Земля Германия, қала Сигмаринген: Баден-Вюртемберг аймағындағы Дунай өзені бойында орналасқан тарихы терең қала. Хоэнцоллерн сарайы мен көркем жаралы аймақтарын зерттеңіз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германиядағы қала
City in Germany
Сigmаринген (шваб. Semmerenga) – Германияның оңтүстігінде, Баден-Вюртемберг штатындағы қала. Жоғарғы Дунай өзенінің жағасында орналасқан, Зигмаринген ауданының орталығы. Зигмаринген Schloss Sigmaringen сарайымен әйгілі, ол 1850 жылға дейін Hohenzollern Sigmaringen княздығының резиденциясы болды және қазірге дейін Hohenzollern әулетіне тиесілі.
Sigmaringen (Swabian: Semmerenga) is a town in southern Germany, in the state of Baden Württemberg. Situated on the upper Danube, it is the capital of the Sigmaringen district. Sigmaringen is renowned for its castle, Schloss Sigmaringen, which was the seat of the principality of Hohenzollern Sigmaringen until 1850 and is still owned by the Hohenzollern family.
География
Зигмаринген Дунай аңғарында, Шваб Альбінің оңтүстігінде орналасқан және Констанс көлінен шамамен 40 км солтүстікте, орманды төбелермен қоршалған. Айналасындағы қалалар: Winterlingen (Золлерналб ауданында) және Veringenstadt солтүстікте, Бинген, Сигмарингендорф және Шер шығыста, Менген, Краухенвиес, Инзигкофен және Месскирх оңтүстікте, ал Лейбертинген, Берон және Стеттен ам калтен Маркт батыста жатыр. Қала мына аудандардан тұрады: Сигмаринген қаласының орталығы, Гутенштейн, Юнгау, Лайц, Обершмейен және Унтершмейен.
Sigmaringen lies in the Danube valley, surrounded by wooded hills south of the Swabian Alb and around 40 km north of Lake Constance. The surrounding towns are Winterlingen (in the district of Zollernalb) and Veringenstadt in the north, Bingen, Sigmaringendorf, and Scheer in the east, Mengen, Krauchenwies, Inzigkofen, and Meßkirch in the south, and Leibertingen, Beuron, and Stetten am kalten Markt in the west. The town is made up of the following districts: Sigmaringen town center, Gutenstein, Jungnau, Laiz, Oberschmeien, and Unterschmeien.
Тарих
Зигмаринген алғаш рет 1077 жылы тарихқа енген және 1576 жылдан 1850 жылға дейін Хогенцоллерн-Зигмаринген княздығының құрамында болды, одан кейін Пруссияның Хогенцоллерн провинциясына айналды.
Sigmaringen was first documented in 1077 and was part of the principality of Hohenzollern Sigmaringen from 1576 until 1850, after which it became the Prussian Province of Hohenzollern.
Орта ғасырлар
11 ғасырда, ерте орта ғасырдың соңында, аңғарды қорғайтын жартасқа алғашқы қамал салынды. Бірінші жазбаша мағлұмат 1077 жылы Рейнфельден королі Рудольф Сигмаринген қамалын бағындыруға әрекеттенген кезде тіркелген. Қала 1250 жылы ресми түрде құрылды. 1325 жылы ол Вюртемберг графы Ульрих III-ге сатылды. 1460 және 1500 жылдары қамал сарайға айналдырылды. 1535 жылы Верденберг округіне қатысты Сигмаринген Хогенцоллерн әулетінің құрметті отбасына өтті.
In the 11th century, the end of the Early Middle Ages, the first castle was built on the rock that protected the valley. The first written reference dates from 1077, when King Rudolf of Rheinfelden tried in vain to conquer Sigmaringen Castle. The city was officially founded in 1250. In 1325, it was sold to Ulrich III, Count of Württemberg. In 1460 and 1500, the castle was rebuilt into a chateau. About the county of Werdenberg Sigmaringen came in 1535 to the high noble family of the Hohenzollern.
Қазіргі заман
1632 жылы отыз жылдық соғыс кезінде шведтер қаланы басып алды. 1806 жылдан 1849 жылға дейін Зигмаринген Хогенцоллерн тәуелді княздығының астанасы және Хогенцоллерн княздарының резиденциясы болды. 1848 жылғы Зигмаринген төңкерісі нәтижесінде Хечинген және Зигмаринген княздары тақтан бас тарды, соның салдарынан екі княздық та 1850 жылы Пруссияның құрамына кірді. 1850 жылдан 1945 жылға дейін Зигмаринген Хогенцоллерн провинциясының пруссиялық үкіметінің орны болды. Карл Антон фон Хогенцоллерн 1858-1862 жылдары Пруссияның премьер-министрі болды. 1914 жылдан 1918 жылға дейін Бірінші дүниежүзілік соғыста қаладан шамамен 150 адам қаза тапты. Нацистік кезеңде Зигмарингенде гестапо кеңсесі орналасқан. 1937 жылдан бастап ол Штутгарт гестапосына қарасты болды. 1934 жылдан 1942 жылға дейін "мұрагерлік аурулар" деген сылтаумен 100-ден астам ер адам стерилизацияланды. 1940 жылдың 12 желтоқсанында "Т4" деп аталған нацистік медициналық тәжірибелер кезінде 71 психикалық мүкіяттігі шектеулі және психикалық аурулары бар науқас нацистік әділетсіздіктің құрбаны болды. Бұл ерлер мен әйелдер Графенек эвтаназия орталығына күштеп жіберілді, онда олар "өмір сүруге лайық емес" деп танылып өлтірілді. 1940 жылдың желтоқсанында Графенек жабылып, 1941 жылдың 14 наурызында Хадамар эвтаназия орталығына тағы бір депортация жасалды.
In 1632, the Swedes occupied the castle during the Thirty Years' War. From 1806 to 1849, Sigmaringen was the capital of the sovereign Principality Hohenzollern Sigmaringen and residence of the princes of Hohenzollern. As a result of the Sigmaringen Revolution of 1848, the Princes of Hechingen and Sigmaringen abdicated, whereby both principalities fell to Prussia in 1850. From 1850 to 1945, Sigmaringen was the seat of the Prussian Government for the Province of Hohenzollern. Karl Anton von Hohenzollern was 1858 1862 Prime Minister of Prussia. From 1914 to 1918, around 150 men from the town died during World War I. In the Nazi era, a Gestapo office was located in Sigmaringen. From 1937, it belonged to Stuttgart's Gestapo. Between 1934 and 1942, more than 100 men were sterilized because of "hereditary diseases". On 12 December 1940, during the Nazi medical experiments known as the "T4", 71 mentally disabled and mentally ill patients became the victims of Nazi injustice. These men and women were deported to the Grafeneck Euthanasia Centre, where they were killed as "unworthy of life". After the closure of Grafeneck in December 1940, a further deportation to the Hadamar Euthanasia Centre occurred on 14 March 1941.
Виши француз анклавы (1944-1945 жж.)
1944 жылдың 7 қыркүйегінде Францияға одақтастардың басып кіргенінен кейін Филипп Петен және Виши үкіметінің мүшелері Германияға көшірілді, бірақ Петен бұл қадамға қарсы күресті. Фернан де Бринон басқаратын эмиграциядағы үкімет құрған қала-мемлекет Сигмарингенде орналасты. Оның ең танымал мүшелерінің бірі – Бірінші дүниежүзілік соғыстың қаһарманы Жозеф Дарнанд, Петенге деген терең құрметінің арқасында (ол үшін Петен – «Верденнің жеңімпазы») өлімге дейін оның ізін соқты, соңында ату отрядымен жазаланды. Бұл қала-мемлекетте Виши Франциясының одақтастарын – Германияны, Италияны және Жапонияны ұсынып тұрған үш елшілік болды. Француз жазушылары Луи Фердинанд Селин, Люсьен Ребате және Роланд Гоучер саяси және антисемиттік жазбаларынан қорқып, Виши үкіметімен бірге Сигмарингенге қашып кетті. Селиннің «Дун-шато-л-отер» («Бір сарайдан екінші сарайға») атты романы Сигмарингеннің құлауын суреттейді. 1945 жылдың 22 сәуірінде қала бос Франция күштері тарапынан басып алынды. Петен Францияға қайтып оралды, онда ол мемлекетке опасыздық жасағаны үшін сотталып, өлім жазасына кесілді, бірақ Шарль де Голль бұл үкімді жеңілдетті.
On 7 September 1944, following the Allied invasion of France, Philippe Pétain and members of the Vichy government cabinet were relocated to Germany, a move which Petain fiercely fought against. A city state ruled by the government in exile headed by Fernand de Brinon was established at Sigmaringen. One of his most notorious members was Joseph Darnand, hero of First World War and who, because of his deep admiration for Petain (for him, he was the "Victor of Verdun"), he followed to the bitter end, his execution by fire squad. There were three embassies in the city state, representing each of Vichy France's allies: Germany, Italy, and Japan. French writers Louis Ferdinand Céline, Lucien Rebatet and Roland Gaucher, fearing for their lives because of their political and antisemitic writings, fled along with the Vichy government to Sigmaringen. Céline's novel D'un château l'autre (English: Castle to Castle) describes the fall of Sigmaringen. The city was taken by Free French forces on 22 April 1945. Pétain returned to France, where he stood trial for treason and was condemned to death, though the sentence was commuted by Charles de Gaulle.
Көлік инфрақұрылымы
Үш темір жол Зигмаринген қаласында қиылысады: Ульмге дейінгі Ульм-Зигмаринген темір жолы, Тюбингеннен Аулендорфқа дейінгі Тюбинген-Зигмаринген темір жолы, сондай-ақ Тюттлинген-Инзигкофен темір жолы арқылы Тюттлингенмен байланысатын және Hohenzollerische Landesbahn басқаратын Энгстинген-Зигмаринген темір жолы. Зигмаринген Verkehrsverbund Neckar Alb Donau (NALDO) қызмет көрсету аймағында орналасқан.
Three railways meet in Sigmaringen, the Ulm–Sigmaringen railway leading to Ulm, the Tübingen–Sigmaringen railway from Tübingen to Aulendorf and connecting to the Tuttlingen–Inzigkofen railway to Tuttlingen, and the Engstingen–Sigmaringen railway operated by the Hohenzollerische Landesbahn. Sigmaringen lies in the serving area of Verkehrsverbund Neckar Alb Donau (NALDO).
Атақты тұрғындар
Зигмаринген – Швейцариядағы Контрреформацияның римдік-католик шейіті әйілі Фиделис және Румыния королі Фердинандтың туған жері. Бұл, саликалық заң бойынша Румыния тағына мұрагерлік құқығы бойынша бірінші болып келген Хоэнцоллерн-Зигмаринген әулетінің соңғы өкілі, қайтыс болған ханзада Фридрих Вильгельмнің резиденцияларының бірі болған. Миллер сыра компаниясын құрған Фредерик Миллер сыра қайнату мансабын бастаған кезде Зигмарингенде тұрған.
Sigmaringen was the birthplace of Saint Fidelis of Sigmaringen, a Roman Catholic martyr of the Counter Reformation in Switzerland, and Ferdinand of Romania, King of Romania. It was one of the residences of deceased Prince Friedrich Wilhelm of Hohenzollern Sigmaringen, the late representative of the house, who was the first in the line of succession to the throne of Romania, by Salic law. Frederick Miller, founder of the Miller Brewing Company, was living in Sigmaringen during the start of his brewing career.
Жергілікті деңгейде жұмыс істеген адамдар
Луи Фердинанд Селин (1894-1961), нацистік көзқарастағы және антисемит француз жазушысы, 1944 жылы Виши үкіметінің бірнеше мүшесімен бірге Зигмарингенге қашып кетті. Люсьен Ребате (1903-1972), нацистік көзқарастағы және антисемит француз жазушысы, 1944 жылы Виши үкіметінің бірнеше мүшесімен бірге Зигмарингенге қашып кетті. Винфрид Кречманн (1948 жылы туған), саясатшы, Баден-Вюртемберг премьер-министрі («Жасылдар» партиясы), Лейц округінде тұрады.
Louis Ferdinand Céline (1894–1961), pro Nazi and antisemitic French writer, fled in 1944 to Sigmaringen, along with several members of the Vichy government. Lucien Rebatet (1903–1972), pro Nazi and antisemitic French writer, fled in 1944 to Sigmaringen, along with several members of the Vichy government. Winfried Kretschmann (born 1948), politician, Minister President of Baden Württemberg (The Greens), lives in the district of Laiz.