election of 2003. The cabinet was a centre right coalition and had a slim majority in the House of Representatives with Christian Democratic Leader Jan Peter Balkenende serving as Prime Minister. Liberal Leader Gerrit Zalm, a former Minister of Finance, served as Deputy Prime Minister and returned as Minister of Finance, while former Progressive Liberal Leader Thom de Graaf served as Deputy Prime Minister and Minister without Portfolio for the Interior. The cabinet served during the unstable 2000s. Domestically, immigration was a major point of attention and it had to deal with the murder of controversial filmmaker and critic Theo van Gogh, while internationally, it dealt with the war on terror and the government support for the Iraq War. The cabinet suffered several major internal and external conflicts including multiple cabinet resignations, such as that of Deputy Prime Minister De Graaf following the failed introducing of a new referendum system. The cabinet fell prematurely on 30 June 2006 after the Democrats 66 supported a motion of no confidence against Immigration Minister Rita Verdonk and withdraw its support with the Democrats 66 cabinet members resigning on 3 July 2006 and the cabinet continuing in a demissionary capacity until it was replaced by the caretaker third Balkenende cabinet on 7 July 2006.
Құрылу
2003 жылдың 24 қаңтарында Королева Беатрикс Әділет министрі Пит Хайн Доннерді (CDA) коалициялық келіссөздерді басқаруға шақырды. Коалиция құру бойынша келіссөздер ұзаққа созылды. Алғашқыда CDA VVD партиясымен оңшыл-орталық коалицияны сақтап қалуды қалаған, бірақ үшінші партияның қолдауы болмаған жағдайда, Өкілдер палатасында үкімет құру үшін жеткілікті орын болмады. Пим Фортуйн тізімімен (LPF) коалиция құру Бірінші Балкененде кабинетінің оқиғаларынан кейін сайлаушылардың арасында ұнамсыз болуы мүмкін еді, ал D66 мұндай коалицияға қосылуға құлықсыз болды. Христиандық оңшыл Реформалық саяси партия (SGP) мен әлеуметтік консервативті Христиандық одақ (CU) қолдаған үкіметке VVD қарсы шықты. Одан кейін CDA мен Еңбек партиясы (PvdA) арасында ұзақ келіссөздер өтті. CDA мен PvdA сайлаудан тең құқықты серіктестер ретінде шықты. Келіссөздер Иракқа басып кіру, нашар экономикалық болжамдар және қазіргі Премьер-министр және Христиан-демократиялық апелляция партиясының төрағасы Ян Петер Балкененде мен Еңбек партиясының төрағасы Вутер Бос арасындағы жеке дау-жанжалдармен қиындыққа тап болды. Бірнеше айдан кейін Балкененде келіссөздерді тоқтатты. Осы сәтте D66 коалицияға қосылуға келісті. Кабинет Өкілдер палатасының 150 орынының 78-інен тұратын өте шағын көпшілікке негізделді. 2004 жылдың 2 қыркүйегінде VVD партиясының Өкілдер палатасының депутаты Герт Вилдерс партиясынан шығып, тәуелсіз депутат ретінде қызметін жалғастырғаннан кейін, кабинеттің шағын көпшілігі одан да азайды – Өкілдер палатасының 77 депутатын құрады.
On 24 January 2003 Queen Beatrix asked Minister of Justice Piet Hein Donner (CDA) to lead the coalition negotiations. The negotiations for the coalition were lengthy. Initially the CDA preferred to continue its Centre right coalition with the VVD, but they did not have sufficient seats in the House of Representatives to continue in government without the support of a third party. Another coalition with Pim Fortuyn List (LPF) would be likely to be unpopular with voters after the events of the First Balkenende cabinet, and the D66 was unwilling to join such a coalition. A government supported by the Christian right wing Reformed Political Party (SGP) and the social conservative Christian Union (CU) was opposed by the VVD. A long negotiation between CDA and the Labour Party (PvdA) followed. The CDA and PvdA had come out of the elections as equal partners. The negotiations were troubled by the invasion of Iraq, the bad economic forecasts and personal animosity between incumbent Prime Minister and Leader of the Christian Democratic Appeal Jan Peter Balkenende and Wouter Bos the Leader of the Labour Party. After a couple of months talks were called off by Balkenende. At this point, D66 decided to join the coalition after all. The cabinet was based on a very slim majority in the House of Representatives of 78 seats out of 150. When VVD Member of the House of Representatives Geert Wilders left his party on 2 September 2004 (continuing as an Independent), the narrow majority of the cabinet slimmed down even further to 77 seats in the Member of the House of Representatives.
Саясат
Министрлер кабинетінің бағдарламасы "Mee doen, Meer Werk, Minder Regels" (Қатысу, көбірек жұмыс, азырақ ережелер) ұранына негізделген. Кабинет этностық азшылықтарды интеграциялау (қатысу), экономикалық төмендеу (көбірек жұмыс орындары) және үкіметке сенімсіздік (азырақ реттеулер) мәселелерін шешуді көздейді.
The cabinet program is based around the slogan: Mee doen, Meer Werk, Minder Regels (Participation, More Jobs, and Fewer Rules). The cabinet seeks to address the problems of integration of ethnic minorities (participation), the economic recession (more employment) and the lack of trust in government (Fewer Regulations).
Көші-қон және интеграция саясаты
Кабинет қарастырған ең даулы мәселе – этникалық азшылықтардың, әсіресе Марокко мен Түркиядан келген иммигранттардың интеграцияланбауы. Бұл мәселені шешу үшін кабинет иммигранттар ағынын азайтуға және иммигранттарды интеграциялық курсқа қатысуға міндеттеуге тырысты. Кабинет Рита Вердонкты (VVD) Әділет министрлігінің құрамындағы, Интеграция, иммиграция және паналық мәселелерге жауапты, портфелі жоқ министр етіп тағайындады. Нидерландқа кіруге рұқсат етілген иммигранттар саны 2000 жылғы пана іздеушілер туралы заңның қатаң сақталуы арқылы қысқартылды. Бұл заң Екінші Кок кабинеті кезінде Амстердамның сол кездегі мэрі Йоб Коэн жасаған. Дау тудырған жайт, Нидерландта бес жылдан астам тұрған, бірақ пана берілмеген 26 000 пана іздеуші депортацияланды. Бұдан бөлек, нидерланд азаматтарының әйелдері/ерлері Нидерландқа көшіп келуге тек қана нидерландтық әйелі/ері ең төменгі жалақының 120 пайызынан жоғары табыс тапса ғана рұқсат алады. 2010 жылы Шахрун ісі бойынша Еуропалық Одақ сотының шешімі нәтижесінде бұл табыс талабы ең төменгі жалақының 100 пайызына дейін төмендетілді. 2006 жылдан бері Нидерландқа көшіп келуді жоспарлаған «батыс емес» елдерден келген отбасылық иммигранттар интеграциялық тесттен өтуі керек. Тест өтініш берушінің голланд тілін, саяси жүйені және әлеуметтік нормаларды білу деңгейін тексереді. Тест Нидерландқа кірмес бұрын, өзінің еліндегі Нидерланд елшілігінде немесе консулдығында тапсырылуы тиіс. Нидерландқа келгеннен кейін, иммигранттар тұрақты тұруға рұқсат алу немесе азаматтыққа өту үшін екінші тесттен өтуге міндетті болды. «Ескі иммигранттар», яғни Нидерландта ұзақ жылдар бойы тұрған шетелдіктер де Нидерланд үкіметінің талабы бойынша емтихан тапсыруға міндетті болды.
The most controversial issue the cabinet addressed is the perceived lack of integration of ethnic minorities, especially immigrants from Morocco and Turkey. To solve this problem this cabinet has tried to reduce the influx of migrants, and to force migrants to take an integration course. The cabinet appointed Rita Verdonk (VVD) as a Minister without Portfolio within the Ministry of Justice with the responsibilities for Integration, Immigration and Asylum Affairs. The number of immigrants allowed into the Netherlands was reduced by enforcing the asylum seekers law of 2000 rigidly. This law was created under the Second Kok cabinet by the then Mayor of Amsterdam, Job Cohen. Controversially, 26,000 asylum seekers who had lived in the Netherlands for over five years but who had not been granted asylum were deported. Furthermore, partners of Dutch citizens are only allowed to immigrate into the Netherlands if the Dutch partner earns more than 120 percent of the minimum income. This income requirement has been decreased back to 100% of the minimum wage in 2010 as a result of the judgement of the EU Court in the Chakroun case. Since 2006, family migrants from 'non Western' countries who want to immigrate into the Netherlands must pass an integration test. It tests the applicant's knowledge of the Dutch language, political system and social conventions. The test must be taken before entering the Netherlands, in a Dutch Embassy or Consulates in the country of origin. Once in the Netherlands, migrants were obliged to pass a second test before receiving a permanent residence permit or being allowed to naturalise. 'Oudkomers', i. e. foreigners who have lived in the Netherlands for a long time, were obliged by the Dutch government to take the exam as well.
Экономикалық реформа
Министрлер кабинеті Нидерланды экономикасы нашар күйде, жұмыссыздық артуымен және шағын экономикалық құлдыраумен келді. Экономикалық өсімді серпіліс беру үшін министрлер кабинеті салықтарды төмендетуді және әлеуметтік әл-ауқат жүйесін реформалауды ұсынды. Үкімет мүгедектік зейнетақысы туралы жаңа заң қабылдады. Ескі мүгедектік заңы бойынша мүгедектік зейнетақысын алған көптеген адамдар, тіпті толық емес мүгедектігі болған жағдайда да, жұмыс істей алатын болса да зейнетақы алатын. Осы адамдардың зейнетақысы қысқартылды, сондықтан олар жұмысқа қайта оралуға мәжбүр болды. Бұдан бөлек, министрлер кабинеті ерте зейнетке шығу мүмкіндігін шектеді. Голландияның барлық жұмыскерлері 65 жасқа дейін, тіпті одан да кейін жұмыс істеуге міндетті болады. Үкімет сондай-ақ мемлекеттік шығыстарды 5,7 миллиард еуроға қысқартты, бұл бұрынғы үкімет жариялаған қысқартулармен қосылғанда 11 миллиард еуроға жетеді. Басқа шаралардың ішінде тегін стоматологиялық көмек, физиотерапия және контрацепциялық дәрі-дәрмектер қысқартылды, қарулы күштерде 12 000 лауазым жойылатын болды және олардың бірнеше базалары жабылатын болды, жәрдемақы мөлшері мен жалақы арасындағы байланыс үзілді, жалға берілетін тұрғын үйге берілетін субсидия төмендетілді. Сонымен қатар, білім беру және әділет саласында негізінен 4 миллиард еуроға қосымша қаржы бөлінді.
The cabinet took power at a time when the Netherlands' economy was in poor shape, with increasing unemployment and slight economic contraction. To jump start economic growth, the cabinet has proposed tax cuts and reform of the system of social welfare. The cabinet has implemented a new law for disability pensions. Most people enjoyed disability pensions under the old disability law received pensions even if they were only partially disabled and could still work. The pensions of these people have been cut, and so they are forced to return to the workforce. Furthermore, the cabinet has limited the possibility of early retirement. Without exception all Dutch employees will be forced to work until they have become 65, possibly longer. The cabinet also has cut government spending by 5700 million euro, making a total of 11 billion euro, when combined with the cuts announced by the previous cabinet. Among other measures, free dental care, physiotherapy and anti conception medication were cut, 12000 positions were to be eliminated in the armed forces and some of their bases closed, the link between benefit payment rates and salaries was to be broken, and the rental housing subsidy was reduced. At the same time, 4 billion euro in extra spending was made available, mainly in education and justice.
Үкімет реформасы
Тағы бір даулы мәселе – Нидерландтың саяси жүйесін реформалау. Бұл 2002 жылғы сайлауда анық көрiнген «саясат пен азаматтар арасындағы алшақтықты» жою мақсатымен ұсынылды, сол сайлауда популист Пим Фортуйн басымдық танытқан болатын, кейіннен ол сайлау науқаны кезінде қаныпешене өлтірілді. Министрлер кабинеті Том де Графты (D66) Премьер-министрдің орынбасары және Ішкі істер және Корольдік қатынастар министрлігінде портфелі жоқ министр етіп тағайындады. Том де Граф (D66). Де Графтың амбициялы реформалық ұсынысы көптеген қарсылықтарға ұшырады. Ең маңызды ұсыныстардың екеуі – тікелей сайланатын қала әкімі және сайлау жүйесі болды. Нидерланды Еуропада қала әкімі сайланбайтын соңғы елдердің бірі, оның орнына оны монарх тағайындайды. Бұл жағдайды өзгерту үшін конституцияға түзетулер енгізу қажет. 2001 жылы екінші Кок кабинеті кезінде бұрынғы Ішкі істер және Корольдік қатынастар министрі Клаус де Врис (PvdA) жасаған ұсыныс Сенатта екінші оқылымда қабылданбады. Себебі бұл Де Графтың даулы жоспарларын іске асыруға жол ашар еді. Бұл қала тұрғындары тікелей сайлайтын, қауіпсіздік пен қоғамдық тәртіпті сақтауға айтарлықтай өкілеттіктерге ие болатын қала әкіміне қатысты. Ұсынылған сайлау жүйесі пропорционалды өкілдікті сақтап, сонымен қатар қосымша өңірлік кандидаттармен толықтырылуы тиіс еді. 2005 жылдың 23 наурызында Сенат тікелей сайланатын қала әкіміне рұқсат беретін конституциялық түзетуді қабылдауға қарсы дауыс берді. Осының салдарынан Том де Граф (D66) Премьер-министрдің орынбасары және Үкімет реформасы министрі лауазымынан кетті. Коалициялық партиялар жаңа коалициялық келісімді қайтадан келісіп бекітті. Пасха күндері келісімге қол жеткізілді, ол «Пасха келісімі» деп аталды. 2005 жылдың 31 наурызында Вагенинген қаласының әкімі және «Демократтар 66» партиясының төрағасы Александр Пехтольд (D66) Үкімет реформасы жөніндегі жаңа министр болып тағайындалды. Премьер-министрдің орынбасары лауазымын Экономика министрі Лоренс Ян Бринкхорст (D66) иеленді.
Another controversial issue is the reform of the Dutch political system. This was proposed to overcome the 'gap between politics and citizens', which became clear in the 2002 elections, which were dominated by the populist Pim Fortuyn who was later Assassinated during the election campaign. The cabinet appointed Thom de Graaf (D66) as Deputy Prime Minister and as a Minister without Portfolio within the Ministry of the Interior and Kingdom Relations with the responsibilities for Government Reform. Thom de Graaf (D66). De Graaf, who proposed an ambitious reform proposal, was met with much resistance. Two of the most important proposals were the directly elected mayor and the election system. The Netherlands is one of the last countries in Europe not to have an elected mayor, instead he is appointed by the Crown. To change this the constitution has to be amended. A proposal to do this by former Minister of the Interior and Kingdom Relations Klaas de Vries (PvdA) in 2001, under the second Kok cabinet, was rejected in second reading by the Senate. This was because it would allow the controversial plans of De Graaf to be implemented. This would involve a mayor, directly elected by the city's population, who would have considerable power to take care of security and public order. The proposed election system would have preserved proportional representation but have done so with supplemental regional candidates. On 23 March 2005, the Senate voted against a proposal to introduce a constitutional amendment that would allow the directly elected mayor. As a result, Thom de Graaf (D66) resigned as Deputy Prime Minister and Minister for Government Reform. The coalition parties then renegotiate a new coalition agreement. In the Easter weekend reached an agreement, the so called Easter Accord. On 31 March 2005 Alexander Pechtold (D66) the Mayor of Wageningen and Chairman of the Democrats 66 was appointed as the new Minister for Government Reform. The position of Deputy Prime Minister was taken over by Minister of Economic Affairs Laurens Jan Brinkhorst (D66).
Саясатқа қарсылық
Министрлер кабинеті көптеген қарсылыққа тап болды – Өкілдер палатасындағы ресми оппозициядан, парламенттік емес қозғалыстардан, халықаралық айналымдардан және ішкі тараптан. Өкілдер палатасындағы солшыл партиялар үкіметті сынады. Олар көші-қон және интеграция саясатын тым қатал деп есептеді, бұл голландиялықтар мен иммигранттар арасындағы қақтығыстарды күшейтеді, ал экономикалық реформалар мен бюджетті қысқартуды рецессия кезінде дұрыс емес уақытта жасалған деп санады. "Keer het Tij" (Толқынды өзгертейік) парламенттік емес қозғалысы үкіметке қарсы жаппай демонстрациялар ұйымдастырды. "Keer het Tij" қозғалысының маңызды серіктестері – үш негізгі солшыл оппозициялық партия: Еңбек партиясы (PvdA), Социалистік партия және Жасыл сол (GL), ең ірі кәсіподақ FNV, Greenpeace және Milieu Defensie сияқты экологиялық ұйымдар, сондай-ақ иммигранттар ұйымдары. 2004 жылы олар Гаагада саяси демонстрация өткізді. Сол кезде министрлер кабинеті, жұмыс берушілер мен кәсіподақтар арасындағы ерте зейнетке шығу мәселесі бойынша келіссөздер тоқтап, кәсіподақ жетекшілері "қайып күзді" уәделеді. Халықаралық сынның көп бөлігі Бельгиядан келді. Екі министр – либерал Сыртқы істер министрі Де Гухт және қызғылт түсті Verhofstadt II кабинетінің социалистік вице-премьері Ван ден Босше, Голландия кабинетінің стилін сынап, премьер-министр Балкененді "шағын буржуазиялық" деп атады. Сын-ескертпелер үкіметтік серіктес CDA-ның қатарынан да көтерілді. Бұрынғы христиандық-демократиялық премьер-министр Дрис ван Агт және парламенттік партияның бұрынғы жетекшісі Де Врис кабинетті әлеуметтік саясаты үшін сынады. Министр Печтольд терроризм және есірткі заңнамасы бойынша кабинет саясатына қарсылық білдірді, бұл кабинеттің біртігін бұзды.
The cabinet was facing a lot of opposition, from the official opposition in the House of Representatives, from an extra parliamentary movement, from international circles and from within. The left wing parties in the House of Representatives where critical of the government. They perceived the policy on migration and integration as too hard and causing polarization between Dutch people and immigrants, and the economic reforms and budget cuts as untimely, because of the recession. The extra parliamentary movement "Keer het Tij" (Turn the Tide) has organized mass demonstrations against the government. Important partners within Keer het Tij where the three main left wing opposition political parties the Labour Party (PvdA), Socialist Party and GreenLeft (GL), the largest trade union, the FNV, environmental organisations like Greenpeace and Milieu Defensie, and organisations of migrants. In 2004 they organized a political demonstration in the Hague. At the time the negotiations between the cabinet, the employers and the unions on early retirement had broken off, with the union leaders promising a "hot autumn". Most international criticism comes from Belgium. Two ministers, the liberal minister of Foreign Affairs De Gucht and the Socialist vice prime minister Van den Bossche of the purple Cabinet Verhofstadt II, have criticized the style of the Dutch cabinet, calling the prime minister Balkenende "Petty Bourgeois". Criticism also rose out of the ranks of the largest government partner, the CDA. The former Christian Democratic Prime Minister Dries van Agt and former leader of the parliamentary party, De Vries, criticized the cabinet for its anti social policy. Minister Pechtold has opposed cabinet policy on terrorism and drug law in the media, breaking the unity of cabinet.
Отставкалар
2003 жылдың желтоқсан айында Сыртқы істер министрі Яап де Хоп Шеффер НАТО-ның Бас хатшысы болып тағайындалды. Оның орнын бұрынғы дипломат Бен Бот басты. 2004 жылдың маусым айында жоғары білім беру жөніндегі мемлекеттік хатшы Нийс пен Білім беру министрі Ван дер Ховен арасындағы жеке дау Нийстің қызметтен кетуіне әкеп соқты. Бұл өз кезегінде министрлер кабинетінде өзгерістер жасауға себеп болды: Әлеуметтік сақтандыру жөніндегі мемлекеттік хатшы Рютте жоғары білім беру жөніндегі мемлекеттік хатшы болды, ал Хенк ван Хоф (бұрынғы үкіметтерде мемлекеттік хатшы болған) Әлеуметтік сақтандыру жөніндегі мемлекеттік хатшы қызметін атқара бастады. Жоғары білім беру жөніндегі мемлекеттік хатшы Марк Рютте 2006 жылдың 28 маусымында VVD партиясының парламенттік фракциясының жетекшісі болу үшін үкіметтен кетті. Оның орнын Гаага қаласының бұрынғы кеңесшісі Бруно Бруинс алмастыруға тиіс еді, бірақ ол тағайындалған күнінен бір күн бұрын үкімет құлап кетті.
In December 2003, the Minister of Foreign Affairs, Jaap de Hoop Scheffer, was appointed Secretary General of the NATO. He was succeeded by former diplomat Ben Bot. In June 2004 a personal conflict between State Secretary for Higher Education Nijs and Minister of Education Van der Hoeven caused the departure of Nijs. This in turn caused a reshuffle: State Secretary for Social Affairs Rutte became State Secretary for Higher Education and Henk van Hoof (a state secretary in previous cabinets) became State Secretary for Social Affairs. State Secretary for Higher Education Mark Rutte left the cabinet to become parliamentary leader of the VVD on 28 June 2006. He was supposed to be succeeded by former alderman of The Hague Bruno Bruins, but the cabinet fell just a day before he was installed.
2006 жылғы кабинет дағдарысы
2006 жылдың 29 маусымында министрлер кабинетінде дағдарыс туындады, себебі министр Рита Вердонк Айан Хирси Алидің жеке басын растау туралы даудан кейін D66 коалициялық партиясының қолдауын жоғалтты. Хирси Али, сол кездегі VVD мүшесі және парламент депутаты, өзінің атын тура емес көрсеткені үшін министр Вердонкқа өкімділік білдірген мәлімдемеге қол қойды. 28 маусымда Хирси Али мәлімдемеге күштеп қол қойғанын мәлімдеді. 28 маусымда басталған және келесі күні жалғасқан парламенттік дебаттарда Вердонк пен премьер-министр бұл мәлімдеменің мақсаты заңды екенін айтты: Хирси Али өзінің паспортын сақтап қалу үшін Хирси Али есімін сақтап қалу ниетін жариялауы керек еді. Алайда, дебаттың маңызды сәтінде парламент депутаты Ван Бек премьер-министрден кешірім сұраудың мақсаты туралы сұрады. Премьер-министр: «Бұл интеграция және иммиграция министрінің қабылдауы тиіс мәлімдеме болды» деп жауап берді. Бұл көпшілік тарапынан Хирси Алидің есебінен Вердонк жасаған саяси келісім, емес, жай ғана заңдық талап ретінде түсіндірілді. Соның салдарынан оппозициялық GroenLinks партиясы министр Вердонкқа сенімсіздік білдірді. Коалициялық партия D66 бұл ұсынысты қолдап, министр кеткені жөн немесе D66 кабинеттен кетеді деді. Бірақ, ұсыныс көпшілік дауыспен қабылданбады. 29 маусымда премьер-министр министрлердің бірауыздан қабылданбаған ұсыныстың кабинетке ешқандай әсер етпейтінін (қолдау болмағандықтан министр кетуге мәжбүр болған жоқ) мәлімдеді. Парламенттегі D66 тобының төрағасы Лузевис ван дер Лан жаңа парламенттік сессияда D66 енді бүкіл кабинетті қолдамайтынын мәлімдеді. D66 кабинет министрлерінің пікірі (Вердонк кеткені жөн емес) және D66 парламенттік тобының пікірі (Вердонк кеткені жөн) арасындағы айқын келіспеушілік салдарынан бірнеше сағат бойы D66 кабинет министрлері Лоренс Ян Бринкхорст пен Александр Пехтольд партиясынан бөлініп, кабинетті қолдап, бірақ партия мүшесі Лузевис ван дер Ланды қолдамады. Алайда, сол күні парламенттің қайта шақырылған отырысында Бринкхорст пен Пехтольд отставкаға кетіп, осы мәселеде парламенттік тобын қолдағанын мәлімдеді. Айқын айырмашылық тек заңдылыққа негізделген: CDA және VVD министрлері Вердонкты жұмыстан шығаруды қаламағандықтан, D66 министрлері қолдау таппаған ұсыныстың заңдық салдары жоқ екенін айтудан басқа шара көре алмады. Коалициядан шығу туралы саяси шешімді кейіннен парламенттік топ қабылдады. Содан кейін премьер-министр Балкененде кабинетінің қалған мүшелері Беатрикс патшайымына отставкаларын (портфельдерін) ұсынатынын мәлімдеді. Сол күнінің соңында жаңа сайлаудың 2006 жылдың қазан айында өтеді деп күтілді. VVD және CDA D66-ны кабинеттің құлдырауына кінәлады: олар Вердонк Хирси Алидің паспорттық мәселесін қайта қарауға бұйрық берген кезде парламенттің қалауын құрметтегенін айтты. VVD парламенттік фракциясының жаңа басшысы Марк Рютте D66-ның әрекеттеріне ашуланып, оларды скандалды деп атады. Лузевис ван дер Лан Вердонктың ғана емес, бүкіл кабинеттің отставкаға кетуін қалағанын, мәселенің күштеп алынған мәлімдемеде екенін, оны министрдің билікті теріс пайдалануы ретінде түсіндіргенін айтты. Ол VVD және CDA-ны Вердонкты министр ретінде ұстап тұрғаны үшін кінәлады. 30 маусымда Het Financieele Dagblad (FD) газеті 29 маусымдағы сенімсіздік дауысынан кейін кабинеттің отставкаға кетуі өте сирек кездесетінін жазды. FD-ның пікірінше, Балкененде «құнды есептен қате жасады» және коалиция «әкімшілік қателіктердің жинақталуына, мақтанға және саяси пайда табуға» төтеп бере алмады. Премьер-министр ретінде Балкененде кабинетін қауіптерден аулақ ұстауы керек еді. Сол күні Volkskrant газеті D66 ешқашан оңшыл орталық кабинетті, әсіресе Вердонкты қолдамағанын жазды. Газет Балкенендені нашар басшы ретінде сипаттап, министрлері оны мойындамағанын жазды. Газеттің пікірінше, кабинет «банан қабығына тұсау келді». NRC Handelsblad газетінің бас редакторы D66-ны мақтап, Балкенендені зиянды бір министрге шектеуге мүмкіндік бермегені үшін кінәлады. Газет CDA оны саяси жетекшісі ретінде сақтап қалу керек пе деген сұрақ қойды. Кабинеттің құлдырауының уақыты қалған екі коалициялық партия үшін қолайсыз болды: экономика 3 жылдық қатал реформалар мен өсімнің жоқтығынан кейін жақсарып келе жатқан, жұмыс істейтін адамдар көбейіп, жұмыссыздық деңгейі төмендеді. Үш жыл бұрын басталған реформалар (оның ішінде 20 миллиард еуролық шығын қысқарту) нәтижесін беруде. CDA және VVD осының барлық мүмкіндіктерін пайдалана алмады. Сауалнамалар VVD және CDA-ға қолдаудың артқанын көрсетті, өткен жылғы рекордтық төмен нәтижелермен салыстырғанда. Ол азды-көпті үкіметті, яғни уақытша кабинетті қалайтынын айтты. CDA-дан Максиме Верхаген және VVD-дан Марк Рютте де Беатрикспен кеңескен кезде осы шешімді қолдады. Олар үшін екі маңызды мәселе туындады: Ауғанстанның Урузган провинциясындағы голланд әскери миссиясы және 2006 жылдың қыркүйегінде қабылданатын 2007 жылғы бюджет туралы шешім. Басты оппозициялық көшбасшылар уақытша кабинетті (жаңа саясатқа құқығы жоқ) және мүмкіндігінше ерте сайлауды қолдады. 1 шілдеде NRC Handelsblad газетіне берген сұхбатында Александр Пехтольд VVD және CDA ұзақ уақыттан бері D66-ны коалициядан шығарып, Пима Фортуйн тізімінің (LPF) қолдауын алуға дайын екенін күдіктенгенін айтты. Пехтольдтың пікірінше, осы себепті VVD және CDA министрлері дағдарыстың шиеленіскен кезінде конструктивті шешімдер ұсынуға құлықсыз болды. LPF азды-көпті кабинетті көптеген рет қолдады, бұл 2003 жылы LPF-тың құрылымдық көзқарасынан кейін бірінші Балкенде кабинеті құлағаннан кейін, дәл сол LPF D66-ны алмастыруға дайын болғанын көрсетеді.
On 29 June 2006, a cabinet crisis erupted after cabinet member Rita Verdonk lost the support of the coalition party D66 over the Ayaan Hirsi Ali identity fraud controversy. Hirsi Ali, VVD member and Member of parliament at the time, had signed a statement in which she expressed regret that she had misinformed Minister Verdonk regarding her name. On 28 June, Hirsi Ali made it known that her statement was coerced. In a parliamentary debate on 28 June extending into the next day, Verdonk and the Prime Minister maintained that the purpose of this statement was a legal one: Hirsi Ali was required to declare her intention to keep the name Hirsi Ali in order to retain her passport. However, in a crucial moment during the debate, member of parliament Van Beek asked the Prime Minister about the purpose of the apology. The Prime Minister answered that "it was a statement that the Minister for Integration and Immigration had to be able to live with". This was interpreted widely as a political deal making by Verdonk at the expense of Hirsi Ali and not just a legality. As a result, a motion of no confidence was initiated by opposition party GroenLinks against Minister Verdonk. Coalition party D66 supported this motion with strong words, stating that either the minister had to go, or D66 would leave the cabinet. However, the motion did not get a majority vote. On 29 June, the Prime Minister issued a statement declaring that the ministers unanimously declared that the rejected motion did have no consequences for the cabinet (as it was not supported, the minister was not forced to go). The chairman of the parliamentary D66 group, Lousewies van der Laan then declared in a new parliamentary session that D66 could no longer support the entire cabinet. The apparent dissent between the D66 cabinet ministers opinion (that Verdonk did not have to go) and the D66 parliamentary group opinion (that Verdonk had to go) resulted in some tense hours where it appeared that the two D66 cabinet ministers Laurens Jan Brinkhorst and Alexander Pechtold had broken away from their party, supporting the cabinet but not their party member Lousewies van der Laan. However, in a reconvened parliamentary session later that evening, Brinkhorst announced that he and Pechtold had resigned and supported their parliamentary group in this issue. The apparent difference was merely based on legality: Since the CDA and VVD ministers did not want to dismiss Verdonk, the D66 ministers could do nothing but state the obvious legal fact that an unsupported motion has no legal consequence. The political decision to leave the coalition was subsequently made by the parliamentary group. Shortly after, Prime Minister Balkenende announced that all remaining members of the cabinet would offer their resignations (portfolios) to Queen Beatrix. At the end of that day, it was expected that new elections would be called for October 2006 at the earliest. In the meantime, VVD and CDA blamed D66 for the cabinet's demise: they argued that Verdonk did in fact respect the wishes of parliament when she ordered the re examination of Hirsi Ali's passport position. On his first day as parliamentary leader of the VVD, Mark Rutte was furious with D66, labeling their actions as scandalous. Lousewies van der Laan countered that she wanted only Verdonk and not the entire cabinet to resign, and that it was about the coerced statement, which she interpreted as abuse of power by the minister. She blamed VVD and CDA for keeping Verdonk as minister. The newspaper Het Financieele Dagblad (FD) on 30 June commented that it was highly unusual for a cabinet to resign after surviving 29 June motion of no confidence. According to the FD, Balkenende made an "expensive miscalculation" and the coalition was not able to cope with "accumulation of governmental screw ups, ego maniacal told you so attitude and political profiteering". As Prime Minister, Balkenende should have steered his cabinet around the pitfalls. On the same day, the Volkskrant commented that D66 never was a strong supporter of this center right cabinet and least of all a supporter of Verdonk. The newspaper described Balkenende as a poor leader with his ministers failing to acknowledge him. In short, the cabinet "slipped over a banana skin" according to this paper. NRC Handelsblad's main editorial praised D66 and put the blame on Balkenende for not being able to limit the damage to a single minister. The paper questioned whether the CDA should maintain him as their political leader. The timing of the cabinet collapse was poorly chosen for the two remaining coalition parties: the economy was improving after 3 years of harsh reforms and little growth; finally, more people were working and unemployment rates showed a decline. The reforms initiated three years ago (one of them a 20 billion euro spending cut) were starting to deliver results. It was felt that CDA and VVD had not been able to benefit from it to its full potential. The polls had already showed improved voter support for VVD and CDA compared to the record low results the year before. He expressed his preference for a minority government, a so called rompkabinet. Maxime Verhagen of the CDA and Mark Rutte (VVD) also gave their support for this solution when they were invited for consultation with Beatrix. Two important considerations were imminent for them: the Dutch military NATO mission to Uruzgan, Afghanistan, and the decision on the 2007 budget to be made in September 2006. The main opposition leaders were in favor of a demissionary cabinet (without authority for new policies), and elections as soon as possible. In an interview with NRC Handelsblad on 1 July, Alexander Pechtold raised his suspicion that VVD and CDA had already for a long time been prepared to drop D66 from the coalition in favor of the support by Pim Fortuyn List (LPF). According to Pechtold this explained the reluctance of VVD and CDA ministers to offer constructive solutions at the height of the crisis. The LPF expressed their support for a minority cabinet on numerous occasions, adding the irony that after the first Balkende cabinet failed in 2003 because of the destructive attitude of LPF, the same LPF was ready to replace D66.
2006 жылғы ақпарат беру кезеңі
Сондай-ақ 1 шілдеде королева Беатрикс мемлекеттік министр және БҰҰ-ның Босқындар жоғары комиссары Руд Люберсті «ақпарат беруші» ретінде тағайындады, ол парламентте азшылық орындарға ие CDA және VVD партияларынан тұратын, соңғы кабинет құру мүмкіндігін қарастыру үшін тағайындалды. Мұндай кабинет әрбір шешім қабылдағанда бір немесе бірнеше оппозициялық партияның қолдауын алуға тиіс болды. Осы кезде 2006 жылдың қараша айында жалпы сайлау өтеді деп жоспарланған. Люберстің сөзіне сәйкес, үшінші Балкененде кабинеті 2003 жылғы коалициялық келісім мен жақындағы Пасха келісіміне негізделуі керек еді. Люберстің ақпараттық міндеті 7 шілдеге дейін аяқталуы күтілді, ал сайлау 2006 жылдың 22 қарашасына белгіленген. Бірақ Люберс өзінің соңғы қорытындыларын королеваға 5 шілдеде ұсынды. Одан кейін Балкененде жаңа кабинет құру міндетімен «форматор» болып тағайындалды. Ол жаңа министрлерді тағайындады және 2006 жылдың 7 шілдесінде парламентке ресми кабинеттік мәлімдеме жасады.
Also on 1 July, Queen Beatrix appointed Minister of State and former United Nations High Commissioner for Refugees Ruud Lubbers as so called informateur to see if a so called rump cabinet could be formed. This would be a cabinet of CDA and VVD with a minority of seats in parliament, which would have to seek support from one or more opposition parties for every decision. At this stage, general elections were planned to take place in November 2006. According to Lubbers the prospective third Balkenende cabinet should be based on the coalition agreement of 2003 and the more recent Easter Accord. Lubbers' information task was expected to take until 7 July with elections set at 22 November 2006. However, Lubbers was able to present his final conclusions to the Queen already on 5 July. Balkenende was then appointed as the so called formateur with the actual task of forming a new cabinet. He appointed new ministers and presented a formal cabinet statement to parliament on 7 July 2006.
Министрлер кабинетінің мүшелері
Министрлердің атауы/Министрлік/Портфолиосы Мерзімі Партия Доктор Ян Петер Балкененде (1956 ж.т.) Премьер-министр Бас істер 22 шілде 2002 – 14 қазан 2010 Христиан-демократиялық шақыру Геррит Залм (1952 ж.т.) Премьер-министрдің орынбасары Қаржы 27 мамыр 2003 – 22 ақпан 2007 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Министр Том де Грааф (1957 ж.т.) Ішкі істер және Корольдық қатынастар министрі • Азаматтық реформа • Қалалық муниципалитеттер • Қала құрылысы • Корольдық қатынастар 27 мамыр 2003 – 23 наурыз 2005 Демократтар 66 Премьер-министрдің орынбасары Лауренс Ян Бринкхорст (1937 ж.т.) Экономикалық істер 31 наурыз 2005 – 3 шілде 2006 Демократтар 66 Министр 27 мамыр 2003 – 3 шілде 2006 Йохан Ремкес (1951 ж.т.) Ішкі істер және Корольдық қатынастар министрі 22 шілде 2002 – 22 ақпан 2007 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Яап де Хооп Шеффер (1948 ж.т.) Сыртқы істер министрі 22 шілде 2002 – 3 желтоқсан 2003 Христиан-демократиялық шақыру Доктор Бен Бот (1937 ж.т.) 3 желтоқсан 2003 – 22 ақпан 2007 Христиан-демократиялық шақыру Пиет Хейн Доннер (1948 ж.т.) Әділет министрі 22 шілде 2002 – 21 қыркүйек 2006 Христиан-демократиялық шақыру Хенк Камп (1952 ж.т.) Қорғаныс министрі 12 желтоқсан 2002 – 22 ақпан 2007 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Ханс Хоогерворст (1956 ж.т.) Денсаулық сақтау, әлеуметтік қорғау және спорт министрі 27 мамыр 2003 – 22 ақпан 2007 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Аарт Ян де Геус (1955 ж.т.) Әлеуметтік істер және жұмыспен қамту министрі 22 шілде 2002 – 22 ақпан 2007 Христиан-демократиялық шақыру Мария ван дер Ховен (1949 ж.т.) Білім беру, мәдениет және ғылым министрі 22 шілде 2002 – 22 ақпан 2007 Христиан-демократиялық шақыру Карла Пейс (1944 ж.т.) Көлік және су шаруашылығы министрі 27 мамыр 2003 – 22 ақпан 2007 Христиан-демократиялық шақыру Доктор Сес Веерман (1949 ж.т.) Ауыл шаруашылығы, табиғат және балық шаруашылығы министрі 22 шілде 2002 – 1 шілде 2003 Христиан-демократиялық шақыру Ауыл шаруашылығы, табиғат және азық-түлік сапасы 1 шілде 2003 – 22 ақпан 2007 Сибилла Деккер (1942 ж.т.) Тұрғын үй, кеңістіктік жоспарлау және қоршаған орта министрі 23 мамыр 2003 – 21 қыркүйек 2006 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Портфолиосыз министрлер Атауы/Министрлік/Портфолиосы Мерзімі Партия Александр Пехтольд (1965 ж.т.) Ішкі істер және Корольдық қатынастар министрі • Азаматтық реформа • Қалалық муниципалитеттер • Қала құрылысы • Корольдық қатынастар 31 наурыз 2005 – 3 шілде 2006 Демократтар 66 Агнес ван Арденне (1950 ж.т.) Сыртқы істер министрі • Даму ынтымақтастығы 27 мамыр 2003 – 22 ақпан 2007 Христиан-демократиялық шақыру Рита Вердонк (1955 ж.т.) Әділет министрі • Иммиграция және босқындар • Интеграция • Ұлт аздықтар 27 мамыр 2003 – 14 желтоқсан 2006 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Мемлекеттік хатшылар Атауы/Министрлік/Портфолиосы Мерзімі Партия Атзо Николаи (1960–2020) Мемлекеттік хатшы Сыртқы істер • Еуропалық Одақ • Бенелюкс 22 шілде 2002 – 7 шілде 2006 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Йооп Вейн (1969 ж.т.) Мемлекеттік хатшы Қаржы • Фискалдық саясат • Салық және кеден • Үкіметтік бюджет 27 мамыр 2003 – 7 шілде 2006 Христиан-демократиялық шақыру Кариен ван Геннип (1968 ж.т.) Мемлекеттік хатшы Экономикалық істер • Сауда және экспорт • Шағын және орта бизнестер • Өңірлік даму • Тұтынушылардың қорғалуы • Туризм 27 мамыр 2003 – 22 ақпан 2007 Христиан-демократиялық шақыру Сес ван дер Кнаап (1951 ж.т.) Мемлекеттік хатшы Қорғаныс • Адам ресурстары • Жабдықтар 22 шілде 2002 – 18 желтоқсан 2007 Христиан-демократиялық шақыру Клеменс Росс ван Дорп (1957 ж.т.) Мемлекеттік хатшы Денсаулық сақтау, әлеуметтік қорғау және спорт • Қарлыларға күтім • Жастарға күтім • Мүгедектер саясаты • Медициналық этика • Спорт 22 шілде 2002 – 22 ақпан 2007 Христиан-демократиялық шақыру Марк Рютте (1967 ж.т.) Мемлекеттік хатшы Әлеуметтік істер және жұмыспен қамту • Әлеуметтік қамсыздандыру • Жұмыссыздық • Кәсіби қауіпсіздік • Әлеуметтік қызметтер 22 шілде 2002 – 17 маусым 2004 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Хенк ван Хооф (1947 ж.т.) 17 маусым 2004 – 22 ақпан 2007 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Аннетте Нейс (1961 ж.т.) Мемлекеттік хатшы Білім беру, мәдениет және ғылым • Жоғары білім беру • Ересектерге білім беру • Ғылым саясаты 22 шілде 2002 – 9 маусым 2004 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Марк Рютте (1967 ж.т.) 17 маусым 2004 – 27 маусым 2006 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Бруно Брюинс (1963 ж.т.) 29 маусым 2006 – 22 ақпан 2007 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Меди ван дер Лаан (1968 ж.т.) • Бұқаралық ақпарат құралдары • Мәдениет • Өнер 27 мамыр 2003 – 3 шілде 2006 Демократтар 66 Мелани Шульц ван Хаген (1970 ж.т.) Мемлекеттік хатшы Көлік және су шаруашылығы • Жұртқа арналған инфрақұрылым • Жұртқа арналған көлік • Әуе көлігі • Теміржол көлігі • Су шаруашылығы • Ауа райы болжамы 22 шілде 2002 – 22 ақпан 2007 Халықтық еркіндік және демократия партиясы Питер ван Геел (1951 ж.т.) Мемлекеттік хатшы Тұрғын үй, кеңістіктік жоспарлау және қоршаған орта • Қоршаған орта саясаты 22 шілде 2002 – 22 ақпан 2007 Христиан-демократиялық шақыру
Ministers Title/Ministry/Portfolio(s) Term of office Party Dr. Jan Peter Balkenende (born 1956) Prime Minister General Affairs 22 July 2002 – 14 October 2010 Christian Democratic Appeal Gerrit Zalm (born 1952) Deputy Prime Minister Finance 27 May 2003 – 22 February 2007 People's Party for Freedom and Democracy Minister Thom de Graaf (born 1957) Minister Interior and Kingdom Relations • Civil Reform • Municipalities • Urban Planning • Kingdom Relations 27 May 2003 – 23 March 2005 Democrats 66 Deputy Prime Minister Laurens Jan Brinkhorst (born 1937) Economic Affairs 31 March 2005 – 3 July 2006 Democrats 66 Minister 27 May 2003 – 3 July 2006 Johan Remkes (born 1951) Minister Interior and Kingdom Relations 22 July 2002 – 22 February 2007 People's Party for Freedom and Democracy Jaap de Hoop Scheffer (born 1948) Minister Foreign Affairs 22 July 2002 – 3 December 2003 Christian Democratic Appeal Dr. Ben Bot (born 1937) 3 December 2003 – 22 February 2007 Christian Democratic Appeal Piet Hein Donner (born 1948) Minister Justice 22 July 2002 – 21 September 2006 Christian Democratic Appeal Henk Kamp (born 1952) Minister Defence 12 December 2002 – 22 February 2007 People's Party for Freedom and Democracy Hans Hoogervorst (born 1956) Minister Health, Welfare and Sport 27 May 2003 – 22 February 2007 People's Party for Freedom and Democracy Aart Jan de Geus (born 1955) Minister Social Affairs and Employment 22 July 2002 – 22 February 2007 Christian Democratic Appeal Maria van der Hoeven (born 1949) Minister Education, Culture and Science 22 July 2002 – 22 February 2007 Christian Democratic Appeal Karla Peijs (born 1944) Minister Transport and Water Management 27 May 2003 – 22 February 2007 Christian Democratic Appeal Dr. Cees Veerman (born 1949) Minister Agriculture, Nature and Fisheries 22 July 2002 – 1 July 2003 Christian Democratic Appeal Agriculture, Nature and Food Quality 1 July 2003 – 22 February 2007 Sybilla Dekker (born 1942) Minister Housing, Spatial Planning and the Environment 23 May 2003 – 21 September 2006 People's Party for Freedom and Democracy Ministers without portfolio Title/Ministry/Portfolio(s) Term of office Party Alexander Pechtold (born 1965) Minister Interior and Kingdom Relations • Civil Reform • Municipalities • Urban Planning • Kingdom Relations 31 March 2005 – 3 July 2006 Democrats 66 Agnes van Ardenne (born 1950) Minister Foreign Affairs • Development Cooperation 27 May 2003 – 22 February 2007 Christian Democratic Appeal Rita Verdonk (born 1955) Minister Justice • Immigration and Asylum • Integration • Minorities 27 May 2003 – 14 December 2006 People's Party for Freedom and Democracy State Secretaries Title/Ministry/Portfolio(s) Term of office Party Atzo Nicolaï (1960–2020) State Secretary Foreign Affairs • European Union • Benelux 22 July 2002 – 7 July 2006 People's Party for Freedom and Democracy Joop Wijn (born 1969) State Secretary Finance • Fiscal Policy • Tax and Customs • Governmental Budget 27 May 2003 – 7 July 2006 Christian Democratic Appeal Karien van Gennip (born 1968) State Secretary Economic Affairs • Trade and Export • Small and Medium sized Businesses • Regional Development • Consumer Protection • Tourism 27 May 2003 – 22 February 2007 Christian Democratic Appeal Cees van der Knaap (born 1951) State Secretary Defence • Human Resources • Equipment 22 July 2002 – 18 December 2007 Christian Democratic Appeal Clémence Ross van Dorp (born 1957) State Secretary Health, Welfare and Sport • Elderly Care • Youth Care • Disability Policy • Medical Ethics • Sport 22 July 2002 – 22 February 2007 Christian Democratic Appeal Mark Rutte (born 1967) State Secretary Social Affairs and Employment • Social Security • Unemployment • Occupational Safety • Social Services 22 July 2002 – 17 June 2004 People's Party for Freedom and Democracy Henk van Hoof (born 1947) 17 June 2004 – 22 February 2007 People's Party for Freedom and Democracy Annette Nijs (born 1961) State Secretary Education, Culture and Science • Higher Education • Adult Education • Science Policy 22 July 2002 – 9 June 2004 People's Party for Freedom and Democracy Mark Rutte (born 1967) 17 June 2004 – 27 June 2006 People's Party for Freedom and Democracy Bruno Bruins (born 1963) 29 June 2006 – 22 February 2007 People's Party for Freedom and Democracy Medy van der Laan (born 1968) • Media • Culture • Art 27 May 2003 – 3 July 2006 Democrats 66 Melanie Schultz van Haegen (born 1970) State Secretary Transport and Water Management • Public Infrastructure • Public Transport • Aviation • Rail Transport • Water Management • Weather Forecasting 22 July 2002 – 22 February 2007 People's Party for Freedom and Democracy Pieter van Geel (born 1951) State Secretary Housing, Spatial Planning and the Environment • Environmental Policy 22 July 2002 – 22 February 2007 Christian Democratic Appeal