Кіріспе
Алан Милберн (Alan Milburn) – 1958 жылы 27 қаңтарда дүниеге келген британдық саясаткер, 1992 жылдан 2010 жылға дейін Дарлингтон округінен Парламент депутаты болды. Еңбек партиясының мүшесі, ол бес жыл бойы үкіметте қызмет етті, алғаш 1998 жылдан 1999 жылға дейін Қаржы министрлігінің бас хатшысы, кейін 2003 жылға дейін денсаулық сақтау министрі болып жұмыс істеді, одан кейін отставкаға шықты. 2005 жылы Еңбек партиясының қайта сайлау науқанын басқару үшін ол Ланкастер герцогтігінің канцлері ретінде қысқа мерзімге үкіметке оралды. 2010 жылғы сайлауда қайта сайлануға түспеді. Милберн 2012 жылдан 2017 жылға дейін Әлеуметтік ұтқырлық комиссиясының төрағасы болды. 2015 жылдан бері Ланкастер университетінің канцлері қызметін атқарып келеді.
Alan Milburn (born 27 January 1958) is a British politician who was Member of Parliament (MP) for Darlington from 1992 to 2010. A member of the Labour Party, he served for five years in the Cabinet, first as Chief Secretary to the Treasury from 1998 to 1999, and subsequently as Secretary of State for Health until 2003, when he resigned. He briefly rejoined the Cabinet as Chancellor of the Duchy of Lancaster in order to manage Labour's 2005 re election campaign. He did not seek re election in the 2010 election. Milburn was chair of the Social Mobility Commission from 2012 to 2017. Since 2015, he has been Chancellor of Lancaster University.
Ерте өмір және мансап
Милберн Уайтхейвенде дүниеге келді және Дарем графтығындағы Тоу Лоу ауылында, сондай-ақ Ньюкасл-апон-Тайнда өсті. Ол Ньюкасл қаласындағы Джон Марли мектебінде білім алды, ал анасы үйленгеннен кейін университетті бітірмей, Ньюкаслға қайтып келді. Мартин Спенспен бірлесіп, Уэстгейт жолында "Үміт күндері" деп аталған шағын радикалды кітап дүкенін ашты (дүкенге "Доптың көпіршігі" деген есім қойылды). Ол Ньюкасл университетінде докторлық диссертациясын қорғауға дайындалды, бірақ диссертациясын аяқтаған жоқ. 1981 жылы ол болашақ еуропарламент депутаты Мо О'Тулге үйленді; жұбайлар 1980-жылдардың соңында ажырасты. Милберн 1980-жылдардың ортасынан бастап Кәсіподақтарды зерттеу ақпараттық бөлімінің (TUSIU) координаторы қызметін атқарды.
Үкіметте
1997 жылы ол Денсаулық сақтау министрлігінде мемлекеттік хатшы болып тағайындалды, бұл маңызды лауазым болды және ол ауруханаларға жеке қаржыландыру жобаларын іске асыруға жауапты болды. Питер Мандельсонның 1998 жылғы 23 желтоқсандағы отставкасынан кейін болған қайта құруда Милберн министрлікте Қазынашылықтың бас хатшысы болып тағайындалды. 1999 жылғы қазан айында ол Денсаулық сақтау министрі болды, күту мерзімін қысқартуды жалғастыру және Ұлттық денсаулық сақтау қызметін (NHS) жаңғыртуға жауапты болды. 2002 жылы Милберн NHS трасттарын енгізді, бастапқыда бұл коммерциялық емес ұйымдардың жаңа түрі ретінде көрілген және сол кезде «мемлекеттік және жеке секторлар арасындағы аралық нүкте» деп сипатталған. Милберн кейіннен өзінің реформаларын «жеке секторды NHS-ке мемлекеттік сектормен бірге жұмыс істеуге тарту» деп түсіндірді. Біз пациенттерге көбірек таңдау мүмкіндігі бердік. Көбірек жұмыс істейтін ауруханаларға, барлығына бірдей төлеудің орнына, көбірек төледік». Милберн үкіметте мансаптық өсуге үміткер деп есептелді, бірақ қайта құру күні (2003 жылдың 12 маусымы) ол үкіметтен кетуін жариялады. Ол Солтүстік-Шығыстағы отбасылық өмірді Лондондағы ауыр жұмыспен үйлестірудің қиындықтарын себеп ретінде атады. Ол Блэрдің саясатын, әсіресе мемлекеттік қызметтерде жеке сектордың қатысуын арттыру саясатын, ынталы түрде қолдады. Денсаулық сақтау министрі лауазымынан кеткеннен кейін Милберн Bridgepoint Capital компаниясында кеңесші болып жұмыс істеді, оның жылдық жалақысы 30 000 фунт стерлинг болды. Бұл компания NHS-ке еніп келе жатқан жеке денсаулық сақтау фирмаларын қаржыландыруға белсенді түрде қатысты, соның ішінде Alliance Medical, Match Group, Medica және Robinia Care Group компаниялары бар. 2004 жылдың қыркүйегінде ол үкіметке Ланкастер герцогтігінің канцлері ретінде оралды. Ол 2005 жылғы жалпы сайлауда Лейбористік партияның науқанын басқару үшін қайта шақырылды, бірақ науқанның сәтсіз басталуы Милберннің екінші планға көшуіне және Гордон Браунның белсенді рөлге оралуына әкелді.
Арқалық орындықтар
2005 жылы сайлау түні ол екінші рет үкіметтегі қызметінен кетуін хабарлады, бірақ Гордон Браунға билік үшін күреседі деген әңгімелер тарады. 2007 жылдың 27 маусымында Браун оппозициясыз тағайындалды. 2006 жылдың 8 қыркүйегінде Тони Блэр бір жыл ішінде қызметтен кету ниетін білдіргеннен кейін Чарльз Кларк Браунның орнына Милбернді лидер ретінде ұсынды. 2007 жылдың 28 ақпанында ол Кларкпен бірге Лейбористік партиядағы саяси пікірталасты ынталандыру мақсатындағы The 2020 Vision веб-сайтын іске қосты. Ол Дерек Дрейпер құрған «Прогресс» саяси ұйымының құрметті президенті болды. 2007 жылы Милберн Австралия премьер-министрі Кевин Раддқа кеңесші болып жұмыс істеді, ал 2010 жылы Джулия Гиллардтың сайлау кампаниясына кеңесші болды. 2009 жылдың қаңтар және шілде айлары аралығында Милберн әлеуметтік мобильділік жөніндегі үкіметтік комиссияға, «Кәсіптерге тең қол жеткізу комиссиясына» төрағалық етті. Комиссия 2009 жылдың шілдесінде әлеуметтік мобильділікті жақсарту бойынша ұсыныстар жасады, олар өмірдің барлық кезеңдерінде – мектептер, университеттер, тәжірибелік жұмыс және жұмысқа орналасу процестері арқылы іске асырылуы тиіс. 2007 жылы Милберн PepsiCo компаниясының ақылы кеңесшісі болды және оның тамақтану жөніндегі консультативтік кеңесіне кірді. Парламенттен кеткен кезде Милберннің бес компаниядан жылына кемінде 115 000 фунт стерлинг табысы болды. 2009 жылдың маусымында ол жергілікті партиясына 2010 жылғы жалпы сайлауға қатыспайтынын айтып: «Парламент депутаты қызметінен кету маған жұмысымды және отбасылық өмірімді теңестіруге, сондай-ақ саясаттан өзге де мәселелермен айналысуға мүмкіндік береді» деді.
Кейінгі мансап
2010 жылғы мамырдағы жалпы сайлаудан кейін үкімет алмасуына қарамастан, 2010 жылдың тамызында Милбернге Консервативті-Либералды демократтар коалициясында "әлеуметтік ұтқырлық саясатының сардары" ретінде қызмет ұсынылғаны хабарланды. Саяси тұрғыдан ресми түрде байланысы болмаса да, бұл лауазымға әлеуметтік жағдайы нашар адамдар үшін әлеуметтік кедергілерді жою жөнінде үкіметке кеңес беру және нәсіл, дін, жыныс немесе мүгедектігі бойынша жоғары лауазымдарға қол жеткізуіне тосқауыл қойылған деп санайтын адамдарға көмектесу кіретін еді. Милберн бұрынғы министрлік әріптесі Джон Прескотттан және бұрынғы одақтасы Энди Бернхэмнан үкіметке кеңес бергені үшін сын естіді. Алайда, Дэвид Милибэнд Милбернді қорғап, ол елге қызмет етіп жатқанын және коалициялық үкімет үшін жұмыс істемейтінін мәлімдеді. 2011 жылдың маусым айында Эндрю Лэнсли Милбернді жаңа клиникалық комиссиялық кеңестің төрағасы болуға шақырды, бұл коалициялық үкіметтің денсаулық сақтау реформасының бір бөлігі болды, бірақ ол ұсынысты "жекешелендіру", "қаржыны қысқарту" және "апат" деп сипаттап, қабылдамады. 2011 жылы Милберн "The Purple Book" кітабына материалдар қосты (Эд Милибэнд, Питер Мандельсон, Жакки Смит, Лиам Бёрн, Тесса Джоуэлл, Тристрам Хант, Стивен Твигг, Рейчел Ривз және Лиз Кендалл сияқты Лейбористік партиясының басқа да маңызды тұлғаларымен бірге). Кітапта ол Лейбористік партиясының "білім беру кредиті" саясатын қабылдауын қалады, яғни нашар және орта таптық отбасылар балалары үлгерімсіз мектептерге барып оқитын болса, оларды алып, үлгерімсіз мектептегі білімнің 150% құнына тең қаржыны алып, баласына жақсы үлгеруі мүмкін мектепте оқу үшін пайдалана алады, бұл қаржы үлгерімсіз мектептің бюджетінен төленеді. Бұл саясатты солшыл депутат Майкл Мичер қабылдамады, бірақ Лейбористік партияның білім беру жөніндегі көлеңкелі хатшысы Стивен Твигг және басқа да көлеңкелі кабинет мүшелері қолдады. 2012 жылы No10 кеңесшісі Эндрю Лэнслиді денсаулық сақтау және әлеуметтік қамқорлық туралы заң жобасын кеңінен қарсылыққа қарамастан енгізгені үшін "ұстап алып, атып өлтіруді" және Алан Милбернді абыройлы етуге, денсаулық сақтау министрі ретінде коалициялық үкіметке қосылуын талап етті. Бұл ұсынысты Дэвид Кэмерон қабылдамады және Милберн де мұндай ұсыныстан бас тартып, Лейбористік партияда қалды. Ол "The Times" газетіне реформаларды сынап, солшылдарға балама ұсынуды талап етті. 2012 жылдың шілдесінде Милберн Әлеуметтік ұтқырлық және балалардың кедейлігі жөніндегі комиссияның төрағасы болып тағайындалды. 2017 жылдың желтоқсанында отставкаға дейін қызмет етті. 2013 жылы Милберн PricewaterhouseCoopers (PwC) компаниясына PwC-нің Ұлыбританиядағы денсаулық сақтау саласын қадағалау жөніндегі кеңесінің төрағасы ретінде қосылды, оның мақсаты денсаулық сақтау секторындағы өзгерістерді жеделдету және PwC-ге денсаулық сақтау нарығындағы беделін арттыруға көмектесу болды. Милберн Bridgepoint Capital компаниясының Еуропалық консультативтік кеңесінің төрағасы болып қызметін жалғастырды, оның қызметіне NHS-ке қызмет көрсететін жекеменшік денсаулық сақтау компанияларын қаржыландыру кіретін еді, сондай-ақ Lloyds Pharmacy-де денсаулық сақтау жөніндегі консультативтік кеңестің мүшесі болып қалды. 2022 жылдан бастап ол PwC-нің аға кеңесшісі болып табылады. 2015 жылы Милберн Ланкастер университетінің үшінші канцлері болды, ол таушы Крис Бонингтоннан лауазымды қабылдады. 2015 жылдың басында Милберн британдық сайлау науқанына араласып, Лейбористердің денсаулық сақтау жоспарларын сынады, ол жеке сектордың NHS-ке қатысуын шектеуді көздеді. Милберн жеке денсаулық сақтау секторында жеке қаржылық мүддесі болған кезде мұны жасағаны үшін сынға ұшырады. 2017 жылы Милберн Brexit-тен кейін Еуропалық одаққа жақтаушы қозғалыстың жетекшісі болуға үміткер ретінде танылды.