Шарль Луи Альфонс Лаверан: Малярия және тропикалық аурулардың зерттеушісі
Charles Louis Alphonse Laveran
Шарль Лаверан – француздық дәрігер, 1907 ж. Физиология және медицина саласындағы Нобель сыйлығының иегері. Малярия, трипаносомоз сияқты инфекциялық ауруларды ашты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз дәрігері (1845–1922)
French physician (1845–1922)
Шарль Луи Альфонс Лаверан (18 маусым 1845 – 18 мамыр 1922) – француз дәрігері. 1907 жылы паразиттік протозояларды безгек және трипаносомоз сияқты жұқпалы аурулардың себепшісі ретінде ашқаны үшін физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын жеңіп алды. Әкесі Луи Теодор Лаверанның қадамын басып, әскери медицинаны таңдады. 1867 жылы Страсбург университетінен медицина ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1870 жылы Франко-прусс соғысы басталғанда француз армиясына қосылды. 29 жасында Валь-де-Грас мектебінде Әскери аурулар мен эпидемиялар кафедрасын басқарды. 1878 жылы қызмет мерзімі аяқталған соң Алжирде жұмыс істеді, онда маңызды жаңалықтар жасады. Плазмодий протозой паразитінің безгекке, ал трипанозоманың трипаносомоз немесе африкалық ұйқы ауруына себеп болатынын анықтады. 1894 жылы Францияға оралып, әртүрлі әскери медициналық қызметтерде жұмыс істеді. 1896 жылы Пастер институтына Құрметті қызмет басшысы болып кірді, содан Нобель сыйлығын алды. Нобель сыйлығының жартысын Пастер институтындағы Тропикалық медицина зертханасын құруға жұмсады. 1908 жылы Экзотикалық патология қоғамын құрды. Лаверан 1893 жылы Франция Ғылым академиясының мүшесі болып сайланды, ал 1912 жылы Құрмет легионының ұлттық орденінің командирі атағын алды.
Charles Louis Alphonse Laveran (18 June 1845 – 18 May 1922) was a French physician who won the Nobel Prize in Physiology or Medicine in 1907 for his discoveries of parasitic protozoans as causative agents of infectious diseases such as malaria and trypanosomiasis. Following his father, Louis Théodore Laveran, he took up military medicine as his profession. He obtained his medical degree from University of Strasbourg in 1867. At the outbreak of the Franco Prussian War in 1870, he joined the French Army. At the age of 29 he became Chair of Military Diseases and Epidemics at the École de Val de Grâce. At the end of his tenure in 1878 he worked in Algeria, where he made his major achievements. He discovered that the protozoan parasite Plasmodium was responsible for malaria, and that Trypanosoma caused trypanosomiasis or African sleeping sickness. In 1894 he returned to France to serve in various military health services. In 1896 he joined Pasteur Institute as Chief of the Honorary Service, from where he received the Nobel Prize. He donated half of his Nobel prize money to establish the Laboratory of Tropical Medicine at the Pasteur Institute. In 1908, he founded the Société de Pathologie Exotique. Laveran was elected to French Academy of Sciences in 1893, and was conferred Commander of the National Order of the Legion of Honour in 1912.
Ерте өмір және білім
Альфонс Лаверан Париждегі Сен-Мишель бульварынде Луи Теодор Лаверан мен Мари Луиза Ансельме Гвенард де ла Тур Лаверан отбасында дүниеге келді. Ол жалғыз ұл, үлкен қарындасы болған. Әкесі Францияның солтүстік-шығысындағы Метс қаласындағы әскери госпитальде профессор болып жұмыс істеген кезде, отбасы жас кезінде Метске көшті. Бес жасында отбасы Солтүстік Африкадағы Алжирдің Блида қаласына көшіп кетті.
Alphonse Laveran was born at Boulevard Saint Michel in Paris, to parents Louis Théodore Laveran and Marie Louise Anselme Guénard de la Tour Laveran. He was an only son and had an older sister. At a young age, his family moved to Metz in northeast France where his father became professor at the military hospital. At age five, the family moved to Blida in Algeria, North Africa.
Мансап
Лаверан бітіргеннен кейін көп ұзамай Сент-Мартин әскери ауруханасындағы аға көмекші болып тағайындалды. Франко-прусс соғысы кезінде француз армиясында медициналық ассистент майор болып қызмет етті. Гравелот және Сент-Приват шайқастарынан кейін ол Метцке жіберілді, онда француздар жеңіліске ұшырады және қала немістер тарапынан басылып алынды. Бірақ, ол Бискраға ауыстырылды, онда малярия жағдайлары болған жоқ, және ол «Бискра түймесі» деп аталатын ауруды зерттеді. 1880 жылы Константинге қайтып оралды.
Laveran was appointed Aide major at the Saint Martin Military Hospital soon after his graduation. During the Franco Prussian War, he served in the French Army as Medical Assistant Major. After serving at the battles of Gravelotte and Saint Privat, he was posted to Metz, where the French were eventually defeated and the place occupied by Germans. However, he was transferred to Biskra where there were no malarial cases and he investigated a disease called Biskra button. He returned to Constantine in 1880.