Кіріспе

Сент-Люсияда 16 ғасырдың басында еуропалықтармен байланыс жасағанға дейін аравак және калинаго кариб тайпалары тұрған. 17 ғасырда ол британдықтар мен француздардың колониясы болды және 1814 жылға дейін бірнеше рет қожайындары ауысты, содан кейін Франция оны соңғы рет британдықтарға өткізді. 1958 жылы Сент-Люсия қысқа ғана өмір сүрген, жартылай тәуелсіз Батыс Үнді Федерациясына қосылды. Сент-Люсия 1967 жылдан 1979 жылға дейін Ұлыбританиямен байланысты мемлекет болды, ал 1979 жылдың 22 ақпанында толық тәуелсіздік алды.

Колонияға дейінгі кезең

Сент-Люсияда алғаш рет б.з.д. 1000 және 500 жылдар аралығында Сибони тайпасы қоныстанған, бірақ олардың аралда болғанын көрсететін көптеген деректер жоқ. Алғаш рет анықталған тұрғындар – бейбіт арауактар, олардың шамамен 200-400 жылдары Оңтүстік Американың солтүстігінен келгені есептеледі. Аралда арауактардың жақсы дамыған керамикалық бұйымдарының көптеген үлгілері табылған археологиялық орындар бар. Деректерге сүйенсек, бұл алғашқы тұрғындар аралды «Игуаналар елі» деген мағынадағы «Иоуаналау» деп атаған, себебі аралда игуаналардың саны көп болған. 800 жылдары шабуылшыл Кариб тайпасы келді және арауактарды өлтіріп, әйелдерін өздерінің қоғамына сіңіріп алып, билікті басып алды. Осыдан Вье-Форттағы Хеванорра халықаралық әуежайының аты шыққан. Карибтер күрделі қоғамға ие болды, оларда мұрагерлік патшалар мен бақсылар болды. Олардың соғыс қайықтарында 100-ден астам адам сыйып, желкенді кемелерді де қуып жете алатын жылдамдыққа ие болған. Кейіннен еуропалық жаулап алушылар оларды шайқастағы қатыгездігі үшін қорқынышпен қарады.

19 ғасыр

1802 жылы Амен келісімшарты аралды француз бақылауына қайтарды, ал Наполеон Бонапарт құлдықты қайта енгізді. Британдықтар аралды 1803 жылғы маусым айында қайта басып алды, ол кезде коммодор Сэмюэл Худ француз губернаторы Бриг. Генерал Антуан Ногуеске жеңіліс таптырды. 1814 жылы арал ресми түрде Ұлыбританияға өткізілді. Сент-Люсияның 20 ғасырлық тарихында өзін-өзі басқарудың артуы байқалды. 1924 жылғы конституция аралға өкілдік үкіметтің алғашқы нысанын сыйлады, ол бұрынғы толықтай тағайындалған заң шығарушы кеңесте сайланған мүшелердің азшылық бөлігін құрады. 1951 жылы жалпы ересектер сайлау құқығы енгізілді, ал сайланған мүшелер кеңесте көпшілікке айналды. 1956 жылы министрлік үкімет құрылды, ал 1958 жылы Сент-Люсия Ұлыбританияның жартылай тәуелсіздіктегі бөлігі болған, бірақ қысқа ғұмырлы Вест-Индия Федерациясына қосылды. 1962 жылы Ямайканың шығуынан кейін федерация тарағанда, кішкентай федерация құруға қысқа ғана уақытқа тырысты. Екінші сәтсіздіктен кейін Ұлыбритания және алты желден және желге қарсы аралдар – Гренада, Сент-Винсент, Доминика, Антигуа, Сент-Китс және Невис, Ангилья және Сент-Люсия – байланысты мемлекеттік құрылым деп аталатын жаңа ынтымақтастық формасын жасады. 1957 жылға қарай банан экспорттық өнімдердің арасында қанттан басым түсті. Алайда, Сент-Люсияның Еңбек партиясы 2021 жылғы шілдеде өткен сайлауда жеңіске жетті, осылайша оның басшысы Филипп Ж. Пьер тәуелсіздік алғаннан бергі Сент-Люсияның тоғызыншы премьер-министрі атанды.