Шет елдегі үкіметтер және олардың мәртебесі

Кіріспе

Өз аумағынан тыс орналасқан басқарушы орган. Шет елдегі үкімет (қысқаша – GiE) – өзін тәуелсіз мемлекет немесе жартылай тәуелсіз мемлекеттің заңды үкіметі деп жариялайтын, бірақ заңды билік құқығына ие болмай, шет елде орналасқан саяси топ. Шет елдегі үкіметтер көбінесе туған елдеріне оралып, ресми билікті қайтаруды жоспарлайды. Шет елдегі үкімет, өзінің бұрынғы аумағының кем дегенде бір бөлігін бақылайтын қалдық мемлекеттен өзгеше. Мысалы, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германия Бельгияның көбін басып алды, бірақ Бельгия және оның одақтастары елдің батысындағы шағын бөлігін сақтап қалды. Ал шет елдегі үкімет өзінің барлық аумағынан айырылған. Дегенмен, тәжірибеде айырмашылық шамалы болуы мүмкін. Жоғарыдағы мысалда, Бельгия үкіметі Сент-Адресте француз аумағында орналасқан және көп жағдайда шет елдегі үкімет ретінде әрекет еткен. Мұндай үкіметтер көбінесе соғыс кезіндегі оккупациядан немесе азаматтық соғыс, төңкеріс немесе әскери төңкерістен кейін құрылады. Мысалы, Екінші дүниежүзілік соғыста Германияның кеңеюі мен шабуылы кезінде бірқатар еуропалық үкіметтер нацистік Германияның қолынан жойылмау үшін Ұлыбританияда пана сұрады. Басқа жағынан, Нетаджи Субхас Чандра Боз жариялаған Бос Үндістанның Уақытша үкіметі, британдық басқыншылар деп санайтын елден билікті алу үшін басып келген жапондықтардың қолдауын пайдалануға тырысты. Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы жылында, нацистік Германия Франциядан қуылғаннан кейін, ол нацистік көзқарастарды ұстанатын Виши үкіметінің қалдықтарын Зигмаринген анклавында француз үкіметі ретінде сақтап қалды. Шет елдегі үкімет биліктегі үкіметтің заңды еместігіне кең таралған сенімнен де құрылуы мүмкін. Мысалы, 2011 жылы Сирияда азаматтық соғыс басталғаннан кейін, Сирияның революциялық және оппозициялық күштерінің ұлттық коалициясы биліктегі Баас партиясының билігін тоқтатуға ұмтылған топтардың күшімен құрылды. Шет елдегі үкіметтер басқа мемлекеттер тарапынан аз немесе мүлдем мойындалмауы мүмкін. Шет елдегі үкіметтің тиімділігі көбінесе шетел үкіметтерінен немесе өз халқынан алатын қолдауының мөлшеріне байланысты. Кейбір шет елдегі үкіметтер елдің биліктегі режиміне күдік келтіретін күшті күшке айналады, ал басқалары көбінесе символдық мәні бар. Шет елдегі үкімет құбылысы бұл термин ресми түрде қолданылғанға дейін пайда болған. Монархиялық үкімет кезеңдерінде, жер аударылған монархтар немесе династиялар кейде жер аударылған сарайларды құрды, мысалы, Стюарт әулеті Оливер Кромвельдің тағынан түсірген кезде және Даңқты революцияда (қараңыз). Бурбон әулеті де осыған ұқсас мысал бола алады, өйткені ол француз революциясы кезінде халық құлатып тастағаннан кейін Францияның заңды үкіметі ретінде басқа елдер тарапынан мойындауын жалғастырды. Бұл Наполеон Бонапарттың билігі мен 1803-1815 жылдардағы Наполеон соғыстары кезінде де жалғасты. Конституциялық монархияның таралуымен, елден қуылған монархиялық үкіметтер премьер-министрді қоса бастады, мысалы, екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Питер Сёрдс Гербранди басқарған Голландия үкіметі. Шет елдегі үкіметтің астанасы – үкімет жариялаған аумағынан тыс жерде орналасқан шет елдегі астана деп аталады. Бұл үкімет бақылауындағы аумақта орналасқан уақытша астанадан өзгеше.

Governing body located outside its claimed territory

A government in exile (abbreviated as GiE) is a political group that claims to be the legitimate government of a sovereign state or semi sovereign state, but is unable to exercise legal power and instead resides in a foreign country. Governments in exile usually plan to one day return to their native country and regain formal power. A government in exile differs from a rump state in the sense that the latter controls at least part of its former territory. For example, during World War I, nearly all of Belgium was occupied by Germany, but Belgium and its allies held on to a small slice in the country's west. A government in exile, in contrast, has lost all its territory. However, in practice the difference might be minor; in the above example, the Belgian government at Sainte Adresse was located in French territory and acted as a government in exile for most practical purposes. The governments in exile tend to occur during wartime occupation or in the aftermath of a civil war, revolution, or military coup. For example, during German expansion and advance in World War II, some European governments sought refuge in the United Kingdom, rather than face destruction at the hands of Nazi Germany. On the other hand, the Provisional Government of Free India proclaimed by Netaji Subhas Chandra Bose sought to use support from the invading Japanese to gain control of the country from what it viewed as British occupiers, and in the final year of WWII, after Nazi Germany was driven out of France, it maintained the remnants of the Nazi sympathizing Vichy government as a French government in exile at the Sigmaringen enclave. A government in exile may also form from widespread belief in the illegitimacy of a ruling government. Due to the outbreak of the Syrian Civil War in 2011, for instance, the National Coalition for Syrian Revolutionary and Opposition Forces was formed by groups whose members sought to end the rule of the ruling Ba'ath Party. The governments in exile may have little or no recognition from other states. The effectiveness of a government in exile depends primarily on the amount of support it receives, either from foreign governments or from the population of its own country. Some exiled governments come to develop into a formidable force, posing a serious challenge to the incumbent regime of the country, while others are maintained chiefly as a symbolic gesture. The phenomenon of a government in exile predates the formal utilization of the term. In periods of monarchical government, exiled monarchs or dynasties sometimes set up exile courts, as the House of Stuart did when driven from their throne by Oliver Cromwell and again at the Glorious Revolution (see ). The House of Bourbon would be another example because it continued to be recognized by other countries at the time as the legitimate government of France after it was overthrown by the populace during the French Revolution. This continued to last through the rule of Napoleon Bonaparte and the Napoleonic Wars from 1803–04 to 1815. With the spread of constitutional monarchy, monarchical governments which were exiled started to include a prime minister, such as the Dutch government during World War II headed by Pieter Sjoerds Gerbrandy. The capital of a government in exile is known as a capital in exile, located outside the government's proclaimed territory. This differs from a temporary capital, which is located somewhere inside the government's controlled territory.

Төменгі ұлттық аумақтардың құлатылған үкіметтері

Бұл қуғын-сүргіндегі үкіметтер басқа мемлекеттің автономиялық аумақтарының заңдылығын талап етеді және оларды тәуелсіздікті жеке мемлекет ретінде талап етпейтін, құлатылған үкіметтер немесе билеушілер құрды. Атауы Екшілдік Қолданылатын аумақ Ескертулер Сілтемелер 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 ҚХР Фуцзянь провинциялық үкіметі және Киньмен Мацу бірлескен қызмет орталығы 1949 жылғы провинция Қытай Халық Республикасы (Фуцзянь) провинциясы Қытай провинциялық үкіметі 1949 жылы Қытай азамат соғысының соңғы жылдары Фуцзяньдағы Фучжоу қаласынан (Фучжоу) Киньмен округінің Цзиньчэн қалашығына көшірілді. 1956 жылы әскерилендірудің күшеюіне байланысты үкімет Тайбэй округінің Хсинтьян қалашығына көшірілді. 1996 жылы қайтадан Цзиньчэнге орналасты. 2019 жылы провинциялық үкімет фактілік түрде таратылса да, бұл провинция әкімшілік функциясыз де-юре қалыптасты. Синьцзян провинциялық үкіметі 1949 жылғы провинция Қытай Халық Республикасы (Синьцзян) Автономиялық аймақ Синьцзян коммунистердің бақылауына өткеннен кейін 1949 жылы Тайбэйге, Тайваньға көшірілді. 1992 жылы Тайвань үкіметі «Бір Қытай» келісімін қабылдағаннан кейін провинциялық үкімет де-факто таратылса да, бұл провинция әкімшілік функциясыз де-юре қалыптасты. Абхазия Автономиялық Республикасының Үкіметі 1993 жылғы Абхазия Автономиялық Республикасы Грузияның Руслан Абашидзе басқаратын провинциялық үкіметі, оның аумағы абхаз сепаратистерінің бақылауында; Тбилисиде орналасқан. Оңтүстік Осетияның уақытша әкімшілігі 2008 жылғы Оңтүстік Осетия Республикасының уақытша әкімшілігі Грузияның Дмитрий Санакоев басқаратын провинциялық әкімшілігі, оның аумағы Оңтүстік Осетия сепаратистерінің бақылауында; Тбилисиде орналасқан. Қырым Автономиялық Республикасы 2014 жылғы Автономиялық республика Қырым Республикасы Украинаның автономиялық республикасы, оның аумағы 2014 жылдың наурыз айында Ресейдің даулы референдумнан кейін басып алынып, аннексияланды; 2022 жылғы Украинаға Ресейдің басып кіруіне дейін Херсон қаласында орналасқан, қазір Украинада қашықтан жұмыс істейді. Севастополь Арнайы қала Федералдық қала 2014 жылдың наурыз айында Ресейдің даулы референдумнан кейін басып алынып, аннексияланған арнайы қала; 2022 жылғы Украинаға Ресейдің басып кіруіне дейін Херсон қаласында орналасқан, қазір Украинада қашықтан жұмыс істейді. Луганск облысы 2022 жылғы Облыс Луганск Халық Республикасы Украина облысы, оның аумағының шамамен 30% Луганск Халық Республикасы (ЛХР) тарапынан 2014 жылы басып алынып, 2022 жылғы Украинаға Ресейдің басып кіруі кезінде толығымен басып алынды. Ресей 2022 жылдың 30 қыркүйегінде ЛХР-ді аннексиялады. Бұрын ЛХР Ресейдің қолдауымен құрылған сепаратистер құрған оқшауланған мемлекет (де-факто Ресейдің марионеттік мемлекеті) болды. Қазір Украинада қашықтан жұмыс істейді, Украина 2022 жылғы Украинаның шығыс контрнаступкасы кезінде Харьков облысымен шектесетін Луганск облысының шағын бөлігін қайта бақылауға алғанға қарамастан.

These governments in exile claim legitimacy of autonomous territories of another state and have been founded by deposed governments or rulers, who do not claim independence as a separate state. NameExileCurrent control of claimed territoryNotesReferences 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 ROC Fujian Provincial Government and Kinmen Matsu Joint Services Center 1949 Province People's Republic of China (Fujian)Province Chinese provincial government seat was exiled from its capital Fuzhou (Foochow) in Fukien in 1949 during the closing years of the Chinese Civil War to Jincheng Township in Kinmen County. Government moved to Hsintien Township in Taipei County, Taiwan Province in 1956 due to increased militarization. Seat relocated back to Jincheng in 1996. Despite the provincial government's de facto dissolution in 2019, this province continues to exist de jure without administrative function. Sinkiang Provincial Government 1949 Province People's Republic of China (Xinjiang)Autonomous region Relocated to Taipei, Taiwan in 1949 after Sinkiang fell to the communists. Despite the provincial government's de facto dissolution in 1992 after the Taiwan government accepted the "One China" Consensus, this province continues to exist de jure without administrative function. Government of the Autonomous Republic of Abkhazia 1993 Autonomous republic Republic of Abkhazia de facto independent state Georgian provincial government, led by Ruslan Abashidze, whose territory is under the control of Abkhaz separatists; based in Tbilisi. Provisional Administration of South Ossetia 2008 Provisional administration Republic of South Ossetia Georgian provincial administration, led by Dmitry Sanakoyev, whose territory is under the control of South Ossetian separatists; based in Tbilisi. Autonomous Republic of Crimea 2014 Autonomous republic Republic of Crimea Ukrainian autonomous republic, whose territory was seized and annexed by Russia in March 2014, following a disputed status referendum; was based in Kherson until the 2022 Russian invasion of Ukraine, now operating remotely in Ukraine. Sevastopol Special city Federal city Ukrainian special city, whose territory was seized and annexed by Russia in March 2014, following a disputed status referendum; was based in Kherson until the 2022 Russian invasion of Ukraine, now operating remotely in Ukraine. Luhansk Oblast 2022 Oblast Luhansk People's Republic Ukrainian oblast, whose territory was partially seized (approx. 30%) by the Luhansk People's Republic (LPR) in 2014, and then subsequently completely seized in 2022 during the 2022 Russian invasion of Ukraine. Russia annexed the LPR on 30 September 2022. Previously, the LPR was a breakaway state (allegedly a Russian puppet state) formed by Russian backed separatists. Currently operating remotely in Ukraine, despite Ukraine regaining control of a small slice of Luhansk Oblast's territory near Kharkiv Oblast during the 2022 Ukrainian eastern counteroffensive.

Қазіргі мемлекеттердің баламалы үкіметтері

Бұл үкіметтер саяси ұйымдар мен оппозициялық партиялар тарапынан эмиграцияда құрылды, олар нақты басқарушы билікке айналуға ұмтылады немесе бұрынғы құлатылған үкіметтердің заңды мұрагерлері болып табылады және қолданыстағы үкіметтерге балама ретінде құрылды. АтауыЖарнамаланған эмиграцияЭмиграция туралы жариялауҮкімет қазіргі уақытта талап етілген аумақты бақылайдыСолтүстік Кореяның бес провинциясы үшін Комитет 1949 Оңтүстік Корея үкіметінің Сеулде орналасқан, 1945 жылға дейінгі бес провинция үшін уақытша әкімшілігі, ол Екінші дүниежүзілік соғыстың соңында Солтүстік Кореяға айналды және Кореяның бөлінуіне әкелді. Бес провинция – Солтүстік Хамгёң, Оңтүстік Хамгёң, Хванхэ, Солтүстік Пхёнган, Оңтүстік Пхёнган. Иран Ұлттық Кеңесі 1979–2013 Иранның қырық оппозициялық саяси ұйымының саяси шатырлық коалициясы, төрағасы – принц Реза Пахлави; штаб-квартирасы Мэриленд штатының Потомак қаласында орналасқан. Иранның Ұлттық Қарсылық Кеңесі 1981 Иранның бес оппозициялық саяси ұйымының саяси шатырлық коалициясы, ең ірі ұйымы – Марям мен Масуд Раджави басқаратын Иран Халықтық Можахедтері. Вьетнамның Үшінші Республикасы 1990–1991 Вьетнамның Үшінші Республикасы, бұрын Вьетнамның Уақытша Ұлттық Үкіметі деп аталған, Калифорния штатының Оранж округінде Оңтүстік Вьетнамнан келген бұрынғы әскери қызметшілер мен босқындар құрды. Вьетнамда террористік ұйым деп жарияланды. Экваториальдық Гвинеяның Прогресс Партиясы 2003 Экваториальдық Гвинеяның президенті Северо Мото деп жарияланды; Мадридте орналасқан. Сирия Ұлттық Кеңесі 2011 Сирия Араб Республикасының үкіметіне қарсы, Сирия революциялық және оппозициялық күштердің Ұлттық коалициясының мүшесі; Стамбулда орналасқан. Сирияның Уақытша Үкіметі 2012 Сирия Араб Республикасының үкіметіне қарсы, кейбір Сирияның еркін армиясы топтарымен байланысы бар; Азазда орналасқан. Украинаны құтқару комитеті 2014–2015 Қадір-қасиет революциясынан кейін премьер-министр Микола Азаров, сондай-ақ екінші Азаров үкіметінің Ресейге жақын және Януковичті қолдайтын мүшелері Ресейге қашып, эмиграцияда үкімет құрды. Азаров үкіметін қайта орнатуды мақсат етеді. Көпшілік оны Ресейдің марионеткалық үкіметі деп санайды. Координациялық КеңесБірлескен Көшбасшылық Кабинеті 2020 Александр Лукашенконың билігіне қарсы, кандидат Свиятлана Тихановская (Литвада эмиграцияда) басшылығымен, оның Лукашенкоға қарсы даулы сайлаудағы жеңісі бүкіл елде наразылық тудырды. 2020 жылы Тихановскаяны Беларусь Демократиялық Республикасының Радасы заңды президент деп мойындады. Беларусьте "экстремистік ұйым" деп жарияланды. Халық депутаттарының Съезі 2022 Халық депутаттарының Съезі – Ресей Федерациясының өтпелі парламенті немесе оның ықтимал мұрагері деп мәлімделген Ресейден әр түрлі деңгейдегі және шақырылған бұрынғы депутаттардың жиналысы. Бұрынғы Мемлекеттік Дума депутаты Илья Пономарев съездің бастамашысы болды. 1-ші съездің сессиясы 5–7 қарашада Польшаның Яблоньна қаласында өтті. 2024 жылғы Ресей президенттік сайлауының нәтижелерін мойындамайды. Ресейде "тікелей емес ұйым" деп жарияланды.

These governments have been founded in exile by political organisations and opposition parties, aspire to become actual governing authorities or claim to be legal successors to previously deposed governments, and have been founded as alternatives to incumbent governments. NameClaimed exileExile proclamationGovernment presently controlling claimed territoryNotesReferences Committee for the Five Northern Korean Provinces 1949 Based in Seoul, the South Korean government's provisional administration for the five pre 1945 provinces which became North Korea at the end of World War II and the division of Korea. The five provinces are North Hamgyeong, South Hamgyeong, Hwanghae, North Pyeongan, South Pyeongan. National Council of Iran 1979 2013 Political umbrella coalition of forty Iranian opposition political organizations, led by Prince Reza Pahlavi; based in Potomac, Maryland. National Council of Resistance of Iran 1981 Political umbrella coalition of five Iranian opposition political organizations, the largest organization being the People's Mujahedin of Iran led by Maryam and Massoud Rajavi; based in Paris with the aim to establish the "Democratic Republic of Iran" to replace the current religious rule in Iran. Third Republic of Vietnam 1990 1991 The Third Republic of Vietnam, previously named the Provisional National Government of Vietnam, was formed in Orange County, California, by former soldiers and refugees from South Vietnam. Declared a terrorist organization in Vietnam. Progress Party of Equatorial Guinea 2003 Proclaimed Severo Moto President of Equatorial Guinea; based in Madrid. Syrian National Council 2011 Opposes the government of the Syrian Arab Republic, is member of the National Coalition for Syrian Revolutionary and Opposition Forces; based in Istanbul. Syrian Interim Government 2012 Opposes the government of the Syrian Arab Republic, has ties to some Free Syrian Army groups; based in Azaz. Ukraine Salvation Committee 2014 2015 After the Revolution of Dignity, Prime Minister Mykola Azarov, as well as pro Russian and pro Yanukovych members of the Second Azarov government fled to Russia and set up a government in exile. Aims to restore the Azarov government. Widely seen as a pro Russian puppet government. Coordination CouncilUnited Transitional Cabinet 2020 Opposes Alexander Lukashenko's rule, led by candidate Sviatlana Tsikhanouskaya (exiled in Lithuania) her alleged victory over Lukashenko in disputed election sparked nationwide protests in order for him to be removed from power. In 2020, Tsikhanouskaya was recognized as the legitimate president by the Rada of the Belarusian Democratic Republic. Declared an "extremist organization" in Belarus. Congress of People's Deputies 2022 The Congress of People's Deputies is a meeting of former deputies of different levels and convocations from Russia, claiming to be the transitional parliament of the Russian Federation or its possible successor. Former State Duma deputy Ilya Ponomarev became the public initiator of the congress. Sessions of the 1st Congress were held on 5–7 November in Jabłonna, Poland. Does not recognize the results of the 2024 Russian presidential election. Declared an "Undesirable organization" in Russia.

Қазіргі субұлттық аумақтардың баламалы сепаратистік үкіметтері

Бұл үкіметтер саяси ұйымдар, оппозициялық партиялар және сепаратистік қозғалыстар тарапынан эмиграцияда құрылған, өз аумақтарының тәуелсіз мемлекеттер ретінде басқарушы билік органдарына айналуға немесе бұрынғы құлатылған үкіметтердің жалғасы болуға ниеттеніп, қазіргі үкіметтерге балама ретінде пайда болды. АтауыЭмиграциядағы ел.Эмиграциядағы ел.Эмиграциядағы ел. Қазіргі уақытта дауыталап отырған аумақты басқаратын үкімет.ЕскермелерДанцигтің еркін қаласының эмиграциядағы үкіметі 1939 1947 Берлинде орналасқан. Батыс Папуа үшін Біріккен Азаттық Қозғалысы 1963 1969 Батыс Папуаның тәуелсіз Республикасы үшін күреседі; Вануатуда орналасқан. Оңтүстік Малуку Республикасы 1966 Оңтүстік Малуку Республикасы 1950-1963 жылдар аралығында танылмаған тәуелсіз мемлекет болды. 1963-1966 жылдар аралығында үкімет басшысы Крис Сумокил Явада түрмеде отырды. 1966 жылы президент Сухартоның бұйрығымен атылғаннан кейін Йохан Манусама Нидерландыда эмиграциядағы үкімет құрды. Джон Ваттилете – оның президенті. Бьяфраның эмиграциядағы үкіметі 1970 2007 Биафраның егеменді мемлекетін қайта құру үшін күресіп жатқан Биафраның егемендігін қалпына келтіру қозғалысының бір бөлігі; Вашингтон, округ. Кабинда Республикасы 1975 Базасы Парижде. Татарстанның эмиграциядағы үкіметі 1994 Лондон қаласында орналасқан. "Азаттық Идель-Урал" мүшесі. 2000 Жылдың кейбір мүшелері Ресей Қарулы Күштеріне қарсы көтерілісшілер ретінде соғысуда; Лондонда орналасқан. Оның орнын Кавказ Әмірлігі иеленді деген талас бар. 2022 жылдың қазанында Ресейдің Украинаға басып кіру кезінде ДНР және ЛПР бұрынғы халық республикаларын тәуелсіз елдер ретінде мойындауына жауап ретінде Украина Ичкерияның эмиграциядағы үкіметін тәуелсіз ел ретінде мойындады. Шығыс Түркістанның эмиграциядағы үкіметі 1949 2004 Тәуелсіз Шығыс Түркістанды қалпына келтіру үшін күреседі; Вашингтон, округ. Орталық Тибет Әкімшілігі 1959 2011 Далай-лама Үндістанның премьер-министрі Джавахарлал Нерудің қолдауымен Үндістанның Дхарамсала қаласында құрылды. Амбазония Республикасы 1999 Бұрынғы британдық мандат және Оңтүстік Камерунның сенімгерлік аумағы; 1999 жылдың 31 желтоқсанында тәуелсіздігін жариялады. Батыс Күрдістанның эмиграциядағы үкіметі 2004 Сирияда Күрд мемлекетін құруға бағытталған; Лондонда орналасқан. Тамил Иламның трансұлттық үкіметі 2009 2010 Тәуелсіз Тамил Илам мемлекетін құруға бағытталған. Кабилияның Уақытша үкіметі 2010 Кабилияның тәуелсіз мемлекетін құруға бағытталған; Парижде орналасқан. Батыс Арменияның эмиграциядағы үкіметі [hy] [pt] [ru], [simple] 2011 ТүркияТәуелсіз Батыс Армения Республикасын құруға бағытталған; Ереванда орналасқан. Республика Кеңесі 2017 Каталонияның тәуелсіз мемлекетін құруға бағытталған; Брюсселде орналасқан. Патанидің эмиграциядағы үкіметі 2014

These governments have been founded in exile by political organisations, opposition parties, and separatist movements, and desire to become the governing authorities of their territories as independent states, or claim to be the successor to previously deposed governments, and have been founded as alternatives to incumbent governments. NameClaimed exileExile proclamationGovernment presently controlling claimed territoryNotesReferences Free City of Danzig Government in Exile 1939 1947 Based in Berlin. United Liberation Movement for West Papua 1963 1969 Campaigns for an independent Republic of West Papua; based in Vanuatu. Republic of South Maluku 1966The Republic of South Maluku was an unrecognized independent state that existed between 1950 and 1963. Between 1963 and 1966, the Head of government Chris Soumokil was imprisoned on Java. In 1966, after his execution by firing squad by order of President Suharto, Johan Manusama formed a government in exile; based in the Netherlands. John Wattilete is its president. Biafran Government in Exile 1970 2007 An arm of the Movement for the Actualization of the Sovereign State of Biafra, seeking to reestablish the Republic of Biafra; based in Washington, DC. Republic of Cabinda 1975 Based in Paris. Tatar Government in Exile 1994 Based in London. Member of Free Idel Ural. 2000 Some members are fighting as rebels against the Russian Armed Forces; based in London. There is a contested claim that it has been succeeded by the Caucasus Emirate. In October 2022, as a response of recognized the then recent former people's republics of DPR and LPR as independent nations by Russia, during the invasion in their land, Ukraine has voted to recognized the GoE of Ichkeria as an independent nation. East Turkistan Government in Exile 1949 2004 Campaigns for the restoration of an independent East Turkistan; based in Washington, DC. Central Tibetan Administration 1959 2011
Founded by the Dalai Lama in Dharamsala, India with cooperation of Indian Prime Minister Jawaharlal Nehru. Republic of Ambazonia 1999 Former British mandate and trust territory of Southern Cameroons; declared independence on 31 December 1999. Western Kurdistan Government in Exile 2004 Aims to found a Kurdish state in Syria; based in London. Transnational Government of Tamil Eelam 2009 2010 Aims to establish an independent state of Tamil Eelam. Kabyle Provisional Government 2010 Aims for an independent state of Kabylia; based in Paris. Western Armenia Government in Exile [hy] [pt] [ru], [simple] 2011 TurkeyAims to establish an independent Republic of Western Armenia; based on Yerevan Council for the Republic 2017 Aims to establish an independent state of Catalonia; based in Brussels. Patani government in exile 2014

Өзін-өзі басқаруға ие емес немесе басып алынған аумақтардың жер аударылған үкіметтері

Бұл жер аударылған үкіметтер – өзін-өзі басқару құқығы жоқ немесе басып алынған аумақтардың үкіметтері. Олар бұрын басқарған аумақтарындағы заңды билікті талап етеді немесе отаршылдықтан кейінгі биліктің заңдылығын дәлелдейді. Мұндай талап, жер аударылған топтың заңды үкімет ретінде сайлануынан туындауы мүмкін. Біріккен Ұлттар Ұйымы осы аумақтар халқының өзін-өзі анықтау құқығын, соның ішінде тәуелсіз, егемен мемлекеттер құру мүмкіндігін мойындайды. 1988 жылы Палестина Азат ету Ұйымының Алжирдегі жер аударылуы кезінде жарияланған Палестинаның Тәуелсіздік Декларациясынан бастап, ол Палестина мемлекетінің жер аударылған үкіметі ретінде тиімді жұмыс істеді. Алайда, 1994 жылы Палестина Азат ету Ұйымы, Израиль, АҚШ және Ресей қол қойған Осло келісімі нәтижесінде Палестина Ұлттық Автономиясын уақытша аумақтық басқару ретінде құрды. 1994 жылдан 2013 жылға дейін ПҰА автономия ретінде жұмыс істеді, демек үкімет Батыс Жағалауда орналасқанымен, егемендікке ие болған жоқ. 2013 жылы Палестина БҰҰ-да мүше емес мемлекет мәртебесіне ие болды. Жоғарыда айтылғандардың бәрі екі ерекше құрылымның қалыптасуына әкеп соқты: Палестина Автономиясы, аумақта өте шектеулі бақылауды жүзеге асырады және Палестина мемлекеті, Біріккен Ұлттар Ұйымы мен көптеген елдер тарапынан егеменді және тәуелсіз мемлекет ретінде танылған, бірақ осындай егемендікті аумақта жүзеге асыра алмайды. Екеуі де – 2022 жылғы мәлімет бойынша – президент Махмуд Аббас басқарады, бірақ заң тұрғысынан бөлек.

Бұрынғы елден қуылған үкіметтер

Атауы Күшсіз немесе құрылған (*) уақыттан беріЖалған, қайта құрылған (*) немесе біріктірілген (°) уақыттан беріТерриториясын басқаратын мемлекетЕскертпелерСынықтамалар Сиенаның республикалық үкіметі 1555 1559 Тоскананың Ұлы Герцогтығы Италияның Сиена қаласы Марциано шайқасында жеңілгеннен кейін және Тоскананың Ұлы Герцогтығына қосылғаннан кейін 700 сиендік отбасы жеңілгенін мойындамай, Монтальчинода қоныстанды және өзін Сиенаның заңды республикалық үкіметі деп жариялады. Бұл 1559 жылға дейін жалғасты, сонда Тоскана әскерлері Монтальчиноны да басып алды. Сайлаушы Пфальцтың жер аударылу үкіметі 1622–1623* 1648° Баварияның сайлаушы аймағы Отыз жылдық соғыстың алғашқы кезеңдерінде Баварияның сайлаушы Максимилиан I Сайлаушы Пфальцты басып алды және оны Фердинанд II, Киелі Рим императоры иеленді. 1622 жылдың аяғы мен 1623 жылдың басында қашқан Фредерик V, Палатиндік курфюрст Гаагада жер аударылған Палатиндік үкімет ұйымдастырды. Бұл Палатиндік кеңесті 1627 жылы Иоганн Иоахим Русдорф алмастырған Людвиг Камерарий басқарды. Фридрих 1632 жылы елден қуылғанда қайтыс болды, бірақ оның ұлы және мұрагері Карл Людовик 1648 жылы Вестфалия бейбітшілігінен кейін Төменгі Пфальцты қайтара алды. Англияның құпия кеңесі 1649 1660° Корольдік аралықтың көп бөлігін Испан Нидерландтарында өткізді және оны Карл II басқарды; Карлдің Англия, Шотландия және Ирландия тақталарына деген талабын белсенді түрде қолдады. Шығыс Теннесси 1861 1862 Теннесси штаты Миссуридің Конфедеративтік үкіметі 1861 1865 Миссури штаты Миссуриде одақ пен Конфедеративтік үкіметтер болды, бірақ Конфедеративтік үкімет жер аударылды, ақырында Маршаллдан, Техастан басқарылды. Кентукки Конфедеративтік үкіметі 1861 1865 Кентукки штаты Кентуккиде одақ пен Конфедеративтік үкіметтер болды. Конфедерация үкіметі көп ұзамай штаттың сыртына шығарылды және Конфедерация армиясы Теннессимен бірге саяхаттап жүрген қуғын-сүргін үкіметі болды, бірақ Конфедерация армиясы қысқа уақыт Франкфортты басып алғаннан кейін қысқа уақытқа оралған кезде. Вирджинияның қалпына келтірілген үкіметі 1861 1865 Вирджиния штаты Ганновер жер аударылу соты / Гвельф легионы 1866 1878 1866 жылдың 20 қыркүйегінде Пруссия Ганноверді аннексиялады. Австрияда, Гитцинг пен Гмунденде сүргінде өмір сүрген Ганновер королі V Георг хан хандыққа деген талабын ешқашан тастаған жоқ және 1866 жылдан 1870 жылға дейін өзінің есебінен сүргіндегі Ганновер қарулы күштерін, Гелф легионын ұстады. Георг 1869 жылы Пруссияның төменгі палатасы оның қаражатын алып тастау туралы заң қабылдағаннан кейін бұл легионнан бас тартуға мәжбүр болды. Георг V 1878 жылы қайтыс болды. Оның ұлы және мұрагері ханзада Эрнест Август 1918 жылға дейін (барлық неміс патшалық отбасылары тақтан түскенге дейін) Ганновердің заңды королі болу туралы ресми талапты сақтағанмен, ол жер аударылудағы үкіметті ұстаған жоқ. Гавайи Республикасы 1893 1895 1893 жылғы Гавай революциясынан кейін патша үкіметі жер аударылды, 1895 жылғы Гавайи қарсы революциясына жауап ретінде Лилиуокалани патшайымның орнынан түсуінен кейін таратылды. Бельгия үкіметі Сент-Адресседе 1914 1918 Неміс империясы 1915 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс басқыншылығынан кейін Бельгия үкіметі құрды. Ол Бельгияның егемендігін Германиямен қолжетімділікке беру арқылы қалпына келтіргеннен кейін таратылды. 1919* 1948° Корея Шанхайда, кейін Чунцинде орналасқан; Екінші дүниежүзілік соғыста Жапония жеңілгеннен кейін президент Сингман Ри Корея Республикасының бірінші президенті болды. Грузия Демократиялық Республикасының елден қуылған үкіметі 1921 1954 Совет Одағы 1921 жылғы Грузияға Кеңес Одағының басып кіруінен кейін құрылған; Леввилль-сюр-Оржда орналасқан. Украина Халық Республикасының елден қуылған үкіметі 1921 1992 1921 жылғы Украинаға Кеңес Одағының басып кіруінен кейін құрылған; Кеңес Одағының ыдырауынан кейін таратылған. Персияның биік мемлекеті 1923 1943 Иранның императорлық мемлекеті Каджар әулеті 1923 жылы жер аударылды және 1943 жылы Мұхаммед Хасан Мирзаның өліміне дейін Иран тағына ие болды. Испанияның республикалық үкіметі елден қуылған 1939 1977° Франсиско Франконың төңкерісінен кейін құрылған; 1939 жылдан бастап 1940 жылға дейін Парижде орналасқан, Франция нацистердің қолына түскен. Содан кейін қуғын-сүргіндегі үкімет Мексика қаласына көшіріліп, 1940 жылдан 1946 жылға дейін сол жерде қалды, содан кейін ол Парижге көшірілді, онда Франконың өліміне дейін және Испанияда демократия қайта қалпына келтірілді. Generalitat de Catalunya 1939 1977° 1939 жылы Испанияда азаматтық соғыс аяқталғаннан кейін, Франконың диктатурасы Каталонияның автономиялық үкіметін, Generalitat de Catalunya-ны жойды және оның президенті Луис Компанис азапталып, өлімге кесілді. Алайда, Generalitat 1939 жылдан 1977 жылға дейін, президенттер Жозеп Ирла (1940–1954) және Жозеп Тарраделлас (1954–1980) басшылығымен ресми түрде өмірде болды. 1977 жылы Тарраделлас Каталонияға оралды және Франкодан кейінгі испан үкіметімен мойындалды, бұл Generalitat-тың жер аударылуын аяқтады. Польшаның елден қуылған үкіметі 1939* 1990° Париж, Ангерс және Лондон қалаларында орналасқан, Германия басып алған Польшаға және Советтік сателлит мемлекетіне, Польша Халық Республикасына қарсы тұрды; Польшада коммунизм құлағаннан кейін таратылды. Эстонияның елден қуылған үкіметі (Тиф) 1940* 1953 Совет Одағы 1953 жылдың қаңтарында Отто Тифті Август Рей алмастырғаннан кейін және мұрагерлік даудан кейін 2 фракцияға бөлінді. Эстонияның елден қуылған үкіметі (Рей) 1940/1953* 1991 Отто Тифтің үкіметінің Август Рейге адал мүшелері Швецияда құрды; ол халықаралық мойындауға қол жеткізбеді. Шындығында, ол Батыс елдері қосылған мемлекеттің заңды өкілдері деп санайтын эстондық дипломатиялық өкілдіктерінен де мойындалмады. Алайда, елден қуылған үкімет 1992 жылы қызметін тоқтатып, Эстония Республикасына өкілеттіктерін тапсырғанда, қалпына келтірілген Эстония үкіметімен мойындалды. Сол жылы Детмолдта, Солтүстік Рейн-Вестфалияда, Батыс Германияда Альфред Мауэрге адал эстондық эмигранттардың тағы бір сайлау комитеті құрылды, бірақ ол қысқа ғұмырлы болды. Солтүстік Корея бірігуді талап етпейтінін мәлімдегеннен кейін 2024 жылы таратылды. Анголаның революциялық үкіметі елден қуылған 1962* 1992° Халық Республикасы Ангола Киншасада орналасқан; оның әскери тармағы, Анголаның Ұлттық Азаттық фронты, 1992 жылы саяси партия ретінде танылды және Ангола парламентінде екі орынға ие. Намибияның елден қуылған үкіметі 1966* 1989° Біріккен Ұлттар Ұйымы заңсыз деп таныған Оңтүстік Африканың басқаруына қарсылық көрсеткеннен кейін құрылды; 1990 жылы Ангола шекаралық соғысынан кейін Намибия тәуелсіздікке ие болды. Халық Республикасы Бангладештің уақытша үкіметі 1971* 1972° Шығыс Пәкістан Калькуттаға негізделген; 1971 жылғы Бангладеш Азаттық соғысы кезінде Бангладештің бірінші премьер-министрі Таджуддин Ахмад басқарды. Эфиопияның тәж кеңесі 1974 2004°Дергке және Эфиопия Халық Демократиялық Республикасына қарсы болды, Эфиопия монархиясын қалпына келтіруді көздеді; Вашингтон, округ Колумбия аймағында орналасқан. 2004 жылдың 28 шілдесінде Тәж кеңесі өзінің рөлін қайта анықтады, саяси саладан Эфиопиядағы мәдени сақтау, даму және гуманитарлық күш-жігерге миссиясын бағыттап, өзгертіп құрды. Азат Ачех қозғалысы 1976* 2005 Индонезия Республикасы Түркияда штаб-пәтері орналасқан; 2005 жылғы Индонезия үкіметімен бейбіт келісімге қол жеткізгеннен кейін сепаратистік ниеттерін бас тартып, қарулы қанатын таратып берді. Демократиялық Кампучия коалициялық үкіметі 1982* 1993° Халық Республикасы Кампучия Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Вьетнамның қолдауымен құрылған үкіметке қарсы Біріккен Ұлттар Ұйымының мойындауымен құрылды. 1993 жылғы сайлаулар қуғын-сүргіндегі үкіметті жаңадан құрылған Камбоджа Корольдығына қайтаруға әкелді. Біріккен Бирма Ұлттық коалициялық үкіметі 1990 2012 Сейн Вин басшылығымен және 1990 жылы сайланған, бірақ рұхсат етілмеген парламент мүшелерінен құралған...

NameExiled or founded (*) sinceDefunct, reestablished (*) or integrated (°) sinceState that controlled its claimed territoryNotesReferences Republican Government of Siena 1555 1559 Grand Duchy of Tuscany After the Italian city state of Siena was defeated in the Battle of Marciano and annexed to the Grand Duchy of Tuscany, 700 Sienese families did not concede defeat, established themselves in Montalcino and declared themselves to be the legitimate Republican Government of Siena. This lasted until 1559, when Tuscan troops arrived and annexed Montalcino, too. Exile government of the Electoral Palatinate 1622–1623* 1648° Electorate of Bavaria In the early stages of the Thirty Years' War, Maximilian I, Elector of Bavaria, occupied the Electoral Palatinate and was awarded possession of it by Ferdinand II, Holy Roman Emperor. In late 1622 and early 1623, the fugitive Frederick V, Elector Palatine organised a Palatinate government in exile at The Hague. This Palatinate Council was headed by Ludwig Camerarius, replaced in 1627 by Johann Joachim Rusdorf. Frederick himself died in exile in 1632, but his son and heir Charles Louis was able to regain the Lower Palatinate following the Peace of Westphalia in 1648. Privy Council of England 1649 1660° Based for most of the Interregnum in the Spanish Netherlands and headed by Charles II; actively supported Charles' claim to the thrones of England, Scotland and Ireland East Tennessee 1861 1862 State of Tennessee Confederate government of Missouri 1861 1865 State of Missouri Missouri had both Union and Confederate governments, but the Confederate government was exiled, eventually governing out of Marshall, Texas. Confederate government of Kentucky 1861 1865 Commonwealth of Kentucky Kentucky had both Union and Confederate governments. The Confederate government was soon forced out of the state, and was an exiled government traveling with the Confederate Army of Tennessee, except for during a short return when the Confederate army briefly occupied Frankfort. Restored Government of Virginia 1861 1865 Commonwealth of Virginia Hanover exile court/Guelphic Legion 1866 1878 On 20 September 1866 Prussia annexed Hanover. Living in exile in Austria, at Hietzing and Gmunden, King George V of Hanover never abandoned his claim to the Hanoverian throne and from 1866 to 1870 maintained at his own expense an exile Hanoverian armed force, the Guelphic Legion. George was forced to give up this Legion after the Prussian lower chamber passed in 1869 a law sequestering his funds. George V died in 1878. Though his son and heir Prince Ernest Augustus retained a formal claim to be the legitimate King of Hanover until 1918 (when all German Royal Families were dethroned), he does not seem to have kept up a government in exile. 1893 1895 Republic of Hawaii Royal government exiled following the Hawaiian Revolution of 1893, dissolved after the abdication of Queen Liliuokalani in response to the Hawaiian Counter revolution of 1895. Belgian government at Sainte Adresse 1914 1918 German Empire Formed in 1915 by the Government of Belgium following the German invasion during World War I. It was disbanded following the restoration of Belgian sovereignty with the Armistice with Germany. 1919* 1948° Korea Based in Shanghai, and later in Chongqing; after Japan's defeat in World War II, President Syngman Rhee became the first president of the First Republic of South Korea Government of the Democratic Republic of Georgia in Exile 1921 1954 Soviet Union Formed after the Soviet invasion of Georgia of 1921; based in Leuville sur Orge. Government of the Ukrainian People's Republic in exile 1921 1992 Formed after the Soviet invasion of Ukraine of 1921; disbanded following the Dissolution of the Soviet Union. Sublime State of Persia 1923 1943 Imperial State of Iran The Qajar dynasty went into exile in 1923 and continued to claim the Iranian throne until the death of Mohammad Hassan Mirza in 1943. Spanish Republican government in exile 1939 1977° Founded after Francisco Franco's coup d'état; first based in Paris from 1939 until 1940 when France fell to the Nazis. The exiled government was then moved to Mexico City and stayed there from 1940 to 1946, when it was moved back to Paris, where it lasted until Franco's death and democracy in Spain was restored in the transition. Generalitat de Catalunya 1939 1977° In 1939, as the Spanish Civil War ended with the defeat of the Republic, the Francoist dictatorship abolished the Generalitat de Catalunya, the autonomous government of Catalonia, and its president Lluís Companys was tortured and executed. However, the Generalitat maintained its official existence in exile from 1939 to 1977, led by presidents Josep Irla (1940–1954) and Josep Tarradellas (1954–1980). In 1977 Tarradellas returned to Catalonia and was recognized by the post Franco Spanish government, ending the Generalitat's exile. Polish government in exile 1939* 1990° Based in Paris, Angers and London, it opposed German occupied Poland and the Soviet satellite state, the People's Republic of Poland; disbanded following the fall of communism in Poland. Estonian government in exile (Tief) 1940* 1953 Soviet Union Split into 2 factions in January 1953 following Otto Tief's removal by August Rei and the dispute over succession. Estonian government in exile (Rei) 1940/1953* 1991 Established in Sweden by several members of Otto Tief's government loyal to August Rei; it did not achieve any international recognizion. In fact, it was not recognized even by Estonian diplomatic legations that were seen by western countries as legal representatives of the annexed state. However the government in exile was recognized by the restored Government of Estonia when the government in exile ceased its activity in 1992 and gave over its credentials to the restored Republic of Estonia. A rival electoral committee was founded by another group of Estonian exiles loyal to Alfred Maurer in the same year in Detmold, North Rhine Westphalia, West Germany, but it was short lived. Dissolved in 2024, when North Korea stated that it no longer seeks reunification. Revolutionary Government of Angola in Exile 1962* 1992° People's Republic of Angola Based in Kinshasa; its military branch, the National Liberation Front of Angola, was recognized as a political party in 1992 and holds two seats in Angola's parliament Namibian Government in Exile 1966* 1989° Formed after opposition to the apartheid South African administration over South West Africa, which had been ruled as illegal by the United Nations; in 1990, Namibia achieved independence after the South African Border War. Provisional Government of the People's Republic of Bangladesh 1971* 1972° East Pakistan Based in Calcutta; led by Tajuddin Ahmad, the first Prime Minister of Bangladesh, during the Bangladesh Liberation War in 1971.🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 Ethiopia Crown Council of Ethiopia 1974 2004°Formerly opposed the Derg and the People's Democratic Republic of Ethiopia, sought to restore the Monarchy of Ethiopia; based in the Washington D. C metropolitan area. On 28 July 2004, the Crown Council redefined its role by redirecting its mission from the political realm to a mission of cultural preservation, development and humanitarian efforts in Ethiopia. Free Aceh Movement 1976* 2005 Republic of Indonesia Headquartered in Turkey; surrendered its separatist intentions and dissolved its armed wing following the 2005 peace agreement with the Indonesian government Coalition Government of Democratic Kampuchea 1982* 1993° People's Republic of Kampuchea Established with UN recognition in opposition to the Vietnamese backed government. Elections in 1993 brought the reintegration of the exiled government into the newly reconstituted Kingdom of Cambodia. National Coalition Government of the Union of Burma 1990 2012 Led by Sein Win and composed of members of parliament elected in 1990 but not allowed by the military to take office; based in Rockville, Maryland, and Montgomery County, Maryland. Dubrovnik Republic (1991) 1991 1992 Formed in Cavtat with the help of the Yugoslav People's Army after Croatia declared independence from Yugoslavia. Claimed to be the historic successor of the Republic of Ragusa (1358–1808). Azerbaijani Community of Nagorno Karabakh 1994 2021° Azerbaijan Based in Baku; not a real government in exile, but an Azerbaijani association, founded on 24 March 1994 and led by Tural Ganjaliyev, whose territory was under the control of Armenian separatists between 1991 and 2020. On 30 April 2021 was announced the dissolution of the association after the return of most of Nagorno Karabakh under Azerbaijani control after the 2020 Nagorno Karabakh war. Kurdish Parliament in Exile 1995 1999 Based in The Hague; founded in April 1995 and led by Yaşar Kaya. It was disbanded in 1999. Government of Free Vietnam 1995* 2013° The Government of Free Vietnam was an anti communist political organization centered in Garden Grove, California and Missouri City, Texas. It was disbanded in 2013. Bongo Doit Partir 1998 2009 Founded by Daniel Mengara in opposition to president Omar Bongo; after Bongo's death in June 2009, Mengara returned to Gabon in order to participate in the country's elections Quetta Shura 2001 2021
Based in Quetta, as a continuation of the Islamic Emirate of Afghanistan. After the Taliban were removed from power in the 2001 Afghan war, the veteran high ranking leaders of the former government including Mullah Mohammed Omar, founder and spiritual leader of the Taliban, fled to Quetta, Balochistan Province, Pakistan where they set up Quetta Shura in exile to organize and direct the insurgency and retake Afghanistan which was achieved in August 2021. Royal Lao Government in Exile 2003 2023Opposed communist government in Laos, sought to institute a constitutional monarchy until its self proclaimed prime minister died; based in Gresham, Oregon. Interim Government of Federated Shan States 2005 2006 Union of Myanmar Aimed to establish an independent state for the Shan ethnic group; it became defunct within several months.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде егемендігінен айырылған көптеген елдер эмиграцияда үкімет құрды.

Азиядағы жер аударылған үкіметтер

Филиппин одақтастығы (9 желтоқсан 1941 жылы басып алынды) эмиграциядағы үкімет құрды, ол бастапқыда Австралияда, кейіннен АҚШ-та орналасқан. Одан бұрын, 1897 жылы Гонконг хунтасы Филиппин революциялық Биак-на-Бато республикасы тарапынан эмиграциядағы үкімет ретінде құрылған болатын. Екінші дүниежүзілік соғыстан көп бұрын құрылған Корея Республикасының Уақытша үкіметі соғыс аяқталғанға дейін Қытайда эмиграцияда қызметін жалғастырды. Ява түскеннен кейін және 8 наурыз 1942 жылы одақтас күштер атынан голландтардың капитуляциялаған кезде, Голландтік Индияның көптеген шенеуніктері (оның ішінде доктор ван Мук және доктор Чарльз ван дер Плас) 1942 жылдың наурызында Австралияға қашуға үлкерді. 1943 жылдың 23 желтоқсанында Корольдік үкімет (голландиялық) доктор ван Мук генерал-губернатор міндетін атқарушы ретінде, Голланд билігі Голландтік Индияға қайта орнатылғанша Австралия топырағында Голландтік Шығыс Индияның ресми үкіметін жариялады.

Көшпелі елдердің үкіметтері

Екінші дүниежүзілік соғыстың соңғы кезеңдерінде неміс армиясы артқа шегініп, әртүрлі елдерден қуылған кезде, кейбір елдердің Остік державалармен жақын байланыстағы топтары өз елдерінде халықаралық жағынан мойындалған үкіметтер болған жағдайда да, қалған Остік аумақтарда Остік державалардың қолдауымен «көшіп кеткен үкіметтер» құрды. Олардың басты мақсаты – өз азаматтарынан құралған әскери бөлімдерді жұмылдыру және ұйымдастыру еді.

In the later stages of World War II, with the German Army increasingly pushed back and expelled from various countries, Axis aligned groups from some countries set up "governments in exile" under the auspices of the Axis powers, in the remaining Axis territory even though internationally recognized governments were in place in their home countries. The main purpose of these was to recruit and organize military units composed of their nationals in the host country. NameExiled or founded (*) sinceDefunct, reestablished (*) or integrated (°) sinceState that controlled its claimed territoryNotesReferences 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 Azad Hind Azad Hind 21 October 1943* 18 August 1945 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 British RajBritish Raj The Provisional Government of Free India, or Azad Hind, was a state founded to oppose the British Raj. It was based in Rangoon and later in Port Blair. Netaji Subhas Chandra Bose was the leader of the government and the Head of State. The government was initially established in Singapore but later given control of Japanese controlled territory in far eastern India and the Andaman and Nicobar Islands. The government issued its currency notes and started establishing bilateral relationships with countries aligned against Britain. The Azad Hind Fauj or Indian National Army (INA) was the official military of Government of India led by Netaji Subhas Chandra Bose. This government was disestablished in 1945 following the defeat of the Axis powers in World War II. The trials of INA leaders after the war led to the Royal Indian Navy revolt in 1946, which hastened the end of British rule in India. Montenegrin State Council Summer of 1944 8 May 1945 Kingdom of Yugoslavia After the Germans withdrew from Montenegro, the fascist leader Sekula Drljević founded a government in exile based in Zagreb, capital of the Independent State of Croatia (NDH). Drljević founded the Montenegrin National Army, a military force set up by him and the Croatian fascist leader Ante Pavelić. However, his government was dissolved after the fall of the NDH. 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 Romania Legionary Romania August 1944 8 May 1945 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 Romania Kingdom of Romania Germany had imprisoned Horia Sima and other members of the Iron Guard following the Legionnaires' rebellion of 1941. In 1944, King Michael's Coup brought a pro Allied government to power in Romania. In response Germany released Sima to establish a pro Axis government in exile in Vienna. It raised a Romanian National Army in the SS of 12.000 men that fought along Germany until the end of the war. 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 France Sigmaringen Governmental Commission 7 September 1944* 23 April 1945° 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 France Provisional Government of the French Republic Members of the collaborationist French cabinet at Vichy were relocated by the Germans to the Sigmaringen enclave in Germany, where they became a government in exile until April 1945. They were given formal governmental power over the city of Sigmaringen, and the three Axis governments – Germany, Italy and Japan – established there what were officially their Embassies to France. Pétain having refused to take part in this, it was headed by Fernand de Brinon. 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 Bulgaria Kingdom of Bulgaria 16 September 1944* 10 May 1945 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 Bulgaria Kingdom of Bulgaria (Fatherland Front) Formed after the 1944 Bulgarian coup d'état brought socialists to power in Bulgaria, the government was based in Vienna and headed by Aleksandar Tsankov. It raised the 1st Bulgarian Regiment of the SS. Hellenic State September 1944 April 1945 Kingdom of Greece After the liberation of Greece, a new collaborationist government had been established at Vienna, during September 1944, formed by former collaborationist ministers. It was headed by the former collaborationist minister Ektor Tsironikos. In April 1945, Tsironikos was captured during the Vienna offensive along with his ministers. Hungarian Government of National Unity 28/29 March 1945 7 May 1945 The Szálasi government fled in the face of the Soviet advance through Hungary. It was first based in Vienna and then in Munich. Most of its leaders were arrested in the following months, in the aftermath of the final Allied victory in Europe. Slovak Republic 4 April 1945 8 May 1945 Czechoslovak Republic The government of the Slovak Republic, led by Jozef Tiso, went into exile on 4 April 1945 to the Austrian town of Kremsmünster when the Red Army captured Bratislava and occupied Slovakia. The exiled government capitulated to the American General Walton Walker on 8 May 1945 in Kremsmünster. In summer 1945, the captured members of the government were handed over to Czechoslovak authorities. 11 June 1945 17 August 1945 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 Philippine Commonwealth Philippine Commonwealth After the Allied forces liberated the Philippines from Japanese occupiers and the reestablishment of the Philippine Commonwealth in the archipelago after a few years in exile in the United States, the Second Philippine Republic became a nominal government in exile from 11 June 1945, based in Nara / Tokyo. The government was later dissolved on 17 August 1945. 🏴󠁵󠁳󠁴󠁸󠁿 Independent State of Croatia Croatian Government in exile 10 April 1951 28 December 1959 Many former members of the Government of the Independent State of Croatia fled to Argentina. From there they founded a government in exile.

Атауы: Шет елге айдалды немесе құрылды (*) кейіннен жойылды, қайта құрылды (*) немесе біріктірілді (°), кейіннен өз территориясын басқарған мемлекет.

| Атауы | Құрылған | Жойылған | Басқарған мемлекет | Ескертулер | Сілтемелер |
|---|---|---|---|---|---|
| Азад Хинд | 21 қазан 1943* | 18 тамыз 1945 | Британдық Радж | Азат Үндістанның Уақытша үкіметі немесе Азад Хинд, Британдық Раджға қарсы тұру үшін құрылған мемлекет. Рангун қаласында, кейін Порт-Блэр қаласында орналасқан. Нетажи Субхас Чандра Бос үкімет басшысы және мемлекет басшысы болды. Алғашында Сингапурда құрылған, кейіннен Үндістанның алыс шығысындағы және Андаман мен Никобар аралдарындағы жапондықтар бақылауындағы аумақтарды басқаруға ие болды. Үкімет өз валюталық ноталарын шығарды және Ұлыбританияға қарсы елдермен екіжақты қарым-қатынас орнатуға кірісті. Азад Хинд Фауж немесе Үнді ұлттық армиясы (INA) – Нетажи Субхас Чандра Бос басқарған Үндістан үкіметінің ресми әскери күші. | |
| Черногория мемлекеттік кеңесі | 1944 жылғы жаз | 8 мамыр 1945 | Югославия Корольдігі | Немістер Черногориядан шыққаннан кейін, фашистік көшбасшы Секула Дрьевич Хорватия Тәуелсіз Мемлекетінің (NDH) астанасы Загребте орналасқан көшіп кеткен үкімет құрды. Дрьевич Черногория Ұлттық армиясын құрды, ол өзі және хорват фашистік көшбасшысы Анте Павелич құрған әскери күш. Алайда, оның үкіметі НДХ құлағаннан кейін таратылды. | |
| Румыния Легионерлік Румыниясы | 1944 жылдың тамызы | 8 мамыр 1945 | Румыния Корольдігі | Германия 1941 жылғы Легионерлер көтерілісінен кейін Хория Сима мен Темір гвардияның басқа да мүшелерін тұтқындады. 1944 жылы Михаил патшаның төңкерісі Румынияда одақтас үкіметке келді. Германия жауап ретінде Симаны Венада Остік үкімет құру үшін босатты. Ол 12 000 адамнан тұратын Румыния Ұлттық Армиясын СС құрамына қосты, олар соғыс аяқталғанға дейін Германиямен бірге соғысты. | |
| Франция Сигмаринген үкіметтік комиссиясы | 7 қыркүйек 1944* | 23 сәуір 1945° | Францияның Уақытша үкіметі | Вишидегі француздық әріптестік кабинетінің мүшелерін немістер Германиядағы Сигмаринген анклавына көшірді, онда олар 1945 жылдың сәуіріне дейін елден тыс үкімет болды. Оларға Сигмаринген қаласы бойынша ресми үкіметтік билік берілді, ал үш Остік үкіметі – Германия, Италия және Жапония – ресми түрде Франциядағы елшіліктерін құрды. Петен қатысудан бас тартқандықтан, оны Фернан де Бринон басқарды. | |
| Болгария Корольдігі | 16 қыркүйек 1944* | 10 мамыр 1945 | Болгария Корольдігі (Отан майданы) | Болгарияда 1944 жылғы болгар төңкерісі социалистерді билікке әкелгеннен кейін құрылған, үкімет Венада орналасқан және оны Александр Цанков басқарды. Бұл SS-тің 1-Болгария полкін құрды. | |
| Грекия мемлекеті | 1944 жылдың қыркүйегі | 1945 жылдың сәуірі | Грекия Корольдігі | Грекия азат етілгеннен кейін 1944 жылдың қыркүйегінде Венада бұрынғы министрлер құрамында жаңа әріптестік үкімет құрылды. Бұрынғы министр Эктор Цироникос басқарды. 1945 жылы сәуірде Цироникос Венаға шабуыл кезінде министрлерімен бірге тұтқындалды. | |
| Венгрияның Ұлттық Бірлік Үкіметі | 28/29 наурыз 1945 | 7 мамыр 1945 | | Саласи үкіметі Венгрия арқылы совет әскерлерінің алға жылжуына қарсы қашып кетті. Алдымен Венада, кейін Мюнхенде орналасқан. Оның басшыларының көпшілігі Еуропадағы одақтастардың соңғы жеңісінен кейін бірнеше ай ішінде тұтқындалды. | |
| Словакия Республикасы | 4 сәуір 1945 | 8 мамыр 1945 | Чехословакия Республикасы | Жозеф Тисо басқарған Словакия Республикасының үкіметі 1945 жылдың 4 сәуірінде Қызыл Армия Братислава қаласын басып алып, Словакияны жаулап алған кезде Австрияның Кремсмюнстер қаласына көшті. Көшіп кеткен үкімет 1945 жылдың 8 мамырында Кремсмюнстерде американдық генерал Уолтон Уокерге капитуляциялады. 1945 жылдың жазында тұтқынға алынған үкімет мүшелері Чехословакия билігіне тапсырылды. | |
| Филиппин Одақтастығы | 11 маусым 1945 | 17 тамыз 1945 | Филиппин Одақтастығы | Одақтас әскерлері Филиппинді жапондық басқыншылардан азат еткеннен және Филиппин Одақтастығын архипелагта бірнеше жылдық көшіп кеткеннен кейін қайта құрғаннан кейін, Екінші Филиппин Республикасы 1945 жылдың 11 маусымынан бастап Нара / Токиода орналасқан номиналды көшіп кеткен үкімет болды. Үкімет кейіннен 1945 жылдың 17 тамызында таратылды. | |
| Хорватия Тәуелсіз Мемлекетінің үкіметі | 10 сәуір 1951 | 28 желтоқсан 1959 | | Хорватия Тәуелсіз Мемлекетінің үкіметінің көптеген бұрынғы мүшелері Аргентинаға қашып кетті. Олар Аргентинадан көшіп кеткен үкімет құрды. | |

Парсы шығанағындағы соғыс

Баасшы Ирактың Кувейтке басып кіруі мен оны оккупациялауынан кейін, 1990 жылғы 2 тамызда Персия шығанағы соғысы кезінде шейх Джабер әл-Ахмад әл-Жабер әл-Сабах және оның үкіметінің жоғары лауазымды өкілдері Сауд Арабиясына қашып, Тайф қаласында эмиграциядағы үкімет құрды. Кувейттің эмиграциядағы үкіметі, батыс банктеріндегі Кувейт активтерін толық пайдалану мүмкіндігіне ие болғандықтан, басқа осындай үкіметтерге қарағанда әлдеқайда зор қаржылық мүмкіндіктерге ие болды. Олар осы қаражатты Баасшы Ирактың оккупациясын айыптау және Баасшы Иракпен соғыс жақтастарының санын арттыру мақсатында батыс елдерінде кең ауқымды үгіт-насихат науқанын жүргізу үшін пайдаланды. 1991 жылғы наурыз айында Персия шығанағы соғысында коалициялық күштер Баасшы Иракты жеңгеннен кейін шейх пен оның үкіметі Кувейтке қайта оралды.

Қасымдағы муниципалдық кеңестер

1974 жылы Түрік Кипрге басып кіргеннен кейін және көптеген грек-кипрліктердің Солтүстік Кипрден қоныс аударуынан кейін, бірнеше қаланың қоныс аударған тұрғындары жер аударылған әкімдер басқаратын, іс жүзіндегі муниципалдық кеңестер құрды. Бұл идея, жерде бақылау болмаса да, заңды биліктің жалғасуын мәлімдеу және оны қалпына келтіруге жұмыс істеу тұрғысынан, жер аударылған ұлттық үкіметпен ұқсас. Лапитос қаласының жер аударылған муниципалдық кеңесінің отырыстары мүшелерінің үйлерінде өтті, содан кейін жер аударылған муниципалитетке Никосиядағы 37 Ammochostou көшесінде уақытша кеңселер ұсынылды. Қазіргі қала әкімі – Атос Елефтериу. Осы ғимараттар Китрея қаласының жер аударылған муниципалдық кеңесімен ортақ пайдаланылады. Сондай-ақ Кипрдің Фамагуста округінде Кипр Республикасы бақылауында қалған бөлігінің әкімшілігі өзін "жер аударылған округтік әкімшілік" деп есептейді, себебі округтің астанасы Фамагуста 1974 жылдан бері түрік бақылауында.

Сирек елге жер аударылған қиялданған үкіметтер

Кейде баламалы тарих туындылары мен болашақтың ғылыми-фантастикалық бейнелерінде қуғындағы ойдан шығарылған үкіметтер кездеседі. Лен Дейтонның "SS GB" романында Ұлыбритания Екінші дүниежүзілік соғыста жеңіліп, Германияның оккупациясына түседі. Оқиғада Вашингтон қаласында орналасқан британ үкіметінің қуғындағы жағдайы көрсетіледі. Роберт Литтлл, Ричард Чеснофф және Эдвард Клейннің "Егер Израиль соғысты жоғалтса" кітабында Израиль 1967 жылғы Алты күндік соғыста жеңіліске ұшырап, оның аумағы араб әскерлерімен оккупацияланады. Осыдан кейін Давид Бен-Гурион мен Голда Меир Солтүстік Америкада израильдік үкіметті құрады. Алгис Будристің "Күлейтін шам" романы болашақтағы оқиғалармен айналысады, онда Жер ғарыздық гуманоидтармен жаулап алынып, оккупацияланады. Көп жылдар өткен соң, Альфа Центавраның орбитасындағы адамдар колониясы планетасында орналасқан жер аударылған Жер үкіметі үмітсіздік пен бекерлік атмосферасында кезекті мәжілісін өткізеді, ал оларға бейжайлықпен қарайтын және нақты көмек көрсетуге құштар емес үй иелері қатысады. Бұл жерде қуғындағы премьер-министр Жерді азат ету үмітіне қарағанда, сәнді қонақүйдің шефі ретіндегі табысты мансабымен көбірек айналысады. Бұл бейнелеу автордың 1950 жылдардағы АҚШ-тағы литвалық эмигранттар қауымдастығының мүшесі ретіндегі өмірлік тәжірибесіне негізделген болуы мүмкін, сол кезде олар өз отанынан кеңестік үстемдікті ығыстыруға аз үміт артқан. "Hearts of Iron IV" ойынының Kaiserreich модында (Германия Бірінші дүниежүзілік соғыста жеңіске жеткен баламалы тарихты бейнелейтін), Франция, Ұлыбритания және Италияның бұрынғы үкіметтері синдикалистік революционерлер билікті басып алғаннан кейін тиісінше Алжирге, Канадаға және Сардинияға жер аударылады.