Кіріспе
1972–1979 жылдар аралығында жұмыс істемеген хоккейдің ірі лигасы, 1971–79 жылдар аралығында Солтүстік Америкадағы кәсіби хоккей лигасы. Дүниежүзілік хоккей қауымдастығы (WHA) – 1972–1979 жылдар аралығында Солтүстік Америкада жұмыс істеген кәсіби хоккейдің ірі лигасы болды. Бұл 1926 жылы Батыс хоккей лигасы тарағаннан кейін Ұлттық хоккей лигасымен (НХЛ) бәсекелескен алғашқы ірі лига еді. WHA сол кезден бері НХЛ-дың басымдығына қарсы тұруға тырысқан бірінші лига болмаса да, қазіргі заманда ең табыстысы болды. WHA көптеген ірі американдық және орта деңгейдегі канад қалаларында хоккей командаларының жетіспеуін пайдаланып, жақсы ойыншыларды НХЛ иелерінен жоғары жалақы төлеп тартуға үміттенді. WHA екі лигадағы ойыншыларға еркіндік беріп, жарамды келісімшарты болмаса да, ойыншыларды өздерінің НХЛ командаларына байлап ұстаған НХЛ-дың «резервтік ережесін» сәтті жойды. Алғашқы жылы 67 ойыншы НХЛ-ден WHA-ға өтті, олардың алдында жұлдызды шабуылшы Бобби Хулл тұрды, оның 10 жылдық 2,75 миллион долларлық келісімшарты сол кезде рекордтық көрсеткіш еді. WHA еуропалық ойыншыларды тартуды бастап, Солтүстік Америкалық хоккейде жаңа дәуір ашты. WHA тұрақсыздыққа ұшырады, франшизалар маусым ортасында көшіріліп немесе таратылып жатты. Бұл НХЛ-мен қарым-қатынасты шиеленістірді, көптеген сот дауларына және ойыншылар мен нарықтарды бақылау үшін бәсекелестікке әкелді. Осыған қарамастан, бірігу туралы келіссөздер дерлік бірден басталды. 1977 жылы НХЛ иелері WHA-ның алты командасын (Эдмонтон Ойлерс, Нью-Ингленд Уэйлерс, Квебек Нордикс, Цинциннати Стингерс, Хьюстон Аэрос және Виннипег Джетс) НХЛ-ға қосу жоспарын мақұлдамады, бірақ 1979 жылы бірігуге келісім берді. Нәтижесінде WHA жұмысын тоқтатты, ал төрт команда 1979–80 маусымда НХЛ-ға қосылды: Эдмонтон Ойлерс, Нью-Ингленд (кейін Хартфорд деп аталды) Уэйлерс, Квебек Нордикс және Виннипег Джетс. Осы төрт команданың екеуі – Нордикс және Джетс – кейіннен оңтүстікке қарай Денвер және Феникске көшіп кетті, бірақ 2011 жылы Атланта Трэшерстің Виннипегке көшуімен НХЛ Виннипегке қайта оралды, олар өздерін Виннипег Джетсінің екінші нұсқасы деп атады. Уэйлерс кейіннен Хартфордтан Солтүстік Каролина штатының Роли қаласына көшіп, Каролина Харрикейнз деп аталды. Ойлерс – WHA-дан біріккен және бастапқы лақап атын және қаласын сақтап қалған жалғыз команда. WHA-ның соңғы ойыны 1979 жылдың 20 мамырында өтті, онда Джетс Ойлерсті жеңіп, үшінші Avco World Trophy кубогын жеңіп алды.
the 1971–79 North American professional ice hockey league
The World Hockey Association was a professional ice hockey major league that operated in North America from 1972 to 1979. It was the first major league to compete with the National Hockey League (NHL) since the collapse of the Western Hockey League in 1926. Although the WHA was not the first league since that time to attempt to challenge the NHL's supremacy, it was by far the most successful in the modern era. The WHA tried to capitalize on the lack of hockey teams in a number of major American cities and mid level Canadian cities, and also hoped to attract the best players by paying more than NHL owners would. The WHA successfully challenged the NHL's reserve clause, which had bound players to their NHL teams even without a valid contract, allowing players in both leagues greater freedom of movement. Sixty seven players jumped from the NHL to the WHA in the first year, led by star forward Bobby Hull, whose ten year, $2.75 million contract was a record at the time. The WHA took the initiative to sign European players, ushering in a new era in North American hockey. The WHA was chronically unstable, with franchises occasionally relocating or folding in the middle of the season. It had an acrimonious relationship with the NHL, resulting in numerous legal battles, as well as competition for control of players and markets. In spite of this, merger talks began almost immediately. NHL owners voted down a 1977 plan to merge six WHA teams (the Edmonton Oilers, New England Whalers, Quebec Nordiques, Cincinnati Stingers, Houston Aeros, and Winnipeg Jets) into the NHL before a 1979 merger was approved. As a result, the WHA ceased operations, and four teams joined the NHL for the 1979–80 season: the Edmonton Oilers, New England (renamed Hartford) Whalers, Quebec Nordiques, and Winnipeg Jets. Of these four teams, two of the three Canadian teams — the Nordiques and Jets — eventually moved south to Denver and Phoenix, respectively, although the NHL would return to Winnipeg with the 2011 relocation of the Atlanta Thrashers, who would rename themselves to become the second incarnation of the Winnipeg Jets. The Whalers later moved from Hartford to Raleigh, North Carolina and were renamed the Carolina Hurricanes. The Oilers are the only WHA merger team to retain both their original nickname and city. The final WHA game was played on May 20, 1979, as the Jets defeated the Oilers to win their third Avco World Trophy.
Негізін қалау
Дүниежүзілік хоккей қауымдастығы 1971 жылы американдық промоутерлер Деннис Мерфи мен Гэри Дэвидсон құрды. Бұл екі адам бұрын Америка баскетбол қауымдастығының негізін қалаушысы және бірінші президенті болған еді. Олар тез арада жас хоккей лигасы – Батыс Канада хоккей лигасының президенті Билл Хантерді шақырып алды. Хантер мен Мерфи Солтүстік Американы аралап, франшиза иелерін іздеді, ал 1971 жылдың қыркүйегінде лига 1972 жылы он командамен басталатынын жариялады, әр команда франшизасы үшін 25 000 доллар төледі. 1972 жылы НХЛ-дегі орташа жалақы 25 000 доллар болатын, бұл төрт маңызды спорт түрінің ішіндегі ең төменгі көрсеткіш еді, сонымен қатар әрбір ойыншы резервтік ережеге бағынышты болды, ол келісімшарт мерзімі біткеннен кейін оны бір жылға автоматты түрде ұзартатын, осылайша ойыншыны өмірінің соңына дейін командасына байлап тастады. 1972 жылдың қазан айында WHA резервтік ереже қолданбайтынын мәлімдеді, "Резервтік ереже ойыншылардың, ойыншылар қауымдастықтарының, АҚШ Конгресінің, қоғамның және Жоғарғы соттың тексеруіне шыдамайды" деді. WHA сондай-ақ НХЛ ұсынғаннан әлдеқайда жоғары жалақылар ұсынды, лига ойынға кіріскен кезде 67 бұрынғы НХЛ ойыншысын өз қатарына тартты, олардың ішінде Берни Парент, Джерри Чиверс, Дерек Сандерсон, Дж. С. Трембле және Тед Грин болды. Ең танымал ойыншы – бұрынғы «Чикаго Блэк Хокс» командасының жұлдызы Бобби Хэлл болды, ол «Виннипег Джетс» командасымен 10 жылға 2,7 миллион долларлық келісімшартқа қол қойды, бұл сол кездегі хоккей тарихындағы ең ірі келісімшарт еді және лиганың беделін бірден арттырды. НХЛ бірнеше ойыншының командадан кетуіне кедергі келтіруге тырысты. «Бостон Бруинс» Сандерсон мен Чиверстің WHA-ға қосылуына тыйым салуға тырысты, бірақ АҚШ федералды соты қол қоюға тыйым салудан бас тартты. «Блэк Хокс» Хэлл мен «Джетс» командасына қарсы тыйым салу бұйрығын шығарды. Жаңа лига резервтік ереженің заңдылығын күдік тудырып, сот ісін асыға күтті. 1972 жылдың қараша айында Филадельфиядағы АҚШ округтік сотының судьясы А. Леон Хиггинботам-младший НХЛ-ге тыйым салды, резервтік ережеге сәйкес келісімшарттарды орындаудан тыйып, Хэлл сияқты оларға қарсы тыйым салу бұйрығы бар барлық ойыншыларға WHA клубтарында ойнауға рұқсат берді. Бұл шешім НХЛ-дің кәсіби хоккей талантына монополиясын тоқтатты.
Командалар
1971 жылдың 1 қарашасында он екі команда ресми түрде жарияланды. Олардың арасында МХЛ командалары жоқ Майами «Скриминг Иглз» сияқты қалалар, сондай-ақ лига промоутерлері бірнеше командаға орын бар деп есептейтін қалалардағы «Лос-Анджелес Эйсез», «Чикаго Кугарз» және «Нью-Йорк Рейдерс» командалары болды. Бастапқы он екі команданың екеуі бірінші маусым басталар алдында өзгерді: «Дейтон Эрроус» «Хьюстон Аэрос» болып, ал «Сан-Франциско Шаркс» «Квебек Нордикс» болып өзгерді. «Лос-Анджелес» франшизасы кейіннен «Эйсез» орнына «Акулалар» деген ат алды. «Калгари Бронкос» және «Скриминг Иглз» командалары таратылып, олардың орнына «Филадельфия Блейзерс» және «Кливленд Крусейдерс» командалары келді. Лига 1972 жылдың маусымына дейін көптеген ойыншылармен келісім шарттарына қол қойды, олардың ішінде Берни Парент сияқты бірнеше МХЛ жұлдыздары болды, бірақ көпшілігі мансаптық кіші лигалар мен колледж ойыншылары еді. Жаңа лигаға көп қауіп төндірмеді, бірақ сол кездегі МХЛ-дің ең үздік шабуылшысы Боби Халл оған қосылды. Халл WHA-ға қол қоюды ойластырмаған, тіпті ол «Чикаго Блэк Хокс» командасымен жалақы мәселесі бойынша келіспесе де, ол журналистерге «бір миллион доллар үшін ғана» WHA-ға өтетінін айтқанда, бұл Халлдың да, оның тыңдаушыларының да әзіл ретінде қабылдады, өйткені сол кезде миллион доллар хоккейші үшін абсурдты сома болып саналды. Дегенмен, «Виннипег Джетс» Халлға бес жылдық, бір миллион долларлық келісімшарт және бір миллион долларлық қол қою бонусын ұсынды. Халл «Джетс» ұсынысын қабылдап, Портаж және Мейн жеріндегі салтанатты шарада келісімді бекітті. Халлдың жаңадан құрылған лигаға көшуі Чиверс, Сандерсон және Трембле сияқты тағы бірнеше жұлдыздарды тартты. WHA ресми түрде 1972 жылдың 11 қазанында Оттава азаматтық орталығында дебют жасады, онда «Альберта Ойлерс» «Оттава Нэшнлз» командасын 7:4 есебімен жеңді. Хоккейдің сапасы күтілгендей МХЛ-ден төмен болғанымен, WHA МХЛ-де аз немесе мүлдем ойнамайтын көптеген ойыншылардан жұлдыздар жасады. «Нью-Ингленд Уэйлерс» ақырында WHA-ның тұңғыш чемпионатында жеңіске жетті, кейіннен «Avco Financial Services Corporation» оның негізгі демеушісі болған кезде «Avco World Trophy» деп аталды. Алайда, кубок әлі дайын болмағандықтан, «Уэйлерс» командасы мұз айдынында дивизиялық чемпионат кубогымен сырғанады, бұл WHA кеңсесін ұялтып жіберді.
Қиындықтар
Бастапқыда лигада проблемалар болды. Көптеген командалар жиі қаржылық қиындықтарға тап болып, кейде маусым ортасында бір қаладан екінші қалаға көшіп отырды. Арена мәселелерін айта келе, алғашқы он екі команданың екеуі – Дейтон Ароуз және Сан-Франциско Шаркс, бірінші маусым басталмас бұрын көшірілді, сәйкесінше Хьюстон Аэросты және Квебек Нордикс-ты құрады. Калгари Бронкос және Майами Скриминг Иглз бірінші шайба тасталмас бұрын толығымен таратылды, олардың орнына Филадельфия Блейзерс және Кливленд Круседерс келді. Бастапқыда WHA-ның бас командасы болуға ниеттенген Нью-Йорк Рейдерс көптеген қиындықтарға тап болды. Жаңа Нассау Ардагерлер Мемориалдық Колизейінде ойнауды жоспарлағанмен, Нассау округі WHA-ны үлкен лига деп санамады және Рейдерспен қарым-қатынас жасағысы келмеді. Округ Нью-Йорк қаласының бейсболдың Ұлттық лигасын 1957 жылы Бруклин Доджерс пен Нью-Йорк Гиганттарының кеткенінен кейін кеңейту үшін сәтті лоббилеу науқанының жетекшісі Уильям Шиді шақырды. НХЛ-мен жұмыс істеу арқылы Ши, бастапқыда қарсы болған Нью-Йорк Рейнджерс клубының президенті Билл Дженнингсті тез жеңіп алды, оны WHA командасынан ештеңе алмайтын орнына, Рейнджерс территориясын бөлісу үшін клубына өтемақы төлейтін НХЛ командасының бәсекелесін қабылдаған дұрыс екеніне көндірді. НХЛ тез арада Лонг-Айлендке, Нью-Йорк Айлендерс клубына франшиза берді, олар 1972 жылдан бастап Колизейді өздерінің пайдалануына алды. Рейдерс алғаш рет Мэдисон Сквер Гарденнен орын жалға алуға мәжбүр болды, онда олар Рейнджерс клубының арендаторлары болды. Жағдай тез арада төзімсіз болды, ауыр жалға алу шарты мен нашар қатысу, сондықтан үш бастапқы иесі дефолтқа ұшырады және лига маусымның ортасында команданы бақылауға алды. Рейдерс алғашқы маусымнан кейін сатылды. Олар 1973–74 маусымда Нью-Йорк Алтын Блейдс деп аталды, бірақ Мэдисон Сквер Гардендегі басқа шаралармен кестелік қақтығыстар мен жалға алудың жоғары бағасы салдарынан тек жексенбі күндері үй ойындарын өткізуге мәжбүр болды. Бұл команданы құтқаруға жеткіліксіз болды, және лига екінші маусымда 24 ойын өткізіп, франшизаны қайтадан алуға мәжбүр болды. Рейнджерлермен де, Айлендерспен де бәсекелесе алмайтынын түсінген WHA, бақылауға алғаннан кейін көп ұзамай Алтын Блейдсты Нью-Джерсиге көшірді. Джерси Найтс деп қайта аталды, олар Cherry Hill Arena-да ойнады, мұз беті еңіспен, бұл пас немесе соққы нәтижесінде шайбалардың жоғары қарай ұшуына себеп болды, шайбаны қоршаған Плексиглас орнына шынжырлы қоршау және жеткіліксіз, тар киім ауыстыру және киіну орындары болды. 1973–74 маусым алдында Торонто Мейпл Лифс клубының иесі Харольд Баллард, Торонто Торос Оттавадан көшкеннен кейін Мейпл Лиф Гардендегі жалға алу шарттарын қасақана қиындатты. Торос клубының иесі Джон Ф. Бассетт, канадалық медиа магнаты Джон Бассеттің ұлы еді. Ескі Бассет бұрын Баллард пен Стаффорд Смайтпен бірге Лифс клубының қосалқы иесі болған, бірақ екі серіктесімен келіспей қалған. Торос Maple Leaf Gardens-те жалға алған кезде Баллард алдамшылық пен салық төлеуден жалтару үшін ұзақ мерзімге бас бостандығынан айырылды және араласа алмады; бірақ Торос алғашқы ойынын өткізген кезде Баллард шарт бойынша босатылды және Гарденді қайтадан қолға алды. Бассеттің ашуына орай, бірінші ойынның аясы қараңғы болды. Баллард сондай-ақ Торос ойындары үшін үй орындықтарынан жазғыштарды алып тастауға бұйрық берді (ол арена жұмыскеріне: "Олар өз жазғыштарын сатып алсын!" - деді). Баллардтың WHA-ның бейнелі түрде оның ауласында болғанына ашуланғаны анық болды және ол Торос командасына қарсы лигаға деген ренжігендігін білдірді. Бұл шарттар Бассетті үш маусымнан кейін команданы Бирмингемге көшіруге мәжбүр етті. Лига 1975–76 жылдары үшінші кеңейтілген командасы – "Спёрс" клубымен ең төменгі деңгейге жетті. Кіші Батыс хоккей лигасының тірегі болған олар бастапқыда Ванкувер Канукс пен Калифорния Алтын Мөрлері сияқты НХЛ-ге қосылуға тиіс еді. НХЛ келісімнен бас тартқанда, және "Спёрс" иесі Иван Мулленикс НХЛ-ге ертерек кіруді келісе алмады, ол 1975–76 маусымда WHA-ға қосылу ұсынысын қабылдады. Алайда, Денвер тұрғындары үш жыл бойы НХЛ командасына деген үміттен кейін, өздерін сатқын сезінді. Олар WHA-ны үлкен лига деп санамады және "Спёрс" ойындарынан қашықты. Алайда, маусымның ортасында НХЛ-дің Канзас-Сити Скауттары Денверге көшу туралы маңызды сөйлесуді бастады. Ол тіпті НХЛ командасымен бәсекелесе алмастығын білген Мулленикс, Оттава бизнесмендерінің тобымен келіссөздер жүргізді, олар "Спёрс" командасы дереу көшуі керек екенін талап етті. Нәтижесінде, "Спёрс" командасы жол сапарында болғанда күртен Оттава Сивикс клубына айналды. Сивикс ретінде бар болғаны жеті ойын өткізгеннен кейін, франшиза Оттава тобының команданы сатып алуға жеткіліксіз қаржысы бар екені анық болғанда таратылды. "Спёрс"/Сивикс франшизасы барлығы 41 ойын ғана өткізді, бұл оларды WHA тарихындағы ең аз өмір сүрген франшизаға айналдырды. НХЛ жақын арада Денверге Скауттарды көшіру арқылы уәдесін орындады, осылайша 1976 жылғы маусымнан кейін Колорадо Рокис клубы құрылды. Қаржылық қиындықтардың бір бөлігі жоғары ойыншы жалақыларына байланысты болды. Мысалы, Филадельфия Блейзерс клубы Дерек Сандерсонмен 2,6 миллион долларлық келісім жасады, бұл Бразилия футболшысы Пеледен асып, сол кездегі әлемдегі ең көп жалақы алатын спортшыға айналдырды. Өкінішке орай, оның ойыны жалақының күтілімдеріне сай келмеді, маусымның басында жарақат алғандықтан, баспасөзге жасаған дұрыс емес мәлімдемелер және Блейзерс клубының қаржылық қиындықтары салдарынан Сандерсонның шарты маусым аяқталар алдында бұзылды. Сонымен қатар, үлкен жұлдыздардың қолдаушы ойыншылары жетіспеді және мұз үстіндегі өнімнің сапасы төмендеді.
Талант үшін бәсекелесу
WHA бірнеше маңызды жеңіске жетті, оның ішінде сот шешімі NHL-ге ойыншыларды резервтік тармақ арқылы командаларына міндетті етуіне тосқауыл қойды, сондай-ақ Горди Хоу, Андре Лакруа, Марк Тардиф және кейінірек Франк Махович пен Пол Хендерсон сияқты NHL жұлдыздарын өздеріне тартты. 1974–75 маусымында, талант қорын кеңейту үшін WHA еуропалық ойыншыларды белсенді түрде шақыра бастады, бұрын NHL оларға көп көңіл бөлмеген еді. Олардың ішінде швед Андерс Хедберг пен Ульф Нильсон, сондай-ақ Чехословакиядан қашқан чех орталық шабуылшысы Вацлав Недоманский болды. Виннипег әсіресе скандинавиялық ойыншылармен күшейді және лигадағы ең үздік командаға айналды, Хедберг пен Нильсон Бобби Халлмен бірігіп, хоккей тарихындағы ең қауіпті шабуылдық үштіктердің бірін құрды. Еуропалық жұлдыздардың көптеп келуімен қатар, Ванкувер Фил Эспозитоны NHL-ден Бобби Халлға ұсынған сияқты, бір миллион доллар көлемінде аванс ұсынып, тартуға тырысты, бірақ бұл әрекет сәтті болмады.
Халықаралық ойын
1972 жылғы Канада құрамасы Кеңес Одағына қарсы өткен Саммит сериясында, Канада құрамасын құруға ықпал еткен НХЛ агенті Алан Иглсонның шешімімен WHA ойыншыларына қатысуға рұқсат берілмеді. WHA-ның ең үздік ойыншыларының бірі – Боби Халл, бас бапкер Гарри Синденнің бастапқы тізіміне іліге бірақ, НХЛ-ден кеткендігіне байланысты ойнауға құқығы жоқ деп танылды. Деннис Халл бастапқыда турнирді бойкоттап, ағасына қолдау көрсетуді жоспарлаған, бірақ Боби оны Канада құрамасында қалуға көндірді. WHA жұлдыздары Джерри Чиверс, Дж.С. Трембле және Дерек Сандерсон да қатысудан бас тартты. Кейбір НХЛ клубтарының иелері, егер WHA ойыншыларына рұқсат берілсе, өз ойыншыларын жібермейміз деп мәлімдеді. WHA 1974 жылы Кеңес Одағына қарсы Саммит сериясын ұйымдастырды, осы арқылы Халл мен 46 жастағы Горди Хоуға Канада құрамасы сапында кеңес командасына қарсы ойнау мүмкіндігі туды. Бұл ойында кеңес командасы 4:1 3 есебімен жеңіске жетті. 1976 жылғы Канада кубогында НХЛ және НХЛPA жарыстың ауқымын кеңейтіп, турнирге бірнеше хоккейші елдерді шақырды және әрбір шақырылған елге ең жақсы командасын жіберуге мүмкіндік берді, сол себепті бұл жолы WHA ойыншыларына қатысуға рұқсат болды. WHA ойыншылары турнирдегі алты команданың төртеуінің құрамында ойнады. 1976 жылдың желтоқсаны мен 1977 жылдың қаңтарында «Суперсерия-76/77» турнирі өтті, онда Мәскеудің «ЦСКА» (Қызыл Армия) және WHA командалары бақ сынасты. Қызыл Армия 6:2 есебімен жеңіске ие болды.
Құлдырау және бірігу
1976–77 маусымда WHA франшизаларының көптегені қаржылық құлдыраудың алдында тұрғаны және (бір кезде) НХЛ мен WHA-ның 32 командасы кәсіби хоккейдің талант қорын күйрете түскені анық болды. 1977 жылы Ұлттық хоккей лигасымен бірігу туралы талқылаулар басталды, Хьюстон, Цинциннати, Виннипег, Жаңа Англия, Квебек және Эдмонтон NHL-ге қабылдауға өтініш берді, бірақ ұсыныс қабылданбады. Бірігу туралы келіссөздер 1978 жылы қайта басталды, бірақ Хьюстон бұл жолы қатыспады. Соңғы келіссөздер барысында Aeros иесі Кеннет Шницер НХЛ-ге командасын бірігуден тәуелсіз кеңейту командасы ретінде қабылдауды ұсынды, немесе ол қолдағы клубты сатып алып, Хьюстонға көшіруге тырысады. Екеуі де сәтсіз аяқталды, нәтижесінде Aeros 1978 жылдың 6 шілдесінде таратылды. Тағы бір ұсыныста Эдмонтон Ойлерс және Нью-Ингланд Уэйлерс НХЛ-ге көшті, ал бір жылдан кейін Виннипег Джетс қосылуы керек еді, бірақ бұл да НХЛ-де мақұлданбады. WHA-ның соңғы екі маусымында көптеген жұлдыздар дебют жасады, олардың кейбіреулері НХЛ-де хоккей аңыздары болды, соның ішінде Уэйн Гретцки, Марк Мессье, Майк Лиут және Майк Гартнер. Бірмингем Буллс командасында болашақ НХЛ ойыншылары Рик Вайв, Мишель Гуле, Роб Рамаж, Кен Линсман, Крейг Хартсбург, Род Лэнгвей, Марк Нейпер, Пат Риггин және Гастон Гинграс ойнады. Соңғы маусымның соңында тек алты команда қалды. Қаржылық қиындықтарға тап болып, жалақы төлеуге шамасы келмей, WHA 1979 жылдың басында НХЛ-мен келісімге келді. Келісім бойынша, төрт WHA клубы – Эдмонтон Ойлерс, Нью-Инглэнд Уэйлерс (кейін Хартфорд Уэйлерс деп аталды), Квебек Нордикс және Виннипег Джетс – НХЛ-ге қосылды. WHA-ның қалған екі командасы – Цинциннати Стингерс және Бирмингем Буллс – әрқайсысына 1,5 миллион доллар өтемақы алды. НХЛ жаңа клубтардың келуін бірігу емес, кеңейту ретінде қарастырды және WHA рекордтарын мойындаудан бас тартты. Төрт жаңа клубқа кеңейту драфты арқылы тізімдерін толықтыруға рұқсат берілсе, НХЛ командаларына WHA-ға өткен ойыншыларды қайтарып алуға мүмкіндік берілді. WHA үш маңызды жеңіске жетті. Біріншіден, WHA командаларына екі қақпашы мен екі шабуылшыны сақтап қалуға рұқсат берілді, бұл НХЛ командалары тізімдерін толығымен тазаламауы үшін жасалды. Екіншіден, НХЛ барлық WHA-ның канадалық командаларының келісімге қатысуына рұқсат берді. NHL бастапқыда тек Oilers, Whalers және Jets командаларын қабылдауға дайын болған, бірақ WHA Nordiques-ті де қосуға талап етті. Үшіншіден, НХЛ келісімді кеңейту ретінде қарастыруға келіссе де, әр команда үшін кеңейту ақысын 6 миллион АҚШ долларына дейін тоқтатуға келісті, бұл 1970 жылдары НХЛ-ге қосылған барлық басқа командалар төлеген ақы. Салыстырмалы түрде, Атланта Флеймс сатылып, бір жылдан кейін Калгариге көшірілгенде, сату құны 16 миллион АҚШ долларын құрады. Соңғы дауыс 1979 жылдың 8 наурызында Флорида штатындағы Ки-Ларго қаласында өткен НХЛ Бас директорлар кеңесінде өтті. Қорытынды есеп 12–5 болды, үштен екі бөлігі қажет болғандықтан, бірігуге рұқсат беру үшін бір дауыс жетіспеді. Бостон Брюинз, Лос-Анджелес Кингз, Монреаль Канадиенс, Торонто Мейпл Лифс және Ванкувер Кэнукс келісімге қарсы дауыс берді. Брюинс Уэйлерспен Жаңа Англияны бөлісуге риза болмады. Лос-Анджелес және Ванкувер шығыстағы НХЛ командаларымен үй ойындарын жоғалтудан қорқып отырды. Монреаль мен Торонто Канададағы Хоккей түнінен түсетін табысты үш емес, алты жолмен бөлу перспективасына құмар болған жоқ. WHA НХЛ хоккейіне көптеген ұзақ мерзімді әсер етті. НХЛ өзінің барлық ойыншыларын дерлік Канададан тартқан, бірақ Джетс командасының Хедберг пен Нильсонның табысынан кейін скауттар Еуропа ұсына алатын ең жақсы ойыншыларды іздеуді бастады. Whalers және Fighting Saints сияқты командалар жас американдық ойыншыларға тамаша мүмкіндіктер ұсынды, ал 1980-ші жылдардың басында бірнеше АҚШ-та туған немесе өскен НХЛ жұлдыздары (мысалы, Марк Хоу, Род Лэнгвей, Дейв Лангевин, Робби Фторек және Пол Холмгрен) өздерінің кәсіби мансабын WHA-да бастады. Нәтижесінде, НХЛ 1980-ші жылдары шынымен халықаралық лигаға айналды. WHA өзінің ойыншыларына лиганың пайдасының бір бөлігін ғана төлеу саясатын тоқтатты және резервтік шартты жоюмен бірге ойыншылардың жалақысының күрт өсуіне әкелді. Көптеген ұлы жұлдыздар өздерінің мансабын WHA-да бастады, соның ішінде Марк Хоу, Уэйн Гретцки, Майк Гартнер, Майк Лиут және Марк Мессье, ол НХЛ-де ойнаған соңғы WHA ардагері болды; ол өзінің кәсіби мансабын 1978–79 жылдары Индианаполис Ресерс және Цинциннати Стингерс командаларымен 52 ойынмен ашты, ал өзінің соңғы НХЛ ойынын 2004 жылдың 3 сәуірінде ойнады. Лиганың кез келген ойындық және ресми қызметіндегі соңғы белсенді ойыншы және төреші – төреші Дон Кохарски болды, ол WHA үшін сызық төрешісі ретінде бастап, 2008–09 НХЛ маусымының соңында зейнетке шықты. WHA тұрақты маусым ойындарында тең түсуді болдырмау үшін кенеттен өлім уақытын енгізді. Егер 10 минуттық қосымша уақыт ішінде ешбір команда гол соқпаса, ойын тең аяқталды. 1983–84 маусымында НХЛ тұрақты маусымдағы тең түсуді болдырмау үшін 5 минуттық кенеттен өлім уақытын енгізді. WHA жанкөйлектерді көруге оңайрақ болуы үшін көк түсті шайбаларды сынап көрді. НХЛ көк шайбаларды қабылдамады, бірақ қалған барлық көк WHA шайбалары коллекционерлердің арасында жоғары бағаланады.
The deal came up for a vote at the NHL Board of Governors meeting in Key Largo, Florida on March 8, 1979. The final tally was 12–5, one vote short of passage, as a three quarters majority was required to permit a merger. The Boston Bruins, Los Angeles Kings, Montreal Canadiens, Toronto Maple Leafs and Vancouver Canucks voted against the deal. The Bruins were not pleased with having to share New England with the Whalers. Los Angeles and Vancouver feared losing home dates with NHL teams from the East. Montreal and Toronto were not enamored at the prospect of having to split revenue from Hockey Night in Canada broadcasts six ways rather than three. The WHA had many lasting effects on NHL hockey. The NHL used to recruit virtually all its players from Canada, but following the success of the Jets' Hedberg and Nilsson, scouts began looking overseas for the best players that Europe could offer. Teams such as the Whalers and Fighting Saints offered excellent opportunities for young American players, and several U. S. born or raised NHL stars of the early 1980s (such as Mark Howe, Rod Langway, Dave Langevin, Robbie Ftorek, and Paul Holmgren) had begun their pro careers in the WHA. As a result, the NHL evolved into a truly cosmopolitan league during the 1980s. The WHA ended the NHL policy of paying its players only a fraction of the league's profits and, combined with the abolition of the reserve clause, led to much higher player salaries. Many great stars began their careers in the WHA, including Mark Howe, Wayne Gretzky, Mike Gartner, Mike Liut, and Mark Messier, who was the last WHA veteran to play in the NHL; he opened his professional career with 52 games with the Indianapolis Racers and Cincinnati Stingers in 1978–79, and played his last NHL game on April 3, 2004. The final active player and official in any on ice capacity for the league was referee Don Koharski, who started as a linesman for the WHA and retired at the end of the 2008–09 NHL season. The WHA instituted sudden death overtime for regular season games to break ties. If no team scored during a 10 minute overtime period, the game ended in a tie. In the 1983–84 season, the NHL then instituted a 5 minute sudden death overtime period to break regular season ties. The WHA had experimented with blue colored pucks, which were supposedly easier for fans to see. The NHL did not adopt the blue pucks, but any remaining blue WHA pucks are highly sought after collectors' items.
Тірі қалған командалардың тағдыры
Бұрынғы WHA клубтары кеңейту шарттары бойынша ойыншыларды тарататын драфтта әрқайсысы тек екі қақпашыны және екі шабуылшыны ғана қорғай алды. «Джетс» екінші маусымында тоғыз жеңіс тіркеді (НХЛ тарихындағы бір маусымдағы ең аз жеңіс көрсеткішінің екіншісі), және турнир кестесінде соңғы орынды иеленді. WHA-ның басқа командалары алғашқы жылы жақсы өнер көрсетті, «Уэйлерс» және «Ойлерс» плей-оффқа қатысу құқығын алды. «Ойлерс» тарату драфтында Уэйн Гретцкиді қорғауға шешім қабылдады, бұл шешім өте тиімді болып шықты. 1980-жылдардағы «Джетс» командасы тарату драфтының салдарынан әлсіреп, бірақ клубқа тұрақты маусымдарда жақсы нәтижелерге жетуге көмектесетін ойыншылардың берік ядросын қалыптастырды. Бірінші НХЛ маусымында плей-оффқа қатыса алмаған «Нордикс» тез арада бәсекеге қабілетті болып, үшінші маусымында плей-оффтың үшінші кезеңіне дейін жетті. Квебек «Монреаль Канадиенс» командасымен қатыгез бәсекелестікке түсті. «Уэйлерс» «Бостон Брюинз» және «Нью-Йорк Рейнджерс» командаларымен де ұқсас бәсекелестікке ие болды және 1986–87 жылдардағы Адамс дивизиясының чемпионы атанды. 1990-жылдары бұрынғы WHA клубтары ойыншылардың жалақысының өсуінен зардап шекті (айнысымен, осы тенденцияны WHA бастаған еді). Канададағы бұрынғы WHA клубтары да Канада долларының құнының төмендеуінен қиындықтарға тап болды. 1995 жылы «Нордикс» Денвер қаласына көшіп, «Колорадо Аваланш» атанды, олар үш рет Стэнли кубогын жеңіп алды (1996, 2001, 2022), «Виннипег Джетс» 1996 жылы Феникске көшіп, «Феникс Койотес» болды, ал «Хартфорд Уэйлерс» 1997 жылы Солтүстік Каролинаға көшіп, «Каролина Харрикейнз» атанды, олар 2006 жылы Стэнли кубогын жеңіп алды. Бүгінгі күнге дейін «Ойлерс» өздерінің бастапқы қаласында қалған соңғы WHA командасы болып табылады, олар Стэнли кубогын бес рет жеңіп алды. Тек «Джетс» (қазіргі «Аризона Койотес») франшизасы әлі Стэнли кубогын жеңіп алмады, олардың Стэнли кубогының плей-оффтағы ең жоғары жетістігі 2012 жылы Батыс конференциясының финалына дейін жеткені болды. Арена мәселелеріне байланысты «Джетс»/«Койотес» франшизасы 2024 жылы қызметін тоқтатты, егер франшиза 2029 жылға дейін жаңа арена алса, олар НХЛ-ге қайта қосыла алады.