Кіріспе
Ағылшын кальвинистік Киелі кітап мұғалімі, Австралиялық футболшы Артур Уокингтон Пинк (1 сәуір 1886 – 15 шілде 1952) – кальвинизм немесе реформаланған теологияны түсіндіруге жаңа қызығушылық ояндырған ағылшын Киелі кітап мұғалімі. Өмірінде көп танылмаған Пинк, "ХХ ғасырдың екінші жартысындағы ең ықпалды евангелистік авторлардың бірі" атанды.
the Australian rules footballer
Arthur Walkington Pink (1 April 1886 – 15 July 1952) was an English Bible teacher who sparked a renewed interest in the exposition of Calvinism or Reformed Theology. Little known in his own lifetime, Pink became "one of the most influential evangelical authors in the second half of the twentieth century."
Өмірбаян
Артур Уолкингтон Пинк Англияның Ноттингем қаласында жүгері саудагерінің, шын ниетті, бірақ нақты атауы белгісіз конформистің, мүмкін конгрегациялисттің отбасында дүниеге келді. Басқаша айтқанда, Пинктың балалық шағы мен білімі туралы ештеңе белгісіз, тек оның музыкаға қабілеті мен білімі болғаны ғана мәлім. Жастығында Пинк заманауи Англиядағы жұлдыздық гностикалық топ – Теософиялық қоғамға қосылды және оның қатарында белгілі бір деңгейге жетіп, басшысы Энни Бесант оны өзінің басшылар тобына қабылдауды ұсынды. 1908 жылы Пинк Теософиядан бас тартып, евангелистік христиан дінін қабылдады. Министр болуға ниеттенгенімен, Англиядағы либералды теологиялық колледжге баруға келмейтін болғандықтан, 1910 жылы Чикагодағы Муди Киелі кітап институтында қысқа ғана оқыды, содан кейін Колорадо штатының Сильвертон қаласындағы конгрегациялист шіркеуінің пасторы болды. 1912 жылы Пинк Сильвертоннан кетіп, Калифорнияға барып, Кентукки штатының Берксвилл және Олбани қалаларындағы шіркеулердің бірлескен пасторы болды. 1916 жылы ол Боулинг-Гринде (Кентукки штаты) өскен Вера Э. Расселге (1893–1962) үйленді. Пинктың келесі пастораты Скоттсвилл баптист шіркеуінде болды. Содан кейін жаңа үйленген жұбайлар 1917 жылы Оңтүстік Каролина штатының Спартанбург қаласына көшіп, онда Пинк Нортсайд баптист шіркеуінің пасторы болды. Осы кезде Пинк Гарри Айронсайд және Арно К. Гейбелин сияқты белгілі диспенсационалистік фундаменталистермен танысып, оның 1917 және 1918 жылдары жарық көрген алғашқы екі кітабы осы теологиялық ұстанымға сәйкес келді. Алайда Пинктың көзқарасы өзгере бастады және осы жылдары ол «Құдайдың егемендігі» (1918) кітабының бірінші басылымын жазды, онда Құдай құтқарылуға алдын ала белгіленбеген күнәкарларды сүймейтінін және Ол Мәсіхті қабылдамайтындарды «құрылыс үшін» әдейі жаратқанын дәлелдеді. Пинк өзінің кальвинистік көзқарастары, керемет оқуға бейімділігі, денсаулығының нашарлауы немесе қоғаммен қарым-қатынас жасау қабілетінің болмауына байланысты 1919 жылы Спартанбургтен кетіп, Құдайдың «өзін жазуға бағыштауын» қалағанына сенді. Бірақ Пинк кейін Калифорнияда Пюритан жазбаларын зерттей отырып, Томпсон есімді шатырлық евангелистке Киелі кітапты оқытты. 1922 жылдың қаңтар айында Пинк «Санжырлы зерттеулер» атты алғашқы саны жариялады, келесі жылдың соңына қарай оған мыңға жуық жазылушы болды және ол өмірінің қалған бөлігінде оның уақытын алып, ондаған кітаптардың көзіне айналды, кейбіреулері оның өлімінен кейін «Санжырлы зерттеулер» мақалаларынан құрастырылды. 1923 жылы Пинк жүйкелік ауруға шалдықты және денсаулығы қалпына келгенше әйелімен Филадельфиядағы достарымен бірге тұрды. 1925 жылы Пинктер Австралияның Сидней қаласына кемемен барды, онда ол Эшфилд Табернаклінде евангелист және Киелі кітап оқытушысы болып қызмет етті. Бірақ оның кальвинистік ілімді саяси тұрғыдан дұрыс емес уағыздауы Жаңа Оңтүстік Уэльстің баптист қауымының оны қолдамау шешіміне әкелді. 1926–1928 жылдары Пинк қатаң және ерекше баптистердің екі тобының пасторы болды. Англияға оралғаннан кейін Пинк Девон штатының Ситон қаласында пасторсыз шіркеуде уағыздауға шақырылды. 1929 жылдың көктемінде Пинк әйелімен Кентукки штатына оралды, онда ол Мортонның Gap баптист шіркеуінің пасторы болуға ниеттенді. Бірақ оның үміті тағы да орындалмады. Ол бір досына былай деп жазды: «Бүгін мен 14 ай бұрын болғаннан гөрі біздің орнымыз «лагерден тыс жерде» екеніне нық сенемін. Бұл – «намыссыздық», жалғыздық және сынақтың орны». 1930 жылы Пинк Глендейлде (Калифорния) Киелі кітап сабағын бастауға мүмкіндік алды, сонымен қатар кейбір фундаменталистік шіркеулерде сөйлеуден бас тартты. Келесі жылы Пинктер Пенсильвания штатының Юнион округіндегі боялмаған ағаш үйді жалға алып, онда шағын топ жиналды. Содан кейін 1933 жылы олар Пенсильвания штатының Йорк қаласына көшіп барды. Пинк өзінің қызметі толыққанды жазуға байланысты болса, оны Англияда да жасай алатынын шешті. 1934 жылдың қыркүйегінде ол әйелімен бірге «Санжырлы зерттеулердің» құрметті агенттері орналасқан Глостершир штатының Челтенхам қаласына көшіп барды. Ал қызыл түстегілер ақыры үмітсіздікке бой алдырды. Ол бір досына: «Менің достарымның ішінде маған көмектескісі келетіндер көмектесе алмайды, ал көмектесе алатындар көмектесе алмайды. Ал ең көп дегенде бірнеше жылдан кейін тым кеш болады. Соңғы жеті жылда басыма түскендер менің дене-психикалық күйіме әсер етіп, көп ұзамай-ақ, тіпті есіктер маған ашылса да, әрекетке қабілетсіз болып қаламын. Алайда, мен тек қана Иенің еркін орындауға тырысамын. Сонда «Менің емес, Сенің еркің болсын» деп айтамын». 1936 жылы Пинктер Брайтонның оңтүстік жағалауындағы Хоувке көшіп барды. 1933 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін Пинк мұрагерлікке жетіп, өзі мен әйелінің қарапайым өмір сүруіне жеткілікті қаржыны алды. 1936 жылдан 1952 жылы қайтыс болғанға дейін Пинк өзінің бар күшін «Санжырлы зерттеулерге» арнады. Вера күйеуінің тынымсыз жұмыс кестесінің денсаулыққа зиян екеніне сенді және оны марка жинаумен айналысуға сәтті итермеледі. 1940 жылы Хоув неміс авиациясының шабуылына жиі ұшырады, сондықтан Пинктер Шотландияның Сыртқы Гебрид аралдарындағы Льюис аралының Стоунуэй қаласына көшіп барды, онда олар өмірінің соңына дейін тұрды. Арал кальвинизмнің бекінісі болды, бірақ шіркеу қызметтері көбінесе шотланд гаэлик тілінде өткізілді және келушілерге ерекше құрмет көрсетілмеді. Пинк өзінің уақытын зерттеу және жазумен «әскери дәлдікпен» басқарды. Ол бір досына аптасына алты күн сағаттап дүкенге барып, дене шынықтырумен айналысатынын, ал қалған уақытта бақшада жұмыс істемесе, зерттеу кабинетінен шықпайтынын жазды. Хоувта тұрғанда, ол «Санжырлы зерттеулерде» жазылушыларға «бізге келуге ыңғайлы емес екенімізді» және осы аймаққа келген оқырмандарды бізге қоңырау шалудан аулақ болуын сұрап хабарлама жариялады, бірақ христиан достарынан әрқашан қуанышпен хабар алатынымызды еске салады. Шіркеуге қатырған орнына, Пинк жексенбі күндері оқырмандарына хат арқылы көмектеседі. 1951 жылы Вера Пинктың денсаулығы нашарлап бара жатқанын байқады. Ол салмақтан төмендеді және ауыру сезімдеріне шалдықты, бірақ ойын шаршатуы мүмкін ешқандай дәрі қабылдаудан бас тартты. Ол 15 шілдеде 1952 жылы қайтыс болды. Оның соңғы сөздері: «Киелі кітаптар өздерін-өздері түсіндіреді». Пинк өзінен кейін «Санжырлы зерттеулерді» 1953 жылдың желтоқсанына дейін жариялауға жеткілікті материал қалдырды. Вера Пинк күйеуінен он жылға артық өмір сүрді және оның өлімінен кейін жаңа достар тауып, басқалармен еркін қарым-қатынас жасады.
Ықпал
Пинктің мінез-құлқы оған табысты пасторлық қызмет атқаруды қиындатты деген пікір бар. Ол тым жекешіл және өтте сыншыл болды, сондай-ақ, осындай қабілеттері бар басқа адамдармен терең теологиялық талқылаулардың артықшылықтарынан айырылды деп айтылады. Бір жас пастор, Роберт Харбах, Пинктің жылдар бойы хат алысқан серігі, оны "пасторлық жүрегі" бар мүлдем басқа адам ретінде еске алады. Пинктің Харбахпен хат алмасуы (1949 жылы денсаулығы нашарлағанға дейін тоқтағанға дейін) жылы, шынайы және әкелік қамқорлыққа толы болды. Хат алмасудың басында Пинк: «Маған қолқау көрсетуге мұқтаж болсаңыз, кез келген уақытта хабарласудан тартынбаңыз. Мен көптеген жас пасторлармен байланыстамын және оларға кеңес беруді өз міндетім деп санаймын», - деп жазды. Пинктің замандасы, белгілі Д. Мартин Ллойд-Джонс, Пинкті оқып рухани күш алды және оны басқаларға ұсынды. Ол бір жас дін қызметкеріне: «Барт пен Бруннерді оқып уақытыңды қажетсіз нәрсеге жұмсама. Олардан уағыз айтуға көмектесетін ештеңе таба алмайсың. Пинкты оқы», - деді. Бірақ Ллойд-Джонс сондай-ақ: «Егер мен Пинк сияқты болғанда, ештеңеге қол жеткізбеуші едім. Ешқайсысына да! Мен өте шыдамды болуым керек еді және жағдайды ұзақ мерзімді перспективада қарауым керек еді. Әйтпесе, мені жұмыстан шығарып, бәрі аяқталған болар еді», - деді. Сонымен қатар, әйелі оған және оның жұмысына толыққанды берілмегенде, Пинк (өз мойындағанынша) «қарбаласып қалар еді» және тіпті жазу арқылы да аз жетістікке жетер еді. Теологиялық тұрғыдан алғанда, Пинк өмірінде арминиандыққа қарсылығы үшін қабылданбады; бірақ оның қайтысынан кейін евангелистік пікір кальвинистік теологияға қарай өзгере бастады. 1982 жылға қарай Бейкер кітапханасы Пинктың 22 кітабын басып шығарды және 350 000 данасын сатты. Дегенмен, Пинктың «Құдайдың Егемендігі» атты еңбегі «жас буынның ойлауын өзгертуде ең үлкен әсер етті». 1961 жылы «Шындықтың Туы» қоры оны қайта басып шығарды (Пинктың гиперкальвинистік көзқарастарын түзету үшін өңделіп), және 2004 жылға қарай кітаптың 177 000 данасы сатылды.