Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канаданың Конфедерация әкесі
Canadian Father of Confederation
Сэр Сэмюэл Леонард Тилли (8 мамыр 1818 – 25 маусым 1896) – канадалық саясаткер және Конфедерацияның негізін қалаушылардың бірі. Тиллидің әкесі мен анасы екі жағынан да Біріккен Империяның адал қолдаушыларынан тараған. Фармацевт болған ол дәріхана ісімен айналысты.
Sir Samuel Leonard Tilley (May 8, 1818June 25, 1896) was a Canadian politician and one of the Fathers of Confederation. Tilley was descended from United Empire Loyalists on both sides of his family. As a pharmacist, he went into business as a druggist.
Жеке өмір
Гагетаун қаласында туған Тилли, Нью-Брансуик штатының дүкеншісі Томас Морган Тилли мен Сьюзан Энн Петерстің ұлы болды. Ол әкесінің де, анасының тамырынан да американдық лоялистердің ұрпағы еді. 1843 жылдың 6 мамырында Сент-Джон қаласында Джулия Энн Ханфордқа үйленді, олардың сегіз баласы болды. Ханфорд 1862 жылы қайтыс болғаннан кейін Тилли жесір қалды. 1867 жылдың 22 қазанында Нью-Брансуик штатының Сент-Стефан қаласында Алиса Старр Чипманға үйленді; олардың екі баласы болды, соның ішінде болашақ Нью-Брансуик премьері Леонард Перси де Вулф Тилли де бар еді. Сэмюэл Леонард Тилли 1896 жылдың 25 маусымында қайтыс болды.
Born in Gagetown, New Brunswick, Tilley was the son of storekeeper Thomas Morgan Tilley and Susan Ann Peters. He was a descendant of American loyalists on both sides of his family. On May 6, 1843, he married Julia Ann Hanford in Saint John, New Brunswick; they had eight children. Hanford died in 1862, leaving Tilley a widower. On October 22, 1867, he married Alice Starr Chipman in St. Stephen, New Brunswick; they had two children, including future New Brunswick Premier Leonard Percy de Wolfe Tilley. Samuel Leonard Tilley died in 1896 on June 25.
Саяси мансап
Сэмюэл Леонард Тилли араздық қозғалысының белсендісі ретінде саясатқа қадам басты. 1848 жылғы экономикалық төңкерістің салдарынан, оның бір бөлігі Ұлыбританияның экономикалық саясатымен байланысты болды, ол жауапты үкіметтің жақтаушысы болды. Кейін Тилли Нью-Брансуик колониялық қауымдастығына қосылды, ол колонияның мемлекеттік шығындарды өз бақылауында ұстауын, мемлекеттік мектеп жүйесін құруды, мемлекеттік жұмыстарды мемлекеттік бақылауда ұстауды және жалпы «әділ үкіметті» қолдады. 1850 жылы Нью-Брансуик Ассамблеясына либерал ретінде алғаш рет сайланған ол 1854 жылғы сайлауда реформаторлар билікке келгенге дейін оппозицияда отырды. Тилли Чарльз Фишер үкіметінде провинциялық хатшы болып тағайындалды. 1855 жылы ол Ассамблеяны тыйым салу туралы заңды қабылдауға көндірді, бірақ ол сәтсіз аяқталып, кейіннен жойылды. Ол Шарлоттаун, Лондон және Квебек конференцияларына Канада Конфедерациясын қолдаушы ретінде қатысты. 1861 жылдан 1865 жылғы сайлауда жеңіліске ұшырағанға дейін Нью-Брансуик колониясының премьер-министрі болып қызмет етті. Премьер ретінде ол Нью-Брансуиктің Конфедерацияға қосылуын және колонияаралық темір жол құрылысын қолдады. Көпке тараған әңгіме бойынша, Тилли Канада атындағы «Доминион» сөзінің авторы. Конфедерацияның әкелері Канаданың алдына қандай сөз қою керектігін талқылады, ал Макдональд «Канада Корольдігін» ұсынды. Таңертеңгі дұға кезінде, кузені доктор Сэмюэл Тилли ГОВЕ-тің (редактордың бес туысы, ол сондай-ақ Тилли қолданған Забур кітабына ие) арт жағындағы Сент-Эндрюде, екеуі де шіркеуге барар жолда, Тилли Забур 72:8 оқыды, онда «Ол теңізден теңізге дейін, өзеннен жердің шетіне дейін билік етеді» делінген, және осы шабытты басқаларымен бөлісті, себебі олардың мақсаты жаңа мемлекетті Тынық мұхитқа дейін және Сент-Лоуренс өзенінен Солтүстік полюске дейін кеңейту болатын. «Доминион» сөзі бұрын да қолданылған, бірақ Тилли Макдональдтың қалауына қарамастан, оны Канадаға қатысты қолдануға ынталанды. Бұл термин 1 шілде күнін ұлттық мереке деп атауға себеп болды; алайда, Канаданың бірегей тарихи дамуына сілтеме 1982 жылы жойылды, өйткені көптеген канадтықтар қолданған «Канада күні» Парламент актісімен ресми түрде бекітілді. Француз тілінде бұл күн ұзақ жылдар бойы la fête nationale (ұлттық мереке немесе ұлттық туған күн) деп аталды, бұл күн қазір Квебекте 24 маусым күніне жиі қолданылады, ол ресми түрде Сент-Жан Баптист күні деп танылады. Тилли 1867 жылы Конфедерациямен бірге федералды саясатқа қатысып, федералды кабинетте Кеден министрі болып қызмет етті. 1873 жылы Қаржы министрі болып тағайындалды және сол жылы үкімет жеңіліске ұшырағанға дейін қызмет етті. 1873 жылы Нью-Брансуиктің төртінші вице-губернаторы болып тағайындалды және 1878 жылға дейін қызмет етті. Макдональдтың консерваторлары 1878 жылы билікке оралғанда, Тилли Сент-Джон округінен депутат болып сайланды және қайтадан Қаржы министрі болды; бұл қызметте ол Канаданың қаржы саясатының негізі болған қорғау тарифін енгізді. Ол 1885 жылы саясаттан зейнеткерлікке шыққанға дейін кабинетте қызмет етті, содан кейін Нью-Брансуиктің жетінші вице-губернаторы болып тағайындалды. Сэр Леонард Тилли ғимараты оның құрметіне аталды. Ол Нью-Брансуиктің Сент-Джон қаласындағы Фернхилл зиратында жерленген.
Samuel Leonard Tilley entered politics as an activist in the temperance movement. As a result of the 1848 recession, caused in part by Britain's economic policies, he became an advocate for responsible government. Tilley later joined the New Brunswick Colonial Association, which advocated for the colony's own control over its public expenses, the establishment of a public school system, government control of public works, and "honest government" in general. First elected to the New Brunswick Assembly as a Liberal in 1850, he sat in opposition until the 1854 election swept the reformers to power. Tilley became Provincial Secretary in the government of Charles Fisher. In 1855 he persuaded the assembly to pass a prohibition law, but that proved a failure and was later repealed. He attended each of the Charlottetown, London, and Quebec City Conferences as a supporter of Canadian Confederation. He served as premier of the colony of New Brunswick from 1861 until his government was defeated in the election of 1865. As premier, he supported the New Brunswick's entry into Confederation and the construction of an intercolonial railway. A common tale states that Tilley was the originator of the word "Dominion" in Canada's name. The Fathers of Confederation had been discussing what to prefix Canada with, Kingdom of Canada being Macdonald's preference. During morning devotions, in St Andrew's in the backyard of his cousin, Dr Samuel Tilley GOVE, (the editor's great great grandfather, who also has the Psalter used by Tilley), before the two of them headed down the street to Church, Tilley read Psalm 72:8, which states "He shall have dominion also from sea to sea, and from the river unto the ends of the earth", and presented this inspiration to the others, being as their ambition was to stretch the new nation to the Pacific Ocean and from the St Lawrence River to the North Pole. "Dominion" had been used before, but Tilley pushed hard for it to be adopted in reference to Canada, despite Macdonald's preference. The term led to the naming of the July 1 national holiday; however, the reference to a unique Canadian historical development was discarded in 1982 when "Canada Day", which had already been in use by most Canadians, was made official by an act of Parliament. In French, the date had long been known as la fête nationale (national feast or national birthday), a date which is often now applied to June 24 in Quebec, a date officially known as Saint Jean Baptiste Day. Tilley entered federal politics with Confederation in 1867 and served in the federal cabinet as Minister of Customs. He became Minister of Finance in 1873 and served until the defeat of the government later that year. He was appointed the fourth Lieutenant Governor of New Brunswick in 1873 and served until 1878. When Macdonald's Tories returned to power in 1878, Tilley was elected member for Saint John and again became minister of finance; while in that office he introduced protective tariffs which became the basis of Canadian financial policy. He served in cabinet until his retirement from politics in 1885, when he was again appointed the seventh Lieutenant Governor of New Brunswick. The Sir Leonard Tilley Building was named in his honour. He is interred in the Fernhill Cemetery in Saint John, New Brunswick.
Отбасы
Құрметті Сэмюэл Леонард Тилли, C. B., сол кездегі кеден министрі, 1867 жылғы 20 қазанда екінші әйеліне үйленді. Элис Старр Чипман – кеме иесі (The Cedars) Захария Чипман мен оның әйелі Мэри Элизаның қызы. Олардың екі ұлы болды: Герберт Чипман Тилли, 1868 жылғы 6 қыркүйекте дүниеге келген, және Леонард Перси ДеВулф Тилли, 1870 жылғы 21 мамырда туған. 1884 жылдың шілдесінде ол әйелімен бірге Осборндағы королева Викторияға, принцесса Луиза арқылы таныстырылды. Олар тәбетсіздік қозғалысының белсенді қайраткерлері болды. 13 жыл бойы олар Фредериктондағы Үкімет үйінде тұрғанда, олардың тойларында ешқандай маскүнемдік ішімдігі қолданылмады. Элис Фредериктондағы Виктория колледжінің ауруханасын құруда маңызды рөл атқарды. Ол ұлдарға арналған өнеркәсіптік мектепті, медбикелер үйін, теңізшілер миссиясын және Сент-Джон, Нью-Брансуиктегі туберкулезбен ауыратындарға арналған үйді құруға көмектесті. Нью-Брансуиктің Сент-Стефан қаласындағы Чипман үйі 1902 жылы Чипман еске алу ауруханасын құру үшін мұрагерлермен сыйға берілді. Элис Ұлттық әйелдер кеңесінің негізін қалаушы мүшесі және Сент-Джон жергілікті әйелдер кеңесінің президенті болды.
Hon. Samuel Leonard Tilley, C. B., then Minister of Customs, married his second wife on October 20, 1867. Alice Starr Chipman was the daughter of ship owner (The Cedars) Zachariah Chipman and his wife Mary Eliza. The couple had two sons Herbert Chipman Tilley, born September 6, 1868, and Leonard Percy DeWolfe Tilley, born May 21, 1870. In July 1884, he and his wife were presented to Her Majesty Queen Victoria, at Osborne, by the Princess Louise. The couple were activists in the temperance movement. During the 13 years the couple lived at Government House, Fredericton no intoxicants were in use at their entertainments. Alice was instrumental in the founding of the Victoria College Hospital at Fredericton, New Brunswick. She helped found the Industrial School for Boys, the Nurses`Home, the Seamen's Mission and the Home for Consumptives at Saint John, New Brunswick. The Chipman homestead in St. Stephen, New Brunswick was donated by the heirs of the estate in 1902 to found the Chipman Memorial Hospital. Alice was a founding member of the National Council of Women and served as President of the St John Local Council of Women.