Канада саяхатшысы және премьер-министрі Этьен Паскаль Таше өмірі мен қызметі
Étienne-Paschal Taché
Этьен Паскаль Таше: Канада саяхатшысы, дәрігер және Конфедерация әкесі. Өкімет басшысы болды, Британдық байланысты қолдады. Тарихы мен өмірі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канада провинциясының саяхатшысы және премьер-министрі
Province of Canada politician and premier
Сэр Этьен Пашаль Таше (5 қыркүйек 1795 – 30 шілде 1865) – канадалық дәрігер, саяхатшы және Конфедерацияның әкесі. Оның отбасы Жаңа Францияда ұзақ тарихы бар, бірақ Жеті жылдық соғыс пен Квебек қамалынан кейін ауыр қаржылық шығындарға ұшырады. Ол өзін-өзі дамытқан адам ретінде танылды, дәрігер, милиция сарбазы және саяхатшы болды. Ол Канада провинциясының премьер-министрі қызметін екі рет атқарды. Таше Британдық Солтүстік Америка провинцияларының Конфедерациясын және британдық байланысты сақтауды ынталы түрде қолдады. 1864 жылдың маусымынан бастап ол Конфедерацияны ілгерілеткен Ұлы коалицияның ресми басшысы болды, онда Джон А. Макдональд, Джордж Этьен Картье және Джордж Браун болды, бірақ ол 1865 жылы, Конфедерация мен Канада құрылғанға дейін екі жыл бұрын қайтыс болды.
Sir Étienne Paschal Taché (5 September 1795 – 30 July 1865) was a Canadien doctor, politician, and Father of Confederation. His family had a long history in New France, but suffered serious financial reverses due to the Seven Years' War and the siege of Quebec. He was considered a self made man, who became a physician, a militia soldier, and a politician. He served twice as joint premier of the Province of Canada. Taché was a strong supporter of the Confederation of the British North American provinces, and the maintenance of the British connection. From June 1864, he was the formal head of the Great Coalition which pushed for Confederation, containing John A. Macdonald, George Étienne Cartier and George Brown, but he died in office in 1865, two years before Confederation and the creation of Canada.
Жас шағы мен отбасы
Таше 1795 жылы Сент-Томас қаласында (қазіргі Монтмагни, Квебек) Шарль Таше мен Женевье Мишонның үшінші ұлы ретінде дүниеге келді. Таше отбасы Жеңіске дейін бай болған. Таше әкесінің әкесі Жан Таше 1730 жылы Жаңа Францияға көшіп келген париждік саудагер болды және Квебек қаласындағы жетекші саудагерлердің және кеме иелерінің біріне айналды. Жан Таше де әйел алуда сәтті болды; оның әйелі Мари Энн Джолье де Минган, саяхатшы Луи Джольеттің немересі болды. Дегенмен, отбасының байлығы Жеті жылдық соғыс және Квебек қоршауы кезінде ауыр зардап шекті. Таше отбасы сейньерлік тапқа жатты, бірақ дәстүрлі сейньерлік отбасыға көп кіріс әкелмеді. Осының салдарынан Этьен Пашаль Таше өмірінде жеткен жетістіктерімен өзін-өзі жасаған адам деп есептелді. Манитобадағы Сент-Бонифаций архиепископы болған Александр Антонин Таше оның жүрегі туысы болды.
Taché was born in St. Thomas, Lower Canada (now Montmagny, Quebec) in 1795, the third son of Charles Taché and Geneviève Michon. The Taché family had been wealthy prior to the Conquest. Taché's grandfather, Jean Taché, was a Paris merchant who emigrated to New France in 1730 and became one of the leading merchants and ship owners in Quebec City. Jean Taché also married well; his wife was Marie Anne Jolliet de Mingan, the granddaughter of the explorer Louis Jolliet. However, the family fortunes were badly damaged by the Seven Years' War and the siege of Quebec. The Taché family was of the seigeneurial class, but the traditional seigneury did not provide much income for the family. As a result, in light of his successes in life, Étienne Paschal Taché was considered to be a self made man. Alexandre Antonin Taché, who entered the priesthood and became Archbishop of St. Boniface in Manitoba, was his nephew.
Әскери қызмет
Таше 1812 жылғы соғысқа дейін Квебек Семинариясында оқыды. Жасөспірім болса да, ол мектепті тастап, Төменгі Канада ополчениесының 5-ші батальонына прапорщик ретінде қосылды. Кейіннен лейтенант болып, "Шассерс Канадиенс" құрамында соғысты. Ол екі маңызды шайқаста болды: Монреалды американдық әскерлер басып алуынан сақтап қалған Шатогуэй шайқасында және Шамплейн көлі арқылы АҚШ-қа басып кіру әрекетін тоқтатқан Платсбург шайқасында. Шайқастан кейін жеңіске байланысты генерал-губернатор, британдық Солтүстік Америка әскерлерінің қолбасшысы және подполковник де Салабери арасында қайшылықтар туды. Біраз уақыттан кейін Монреаль газетінде "témoin oculaire" ("көз куәсі") деген атпен жазылған анонимді хат пайда болды. Бұл хатта жеңіс де Салаберидің басшылығының арқасында болғаны айтылды. Таше содан кейін бірнеше жыл өткен соң, бұл хатты Майкл О'Салливанның, де Салаберидің көмекшісінің жазғанын білгенін мәлімдеді, ол шайқастың қалың ортасында болған. Бұл хат шайқасқа қатысты маңызды заманауи дәлел болып табылады, ал Таше мәлімдемесі оның нақтылығын растау үшін маңызды болды. Таше өмір бойы әскери істерге қызығушылық танытты және саяси мансабында осы білімін пайдаланды. Ол Канада ополчениесында полковник шеніне дейін көтерілді және Британ армиясында құрметті полковник болып тағайындалды. Ташедің қызметі туралы қауесет тарағаннан кейін, британдық билік 1839 жылдың қаңтар айында оның үйін іздеуге рұқсат берді. Іздеу кезінде Таше үйде болмады. Қандай да бір қару табылмады және ол тұтқындалмады. Таше қарулы көтерілісті қолдамаса да, оған қатысқандарды айыптамады. Оның пікірінше, олар британ үкіметінің әрекеттерінен үмітсіздікке түскен небарі жүздей адам болған. Содан кейін Таше саяси мансапқа кірісті. Медициналық тәжірибесін доғарып, 1841 жылғы жалпы сайлауда Канада провинциясының жаңа Заң шығарушы Ассамблеясына кандидат болды. Канаданың бірігуіне қарсы науқан жүргізген ол Л'Ислет сайлау округінде қарсылықсыз жеңіске жетіп, сайланды. Бірінші парламент шақырылған кезде Таше француз-канад тобының мүшесі болды. Ол бірігу принципіне қарсы дауыс берді, генерал-губернатор лорд Сиденхэмнің саясатына қарсы шықты және Ла Фонтейн мен Роберт Болдуиннің реформалық ұсыныстарын, әсіресе жауапты үкіметтің қағидаларын қолдады. Ол бірнеше үкіметте түрлі лауазымдарды атқарды, соның ішінде провинцияның бірлескен премьер-министрі (1856–1857, 1864–1865) және Канада провинциясының әскери және қорғаныс министрі (1855–1860). Бұл идеялар консервативті Parti bleu партиясының (Таше байланысты болған) идеяларын көрсетеді. Британдық тәждің жақтаушысы Таше Канада конфедерациясын құру туралы пікірталас басталғанға дейін де адалдық туралы ойларын білдірді: "1848 жылы ол француз-канадтықтардың британдық тәжге адалдығы туралы әйгілі ойын жеткізді: "Біз Ұлыбританияны қорғау үшін осы континентте атылған соңғы оқ француз-канадтың қолынан шыққанша адалдығымызды ешқашан ұмытпаймыз". Бұл, әрине, Таше болашақ премьер-министр Джон А. Макдональдпен және Конфедерацияның әкелері болған және ұқсас көзқарастарды бөліскен басқа да маңызды тұлғалармен бірлесіп жұмыс істегенін түсіндіреді. Осы одақтар 1864 жылғы Ұлы коалицияға әкелді – "Картье, Браун және Макдональд басқарған, көне мемлекет қайраткері сэр Этьен Пашаль Таше басшылығымен" үкімет, ол Канада конфедерациясына жауапты болды. Осы мәселеде Таше 1864 жылғы Квебек қаласында өткен конференцияға төрағалық етті. Уэльс ханзадасы Эдуард 1860 жылы Британдық Солтүстік Американы аралап шыққанда, Таше ханзаданың штабына арнайы бекітілді. Ол Канаданың құрылуына ғана емес, Квебек провинциясының мұрасына да маңызды үлес қосты: "Таше Квебек провинциясының провинциялық ұранын жасаған деп кеңінен есептеледі, кейіннен француз тілінде сөйлейтін 22-ші Корольдік полкі қабылдады: je me souviens ('Мен еске аламын')".
Taché studied at the Petit Séminaire de Québec until the War of 1812. Although still a teenager, he left school and joined the 5th Battalion of the Select Embodied Militia of the Lower Canada militia as an ensign. He was later promoted to lieutenant and fought in the Chasseurs Canadiens. He was present at two key battles, the Battle of the Châteauguay, which saved Montreal from being occupied by the invading American forces, and the Battle of Plattsburgh, which ended the British attempt to invade the United States via Lake Champlain. After the battle, there were conflicting claims for the credit of the victory, by the Governor General, the general commanding British North American troops, and Lieutenant Colonel de Salaberry. A pseudonymous letter appeared shortly afterwards in the Montreal Gazette by a "témoin oculaire" ("eye witness") stating that the victory had been won by de Salaberry's leadership. Several years after the battle, Taché stated that he knew that the letter had been written by Michael O'Sullivan, aide de camp to de Salaberry, who had been in the heat of the battle. The letter is important contemporary evidence concerning the battle, and Taché's statement was significant for confirming its authenticity. Taché retained a life long interest in military affairs, which he relied upon during his political career. He rose to the rank of colonel in the Canadian militia, and was appointed an honorary colonel in the British Army. Hearing rumours of Taché's activities, the British authorities issued a search warrant for his house in January 1839. Taché was absent when the search occurred. No firearms were found and he was not arrested. Although Taché did not support armed rebellion, neither did he condemn those who took up arms. In his view, they were only a few hundred men who were driven to despair by the actions of the British government. Taché now embarked on a political career. Closing down his medical practice, he was a candidate in the 1841 general election for the new Legislative Assembly of the Province of Canada. Campaigning against the union of the Canadas, he was unopposed in the constituency of L'Islet and was elected by acclamation. When the first Parliament was summoned, Taché was a member of the French Canadian Group. He voted against the principle of the union, opposed the policies of Governor General Lord Sydenham, and generally voted in favour of the reform proposals of La Fontaine and Robert Baldwin, particularly responsible government. He held numerous posts in successive administrations, including, for a time, joint premier of the province (1856–1857, 1864–1865) as well as Minister of Militia and Defence for the Province of Canada (1855 to 1860). These ideas reflected the ideas of the conservative Parti bleu (with which Taché was associated). An avid supporter of the British Crown, Taché expressed ideas of loyalty even before the debates regarding the creation of Canada's confederation: "in 1848, he delivered his famous idea of French Canadian loyalty to the British crown: 'we will never forget our allegiance till the last cannon which is shot on this continent in defence of Great Britain is fired by the hand of a French Canadian. This can certainly explain why Taché worked with future Prime Minister John A. Macdonald and other significant characters who were Fathers of the Confederation and who shared similar views. Therefore, these alliances led to the Great Coalition of 1864 – 'a government led by Cartier, Brown and Macdonald under the premiership of a bleu elder statesman, Sir Étienne Paschal Taché' responsible for the Canadian Confederation. For this matter, Taché presided of over the Quebec City conference of 1864. When Edward, Prince of Wales, toured British North America in 1860, Taché was specially attached to the Prince's staff. He left an important legacy, not only regarding the formation of Canada, but also to the province of Quebec's heritage: "Taché is widely credited with coining the provincial motto of Quebec, later adopted by the French speaking Royal 22nd Regiment [ ]: je me souviens ('I remember')."