Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық вадевилл әншісі (1891–1946)
American vaudeville singer (1891–1946)
10 жасында ол «Төрт биші Митчелл» ақ түсті топтың гастрольдік тобымен бірге жұмыс істеді. Африка-американдық әнші-күйші және топ жетекшісі Перри Брэдфорд Фред Хагерді қара музыканы жазудағы нәсілдік кедергіні бұзуға көндіргеннен кейін. Okeh Records қара музыканттардың көптеген танымал әндерін жазды. Бұл қара әншінің алғашқы жазбасы болғанымен, ырғақ тобындағы музыканттардың барлығы ақ түсті болды. Хагерге солтүстік және оңтүстік топтарынан қысым көрсетіліп, ол қара әншіні жаздырса компанияны бойкоттайтындары ескертілді. Смиттың ең үлкен хиті 1920 жылдың 10 тамызында Перри Брэдфорд жазған әндер жиынтығын жазғанда шықты, соның ішінде «Crazy Blues» және «It's Right Here for You (If You Don't Get It, 'Tain't No Fault of Mine)» әндері Okeh Records үшін жазылды. Бір жылдың ішінде миллионнан астам дана сатылды және 2005 жылы АҚШ Конгресі кітапханасының Ұлттық жазбалар тізіміне енгізілді. 1890 жылдары Джордж В. Джонсон сияқты басқа афроамерикандықтар да жазылған болатын, бірақ олар еуропалық американдық тыңдаушылар арасында кең таралған музыканы орындады. Смиттың жетістігі рекордтық компанияларды басқа әйел блюз әншілерін іздеуге итермеледі, соның нәтижесінде классикалық әйел блюзінің дәуірі басталды. Ол Victor компаниясы үшін де бірнеше жазба жазды. Mamie Smith & Her Jazz Hounds тобымен және Mamie Smith's Struttin' Along Review құрамында АҚШ және Еуропа бойынша гастрольдік сапарлар жасады. Ол «Блюздің патшайымы» деп аталды, бірақ бұл атақ көп ұзамай «Блюздің императрицасы» аталған Бесси Смитқа көшті. Мами радионың кең таралған құралы екенін, әсіресе ақ нәсілді тыңдаушылар көп қалаларда, жанкүйерлерді көбейтуге көмектесетінін анықтады. Мысалы, ол және оның тобының бірнеше мүшесі 1923 жылдың мамыр айының басында Орегон штатының Портленд қаласындағы KGW радиосында өнер көрсетіп, жағымды пікірлер алды. Jazz Hounds тобының құрамына (1920 жылдың тамызынан 1921 жылдың қазанына дейін) Джейк Грин, Кертис Мозли, Гарвин Бушелл, Джонни Данн, Доп Эндрюс, Эрнест Эллиот, Портер Грейнджер, Леррой Паркер және Боб Фуллер кірді, ал (1922 жылдың маусымынан 1923 жылдың қаңтарына дейін) Коулман Хокинс, Эверетт Роббинс, Джонни Данн, Гершель Брасфилд, Герб Флеминг, Бастер Бейли, Кьюти Перкинс, Джо Смит, Баббер Майли және Сесил Карпентер болды. Jazz Hounds тобымен бірге жазғанда, ол Мами Смит және оның джаз тобы ретінде жазба жасады, оның құрамына Джордж Белл, Чарльз Матсон, Натан Гланц, Ларри Брайерс, Джулс Леви, Джуниор, Джо Сэмюэлс, сондай-ақ Хокинс, Фуллер және Карпентер сияқты Jazz Hounds музыканттары кірді.
When she was around age 10, she found work touring with the Four Dancing Mitchells, a white act. after African American songwriter and bandleader Perry Bradford persuaded Fred Hager to break the color barrier in black music recording. Okeh Records recorded many iconic songs by black musicians. Although this was the first recording by a black blues singer, the backing musicians were all white. Hager had received threats from Northern and Southern pressure groups saying they would boycott the company if he recorded a black singer. Smith's biggest hit was recorded on August 10, 1920, when she recorded a set of songs written by Perry Bradford, including "Crazy Blues" and "It's Right Here for You (If You Don't Get It, 'Tain't No Fault of Mine)", again for Okeh Records, A million copies were sold in less than a year. and was selected for preservation in the National Recording Registry of the Library of Congress in 2005. Although other African Americans had been recorded earlier, such as George W. Johnson in the 1890s, they were performing music that had a substantial following among European American audiences. The success of Smith's record prompted record companies to seek to record other female blues singers and began the era of what is now known as classic female blues. She made some records for Victor. She toured the United States and Europe with the band Mamie Smith & Her Jazz Hounds as part of Mamie Smith's Struttin' Along Review. She was billed as "The Queen of the Blues", a billing soon one upped by Bessie Smith, who was called "The Empress of the Blues". Mamie found that the mass medium of radio provided a means of gaining additional fans, especially in cities with predominantly white audiences. For example, she and several members of her band performed on KGW in Portland, Oregon in early May 1923 and received positive reviews. Recording lineups of the Jazz Hounds included (from August 1920 to October 1921) Jake Green, Curtis Moseley, Garvin Bushell, Johnny Dunn, Dope Andrews, Ernest Elliot, Porter Grainger, Leroy Parker and Bob Fuller, and (from June 1922 to January 1923) Coleman Hawkins, Everett Robbins, Johnny Dunn, Herschel Brassfield, Herb Flemming, Buster Bailey Cutie Perkins, Joe Smith, Bubber Miley, and Cecil Carpenter. While recording with the Jazz Hounds, she recorded as Mamie Smith and Her Jazz Band, comprising George Bell, Charles Matson, Nathan Glantz, Larry Briers, Jules Levy, Jr., Joe Samuels, together with musicians from the Jazz Hounds, including Hawkins, Fuller and Carpenter.
Кинодағы мансабы және кейінгі жылдары
Смит 1929 жылы «Jailhouse Blues» атты алғашқы дыбысты фильмдердің бірінде ойнады. 1931 жылы ол жазбадан және сахнадан шықты. 1939 жылы күйеуі Джек Голдберг өндірген «Гарлемдегі жұмақ» фильміне түсу үшін ол қайтадан сахнаға оралды.
Smith appeared in the early sound film Jailhouse Blues in 1929. She retired from recording and performing in 1931. She returned to performing in 1939 to appear in the movie Paradise in Harlem, produced by her husband, Jack Goldberg.
Өлім және ескерткіш
Смит 1946 жылы Нью-Йорк қаласында қайтыс болды, айтуынша, мүлде ақшасыз. Ол Стейтен аралындағы Фредерик Дуглас еске алу паркінде жерленді, ал жері 2013 жылға дейін белгіленбеген күйде қалды, содан кейін ескерткіш орнатылды. Jas Obrecht Music Archive сайтындағы мәліметтерге сәйкес, бастапқыда Смит 1963 жылға дейін белгісіз қабірге көмілген, сол кезде Батыс Германияның Изерлон қаласынан келген музыканттар Hot Jazz қайырымдастық концертінен түскен қаражатқа "Мами Смит (1883–1946): Блюздің бірінші ханымы" деп жазылған қабір тасын сатып алды. Блюз әншісі Виктория Спиви мен Record Research Magazine баспагері Лен Кунштадттың көмегімен Смит Нью-Йорктегі Ричмонд қаласындағы Фредерик Дуглас еске алу паркіне қайта жерленді. Смиттың қайта жерленуі 1964 жылдың 27 қаңтарында қайтыс болған әншінің құрметіне өткізілген гала-кешпен тойланды.
Smith died in 1946 in New York City, reportedly penniless. She was interred at Frederick Douglass Memorial Park on Staten Island, on ground which remained unmarked until 2013 when a monument was finally erected. Initially, according to the Jas Obrecht Music Archive website, Smith was buried in an unmarked grave until 1963 when musicians from Iserlohn, West Germany used the money from a Hot Jazz benefit to buy a headstone that read "Mamie Smith (1883–1946): First Lady of the Blues". With the help of fellow blues singer Victoria Spivey and Record Research Magazine publisher Len Kunstadt, Smith was re interred at Frederick Douglass Memorial Park in Richmond, New York. Smith's re interment was celebrated with a gala honoring the late singer on January 27, 1964.