Вирджиния колониясындағы Бургесс палатасы: тарихы, құрамы, 1642-1776 жылдардағы рөлі. АҚШ-тың тәуелсіздік жолындағы маңызды қадам. Virginia Company, генерал-губернатор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виргиниядағы өкілді жиналыс
Representative assembly in colonial Virginia
Бургестер палатасы (/b//ɜr//dʒ//ə//s//ᵻ//z/) Виргиния колониясының заң шығарушы органы – Виргиния Бас Ассамблеясының сайланған өкілді бөлігі болды. 1642 жылдан 1776 жылға дейін Бургестер палатасы, корольдік тағайындалған колония губернаторы және Бас үйдің жоғары палатасы – Мемлекеттік кеңеспен бірге үкімет құралы ретінде жұмыс істеді. Виргиния колониясы 1776 жылы Бесінші Виргиния конвенциясында Ұлыбритания Корольдігінен тәуелсіздігін жариялағанда (және тәуелсіз Виргиния Ұлттық Достастығына айналғанда), Бургестер палатасы Делегаттар палатасына айналды, ол Бас Ассамблеяның төменгі палатасы ретінде қызметін жалғастыруда.
The House of Burgesses ('/b//ɜr//dʒ//ə//s//ᵻ//z/) was the elected representative element of the Virginia General Assembly, the legislative body of the Colony of Virginia. From 1642 to 1776, the House of Burgesses was an instrument of government alongside the royally appointed colonial governor and the upper house Council of State in the General House. When the Virginia colony declared its independence from the Kingdom of Great Britain at the Fifth Virginia Convention in 1776 (and became the independent Commonwealth of Virginia), the House of Burgesses became the House of Delegates, which continues to serve as the lower house of the General Assembly.
Атау
Бурджесс бастапқыда Англиядағы қала немесе елді мекеннің еркін азаматын, өздігінен басқарылатын қаланы білдірген.
Burgess originally referred to a freeman of a borough, a self governing town or settlement in England.
Алғашқы жылдар
Вирджиния колониясы акционерлік қоғам – Вирджиния компаниясымен, жеке кәсіпорын ретінде құрылды, бірақ патшалық жарғымен бекітілді. Алғашқы губернаторлар колонияның басындағы қиындықтарды еңсеруі үшін қатаң басшылық пен қатал шешімдер қабылдады. Аштық, аурулар, жергілікті американдықтардың шабуылдары, ақша табуға болатын өнімдерді орнату қажеттігі және білікті немесе адал еңбек күшінің жетіспеушілігі колонияның өсіп-өркендеуі үшін жеткілікті жаңа және жауапты қоныс терушілерді тартуын қажет етті. 1618 жылдың қараша айында Вирджиния компаниясының басшылары жаңа губернатор, сэр Джордж Йердлиге «Ұлы жарғы» деп аталған нұсқаулар берді. Онда өз ақшасымен Вирджинияға келген иммигранттарға 50 акр жер берілетіні және олар жалға алушы емес екені белгіленді. Азаматтық билік әскери билікті бақылайтын болды. 1619 жылы осы нұсқауларға сүйене отырып, губернатор Йердли елді мекендер мен Джеймстауннан 22 бургесті сайлауды бастады. Олар патша тағайындаған губернатормен және алты мүшеден тұратын Мемлекеттік кеңеспен бірге бірінші Бас Ассамблеяны – бір палаталы орган ретінде құрды. Сол кезде Бермудада да Ассамблея палатасы құрылды (ол да Вирджиния компаниясымен қоныстанған, ал сол кезде оның тармағы – Сомерс аралдары компаниясы басқарды) және 1620 жылы алғашқы отырысын өткізді. Колонияға шұңқыр, қара шайыр, поташ және сабын күлін өндіру үшін шеберлігімен көмектесу үшін әкелінген бірнеше поляк шеберлері бастапқыда толыққанды саяси құқықтардан айырылды. Олар наразылық ретінде жұмысты тоқтатты, бірақ Вирджиния компаниясымен келісімге келгеннен кейін бостандық алып, құқықтары қайта қалпына келтірілді және жұмысына оралды.
The Colony of Virginia was founded by a joint stock company, the Virginia Company, as a private venture, though under a royal charter. Early governors provided the stern leadership and harsh judgments required for the colony to survive its early difficulties. Early crises with famine, disease, Native American raids, the need to establish cash crops, and lack of skilled or committed labor, meant the colony needed to attract enough new and responsible settlers if it were to grow and prosper. To encourage settlers to come to Virginia, in November 1618 the Virginia Company's leaders gave instructions to the new governor, Sir George Yeardley, which became known as "the great charter." It established that immigrants who paid their own way to Virginia would receive fifty acres of land and not be mere tenants. The civil authority would control the military. In 1619, based on the instructions, Governor Yeardley initiated the election of 22 burgesses by the settlements and Jamestown. They, together with the royally appointed Governor and six member Council of State, would form the first General Assembly as a unicameral body. A House of Assembly was created at the same time in Bermuda (which had also been settled by the Virginia Company, and was by then managed by its offshoot, the Somers Isles Company) and held its first session in 1620. A handful of Polish craftsmen, brought to the colony to supply skill in the manufacture of pitch, tar, potash, and soap ash, were initially denied full political rights. They downed their tools in protest but returned to work after being declared free and enfranchised, apparently by agreement with the Virginia Company.
17 ғасырдың аяғы
Әсіресе, 1622 жылғы 22 наурызда жергілікті американдықтардың шамамен 400 колонистті қырғынға ұшыратқаннан кейін, және одан бұрынғы және кейінгі қыстардағы эпидемиялардан кейін, губернатор мен кеңес өз қалауынша билік жүргізді, жиналысқа үлкен немқұрайлылық танытып, ешқандай қарсылыққа жол бермеді. 1624 жылға қарай, Лондондағы патшалық үкімет колонияның проблемалары туралы жеткілікті естіп, Виргиния компаниясының жарғысын жойды. Вирджиния патшалық колонияға айналды, губернатор мен кеңес Король тағайындайтын болды. Дегенмен, Ассамблея жергілікті істерді кейбір бейресми патшалық келісіммен басқара берді, бірақ ол 1639 жылға дейін патшалық түрде расталмады. 1652 жылы Оливер Кромвельдің парламенттік күштері колонияны Англия үкіметінің бақылауына көшуге мәжбүр етті. Тағы да, колонистер Бас Ассамблеяны басқару органы ретінде сақтап қалды. Жиналыста келісілген салықтар ғана жиналатын болды. Дегенмен, Вирджиния колонистерінің көпшілігі Принц Чарльзға адал болды және 1660 жылы оның король Чарльз II ретінде қайта орналасуына қуанды. Ол колонистердің кейбір бостандықтарын тікелей немесе жанама түрде шектеуге кірісті, мысалы, темекіні тек Англияға, тек ағылшын кемелерімен, ағылшын саудагерлері белгілеген бағамен жіберуді талап етті; бірақ Бас Ассамблея өз қызметін жалғастырды. Бекон жергілікті американдықтармен күресіп жатқандықтан, талқылауларға аз қатысты. 1691 жылы Буржестер палатасы жергілікті халықтарды құлдыққа салуды жойды; алайда, көптеген Паухатан тайпасының өкілдері 18 ғасырдың басына дейін жеке қызметте ұсталды. 1698 жылғы 20 қазанда Джеймстаундағы штаттық үй төртінші рет өртенді. Бас Ассамблея уақытша Джеймстауннан 18 шақырым (11 миль) қашықтықтағы Орта плантацияда жиналды, содан кейін 1699 жылы колонияның астанасын Орта плантацияға көшіріп, оны Уильямсбург деп атады.
Especially after the massacre of almost 400 colonists on March 22, 1622, by Native Americans, and epidemics in the winters before and after the massacre, the governor and council ruled arbitrarily, showing great contempt for the assembly and allowing no dissent. By 1624, the royal government in London had heard enough about the problems of the colony and revoked the charter of the Virginia Company. Virginia became a crown colony and the governor and council would be appointed by the Crown. Nonetheless, the Assembly maintained management of local affairs with some informal royal assent, although it was not royally confirmed until 1639. In 1652, the parliamentary forces of Oliver Cromwell forced the colony to submit to being taken over by the English government. Again, the colonists were able to retain the General Assembly as their governing body. Only taxes agreed to by the assembly were to be levied. Still, most Virginia colonists were loyal to Prince Charles and were pleased with his restoration as King Charles II in 1660. He went on to directly or indirectly restrict some of the liberties of the colonists, such as requiring tobacco to be shipped only to England, only on English ships, with the price set by the English merchant buyers; but the General Assembly remained. Bacon took little part in the deliberations since he was busy fighting the Native Americans. In 1691, the House of Burgesses abolished the enslavement of Native peoples; however, many Powhatans were held in servitude well into the 18th century. The statehouse in Jamestown burned down for the fourth time on October 20, 1698. The General Assembly met temporarily in Middle Plantation, 11 mile (18 km) inland from Jamestown, and then in 1699 permanently moved the capital of the colony to Middle Plantation, which they renamed Williamsburg.
Тәуелсіздікке қарай
Солтүстік Америкадағы 1754–1763 жылдардағы француз-үнді соғысы жергілікті колониялардың жоғалуына және экономикалық қиындықтарға алып келді. Салықтардың артуы күтілуде еді, ал осы салықтарға және олардың қалай белгіленгеніне жергілікті халықтың жағымсыз реакциясы келесі он жыл бойы оқиғаларды бағыттайтын болады. 1764 жылы Солтүстік Америка колонияларынан кіріс алуды көздеген Парламент колониялық ақшаны Корольдік қазынасына жинауға бағытталған алғашқы заңды қабылдады. Қант заңы колонияларға тасымалданатын британдық емес тауарларға баж салығын арттырды. Сол жылы Валюта заңы американдық колонияларға өз валюталарын шығаруға тыйым салды. Бұл көптеген американдық колонистерді ашуға мәжбүр етті және наразылықпен колониялық қарсылықты бастады. Жыл соңына қарай көптеген колониялар импортты тоқтату практикасын қолданды, яғни импортталған британдық тауарларды пайдаланудан бас тартты. Американдық колонистер Парламент актілеріне бүкіл колониялар бойынша ұйымдасқан наразылықпен жауап берді. Салықтарды жинаған мөртабан агенттерін қорқыту үшін «Азаттық ұлдары» деп аталатын құпия ұйымдар желісі құрылды, ал мөртабан заңы күшіне енгенге дейін колониялардағы барлық мөртабан агенттері қызметінен кетті. Массачусетс Ассамблеясы мөртабан заңын жою үшін барлық колониялардың кездесуін ұсынды, ал төрт колониядан басқасы өкілдік алды. Колонистер импортты тоқтатуға күш салып, жергілікті өндірісті арттыруға тырысты. 1765 жылдың мамыр айында Патрик Генри «Вирджиния шешімдері» деп белгілі бірқатар шешімдерді ұсынды, ол мөртабан заңын айыптады және британ Парламентінің колонияларға салық салуға құқығы жоқ екенін мәлімдеді, өйткені олар Парламенттің сайланған мүшелерімен өкілдік етілмеген. Колониялардағы газеттер оның барлық шешімдерін, тіпті Ассамблея қабылдамаған ең радикалды шешімдерін де жариялады. Ассамблея сондай-ақ 1768 жылы Парламентке петиция, еске алу және наразылық хаттарын жіберді. 1769–1775 жылдары Томас Джефферсон Альбемарл округінен Вирджиния Бурджестер палатасының делегаты ретінде қатысты. Ол құлдыққа реформалар енгізуге тырысты және 1769 жылы құлдарды босатуды басқару құқығын иеленушілерге беруге мүмкіндік беретін заңнама ұсынды, бұл құқықты патшалық губернатор мен Бас соттан алып қойды. Джефферсон өзінің туысы Ричард Блэндті заң жобасын қабылдауға көндірді, бірақ реакция өте теріс болды. 1769 жылы Вирджиния Бурджестер палатасы өткен жылғы Массачусетс айналымдық хатынан кейін Бостонда британ әскерлерін орналастыруын айыптайтын бірнеше қаулыларды қабылдады; бұл қаулыларда Вирджинияның губернаторы мен заң шығарушы органы ғана өз азаматтарына салық сала алатыны айтылды. Сондай-ақ, мүшелер Корольге ресми хат жазды, оны Вирджинияның патшалық губернаторы заң шығарушы органы таратылғанға дейін аяқтады. 1774 жылы Парламент Бостон портын жабу туралы акт қабылдағаннан кейін, Бурджестер палатасы Бостон колонистерлерін қолдау туралы қаулылар қабылдады, нәтижесінде Вирджинияның патшалық губернаторы Джон Мюррей, 4-ші Дунмор графы, жиналысты таратып жіберді. Содан кейін Бурджестер өздігінен жиналып, Вирджиниядағы бес конвенцияның біріншісіне шақыру жариялады. Бұл конвенциялар негізінен губернатор мен Кеңессіз Бурджестер палатасының кездесулері болды, Палата спикері Пейтон Рэндольф конвенция президенті ретінде қызмет етті және олар Континенттік Конгресске делегаттарды сайлады. 1775 жылы Бурджестер конвенцияларда жиналып, Патрик Генридің «Маған бостандық беріңіз немесе маған өлім беріңіз» сөзін тыңдады және полктер құрды. Бурджестер палатасы лорд Данмордың 1775 жылдың маусымында британ премьер-министрі лорд Норттың келісімдік резолюциясына қатысты соңғы рет шақырды. Континенттік Конгресске делегат болған Рэндольф Уильямсбургке оралып, спикердің орнын иеленді. Рэндольф резолюция Конгресске жіберілмегенін (оның орнына оны бөлу және Континенттік Конгрессті айналып өту үшін әр колонияға жеке-жеке жібергенін) мәлімдеді. Бурджестер палатасы бұл ұсынысты қабылдамады, кейіннен Континенттік Конгресс та оны қабылдамады. Бурджестер патшалық губернатор Дунмор болмаған кезде басқаруды өз қолына алу үшін Қауіпсіздік комитетін құрды, ол лоялистер күштерін ұйымдастырды, бірақ жеңіліске ұшырағаннан кейін британдық әскери кемесіне сиынып алды. 1776 жылы Бурджестер палатасы таратылды. Бурджестер палатасының журналындағы соңғы жазба: «6 мамыр. 16 гео. III. 1776 FINIS». Бурджестер палатасының мүшесі (және Қауіпсіздік комитетінің президенті) болған Эдмұнд Пендлтон, соңғы отырыста болған, келесі күні Ричард Генри Лиге жазған хатында: «Кеше біз жиналып, жабылмауға, оның орнына осы органның өлуіне шешім қабылдадық». Кейін сол күнінің таңында бесінші және соңғы Вирджиния революциялық конвенциясының мүшелері Уильямсбургтегі Бурджестер палатасының залында жиналып, Пендлтонды президенттікке сайлады. Конвенция Ұлыбританиядан тәуелсіздік жариялады. Бұрынғы колония тәуелсіз Вирджиния штатына айналды және конвенция жаңа Сенат пен сайланған Бурджестер палатасынан тұратын Вирджиния Конституциясын жасады. Бурджестер палатасының рөлі бұрынғы Бурджестер палатасының рөліне берілді. 1700 жылы Бурджестер палатасының орны Джеймстауннан Вильямсбургке жақын жердегі Миддл Плантэйшенге көшірілді. Бурджестер палатасы онда, біріншіден (1700–1704 жж.) қазіргі Урен ғимараты деп аталатын ғимаратының Ұлы залында, капитолий салынып біткенге дейін отырды. Капитолий 1747 жылы өртенгеннен кейін заң шығарушы орган қайтадан колледжге көшіп, 1754 жылы екінші капитолий аяқталғанға дейін онда болды. Колондық Вильямсбургтегі қазіргі капитолий ғимараты екі жоғалған ғимараттың ескісін қайта жасау болып табылады. 1779 жылы, 1780 жылдың сәуір айында күшке енген Бурджестер палатасы Американ революциясы кезінде қауіпсіздік үшін астананы Ричмондқа көшірді.
The French and Indian War in North America from 1754 to 1763 resulted in local colonial losses and economic disruption. Higher taxes were to follow, and adverse local reactions to these and how they were determined would drive events well into the next decade. In 1764, desiring revenue from its North American colonies, Parliament passed the first law specifically aimed at raising colonial money for the Crown. The Sugar Act increased duties on non British goods shipped to the colonies. The same year, the Currency Act prohibited American colonies from issuing their own currency. These angered many American colonists and began colonial opposition with protests. By the end of the year, many colonies were practicing non importation, a refusal to use imported British goods. American colonists responded to Parliament's acts with organized protest throughout the colonies. A network of secret organizations known as the Sons of Liberty was created to intimidate the stamp agents collecting the taxes, and before the Stamp Act could take effect, all the appointed stamp agents in the colonies had resigned. The Massachusetts Assembly suggested a meeting of all colonies to work for the repeal of the Stamp Act, and all but four colonies were represented. The colonists also increased their non importation efforts, and sought to increase in local production. In May 1765, Patrick Henry presented a series of resolves that became known as the Virginia Resolves, denouncing the Stamp Act and denying the authority of the British parliament to tax the colonies, since they were not represented by elected members of parliament. Newspapers around the colonies published all his resolves, even the most radical ones which had not been passed by the assembly. The assembly also sent a 1768 Petition, Memorial, and Remonstrance to Parliament. From 1769–1775 Thomas Jefferson represented Albemarle County as a delegate in the Virginia House of Burgesses. He pursued reforms to slavery and introduced legislation allowing masters to take control over the emancipation of slaves in 1769, taking discretion away from the royal Governor and General Court. Jefferson persuaded his cousin Richard Bland to spearhead the legislation's passage, but the reaction was strongly negative. In 1769 the Virginia House of Burgesses passed several resolutions condemning Britain's stationing troops in Boston following the Massachusetts Circular Letter of the previous year; these resolutions stated that only Virginia's governor and legislature could tax its citizens. The members also drafted a formal letter to the King, completing it just before the legislature was dissolved by Virginia's royal governor. In 1774, after Parliament passed the Boston Port Act to close Boston Harbor, the House of Burgesses adopted resolutions in support of the Boston colonists which resulted in Virginia's royal governor, John Murray, 4th Earl of Dunmore, dissolving the assembly. The burgesses then reassembled on their own and issued calls for the first of five Virginia Conventions. These conventions were essentially meetings of the House of Burgesses without the governor and Council, Peyton Randolph the Speaker of the House would serve as the President of the convention, and they would elect delegates to the Continental Congress. In 1775 the burgesses, meeting in conventions, listened to Patrick Henry deliver his "give me liberty or give me death" speech and raised regiments. The House of Burgesses was called back by Lord Dunmore one last time in June 1775 to address British Prime Minister Lord North's Conciliatory Resolution. Randolph, who was a delegate to the Continental Congress, returned to Williamsburg to take his place as Speaker. Randolph indicated that the resolution had not been sent to the Congress (it had instead been sent to each colony individually in an attempt to divide them and bypass the Continental Congress). The House of Burgesses rejected the proposal, which was also later rejected by the Continental Congress. The burgesses formed a Committee of Safety to take over governance in the absence of the royal governor, Dunmore, who had organized loyalists forces but after defeats, he took refuge on a British warship. In 1776 the House of Burgesses ended. The final entry in the Journals of the House of Burgesses is "6th of May. 16 Geo. III. 1776 FINIS." Edmund Pendleton, a member of the House of Burgesses (and President of the Committee of Safety) who was present at the final meeting, wrote in a letter to Richard Henry Lee on the following day, "We met in an assembly yesterday and determined not to adjourn, but let that body die." Later on the same morning, the members of the fifth and final Virginia Revolutionary Convention met in the chamber of the House of Burgesses in Williamsburg and elected Pendleton its president. The convention voted for independence from Britain. The former colony had become the independent Commonwealth of Virginia and the convention created the Constitution of Virginia with a new General Assembly, composed of an elected Senate and an elected House of Delegates. The House of Delegates acceded to the role of the former House of Burgesses. In 1700, the seat of the House of Burgesses was moved from Jamestown to Middle Plantation, near what was soon renamed Williamsburg. The Burgesses met there, first (1700 to 1704) in the Great Hall of what is now called the Wren Building at the College of William and Mary, while the Capitol was under construction. When the Capitol burned in 1747, the legislature moved back into the college until the second Capitol was completed in 1754. The present Capitol building at Colonial Williamsburg is a reconstruction of the earlier of the two lost buildings. In 1779, and effective in April 1780, the House of Delegates moved the capital city to Richmond during the American Revolutionary War for safety reasons.
Мұра
Буржуаздар палатасы 1776 жылы Делегаттар палатасына айналды, Вирджиния штатының заң шығарушы тармағы – Бас Ассамблеяның төменгі палатасы мәртебесін сақтап қалды. Бас Ассамблея және Буржуаздар палатасы арқылы Вирджиния Делегаттар палатасы Жаңа әлемдегі ең көне үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан заң шығару органы болып есептеледі. Бастапқы Буржуаздар палатасын құрметтеп, әр төрт жыл сайын Вирджиния Бас Ассамблеясы дәстүрлі түрде Ричмондтағы қазіргі Капитолийден шығып, Колониалдық Уильямсбургтегі қалпына келтірілген Капитолий ғимаратында бір күнге жиналады. Соңғы еске алу сессиясы (26-шы) 2016 жылдың қаңтар айында өтті. 2007 жылдың қаңтар айында Ассамблея Джеймстаунда құрылғанына 400 жыл толуын атап өту үшін арнайы сессия өткізді, оның аясында сол кездегі вице-президент Дик Чейни сөз сөйледі. 2019 жылдың қаңтар айында Буржуаздар палатасының 400 жылдығына орай Вирджиния Өкілдер палатасы кеңсесі "DOME" деп аталатын палата мүшелерінің жаңа дерекқорын жариялады, ол "өткен төрт ғасырда Вирджиния Бас Ассамблеясында бургерлер немесе делегаттар ретінде қызмет еткен 9700-нен астам ер және әйелдердің тарихын қамтиды".
The House of Burgesses became the House of Delegates in 1776, retaining its status as the lower house of the General Assembly, the legislative branch of the Commonwealth of Virginia. Through the General Assembly and House of Burgesses, the Virginia House of Delegates is considered the oldest continuous legislative body in the New World. In honor of the original House of Burgesses, every four years, the Virginia General Assembly traditionally leaves the current Capitol in Richmond and meets for one day in the restored Capitol building at Colonial Williamsburg. The most recent commemorative session (the 26th) was held in January 2016. In January 2007, the Assembly held a special session at Jamestown to mark the 400th anniversary of its founding as part of the Jamestown 2007 celebration, including an address by then Vice President Dick Cheney. In January 2019, to mark the 400th anniversary of the House of Burgesses, the Virginia House of Representatives Clerk's Office announced a new Database of House Members called "DOME" that "[chronicles] the 9,700 plus men and women who served as burgesses or delegates in the Virginia General Assembly over the past four centuries."