Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Берлиннің орталық бөлігіндегі Шпрей аралының бір бөлігі, Мюнхендегі Мұражай аралы.
Part of Spree Island in central Berlin
the Museum Island in Munich
Мұражай аралы (Museumsinsel) – Германияның Берлин қаласының тарихи орталығындағы Шпрей аралының солтүстік бөлігінде орналасқан мұражай кешені. Бұл елорданың ең көп таңдалатын көрікті жерлерінің бірі және Еуропадағы маңызды мұражай орталықтарының бірі. 1830-1930 жылдар аралығында Пруссия патшаларының бұйрығымен, бес сәулетшінің жобалары бойынша салынған Мұражай аралы 1999 жылы ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра тізіміне енгізілді. Бұл шешім 19 және 20 ғасырлардағы мұражайлардың сәулет және мәдени дамуына куәлік етуімен байланысты. Оған Ескі музей, Жаңа музей, Көне Ұлттық галерея, Боде музейі және Пергамон музейі кіреді. Мұражай аралы аталымы Карл Лейбниц даңғылының солтүстігіндегі Шпрей аралының барлық бөлігін қамтитындықтан, тарихи Берлин соборы да ашық Люстгартен саябағының жанында орналасқан. Лейбниц даңғылының оңтүстігінде қайта жаңартылған Берлин сарайында Гумбольдт форумы мұражайы орналасқан, ол 2020 жылы ашылды. Сонымен қатар, Шпрейдің батыс саласының ар жағында Германия тарихы мұражайы да орналасқан. Германияның бірігуінен кейін Мұражай аралы бас жоспар бойынша қайта құрылып, кеңейтілді. 2019 жылы Мұражай аралының мұралық аймағында жаңа келушілер орталығы және өнер галереясы – Джеймс Саймон галереясы (алтыншы сәулетшінің жобасы бойынша) ашылды.
The Museum Island (Museumsinsel) is a museum complex on the northern part of the Spree Island in the historic heart of Berlin, Germany. It is one of the capital's most visited sights and one of the most important museum sites in Europe. Originally, built from 1830 to 1930, by order of the Prussian Kings, according to plans by five architects, the Museum Island was designated a UNESCO World Heritage Site in 1999 because of its testimony to the architectural and cultural development of museums in the 19th and 20th centuries. It consists of the Altes Museum, the Neues Museum, the Alte Nationalgalerie, the Bode Museum and the Pergamonmuseum. As the Museum Island designation includes all of Spree Island north of the Karl Leibniz avenue, the historic Berlin Cathedral is also located there, next to the open Lustgarten park. To the south of Leibniz avenue, the reconstructed Berlin Palace houses the Humboldt Forum museum and opened in 2020. Also adjacent, across the west branch of the Spree is the German Historical Museum. Since German reunification, the Museum Island has been rebuilt and extended according to a master plan. In 2019, a new visitor center and art gallery, the James Simon Gallery (by a sixth architect), was opened within the Museum Island heritage site.
Шолу
Музей аралы – Шпре аралының солтүстік бөлігін алып жатқан, Берлин мемлекеттік музейлерінің құрамына кіретін, халықаралық маңызы бар музейлер кешені болғандықтан осылай аталады. 1999 жылы бұл музей кешені ЮНЕСКО-ның Әлемдік мұралар тізіміне енгізілді, себебі ол музейлердің әлеуметтік және мәдени құбылыс ретінде дамуына, сондай-ақ музей архитектурасының оған сәйкес дамуына ерекше куәлік етеді. Неміс тарихи мұражайы, тарихи Zeughaus ғимаратында орналасқан, ал оның жаңа бөлігін И. М. Пей салған. Ол Люстгарден саябағының қарсы жағында, аралдың жанында, Унтер ден Линден көшесі бойында орналасқан.
The Museum Island is so called for the complex of internationally significant museums, all part of the Berlin State Museums, that occupy the Spree island's northern part. In 1999, the museum complex was added to the UNESCO list of World Heritage Sites because of its unique testimony to the evolution of museums as a social and cultural phenomena and the corresponding development of museum architecture. German Historical Museum, in the historic Zeughaus, and including an extension by I. M. Pei, is located opposite Lustgarten park, just off the Island, along the Unter den Linden.
Тарих
1797 жылы археолог Алойс Херт ұсынғаннан кейін алғашқы көрме залы салынды. 1822 жылы Шинкель корольдік Антикенсгумленді (Antikensammlung) орналастыру үшін Алтес мұражайының жоспарларын жасады, коллекцияның орналасуын Вильгельм фон Гумбольдт қадағалады. Бастапқыда тұрғын үйлер болған арал 1841 жылы Пруссия королі Фредерик Вильгельм IV тарапынан «өнер мен ғылым» үшін арналды. Пруссия патшаларының кезеңінде музейдің өнер және археология коллекциялары 1918 жылдан кейін қоғамдық қорға айналды. Бүгінде оларды Пруссия мәдени мұра қорының Берлин мемлекеттік мұражайлар бөлімшесі күтіп ұстайды. Мұражай аралында Люстгартен паркі мен Берлин соборы да бар. Боде және Пергам мұражайлары арасында Штудтбан (Stadtbahn) теміржол виадугы өтеді. Оңтүстікке қарайғы аумақта бұрынғы патшалық және императорлық Берлин сарайы мен Республика сарайы орналасқан. Пруссия коллекциялары қала бөлінген кезде суық соғыс кезеңінде бөлініп кетті, бірақ Германия біріккеннен кейін қайта біріктірілді, екінші дүниежүзілік соғыстан кейін одақтас әскерлер алып кеткен кейбір өнер туындылары мен артефактілерді қоспағанда. Олардың ішінде Генрих Шлиман 1873 жылы қазып шығарған, содан кейін Түркиядан Берлинге, Германиядан Мәскеуге тымыздан әкелген Приам қазынасы, сонымен қатар «Троя алтыны» да бар. Бүгінде ол Мәскеудегі Пушкин мұражайында сақталады. Қаланың ірі музейлеріне келетін болсақ, Мұражай аралындағы ғимараттарды қалпына келтіру және жаңғырту қажеттігі туралы бір пікірге келу үшін 1990 жылдардың көп бөлігі кетті. Бас директор Вольф Дитер Дюбе 1999 жылдың қаңтарында оларды пайдалану жоспарын бекітті. Алты айдан кейін Питер Клаус Шустер Мұражай аралын Шпредегі (Spree) Луврге айналдыруды көздеген әлдеқайда амбициялы бағдарламаны бастады. Федералды үкімет 2010 жылға дейін Берлиннің беделін арттыру жобаларына жылына 20 миллион доллар бөлуге уәде берді, ал ЮНЕСКО аралды Дүниежүзілік мұра ретінде жариялады. Мұражайлардың мазмұны былай шешілді: Пергамон, оның атын берген грек құрбандық алтарымен, көп бөлігін сақтап, ежелгі сәулет мұражайы ретінде белгіленді. Нейс мұражайы археологиялық заттармен қатар, египеттік және этрус мүсіндерін, соның ішінде әйгілі Нефертити патшайымының бюстін ұсынады. Аралдағы ең көне мұражай – Альтес мұражайы бірінші қабатта грек және римдік өнер туындыларын көрсетеді, ал екінші қабатта көрмелер өткізіледі. Боде мұражайының суреттері кейінгі Византия кезеңінен 1800 жылға дейін созылады. Ал қазіргі таңда Алте Ұлттық галерея 19 ғасырды қамтиды. Нейс мұражайының жанында британдық сәулетші Дэвид Чипперфилд жобалаған 94 миллион долларлық Джеймс Саймон галереясы салынуда. Ол өз кезегінде жерасты жолы арқылы Neues, Altes, Pergamon және Bode мұражайларымен байланыстырылады, бұл жол археологиялық заттармен безендірілген. Мұражай аралы халық әртісі Эмми Ұлының «Мұражай аралында» әнінде еске алынады. Аралдың оңтүстік бөлігі, Гертрауденштрасседен оңтүстікке қарай, әдетте Фишеринсель (Fisher Island) деп аталады және Митте Шығыс Берлиннің бөлігі болған кезде салынған биік үйлер орналасқан.
A first exhibition hall was erected in 1797 at the suggestion of the archaeologist Aloys Hirt. In 1822, Schinkel designed the plans for the Altes Museum to house the royal Antikensammlung, the arrangement of the collection was overseen by Wilhelm von Humboldt. The island, originally a residential area, was dedicated to "art and science" by King Frederick William IV of Prussia in 1841. Further extended under succeeding Prussian kings, the museum's collections of art and archeology were turned into a public foundation after 1918. They are today maintained by the Berlin State Museums branch of the Prussian Cultural Heritage Foundation. Museum Island further comprises the Lustgarten park and the Berlin Cathedral. Between the Bode and Pergamon Museums it is crossed by the Stadtbahn railway viaduct. The adjacent territory to the south is the site of the former royal and imperial Berlin Palace and the Palace of the Republic. The Prussian collections became separated during the Cold War during the division of the city, but were reunited after German reunification, with the exception of some art and artifacts removed after World War II by Allied troops. These include the Priam's Treasure, also called the gold of Troy, excavated by Heinrich Schliemann in 1873, then smuggled out of Turkey to Berlin and smuggled out of Germany to Moscow. Today it is kept at the Pushkin Museum in Moscow. As for the city's major museums, it took much of the 1990s for a consensus to emerge that Museum Island's buildings should be restored and modernized, with General Director Wolf Dieter Dube's cautious plan for their use finally approved in January 1999. Then, six months later, Peter Klaus Schuster took over and set in motion a far more ambitious program intended to turn Museum Island into a Louvre on the Spree. The federal government pledged $20 million a year through 2010 for projects to enhance Berlin's prestige and Unesco declared the island a World Heritage Site. The contents of the museums were decided on as follows: The Pergamon, with the Greek altar that gives it its name, retained much of its collection and was defined as a museum of ancient architecture. The Neues Museum presented archaeological objects as well as Egyptian and Etruscan sculptures, including the renowned bust of Queen Nefertiti. The Altes Museum, the oldest on the island, displayed Greek and Roman art objects on its first floor and hold exhibitions on its second floor. The Bode Museum's paintings went from Late Byzantine to 1800. And, as now, the Alte Nationalgalerie will cover the 19th century. The James Simon Gallery, a $94 million visitors' center designed by the British architect David Chipperfield, is being built beside the Neues Museum. It will in turn be linked to the Neues, Altes, Pergamon and Bode Museums by an underground passageway decorated with archaeological objects. Museum Island is referenced in the song "On the Museum Island" by folk artist Emmy the Great. The southern section of the island, south of Gertraudenstraße, is commonly referred to as Fischerinsel (Fisher Island) and is the site of a high rise apartment development built when Mitte was part of East Berlin.