Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хьюберт Эштон Холден (12 мамыр 1822 – 1 желтоқсан 1896) – ағылшын классикалық ғалымы.
English classical scholar
Hubert Ashton Holden (12 May 1822 – 1 December 1896) was an English classical scholar.
Өмірбаян
Ол Стаффордширдің ескі отбасында Бирмингемде дүниеге келген. Ол Бермингемдегі Король Эдвард колледжінде Франсис Жун (кейін Питерборо епискобы), содан кейін Джеймс Принс Ли (кейін Манчестер епискобы) оқытқан. Ол Кембридждегі Тринити колледжіне түсіп, бірінші курста 1842 жылы алғашқы Белл университетінің стипендиясын жеңіп алды. Ол 1845 жылы «Бакалавр» (B.A.) дәрежесін бітірді, классика бойынша үздік студент және математикалық трипоста кішігірім оңтайлы нәтиже көрсетті, ал 1847 жылдан 1854 жылға дейін Тринити колледжінің мүшесі болды; 1863 жылы заң докторы (LL.D.) дәрежесін алды. 1848 жылы ол диаккон болып тағайындалды, ал 1859 жылы священник болып кияланды. Ол 1848 жылдан 1853 жылға дейін колледжінің көмекші оқытушысы және классикалық лекторы қызметін атқарды, содан кейін Челтенхэм колледжінің директордың орынбасары болып тағайындалды және 1858 жылға дейін осы лауазымда қалды. 1858 жылдан 1883 жылға дейін ол Ипсвичтегі Королева Елизавета мектебінің директоры болды. 1890 жылы ол Лондон университетінің стипендиясына тағайындалды, онда ол 1869 жылдан 1874 жылға дейін классикалық сарапшы, ал 1886 жылдан 1890 жылға дейін грек тілінен сарапшы болып жұмыс істеді. 1892 жылы оған Дублин университетінің әдебиет докторы (Litt.D.) дәрежесі берілді. Ол 1 желтоқсан 1896 жылы Лондонның Редклифф алаңындағы 20-шы үйінде 75 жасында қайтыс болды және 5 желтоқсанда Хайгейт зиратының шығыс бөлігінде жерленді. Цицерон, Фукидид, Ксенофонт және Плутархтың бірнеше мектептік басылымдарынан басқа, ол Аристофанның пайдалы ономастиконы бар (1902 жылы қайта басылды) және Цицеронның «De officiis» (қайта қаралып, 1898 жылы жарық көрген) және Минуций Феликстің «Octavius» (1853) еңбегінің кеңейтілген басылымдарын жариялады. Ол Летиция Лоффтқа үйленді және Бригадир-генерал сэр Капел Лофт Холденнің әкесі болды.
He was born in Birmingham into an old Staffordshire family. He was educated at King Edward's College, Birmingham, under Francis Jeune (afterwards bishop of Peterborough), and subsequently under James Prince Lee (afterwards bishop of Manchester). He proceeded to Trinity College, Cambridge, and in his first year of residence, 1842, gained the first Bell university scholarship. He graduated B. A. in 1845, being senior classic, and junior optime in the mathematical tripos, and was fellow of Trinity College from 1847 to 1854; he was LL. D. in 1863. In 1848, he was ordained deacon, and took priest's orders in 1859. He discharged the duties of assistant tutor and classical lecturer of his college from 1848 until 1853, when he was appointed vice principal of Cheltenham College, and continued in that post until 1858. From 1858 to 1883, he was headmaster of Queen Elizabeth's School, Ipswich. In 1890, he was appointed by the crown to a fellowship of the university of London, in which he had been classical examiner from 1869 till 1874, and examiner in Greek from 1886 till 1890. In 1892 the degree of Litt. D. was conferred on him by Dublin University. He died on 1 Dec. 1896, at 20 Redcliffe Square, London, in his seventy fifth year, and was buried on 5 December in the eastern side of Highgate Cemetery. In addition to several school editions of portions of Cicero, Thucydides, Xenophon and Plutarch, he published an expurgated text of Aristophanes with a useful onomasticon (re issued separately, 1902) and larger editions of Cicero's De officiis (revised ed., 1898) and of the Octavius of Minucius Felix (1853). He married Letitia Lofft and was the father of Brig. Gen. Sir Capel Lofft Holden.
Шығармалары
Оның ең танымал еңбектері: «Foliorum Silvula: Латын және грек тіліне аударма үшін таңдамалар, негізінен университеттік және колледж емтихандарынан», Кембридж, 1852 жыл (төрт бөлім: 1-бөлім. 2-басылым. 1888 ж.; 2-бөлім. 4-басылым. 1890 ж.; 3-бөлім. 3-басылым. 1864 ж.); «Foliorum Centuriæ», 1852 жыл (10-басылым. 1888 ж.), латын және грек тіліне аударма үшін шығармалар жинағы, және «Folia Silvulæ, sive Eclogæ Poetarum Anglicorum in Latinum et Græcum conversæ» (Кембридж, 1-том. 1865 ж.; 2-том. 1870 ж.), бұл томдардағы алдыңғы шығармалардың әртүрлі авторлар жасаған таңдамалы аудармалары бар. Бәрі де Кембридж университеті баспасының тапсырысы бойынша өңделді. Ол осы ұйым үшін Цицеронның «De Officiis» (1869 ж.; 6-басылым. 1886 ж.; қайта қарастырылған басылым, 1898 ж.) және «Pro Gnteo Plancio Oratio ad Judices» (1881 ж.); Ксенофонттың «Cyropædeia» (3 томдық, 1887–1890 жж.); Плутархтың «Грахов өмірі» (1885 ж.), «Луций Корнелий Сулла» (1885 ж.), «Никий» (1887 ж.), «Тимолеон» (1889 ж.) және «Демосфен» (1893 ж.); Минуций Феликстің «Octavius» еңбегін: түпнұсқа қолжазбадан жаңадан өңделген мәтін (1853 ж.); «Фукидид, VII кітап» (1891 ж.); Аристофанның комедияларын (1848 ж.) өңдеді. Ричард Дакр Арчер Хиндпен бірлесіп «Sabrinæ Corolla in Hortulis Regiæ Scholæ Salopiensis continuerunt tres Viri Floribus Legendis» (1850 ж.; 4-басылым. 1890 ж.) атты еңбегін жариялады, бұл латын немесе грек тіліне аудармасы бар поэзиялық үзінділер жинағы. Холден сонымен қатар Макмилланның «Классикалық сериясы» үшін Плутархтың Периклдің «Өмірі» (1894 ж.) және Темистокл (1881 ж.; 3-басылым. 1892 ж.); Ксенофонттың «Хирон» (1883 ж.; 3-басылым. 1888 ж.) және «Экономикус» (1884 ж.; 4-басылым. 1889 ж.); және Цицеронның «Pro Public Sestio» (1883 ж.; 3-басылым. 1889 ж.) еңбектерін өңдеді.
Those by which he was best known are 'Foliorum Silvula : Selections for Translation into Latin and Greek Verse, chiefly from the University and College Examination Papers,' Cambridge, 1852 (four parts : pt. i. 2nd ed. 1888 ; pt. ii. 4th ed. 1890 ; pt. iii. 3rd ed. 1864) ; 'Foliorum Centuriæ,' 1852 (10th ed. 1888), a similar collection of pieces for translation into Latin and Greek prose, and 'Folia Silvulæ, sive Eclogæ Poetarum Anglicorum in Latinum et Græcum conversæ' (Cambridge, vol. i. 1865 ; vol. ii. 1870), containing select translations, by various hands, of pieces from the preceding volumes. All these were edited for the syndics of the Cambridge University Press. For the same body he edited Cicero's 'De Officiis' (1869 ; 6th ed. 1886 ; revised edition, 1898), and 'Pro Gnteo Plancio Oratio ad Judices' (1881) ; Xenophon's 'Cyropædeia' (3 vols. 1887–90) ; Plutarch's ' Lives of the Gracchi' (1885), 'Lucius Cornelius Sulla' (1885), 'Nicias' (1887), 'Timoleon' (1889), and 'Demosthenes' (1893); the 'Octavius' of Minucius Felix : the text newly revised from the original manuscript (1853) ; 'Thucydides, book vii.' (1891) ; the comedies of Aristophanes' (1848). He published, in collaboration with Richard Dacre Archer Hind, 'Sabrinæ Corolla in Hortulis Regiæ Scholæ Salopiensis continuerunt tres Viri Floribus Legendis' (1850; 4th ed. 1890), a collection of poetical extracts with translations into Latin or Greek. Holden edited also the following works for Macmillan's 'Classical Series:' Plutarch's 'Lives' of Pericles (1894) and Themistocles (1881 ; 3rd ed. enlarged, 1892); Xenophon's 'Hieron' (1883; 3rd ed. 1888) and 'Œconomicus' (1884; 4th ed. 1889); and Cicero's 'Pro Public Sestio' (1883 ; 3rd ed. 1889).