Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Гидравлический интегратор (Гидравлический интегратор) – 1936 жылы Владимир Сергеевич Лукьяновтың КСРО-да жасаған алғашқы аналогтық компьютер. Ол суды бір-бірімен байланысқан құбырлар мен сорғылар толы бөлме арқылы мұқият басқару арқылы жұмыс істеді. Әр түрлі камералардағы су деңгейі (миллиметрдің бөлшектеріне дейінгі дәлдікпен) сақталған сандарды көрсетті, ал олардың арасындағы ағыс жылдамдығы математикалық операцияларды білдірді. Бұл машина біртекті емес дифференциалдық теңдеулерді шеше алды. Лукьяновтың интеграторларының алғашқы нұсқалары тәжірибелік болды, қалайы мен шыны түтіктерден жасалды, және әр интегратор тек бір мәселені шешу үшін қолданылатын. 1930 жылдары ол КСРО-да бөлшектік дифференциалдық теңдеулерді шешуге арналған жалғыз компьютер болды. 1941 жылы Лукьянов модульдік конструкциялы гидравликалық интеграторды жасады, бұл әртүрлі мәселелерді шешу үшін машина құрастыруға мүмкіндік берді. Екі өлшемді және үш өлшемді гидравликалық интеграторлар жобаланды. 1949–1955 жылдары NIISCHETMASH институтында стандартталған біріктірілген бөліктерден тұратын интегратор жасалды. 1955 жылы Рязань есептеу және талдау машиналарын жасау зауытында “IGL” (орысша: Интегратор Гидравлический Лукьянова – Лукьянов гидравликалық интеграторы) зауыттық таңбасымен интеграторларды сериялық өндіру басталды. Интеграторлар кеңінен таратылды, Чехословакияға, Польшаға, Болгарияға және Қытайға жеткізілді. Су интеграторы 1940 жылдары Қарақұм каналын жобалауда, ал 1970 жылдары Байкал-Амур магистральдық жолын салуда қолданылды. Судың аналогтық компьютерлері 1980 жылдарға дейін Кеңес Одағында кең ауқымды модельдеу үшін пайдаланылды. Олар геологияда, шахта құрылысында, металлургияда, ракета өндірісінде және басқа да салаларда қолданылды. Қазіргі уақытта екі гидравликалық интегратор Мәскеудегі Политехникалық мұражайда сақтаулы.
The Water Integrator (Гидравлический интегратор Gidravlicheskiy integrator) was an early analog computer built in the Soviet Union in 1936 by Vladimir Sergeevich Lukyanov. It functioned by careful manipulation of water through a room full of interconnected pipes and pumps. The water level in various chambers (with precision to fractions of a millimeter) represented stored numbers, and the rate of flow between them represented mathematical operations. This machine was capable of solving inhomogeneous differential equations. The first versions of Lukyanov's integrators were rather experimental, made of tin and glass tubes, and each integrator could be used to solve only one problem. In the 1930s it was the only computer in the Soviet Union for solving partial differential equations. In 1941, Lukyanov created a hydraulic integrator of modular design, which made it possible to assemble a machine for solving various problems. Two dimensional and three dimensional hydraulic integrators were designed. In 1949–1955, an integrator in the form of standard unified units was developed at the NIISCHETMASH Institute. In 1955, the Ryazan plant of calculating and analytical machines began the serial production of integrators with the factory brand name “IGL” (russian: Интегратор Гидравлический Лукьянова integrator of the Lukyanov hydraulic system). Integrators were widely distributed, delivered to Czechoslovakia, Poland, Bulgaria and China. A water integrator was used in the design of the Karakum Canal in the 1940s, and the construction of the Baikal–Amur Mainline in the 1970s. Water analog computers were used in the Soviet Union until the 1980s for large scale modelling. They were used in geology, mine construction, metallurgy, rocket production and other fields. Currently, two hydraulic integrators are kept in the Polytechnic Museum in Moscow.