Кіріспе

Аймақтағы Аляска класының үшінші үлкен крейсері USS Hawaii (CB 3) үлкен крейсерлердің үшінші мүшесі болуы жоспарланған. Бұл, Гавайи аймағының атымен аталатын, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің алғашқы кемесі болды. Гавайидің құрылысы әуе кемелері сияқты жоғары басымдыққа ие кемелердің салдарынан кешікті, сондықтан оның қазығы 1943 жылдың желтоқсанында, бауырласы Гуамнан екі жыл кейін салынды. Гавайи 1945 жылдың соңында суға түсірілді, бірақ соғыстан кейінгі бюджеттік қысқартулар 1947 жылы оны тоқтатуға мәжбүр етті. Аляска класының үлкен крейсерлеріне экипаж мөлшері шамамен линкорлармен тең, ал Гавайи сияқты капиталдық кемелердің бронясы мен қорғанысы олардан жақсырақ болған жоқ, әсіресе Гавайиге есептелген су астындағы қорғаныс нашар болды. 1949 жылғы қаңтарда Proceedings журналында жарияланған танымал мақаласында Франк Улиг 1944–1945 жылдардағы кластың өнімділігін сынға алып, соғыс крейсерінің соғыстан кейінгі АҚШ ТМК-де орны жоқ деген қорытындыға келді. Бір кезде АҚШ Әскери-теңіз күштері кемені АҚШ-тың алғашқы басқарылатын зымырандық крейсеріне айналдыруды жоспарлаған, бірақ бұл жоспар іске аспады. Кейіннен оны үлкен басқарушылық кемеге айналдыру туралы ойлар туды және жоспарлау жұмыстары осы мақсатқа 1952 жылғы бюджеттен қаражат бөлуге жетті. Алайда, Нортгемптон басқарушылық кемесі дайын болғаннан кейін және Райт таңдалып алынғаннан кейін, Гавайиде ешқандай жұмыс жүргізілмеді. Он екі жылдан бері тоқтап тұрған, толыққанды емес кеме 1959 жылы металл тескіштерге буксирленіп, мақұлдауға жіберілді.

Дизайн және сипаттама

Аляска класының жобалауына бастама берген фактор – неміс және жапондық кемелердің сауда жолдарын басып алу қабілеттері болды, атап айтқанда, үш «Шарнхорст» крейсері, екі «Адмирал Хиппер» крейсері және Жапонияның ауыр және жеңіл крейсерлерден құралған ірі күштері. Салыныс кезінде олардың міндеттері тасымалдаушылар тобын қорғауға дейін кеңейді. Бұл класс кемелердің үлкен артиллериясы, ірі габариттері және жоғары жылдамдығы ауыр крейсерлерге қарағанда айқын артықшылық береді деп есептелді, сонымен қатар Лондондық теңіз келісімі шектеулерінен туындаған американдық крейсерлерге қарағанда күштірек «суперкрейсерлер» құрылып жатыр деген хабарларға қатысты сенімділік тудырды. «Гавайи» кемесінің жалпы ұзындығы 246 метр, ені 28 метр, суға бату тереңдігі 9 метрді құрады. Оның жобалық ығысып шығуы – , ал толық жүктеме кезінде – . Кемеде төрт General Electric дөңгелекті бу турбинасы орнатылған, әрқайсысы бір гребделік және сегіз Babcock & Wilcox қазандығын қозғалтады. Кемеде екі ангарда орналасқан төрт гидросамолет және орталық бөлігінде орнатылған екі ұшақ катапульті болды. Кемедегі басқа қару-жараққа тоғыз 12 дюймдік (305 мм) L/50 Mark 8 зеңбірегі кіретін үш үштік зеңбірек мұнарасы, алдыңғы бөлігінде екеуі, артқы бөлігінде біреуі орналасқан. Екінші қару-жараққа алты қос мұнарадағы он екі 5 дюймдік (127 мм) L/38 екі мақсатты зеңбірек кірді. Екеуі бас қару-жарақ мұнараларының үстінен орталық сызықта орналасқан, ал қалған төрт мұнара суперструктураның бұрыштарында орналасқан. Жеңіл зениттік қару-жараққа 56 төрт зеңбіректік Бофорс зеңбірегі және 34 бір зеңбіректік Оерликон зеңбірегі кірді. Басты брондалған белдеудің қалыңдығы – , ал зеңбірек мұнараларының беттері – . Басты брондалған палубаның қалыңдығы – . 1942 жылдың шілдесінде «Гавайи» кемесіне арналған болат плиталар мен конструкциялық элементтердің үстінен басқа кемелерге бағытталды. Кеменің шағылысы 1943 жылдың 20 желтоқсанында жасалды. Кеменің демеушісі – Гавайи территориясынан АҚШ Өкілдер палатасына сайланған Джозеф Фаррингтонның әйелі Мэри П. Фаррингтон болды. Ұшырылғаннан кейін, 1947 жылдың ақпанында немесе сәуір айында Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін қорғаныс шығындарының азаюына байланысты құрылыс тоқтатылды. Кеме алдыңғы ұшу палубасына орнатылған гидравликалық катапультадан JB 2 «Лун» зымыранын ұшыруға да қабілетті болды. 1948 жылы қайта құруға рұқсат берілді және 1950 жылы аяқталуы жоспарланды; кеменің жіктелуі жоспарланған күрделі жөндеуді көрсету үшін CBG 3-ке өзгертілді. Алайда, 1949 жылы баллистикалық зымыранмен жабдықталған су үстіндегі кемелерді құру жоспарларымен бірге, ракеталық отынның тұрақсыздығы және қол жетімді басқару жүйелерінің жетіспеушілігі салдарынан қайта құру тоқтатылды. 1946 жылдың қыркүйегінде «Гавайи» кемесі басқарылатын зымырандарды әзірлеу үшін сынақ платформасы ретінде қайта құруды қарастырды. CB(SW) белгіленген крейсерлердің қарулануы сегіз қос орнатылған он алты 3 дюймдік (76 мм) L70 зеңбірегінен тұратын. Көбінесе зымырандардың орналасуы кеменің алдыңғы бөлігінде болды, ал екі «зымыран ұшыру шұңқыры» артқы бөлігіне жақын орналасатын. Бұл міндет үшін брондау қажет болмады және қажет болған жағдайда кеменің бұрыннан орнатылған брондасы алынып тасталатын. «Тритон» – Әскери-теңіз күштеріне кемеден ұшыруға болатын сенімді зымыран беруге бағытталған әрекет болды. 1946 жылдың қыркүйегінде АҚШ Әскери-теңіз күштері жобалауды мақұлдағаннан кейін жобалау процесі басталды. «Жұмыс мақсаттарын және мүмкін болатын жобалау базаларын тұжырымдағаннан кейін» дизайнерлер 1950 жылы зымыранды 1,6–2,5 Мах жылдамдығымен тасымалдай алатын қатты отынмен жұмыс істейтін зымыранға арналған зымыранды орнатуға тырысты. 1955 жылы амбициялық мақсаттарды нақтырақ деңгейге төмендеткеннен кейін, 1965 жылға дейін толыққанды жұмыс істейтін нұсқа күтілді, бірақ сол жылы жоспарланған SSM N 9 / RGM 15 Regulus II сынақтары және жаңа UGM 27 Polaris су асты зымыранымен жоба 1957 жылы тоқтатылды. Бір дереккөз бұл схеманың нұсқасын келтіреді, онда Triton ұшыру құрылғыларын Bumblebee операциясынан алынған XPM (эксперименталды прототиптік зымыран) алмастырды. XPM ақырында RIM 8 Talos жер-әуе зымыранына әкелді.

Үлкен командалық кеме

1951 жылдың тамызынан бастап SCB 83 жобасы бойынша «Гавайи» кемесін тағы бір рет «үлкен командалық кемеге» айналдыру қарастырылды. Бұл рөлде ол «Нортгемптонға» ұқсас, бірақ одан ірілеу болар еді. Аталған модернизацияда кең байрақ орнатулары және авиациялық топтарды басқаруға қабілетті толыққанды радар және байланыс жүйелері болжанатын, бірақ десанттық операцияларға арналған жабдықтар болмас еді. Дегенмен, кемеде жасалған жалғыз жұмыс – 12 дюймдік артиллериялық мұнараларын алып тастау болды. Алайда, «Райт» сияқты кішірек және арзан кеме де осы міндетті орындай алатыны анықталған соң, бұл жобадан бас тартылды.

Полярис зерттеуі

1957 жылдың ақпан айында "Polaris Study–CB 3" атты зерттеу жарияланды, онда Гавайи барлық қару-жарағынан айырылып, орнына жиырма Polaris зымыраны орнату ұсынылды. Зымыралар корпуста тік орналастырылып, үшінші басты мұнара орналасқан жерге жуық жерде бекітілуі керек еді. Сонымен қатар, екі Talos жер-әуе зымырасын (SAM) шақыру құрылғысы – алдыңғы және артқы бөліктерге бір-бірден, екі Tartar SAM-ды суперқұрылымның екі жағына және екінші басты мұнара орналасқан жерге бір ASROC суастына қарсы қару орнату көзделді. Аталған зерттеу бойынша басқа ешқандай шара қабылданбады.

Тарату

1958 жылдың 9 маусымында «Гавайи» кемесі Әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен шығарылды және 1959 жылдың 15 сәуірінде Балтимор қаласындағы Boston Metals Company компаниясына сатылды. Әлі толыққанды аяқталмаған «Гавайи» Балтиморға буксировкаланып, 1960 жылдың 6 қаңтарында жетті және кейін металл тескілеріне тарқатылды.