Энтони Майлз: Ұлыбританияның тұңғыш шахмат гроссмейстері
Tony Miles
Антони Майлс – Англияның тұңғыш шахмат гроссмейстері (1955-2001). Биографиясы, өмірі мен шахматтағы жетістіктері туралы ақпарат. Шахмат, гроссмейстер, Англия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын шахмат гроссмейстері (1955–2001)
English chess grandmaster (1955–2001)
Энтони Джон Майлз (23 сәуір 1955 – 12 қараша 2001) – ағылшын шахматшысы және гроссмейстер атағын алған алғашқы ағылшын.
Anthony John Miles (23 April 1955 – 12 November 2001) was an English chess player and the first Englishman to earn the Grandmaster title.
Ерте және жеке өмір
Майлз жалғыз бала еді. Ол 1955 жылғы 23 сәуірде Бирмингемнің маңындағы Эджбастон қаласында дүниеге келді және Бирмингемдегі Король Эдвард мектебінде оқыды. Екі рет үйленген және ажырасқан, баласы болмаған. 1973 жылы Майлз Тиссайдте өткен жасөспірімдер арасындағы әлем чемпионатында күміс медальді жеңіп алды, бұл оның халықаралық жарыстардағы алғашқы маңызды қатысуы болды. Ол және отандасы Майкл Стин турнир жеңімпазы Александр Белявскийді жеңді, бірақ кеңес ойыншысының әлсіз қарсыластарын жеңудегі қатыгездігіне жете алмады. Майлз келесі жылы Манила қаласында, Шеффилд университетінің математика студенті болып осы беделді атақты жеңіп алды. Бұл рекорд 2009 жылға дейін сақталды. 1984 жылғы қаңтардағы Elo рейтингісінде ол әлемде 18-орында тұрды, рейтингі 2599 болды. Оның ең жақсы нәтижелерінің бірі 1984 жылы Тильбург турнирінде болды, онда ол күшті қатысушылардың арасында бір жарым ұпай айырмашылығымен жеңіске жетті. Келесі жылы ол сол турнирде Роберт Хюбнер және Виктор Корчноймен бірге бірінші орынды бөлісті. Нәтижесі дау тудырды, өйткені Майлздың көптеген қарсыластары ерекше жағдайлардың өзіне бөгет болғанын сезінді. Сәтті өнер көрсетулер сериясы 1986 жылғы қаңтардағы Elo рейтингісінде жақсы нәтижеге жеткізіп, әлемдегі 9-орынға (рейтингі 2610) көтерілді. Осы кезеңде Джон Наннмен Ұлыбританияның ең үздік ойыншысы үшін күрес болды, екеуі де әлемдік рейтингте жиі бір-бірінен озып түсті. Найджел Шорт және Джон Спильман да бәсекеге қосылды, ағылшын ұлттық құрамасы өзінің ең күшті кезеңіне енді. Майлз ешқашан аймақаралық кезеңдерден үміткерлер турниріне қатыса алмады, соның салдарынан 1985 жылы Шорт алғашқы британдық үміткер атанғанда, ол бұл мүмкіндікті жоғалтты. Дегенмен, ол 1984 және 1986 жылғы Салоники және Дубай Олимпиадаларында Англия құрамасының бірінші нөмірі болды, командаға әрқайсысында күміс медаль жеңіп беруге көмектесті. Гари Каспаровқа қарсы Майлзқа жеңіске жете алмады, оған қарсы бірде-бір ойын жеңіп алмады және 1986 жылы Базельде өткен матчта 5½–½ есебімен жеңіліске ұшырады. Осы кездесуден кейін Майлз: «Мен әлем чемпионымен ойнап тұрмын деп ойладым, мыңдаған көзі бар жәндікпен емес, бәрін көретін» деді (кейбір дереккөздерде Майлз Каспаровтың 22 немесе 27 көзі бар деген пікірде болғаны айтылады). 1987 жылдың соңында психикалық күйзеліске ұшырап ауруханаға жатқаннан кейін Майлз АҚШ-қа көшіп кетті. Ол 1988 жылғы АҚШ чемпионатында соңғы орынды иеленді, бірақ онда ойнауын жалғастырды және жақсы нәтижелерге қол жеткізді. 1991 жылы ол Австралия чемпионатында ойнады, бірақ кейін Англияға оралып, туған елінің атынан қайтадан өнер көрсетуге кірісті. 1994, 1995 және 1997 жылдары өте күшті Каппель-ла-Гранд ашық турнирінде бірінші орынды бөлісті, ал 1995 жылы Лондондағы PCA Intel Rapid Chess Grand Prix турнирінде бірінші раундта Владимир Крамник, екінші раундта Лоек ван Велиді жеңіп, сенсация тудырды. Жеңіске жету үміті жартылай финалда ағылшын командаласы Майкл Адамспен болған ойында тоқтатылды. Кубадағы Капабланка мемориалдық турнирінде төрт маңызды жеңіске жетті (1994, 1995, 1996 және 1999). Майлз сондай-ақ 1999 жылы Лос-Анджелесте өткен Континентальдық ашық турнирінде Александр Белявский, Любомир Фтачник және Суат Аталикпен бірге бірінші орынды бөлісті. Оның соңғы турнирлік жеңісі 2001 жылы Саквиллде (Нью-Брансуик) өткен Канаданың ашық шахмат чемпионатында болды. Майлз 2001 жылы Скарборо қаласындағы Британ чемпионатында қатысып, ойнады, бірақ соңғы турдан бұрын денсаулығының нашарлауына байланысты жарыстан шықты. Өлімі алдындағы соңғы екі ойыны Төрт ұлттың шахмат лигасындағы қысқа тең нәтижелермен аяқталды. Майлз өмірі бойында көптеген шахмат турнирлеріне қатысты, оның ішінде көптеген қиын демалыс күндері өткізілетін турнирлер де болды. Патшалық үнді қорғанысындағы Майлз вариациясы (1. d4 Nf6 2. c4 e6 3. Nf3 b6 4. Bf4) оның құрметіне аталды.
Miles was an only child. He was born on 23 April 1955 in Edgbaston, a suburb of Birmingham, and attended King Edward's School, Birmingham. He was married and divorced twice, and had no children. respectively. In 1973, Miles won the silver medal at the World Junior Chess Championship at Teesside, his first important event against international competition. Both he and compatriot Michael Stean defeated the tournament winner Alexander Beliavsky, but were unable to match the Soviet player's ruthlessness in dispatching lesser opponents. Miles went on to win this prestigious title the following year in Manila, while a mathematics undergraduate of the University of Sheffield. this record was not broken until 2009. On the January 1984 Elo rating list, he ranked No. 18 in the world with a rating of 2599. One of his best results occurred at the Tilburg tournament in 1984, where, from a strong field, he emerged sole winner by a clear margin of one and one half points. The following year, he tied for first at the same event with Robert Hübner and Viktor Korchnoi, playing several of his games while lying face down on a table, having injured his back. The result was controversial, as many of Miles's opponents felt they were distracted by the unusual circumstances. A string of good performances culminated in a good showing on the January 1986 Elo rating list, where he climbed to a best ever position of World No. 9 with a rating of 2610. During this period, there was considerable rivalry with John Nunn over who was the United Kingdom's best player, the two protagonists regularly leapfrogging each other in the world rankings. Nigel Short and Jon Speelman soon added to the competition, as the English national squad entered its strongest period. Never able to qualify out of the Interzonal stages into the Candidates' series, Miles eventually lost the race to become the first British Candidate when Short did so in 1985. However, he retained top board for England at the Thessaloniki and Dubai Olympiads of 1984 and 1986, helping the team to silver medals at each. Against Garry Kasparov, Miles had little success, not winning a game against him, and losing a 1986 match in Basel by the score of 5½–½. Following this encounter, Miles commented "I thought I was playing the world champion, not a monster with a thousand eyes who sees everything" (some sources alternatively quote Miles as having the opinion that Kasparov had 22 or 27 eyes). After he was hospitalised because of a mental breakdown in late 1987, Miles moved to the United States. He finished last in the 1988 U. S. Championship, but continued to play there and had some good results. In 1991, he played in the Championship of Australia, but eventually moved back to England and began to represent his native country again. He was equal first at the very strong Cappelle la Grande Open in 1994, 1995, and 1997, and caused a shock at the PCA Intel Rapid Chess Grand Prix in London in 1995, when he knocked out Vladimir Kramnik in the first round and Loek van Wely in the second. His bid to win the event was finally halted in the semifinal by English teammate Michael Adams. There were four notable victories at the Capablanca Memorial in Cuba (1994, 1995, 1996, and 1999). Miles also tied for first in the 1999 Continental Open in Los Angeles with Alexander Beliavsky, Ľubomír Ftáčnik and Suat Atalık. His last tournament victory was the 2001 Canadian Open Chess Championship in Sackville, New Brunswick. Miles entered and played at the 2001 British Championship in Scarborough, but withdrew before the final round, apparently because of ill health. His final two games before his death were short draws in the Four Nations Chess League. Miles played in an extraordinary number of chess events during his career, including many arduous weekend tournaments. The Miles Variation (1. d4 Nf6 2. c4 e6 3. Nf3 b6 4. Bf4) in the Queen's Indian Defence is named after him.
Өлім
Майлз 2001 жылғы 12 қарашада жүрек жеткіліксіздігінен қайтыс болды. Оның денесі Бірмингем қаласының Харборн ауданындағы үйінен табылды, себебі досы оны бридж клубына алып кету үшін келген еді.
Miles died from heart failure on 12 November 2001. His body was found at his home in Harborne, Birmingham, after a friend called on him to take him to a bridge club.
Тұлға
Майлз көбінесе даулы тұлға ретінде танылды. Бірде, турнирдің соңғы турында (Лютон, Ұлыбритания, 1975), Майлз бірінші орын үшін тең нәтижеге мұқтаж болғанда, ал оның қарсыласы Стюарт Рубен жоғары орын үшін тең нәтижеге қол жеткізуді қалағанда, ешқандай қадам жасамай теңдікке келісті. Төреші бұл ойын үшін екі ойыншыға да ұпай бермеуді шешті; ойыншылар бұл «ойынның» жиі ойналатынын, яғни ойыншылар алдын ала келісіп тең нәтижеге қол жеткізгенін, ал 0-0 есебімен ұпай жинағандары – бұл жалғыз жағдай екенін, себебі олар мағынасыз қадамдар ойнағаннан гөрі осылай істеген. Бұл британдық шахмат журналдарында ұзақ хат алмасуға себеп болды. Майлз шахмат шенеуніктерімен және ағылшын ойыншыларымен, әсіресе Кин мен Шортпен келіспеді. Майлз Киннің 1985 жылы Тунисте өткен аймақаралық турнирде оның көмекшісі болғаны үшін Британдық шахмат федерациясынан алған төлемдері туралы айыптаулар жасады. Майлз бұл мәселеге қатты бейімделіп, соңында психикалық күйзеліске ұшырады. 1987 жылдың қыркүйегінде Даунинг-стритте тұтқындалды, ол сол кездегі премьер-министр Маргарет Тэтчермен осы мәселе туралы сөйлесуі керек деп ойлаған; кейін екі ай бойы ауруханада жатты. 2003 жылдың қараша айында «Дейли телеграф» газетінде жариялаған мақаласында Шорт: «Тони менің жетістіктерімді өте қызғанышпен қарады, және ол енді Ұлыбританияның бірінші нөмірі емес екенін қабылдай алмауы, егер тікелей себебі болмаса, ақымақтыққа құлауының белгісі болды» деді. Майлз өткір зейінділігімен де танымал болды; Генна Сосонконың айтуынша, ол «жағымсыз әзілдерді, сарказмды сөздерді шебер қолданатын, және ол сөз таппайтын жағдай болған емес». Ол шахмат тұлғаларын жарияланған мақалаларында жиі сынады. Ол «Карпов ақыл-есінен айырылып па?» деген мақаласында бұрынғы әлем чемпионы Анатолий Карповты сынады. Оның Эрик Шиллердің «Дәстүрден тыс шахмат ашылулары» (Cardoza Publishing, 1998) кітабына «Кингпин» журналында жарияланған шолуы тек екі сөзден тұрды: «Тотальдік қоқыс».
Miles was often seen as a controversial figure. Once, in the last round of a tournament (Luton, UK, 1975), with Miles needing a draw for first place, and his opponent, Stewart Reuben, wanting a draw for a high placing, he agreed a draw without playing any moves. The arbiter decided to give both players no points for this non game; the players claimed this "game" had been played often, when players prearranged a draw – this was the only time it had been scored 0–0, rather than playing out some meaningless moves. This sparked lengthy correspondence in British chess journals. Miles also clashed with chess authorities and with his fellow English players, particularly Keene and Short. Miles made accusations regarding payments that Keene had received from the British Chess Federation for acting as his assistant in the 1985 Interzonal tournament in Tunis. Miles became obsessed with the affair, eventually suffering a mental breakdown over it. He was arrested in September 1987 in Downing Street, apparently under the belief that he had to speak to then Prime Minister Margaret Thatcher about the matter; he was subsequently hospitalised for two months. Writing in The Daily Telegraph in November 2003, Short said that "Tony was insanely jealous of my success, and his inability to accept that he was no longer the UK's number one was an indication of, if not a trigger for, his descent into madness." Miles was also noted for his acerbic wit; according to Genna Sosonko, he was "a master of the laconic barb, the sarcastic remark, and he was never at a loss for words". He often attacked chess personalities in published articles. He attacked former World Champion Anatoly Karpov in an article entitled "Has Karpov Lost his Marbles?". His review of Eric Schiller's book Unorthodox Chess Openings (Cardoza Publishing, 1998) which appeared in Kingpin consisted of just two words: "Utter crap."
Ерекше ойындар
Карпов пен Майлз, Скара 1980 жыл. Сент-Джордж қорғанысы: 0–1. Карпов пен Майлз арасындағы партия, бастапқы ходы 1. e4 a6. Майлз vs Спаски, 1982 жыл. Королевалық үнділік дебюті: 1–0. Әлемнің ең күшті ойыншыларының бірі болған Спаскиге қарсы жасалған күшті құрбандық шабуылы. Карпов пен Майлз, Бат 1983, Каро-Канн: 0–1. Әлем чемпионы болған Карповқа қарсы тағы бір жеңіс, және тағы да қара түспен. Майлз Каро-Канн дебютінде аз танымал жүйені таңдайды және екі тараптың да жеңіске ұмтылуына мүмкіндік беретін теңгерімсіз партия құрастырады.
Karpov vs. Miles, Skara 1980. St. George Defence: 0–1. The game between Karpov and Miles with the opening line 1. e4 a6. Miles vs. Spassky, 1982. Queen's Indian Opening: 1–0. A crushing sacrificial attack against Spassky, then still one of the world's strongest players. Karpov vs. Miles, Bath 1983, Caro–Kann: 0–1. Another win against Karpovthen world championand again with black. Miles chooses a less popular system in the Caro–Kann and succeeds in creating an unbalanced game where both sides can play for the win.