Кіріспе
Америкалық ақын Орик Глендей Джонс (2 маусым 1887 – 8 шілде 1946) – американдық ақын және драматург. Ол 1913-1915 жылдары Гринвич Виллидждегі ең алғашқы модернисттік бос өлең ақындарының бірі болды және Нью-Джерси штатындағы Грантвуд суретшілер колониясымен (кейде Риджфилд деп аталады) байланысты болды. Онда Альфред Креймборг 1915 жылы "Others: A Magazine of the New Verse" журналын құрып, жариялады. Джонстың "Оливы" атты туындысы – он төрт шағын өлеңнен тұратын серия, 1915 жылғы шілде айының бірінші санында жарық көрді. Ол кейде "Басқалар" тобы деп аталатын ақындар мен авторлардың қатарына жатты, олар журналға материалдарымен қатысты немесе колонияда тұрды. Олардың ішінде: Уильям Карлос Уильямс, Уоллес Стивенс, Марианна Мур, Мина Лой, Езра Паунд, Конрад Айкен, Карл Сэндбург, Т. С. Элиот, Эми Лоуэлл, Х. Д., Джуна Барнс, Ман Рэй, Скипвит Каннелл, Лола Ридж, Марсель Дюшан және Фентон Джонсон (ақын) (журналда жарияланған жалғыз афроамерикалық). Джонс сонымен қатар Вачел Линдсей және Сара Тисдейл сияқты ақындармен де байланысты болды, сондай-ақ драматург Зои Акинспен де байланысы бар еді.
Orrick Glenday Johns (June 2, 1887 – July 8, 1946) was an American poet and playwright. He was one of the earliest modernist free verse poets in Greenwich Village in 1913 1915 and associated with the artist's colony at Grantwood, New Jersey (sometimes referred to as Ridgefield), where Others: A Magazine of the New Verse was founded and published by Alfred Kreymborg in 1915. Johns's work "Olives," a series of fourteen small poems appeared in the first issue of July 1915. He is part of a coterie of poets and authors sometimes called the "Others" group who were contributors to the magazine or residents at the colony and included: William Carlos Williams, Wallace Stevens, Marianne Moore, Mina Loy, Ezra Pound, Conrad Aiken, Carl Sandburg, T. S. Eliot, Amy Lowell, H. D., Djuna Barnes, Man Ray, Skipwith Cannell, Lola Ridge, Marcel Duchamp, and Fenton Johnson (poet) (the only African American published in the magazine). Johns is also associated with poets like Vachel Lindsay and Sara Teasdale. and the dramatist Zoe Akins.
Ерте өмір
Джонс Миссури штатының Сент-Луис қаласында Джордж Сибли Джонс пен Миннехаха МакДирмон отбасында дүниеге келді. Джордж Сибли Джонс «Сент-Луис Пост Диспатч» газетінің редакторы болған. Джордж пен Миннеханың алты ұлы болды. Олар Орик алты жасқа толғанға дейін Сент-Луисте көп көшіп-қонып, соңында Кейбэн Плейс көшесіндегі үйге қоныстанды. Бір жыл өткен соң, трамвай апатында ол бір аяғын жоғалтты. Апаттан кейін Джонс отбасы Кейбэн Плейс үйінен шығып, Мейпл авенюіне көшті. Джонс ампутациядан кейін алты ай төсекке жатып, кітап оқумен және жазу мен басылым ісіне деген құмарлығын дамытумен айналысты. Трамвай компаниясы апатқа кінәлі деп танылды және отбасыға шағын сома ақша төленді. Осы оқиғаның нәтижесінде Джордж Сибли Джонс, Джозеф Пулитцердің «Күресші редакторларының» бірі ретінде, трамвайлардың жақсы тежегіштерін орнату және вагондарға бамперлер қою жөнінде газеттік науқанды бастады. Джонс жергілікті мемлекеттік мектептерде, оның ішінде Дозиер мектебінде, Орталық орта мектепте және Миссури университетінде білім алды. Бітіргеннен кейін Джонс бірнеше жұмыс істеді және ақырында Уильям Марион Ридидің «Ридидің айнасы» газетінде драма сыншысы болып жұмысқа орналасты. Осы лауазым оған кәсіби жазу тәжірибесін сыйлады. Ол Эдна Сент-Винсент Милланың кейіннен атақты болған «Жаңа өркен» өлеңімен бәсекелесіп, поэзия байқауына қатысты. Байқауды демеушісі Фердинанд П. Эрл Милланы жеңімпаз деп таңдады. Эрл басқа төрешілермен ақылдаспастан, Миллаға жеңісі туралы хат жіберді, ал олар бұрыннан келісіп, үлкен мөлшердегі өтініштерді іріктеу үшін жеңімпазға қойылатын талаптарды анықтаған еді. Қалған төрешілердің пікірінше, жеңімпаз өлең әлеуметтік маңызға ие болуы керек, ал «Жаңа өркен» мұндай сипатқа ие емес еді. Джонстың «Екінші авеню» өлеңі Нью-Йоркте болған кезде Элдридж көшесінде және Төменгі Екінші авенюде көрген «қасіретті көріністер» туралы айтады. Ол 1912 жылдың Жаңа жылдық түні анархист Эмма Голдманның сөйлеген сөзінен кейін қалыптасты. Осы себепті төрешілер Джонсқа жеңіс сыйлады, ал Милла төртінші орынды иеленді. Осыдан кейін газет бағандарында және редакциялық беттерде дау-жанжал болды, бұл Милла мен Джонстың екеуін де кеңінен танымал етті. Джонс жеккөрініш хаттарын алды және оның өлеңі жақсырақ деп есептейтінін, сондықтан өзінің құрметіне өткізілетін марапаттау кешінде болмағанын мәлімдеді. 1913 және 1915 жылдар аралығында Джонс Нью-Йорктегі Гринвич-Виллиджде тұрды. Содан кейін ол үш жылға Сент-Луиске оралды, онда өзінің ең жақсы туындыларын жазды. 1946 жылдың 8 шілдесінде қайтыс болды. Кеннет Рексроттың «Өлтірме» атты өлеңінде ол «бір аяғымен толқындарға секіріп» жатқаны туралы айтылған.