Вернон Эрл Монро: Баскетбол жұлдызының өмірі мен жетістіктері
Earl Monroe
Вернон Монро: Американдық баскетболшы, NBA жұлдызы. "Қара Иса" және "Жеміс" лақаптарымен танымал. Екі команда санын жапқан. Халықаралық және Naismith құрмет залының мүшесі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық баскетболшы (1944 жылы туған)
American basketball player (born 1944)
Вернон Эрл Монро (21 қараша 1944 жылы туған) – американдық бұрынғы кәсіби баскетболшы. Ол Ұлттық баскетбол қауымдастығында (НБА) «Балтимор Буллетс» және «Нью-Йорк Никс» екі командасы үшін ойнады. Екі команда да Монроның жейде нөмірін мұрағатқа берді. Ойын даласындағы жетістіктері мен әсем ойын стилі үшін Монроға «Қара Иса» және «Жемшік Эрл» деген лақап аттары берілді. Монро 1990 жылы Найсмит мемориалдық баскетбол даңқы залына, ал 2013 жылы Халықаралық спорт даңқы залына енгізілді. 1996 жылы Монро НБА тарихындағы 50 ең үздік ойыншының бірі деп танылды, ал 2021 жылы НБА тарихындағы 75 ең үздік ойыншының бірі атанды.
Vernon Earl Monroe (born November 21, 1944) is an American former professional basketball player. He played for two teams, the Baltimore Bullets and the New York Knicks, during his career in the National Basketball Association (NBA). Both teams have retired Monroe's number. Due to his on court success and flashy style of play, Monroe was given the nicknames "Black Jesus" and "Earl the Pearl". Monroe was inducted into the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame in 1990 and the International Sports Hall of Fame in 2013. In 1996, Monroe was named as one of the 50 Greatest Players in NBA History, and in 2021, Monroe was named as one of the 75 greatest players in NBA history.
Алғашқы жылдар
Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында туған Монро бала кезінен-ақ ойын алаңдарының жұлдызы болды. Джон Бартрам орта мектебіндегі командаластары оны көптеген ойын тәсілдерін ойлап тапқандығы үшін "Томас Эдисон" деп атады. Оңтүстік Филадельфия ауданында өскен Монро баскетболға қарағанда футбол мен бейсболға көбірек қызығушылық танытты. 14 жасқа келгенде Монроның бойы 1,90 метрге жетіп, баскетболға деген қызығушылығы арта түсті, көптеген жылдар бойы орталық шабуылшы болып ойнады. Оның "шалқып пісіру" стиліндегі кейбір қимылдары асфальт алаңшаларда ойнаған кезде пайда болды. "Мен өте қиын "дук" лақтыруларын ойлап табуға тиіс болдым, біз оны "ла-ла" деп атадық, лақтыру алдында мүмкіндігінше ұзақ уақыт ауада тоқтап тұру керек еді", - деді Монро. Ол жасөспірім ойыншы ретінде қалыптасып келе жатқанда, басқа ойыншылар оны қысымға салды. Анасы Ерлге көк дәптер беріп, осы ойыншылардың есімдерін жазып алуын айтты. "Олардан жақсы болғанда, осы есімдерді сызып тастағыңды қалаймын", - деді Монроның анасы. Джон Бартрам орта мектебін бітіргеннен кейін Монро Темпл университетіне қарайтын колледжге дайындық мектебіне түсті. Ол фабрикада жүк тасушы болып жұмыс істеді, сонымен қатар Филадельфиядағы Леон Уитлидің демалыс орталығында баскетбол ойнады. Уитли 1953 жылғы чемпиондық командасының құрамында Уинстон-Салем мұғалімдер колледжінде ойнаған және Монроны жаттықтырушы Кларенс "Биг Хаус" Гейнс үшін ойнауға шақырды.
Born in Philadelphia, Pennsylvania, Monroe was a playground legend from an early age. His high school teammates at John Bartram High School called him "Thomas Edison" because of the many moves he invented. Growing up in his South Philadelphia neighborhood, Monroe was initially interested in soccer and baseball more than basketball. By age 14, Monroe was 6'3" and his interest in basketball grew, playing center during most of his youth. Some of his "shake and bake" style moves originated while playing on the asphalt playgrounds. "I had to develop flukey duke shots, what we call la la, hesitating in the air as long as possible before shooting," Monroe said. As he was developing as a teenage player, other players would razz him. His mother gave Earl a blue notebook and told him to write down the names of those players. "As you get better than them," Monroe said his mother instructed, "I want you to scratch those names out." After graduating from John Bartram High School, Monroe attended a college preparatory school affiliated with Temple University. He worked as a shipping clerk in a factory, while frequently playing basketball at Leon Whitley's recreation center in Philadelphia. Whitley had played at Winston Salem Teacher College on their 1953 championship team and encouraged Monroe to attend Winston Salem to play for coach Clarence "Big House" Gaines.
Құрметтер
1977 жылы Монро Орталық колледждер аралық атлетикалық қауымдастығының Даңқ залына енгізілді. Монроның 15-ші нөмірлі жейдесі 1986 жылдың 1 наурызында «Нью-Йорк Никс» командасымен зейнеткерлікке жіберілді. 1990 жылы ол Нейсмит мемориалдық баскетбол Даңқ залына енгізілді. Монро 1996 жылы НБА тарихындағы 50 ең ұлы ойыншының бірі деп танылды. 2006 жылы Монро Колледж баскетбол Даңқ залына енгізілді. 2007 жылдың 1 желтоқсанында «Вашингтон Уизардс» командасы Монроның 10-шы нөмірлі жейдесін зейнеткерлікке шығарды. 2005 жылы Америка баскетбол қауымдастығының «Балтимор Перлз» командасы Эрл Монроның құрметіне аталды. Монроның 10-шы нөмірлі жейдесі 2017 жылы Уинстон-Салемде зейнеткерлікке жіберілді. 2021 жылы Монро НБА-ның 75 жылдық мерекелік командасына сайланды.
In 1977, Monroe was inducted into the Central Intercollegiate Athletic Association Hall of Fame. Monroe's number 15 jersey was retired by the New York Knicks on March 1, 1986. In 1990, he was enshrined in the Naismith Memorial Basketball Hall of Fame. Monroe was named one of the 50 Greatest Players in NBA History in 1996. In 2006, Monroe was inducted into the College Basketball Hall of Fame. On December 1, 2007, the Washington Wizards retired Monroe's number 10 jersey. In 2005, an American Basketball Association team, the Baltimore Pearls, was named in honor of Earl Monroe. Monroe's number 10 jersey was retired by Winston Salem in 2017. In 2021, Monroe was elected to the NBA 75th Anniversary Team.